"در هنر، «محتوا» در حکم بهانه، غرض و سودایی بوده و هست که آگاهی را در چنبرۀ فرآیندهای فرم-بنیاد دگرگونی‌ گیر می‌اندازد."
سوزان سانتاگ


چه ویژگی هایی فیلم Love گاسپر نوئه( Gaspar Noe) را از Pornography متمایز می سازد؟ یا چه چیز و چه عناصری در این فیلم، می تواند با موضوعی رادیکال و غلیظ، بخوبی نهیلیسم دنیای امروز را ( نابودی روابط در عصر پست مدرن ) به تصویر بکشد؟ (که بزعم بودریار: " نهیلیسم دیگر زاده جهان بینی زوال ، و متافیزیکی رادیکال نتیجه مرگ خداوند و نتایج حاصل از آن نیست. نهیلیسم این زمان، نیست انگاری زاده ی شفافیت است." )
یا چه چیز فیلم های مستند و غیرداستانی لنی ریفتنشتال(Leni Riefenstahl) را ( برغم مهجور بودن در زمانه اش و حاشیه های سیاسی آن که بر آینده ... دیدن ادامه ›› فیلمسازی یکی از بزرگترین سینماگران زن قرن بیستم تأثیر گذاشت) از فیلم های صرفاً تبلیغاتی سیاسی فراتر می برد؟ (ریفتنشتال در مورد حواشی فیلم "پیروزی اراده"(Triumph des Willens) می گوید: "من فقط کنجکاو بودم ببینم چگونه می توانم فیلمی که مثل یک قطعه تبلیغاتی توخالی نباشد، یا به عبارتی جذاب تر باشد، درست کنم. این اثر منعکس کننده حقایق آن زمان در سال 1934 بود. این یک اثر مستند است، نه تبلیغاتی" )
چرا این دست از آثار از این منظر کمتر مورد بررسی قرار می گیرد. بطوریکه در اغلب مواقع تفاوت در رویکرد و برخورد صرفاً محتوایی، دلالت های پیام را دگرگون ساخته است.
چگونه است که اثر هنری با نقدهای غیر هنری و خالی از معیارهای ذاتی و تجربه ها و ویژگی های آن ("صرفا" از زاویه محتوا و موضوع و با رویکردی آمیخته با تعصبات و نگرش های سیاسی یا اخلاقی ) سنجیده می شود؟ (بدون توجه به ایده ها، تجربه ها و انکشافات جهان هنر)
این دست آثار حتی اگر با نقدهای سیاسی و ضدارزشی مواجه شود، نمی توان در آن تکنیک، ابداعات هنری و وارد نمودن عناصر زیباشناختی خلاف جریان غالب را، نادیده انگاشت. در این میان اگر صرفاً با نگاه سیاسی یا ارزشی با هنر (تأکید نگارنده سینما) برخورد و آثار را قلع و قمع کنیم، هم دور از انصاف است و هم از تحلیل جامع زوایای مهم عناصر اصلی فرم و تکنیک بدور می مانیم.
هرچند در این میان بزعم سوزان سانتاگ فقید" اثر هنری تا آن جا که اثر هنری باشد_ مستقل از نیات شخصی هنرمند_ به هیچ روی جانبداری نمی کند و دست آخر به بی طرفی والایی نایل می آید"...