درباره نمایشنامه آخرین نوار کراپ نوشته ساموئل بکت کارگردان محمدجواد استاجی با بازی علی کلاته
امشب سه‌شنبه بعد از بارها متن این نمایشنامه رو خوندن و بارها اجراهای مختلفش به زبانهای دیگه رو دیدن، شنیدن کلمات بکت با صدای واژه‌های زبان فارسی برام بسیار لذت‌بخش بود.
در یک نمایشنامه هرچند با یک شخصیت درآوردن سه لحن شخصیت اونهم در جهانی که بکت آفریده، شجاعت می‌خواد. به‌خصوص لحن کراپ پیر که هرچند در ظاهر فرتوت و ناتوانه ولی در ذهن هنوز هم مردی قوی و بااراده‌ست. ساختن این لحن با دست‌به‌دست شدن بین چند حس امکان‌پذیره ازجمله حرمان نه حسرت، ایجاد پرسش، لذت و خشم در حد بسیار کم همان‌اندازه دستور صحنه بکت و دلالتهای ضمنی کلمات متن. تلاش کلاته در اجرای این لحن‌ها در وضعیت کراپ ستودنی بود.
امیدوارم اجرای نمایشنامه‌های دیگر این نویسنده رو با این تیم هنرمند بتونم ببینم