عشق
مرا نشان سینه ریز مرواریدی بود،
بر قعر دریا

و بارش تگرگ بر آستانه ی کوه...

به آن جلجتا که مسیح مصلوب نباشد،
و گاه شمار تو نمیرد
در جست و جوی زندگی،

عشق مرا نشان علف بود،
بر وسعت دشت

و نه هرز می رفت و نه پایان می دید...

سینه ات می ... دیدن ادامه ›› درخشید
در آستانه ی روز
و در انتظار قتل خورشید،
گردن ماه می بریدی...

دیشب کسی رویای نمناک نیمه شبت را،
ربوده بود...

و عشق بر باد خواهد شد
با نیم نگاهی به سینه ی سرخ خورشید...

از: میترا