عجیب نیست؟
تا وقتی شلوغ بود ، از ازدحامش کلافه می شدم...
حالا که خالیه حس میکنم سکوتش داره خفم می‌کنه...
نمیدونم مشکل از جاست یا از من (فقط کاش یه روز بلد شم با هردوشون کنار بیام ، یعنی نه فقط کنار بیام چون به هر حال اینو که مجبورم منظورم اینه بدون اینکه غمگین شم و دلم بگیره کنار بیام)
ولی یه چیزیو فهمیدم
انگار هرچی یه چیزی کمتر میشه بیشتر رو دلت سنگینی می‌کنه...