اتفاقاً من هم نگفتم شما تصمیم‌گیر، مجوزدهنده یا مسئول بستن پیج‌ها هستید که حالا بفرمایید «این سؤال را از من نباید بپرسید». سؤال من دقیقاً درباره همان «استانداردی»بود که شما از آن دفاع می‌کنید وگرنه بنده هم به‌خوبی می‌دانم چه کسی مجوز می‌دهد و چه کسی صفحه می‌بندد.
بحث من این بود که وقتی از آزادی بیان دفاع می‌کنیم، نمی‌شود فقط در جایی که با سلیقه‌مان همخوان است پرچمش را بالا ببریم و در جایی که با معیارهای خودمان جور نیست، بگوییم «این دیگر در حیطه کنترل من نیست».
اینکه شما شخصاً با محدودیت‌ها مخالفید قابل احترام است اما پاسخ سؤال من نیست. من نگفتم شما جلوی موش را گرفته‌اید یا اجازه دلقک کردن امیرکبیر را داده‌اید. پرسیدم اگر معیار ،آزادی بیان است، چرا این معیار در عمل برای همه یکسان اجرا ... دیدن ادامه ›› نمی‌شود؟
اتفاقاً اگر شما هم با این دوگانگی مخالفید اختلافی بین ما نیست فقط بهتر است به‌جای اینکه سؤال را به سمت «من مسئولش نیستم» ببریم، اصل مسئله را بپذیریم.
من هم از شما انتظار نداشتم به جای سیستم شیعه پسند فعلی پاسخگو باشید انتظارم این بود که درباره همین استاندارد دوگانه‌ای که موضوع بحث است موضع روشن داشته باشید.
وگرنه اینکه «من با آنها مخالفم» را همه می‌توانند بگویند مسئله اینجاست که وقتی پای مصداق وسط می‌آید، آزادی بیان نباید برای یکی طنز باشد و برای دیگری جرم برادر

بنده البته در ادانه‌ی "تحت کنترل من نیست" هم عرض کردم "من باهاشون مخالفم و برای این مخالفتم هم اعتراض‌ها کردم و می‌کنم". همینطور که اینجا برلی این بخش از آزاری بیان با شما بحث می‌کنم، برای اون بخش هم جای دگر کارهای دگر می‌کنم به‌مراتب پرهزینه‌تر و خطرناک‌تر.
و این که چون بخشی از آزاری بیان رو به اجبار از ما سلب کردن، باقی‌ش رو نباید خودمون از خودمون سلب کنیم. بلکه باید زور بزنیم تا اونچه که از دست دادیم از آزادی رو به دست بیاریم.