درباره «باغبان مرگ» و نفسی که در سینه حبس می شود
تجربه‌گری در تنگنا
رضا حداد
«آروند دشت‌آرای» از آن جوان‌هایی است که به معنای واقعی کلمه در جست‌وجوی تجربه‌گری در عرصه تئاتر است و سر پر سودایی دارد. با هر اجرایش در پی کشف امکانی تازه برای تاثیرگذاری بر مخاطب نه از راه‌های مرسوم و عادی، بلکه ساختن جهانی منظم و هندسی از زیبایی‌شناسی و تکنیک در عرصه کارگردانی است و انگار بخواهد خلاقیت خود را به محک بگذارد، هربار می‌کوشد تا به سرزمین تازه‌ای در عرصه تئاتر پا بگذارد. هنوز چند ماهی از اجرای دیدنی «تن‌تن» نگذشته که سراغ کار غریب دیگری رفته است. باغبان مرگ، آن هم در سالنی تازه‌تاسیس که برای گرم‌شدن کوره‌اش به دنبال چند قربانی است تا بین تماشاگران تئاتر جا بیفتد و اجرای اثر در چنین سالنی فقط از آدم‌های پر دل و جراتی مثل آتیلا پسیانی و دشت‌آرای و امیررضا کوهستانی برمی‌آید. اگر «تن‌تن» با عینی‌کردن رویای چند شخصیت کارتونی محبوب، مخاطبانی از هر سن‌وسال را به تماشاخانه ایرانشهر کشاند در اجرای جدید دشت‌آرای، حضور تماشاگران زیر 18سال ممنوع شده. این یعنی حتی در حیطه مواجهه تماشاگر با اجرا، تجربه‌گری دیگری در میان است. حالا این روحیه را اضافه کنید به تجربه محمد چرمشیر در اقتباس از اثر داستانی معروفی که ملهم از شخصیت هانیبال لکتر فیلم سکوت بره‌ها بوده است. اجرایی برای دو بازیگر که در طول کار، پشت یک میز نشسته‌اند و از طریق ظریف‌ترین کنش‌ها باید احساسات درونی‌شان را به تماشاگر منتقل کنند. تجربه‌ای حقیقتا دشوار و البته ترسناک برای هر کارگردانی. اما برای آروند دشت‌آرای، ذات تجربه‌گری مهم‌تر از هر اولویت دیگری در عرصه ... دیدن ادامه ›› اجراست. تمام این نوجویی را اضافه کنید به حضور خیره‌کننده و ماندگار آتیلا پسیانی در این اجرا. پسیانی با حرکت ریز و دقیق ماهیچه‌های چهره‌اش، تن صدای بی‌حسش و خنده‌های ریز و گاه‌به‌گاهش خود به‌تنهایی اجرایی تماشایی است و بدون شک بازی و حضور او در این نمایش می‌تواند برای هر بازیگر جوان و کم‌تجربه‌ای، همچون کلاس درس باشد. چگونه می‌توان در تنگنای حرکات فیزیکی، به سطحی از انتقال احساسات رسید که به نوعی رابطه ناخودآگاه با مخاطب دست یافت؟ اگر برای شما هم سوال است؛ پس برای دیدن باغبان مرگ سری به تالار شمس مؤسسه «اکو» بزنید تا نتیجه خلاقیت و تلاش طناز طباطبایی، آتیلا پسیانی، محمد چرمشیر و آروند دشت‌آرای را تماشا کنید. تجربه‌ای در تنگنا که نفس را در سینه حبس می‌کند.