نه چون نفرینش کرده ام
از زبان سابیس
انتظار.
می دانم که بخشی از وجودم همیشه منتظر بوده. که عشق را به نوعی لمس کند. احساسی هولناک. چون خودش را مستحق نمی دانسته. انگار که من باید زجر می کشیدم، چون به مخلوقاتم زجر می دادم. خواسته
... دیدن ادامه ››
و ناخواسته.
و با این حال من هنوز می خواستمش. چیزی که قلب سیاهم را نرم کند. و وقتی او را دیدم، این اتفاق افتاد.
لوی.
با آن موهای سرخ آتشینش.
انگار بر خاکستر وجودم حیات می ریخت و دوباره آن را شعله ور می ساخت.
من از او استفاده کردم. مثل یک شی. من کاری تهوع آور انجام دادم. با چنگال هایم سینه اش را شکافتم. خوب به یاد دارم. حرکت انگشتانم بین گوشت و استخوانش را. خون سرخ و گرم او که از تنش بیرون می ریخت و بر ردای سپیدش جاری می شد. چشمان زمردی اش گرد شده بود. بهت زده. و نمی دانست که بعد از این دیگر زندگی اش هرگز مثل قبل نخواهد شد.
من او را ویران کردم. و با این حال هنوز به خودم اجازه دادم که او را قلب خودم ببینم. می خواستم او برای من بتپد. نه چون نفرینش کرده ام. چون دلهره ای خواستنی در خونش می اندازم. مثل راه رفتن بر لب یک پرتگاه، در حالی که می دانی سقوط نخواهی کرد، حتی اگر پایین افتی.
و وقتی به او نگاه می کنم، به لبخندش و به چشمان زمردی اش که نور دارد، حتی اگر آغشته به درد تاریکی باشد، حس می کنم او هم خواهان چیزیست که من می خواهم.