کلاغ سیاه خوب است. کلاغ سفید هم خوب است.
او خوب بود.تو هم خوبی.
گاهی تابلوی نقاشی پیکاسو را نمی فهمم !
دورتر که می روم....
کمی دورتر..
آری ،چه رنگهای زیبایی !
زیباست !
.................
ممنونم مصطفی جان
:)

بانو ملیحه: مرسی از وقتی که گذاشتید و خوندید. موافقم با نظرتون. امید که با خواندن این نقد افقی پیش رویتون گسترده شده باشد.

امیرِ جان جانان: مرسی از برداشت شعری زیبات. ما خودمون که هیچوقت، هیچ سر از کار پیکاسو در نمیاوریم! :)

و سپاس ویژه هم از سایر دوستانی که این تحلیل رو علیرغم طولانی بودنش مطالعه کرده اند و یا خواهند کرد

عالی بود
مرسی که این مقاله خوب رو به اشتراک گذاشتید. نکات درخشانی توی این شعر بود که همیشه ازش غافل بودم، همونطور که نویسنده گفته، من همیشه فکر می‌کردم کل محتوای این شعر دفاع از نیما و هواداری از شعر نوست، ولی این نکته‌ برام خیلی جالب بود که شاملو این کار رو در فرمی مدرن انجام داده (در هم شکستن استعاره سنتی کلاغ و زاغ و زغن، فاصله انداختن بین مولف و اثر و ...)
یعنی انگار محتوا و فرم در هماهنگی با هم دارند یک حرف رو می‌زنند.

باز هم متشکرم

سمانه عزیز سپاس از عنایت همیشگیت. برای من هم تحلیل متفاوت و بعضا سینمایی ایرج کریمی خیلی جالب و بدیع بود-به حدی که مشتاقم کرد مقاله رو از روی مجله تایپ کنم- بخصوص اشاره دقیق و مشخص و توضیح اینکه چرا مثلا شاملو مدرنه. وهمچنین نکته مهمی که گفتید، "هماهنگی فرم و محتوا" که در بهترین حالت منجر به تولید"یک کل یکپارچه"میشه و ناگفته پیداست که تنها از عهده ی هنرمندان بزرگ بر میاد. مرسی از دقت و نکته سنجیت

پ.ن: ایرج کریمی کتاب بسیار جالب و یگانه ای داره به نام "ادبیات از چشم سینما" که به بررسی هایی از این دست می پردازه. مثلا غزلی از حافظ رو از دریچه ی سینما تحلیل می کنه و انصافا هم جالب و خواندنیست. در ضمن ایشون مرتکب 3 فیلم هم شدند که "باغهای کندلوس" و "نسل جادویی" -بخصوص اولی- فیلم های فوق العاده ای هستند.