محمد جان شعرت وزن که داره.قافیه هم داره.
پس با عجله خرابش نکن دوباره ترمیمش کن.
منتظر میمونیم...دوباره میخونیم

:)
........
ممنونم از آقا محمد

عشق دمادم همه را کور کرد / وز هوس و عقل کمی دور کرد
خدمت مجنون چو شدیم جملگی / میان این جمع٬ چو مور کرد
سوخت دل و لیک به ظاهر پشیز / آب دلم شیر و نغمه لب شور کرد
خاک بر آن دل که نفهمد ز عشق / عشق به خاک و تن ما گور کرد
خنده معشوق بود در نظرش نیش جان / الحمد ستاندی نظری ٬که جان نور کرد
( گر شایسته و بایسته نیست شعر من
گر جاری و ساری نیست شعر من
خرده بر دل منست که ساکن شده است)
درود و سپاس از همراهی آقای امیر هوشنگ صدری

مرسی قطعا با کمی فرصت بهترتر هم میشه:)
استعداد که باشه قدم اول محکمتره
باز هم ممنونم