در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | n s: درباره اقتصاد تئاتر دست کم از سه دیدگاه می توان سخن گفت: اقتصاددان و ب
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 04:56:37
درباره اقتصاد تئاتر دست کم از سه دیدگاه می توان سخن گفت: اقتصاددان و برنامه ریز، دست اندرکار تئاتر و تماشاگر. اولی و دومی را به اهلش می سپارم و در جایگاه تماشاگر سخن می گویم- که حضورش در سالن نمایش وخریدن بلیط ارتباط اصلی او با اقتصاد تئاتر است. تماشاگر را هم اجازه بدهید به دو گروه تقسیم کنیم: تماشاگر موردی و تماشاگر جدی و پیگیر. برای من و افرادی همانند من که فرهنگ جایی در سبد کالایشان دارد دیدن نمایش خوب با برنامه ریزی درست مهمترین نکته است، مهمتر از تبلیغات و بازاریابی. جور دیگری بگویم: کسی که کمتر با نمایش آشناست و به شکل موردی تئاتر می بیند باید به سوی سالن "جلب" شود که برای این کار نظراقتصاددانها و حرفه ایهای تئاترمهم است. گروه دوم یعنی مخاطب جدی وحرفه ای برای حضور در سالن نیازی به این نوع تبلیغات ندارد اما نیازهای خاص خود را دارد (فراموش نشود تعداد این نوع مخاطب اصلا کم نیست و جلب نظرش تا حد زیادی مشکلات مالی تئاتررا کم می کند)، خواسته های او با این پیشنهادها شاید تا حدی تامین شود: 1- لازم است فضای باز و نگاه حرفه ای برای اختصاص سالن و مجوز وجود داشته باشد. شک نکنید کمتر کاری از بیضایی، مرادی ، معجونی، ثمینی... در یک سالن خوب جای خالی دارد. برای این کار دولت فقط باید یک قدم عقبتر بایستد و با حرفه ایها به شکل جدی مشورت کند. 2- وضعیت سالن، نظم خرید بلیط، وضع تهویه، پارکینگ... بسیار روی تصمیم گیری تماشاگر برای حضور تاثیر می گذارد. برای این کارسرمایه گزاری دولتی چندانی لازم نیست. بخش خصوصی مثل همیشه راه خودش را پیدا می کند فقط باید "اجازه های لازم" را به آن داد.3 – می توان ساز و کاری درنظرگرفت که بلیط ها با تخفیف پیش فروش شوند و بخشی از این پول به خود گروههای نمایشی اختصاص یابد که هم زودتر بخشی از سرمایه گزاریشان برگردد وبه قول معروف دستشان بازباشد وهم مخاطب شانس خرید ارزان با برنامه ریزی قبلی پیداکند. این جدا از تخفیف سایتهایی مثل تیوال است.4- تشویقهای خرید، بلیطهای اعضا، تخفیف دانشجویی... تاکنون اجرا شده و اثر مهمی داشته اند. پیشنهاد می کنم چیزی شبیه بن کارت برای مخاطبان (و نه فقط حرفه ای ها یا دانشجویان هنر) ایجادشده و با شرایط خاصی توزیع شود. حتی می توان اعتبار اولیه را با خرید بن کارت ازخود تماشاگر گرفت و گاهی او را با شارژ تشویقی خوشحال کرد! در ضمن می شود با سازمانها و ادارات و وزارتخانه های آموزش و پرورش و آموزش عالی و دانشگاه آزاد و... مذاکره کرد که برای کادرشان به مناسبتهای مختلف این بن کارت را در نظر بگیرند. از مجله برای طرح بحث سپاسگزارم. به امید پیشرفت هرچه بیشتر هنر و اقتصاد نمایش درایران.
پی نویس: به شخصه نمی دانم مجله در دکه ها موجود خواهد بود یا نه و در چه زمانی، چون مشتاقم همه نظرها را بدانم. امیدوارم بعد از چاپ شماره اقتصاد تئاتر مجله صنعت و توسعه پیگیری مطالب آن هم فراموش نشود. باز هم سپاسگزارم (به وِیژه که بر اساس تقاضایشان خیلی سعی کردم تعداد واژه ها را رعایت کنم!)
۰۵ اسفند ۱۳۹۲
دیدگاه خوبی است ...مثلا در مورد ادارات و شرکتها که کلی نیروی درس خونده و به اصطلاح یقه سفید دارند برنامه ریزی برای اولا معرفی نگاه به تاتر جدی و ارایه خدمات برای تماشای این نمایش ها خیلی به اقتصاد تاتر و ارتقا فرهنگی کمک می کند....همانطور که همه ادارات و شرکتها از برنامه ها و مراسم دعوت ازافراد بدل کار و تقلیدصدا و بذله گو برای انبساط خاطر نیروهایشان فراهم می کنند ....چرا تاتر جدی نه؟
۰۵ اسفند ۱۳۹۲
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید