درود و خسته نباشید خدمت همه عوامل عزیز ، مخصوصا بازیگر ها
اولا دور از نمایش از سالن اجرایی بخوام بگم انگار داخل یک پلاتو داشتم اجرای نمایشی میدیدم با بلیط ۴۵۰ هزار تومان که واقعا وقتی من پاهام رو تموم میدادم کل صندلی های سالن می.لرزید ،
تقدیر اپیزود هارو اگر بخوام به طور خلاصه وار بگم
شروع نمایش با ایده دایره زدن اصلا ایده خوبی نبود ، مخصوصا که صدای وُکال با حرکات بازیگر اصلا سینک نبود
اپیزود اول : ریتم خیلی کندی داشت ، بازی خوری یکی از بازیگر ها و فوکوس کشیدنش خیلی شفاف بود ، لباس ها و گریم بازیگر خانوم که سیاه و سفید بود اصلا دوست داشتنی نبود و همچنین تپق های همه ی بازیگران مخصوصا نقش اصلی
و ایده کروگرافی با سبد میوه فروشی اصلا جذاب نبود
اپیزود کابوی : به نسبت اپیزود های دیگ کیفیت بهتری داشت ولی انگار که نمایشنامه خوانی بود
یعنی یک سری بازیگر رو ما روی صحنه میدیدم که
... دیدن ادامه ››
از روی حفظ داشتند دیالوگ میکردند ، این اپیزود ذره ای کارگردانی نداشت و سیگار کشیدن در اون سالن توسط بازیگر خیلی غیرقابل تحمل بود
اپیزود مریلین مونرو : فقط میتونم بگم بازیگر پیر اندازه و درست داشت بازی میکرد و خیلی بازی شو دوست داشتم
و دیالوگ ها خیلی نا آشنا بود ( یعنی بازیگر صحنه شو ) نمیشناخت
اپیزود امیر و ریما : کروگرافی بدی نداشت ، و انتخاب این دو بازیگر به عنوان پارتنر اصلا درست نبود و بازیگر خانوم خیلی صدای زیر و پایینی داشت که به ردیف 2 هم نمیرسید
و سایه ها اولا سایه ها اصلا شباهتی به هم نداشتند از لحاظ بازی و لباس و یک جاهایی به هم گره میخوردند یعنی صرفا یک سری فرم انجام میدادند که به چشم مخاطب 7 ساله جذاب میومد ولی بازیگر های با استعدادی بودند
اپیزود جوکر : بازیگر جوکر صدا سازی کرده بود ک یک جاهایی یادش میرفت ولی جوکری که با توپ بازی میکرد به اندازه و درست بود و فرم خوبی رو اجرا کردند
در آخر پایان نمایش اصلا سلیقه من نبود