داستان اعظم کبیری زنی است که در آستانهی سفری به سرزمینی دیگر، در انتظار چمدانش ایستاده است.
در فضای غریب و ناآشنای یک فرودگاه. انتظار او به فرصتی تبدیل میشود که با مسافران دیگر از گذشته و خاطرات و رؤیاها و دغدغههایش صحبت کند
جایی که مرز میان رفتن و ماندن، خاطره و واقعیت، و آنچه پشت سر گذاشته و آنچه در انتظارش است، کمکم محو میشود.