پویان نادری آهنگساز، مدرس دروس تخصصی موسیقی، مترجم

اجرای آقای فلاح بینظیر و پرانرژی و در عین حال به طرز دلنشینی به اندازه بود. او نبض صحنه را درک میکند و به شیرینی میتواند هر قصه‌ای را روایت کند.
نور و نقاشی‌ها عالی بودند.
طراحی صدا خوب نبود اما انتخاب موسیقی‌ها به‌جا و مناسب بود.
از نظر بنده نقاط ضعف اثر یکی وقایع تاریخی پراکنده و غیرکاربردی و تا حدودی بی‌ربط به روند داستان بود که انگار به زور سعی داشت تعداد وقایع تاریخی زیادی را در متن بگنجاند. و نقطه ضعف دیگر کارگردانی بود که ای کاش بهتر می‌بود.
در مجموع توانایی بالای بازیگر نقاط ضعف را تا حدودی پوشانده بود.
به همه پیشنهاد میکنم این اثر رو ببینند و از هنرنمایی آقای فلاح لذت ببرند.

وقتی صحبت از «آوگوست سترینبرگ (سترینبری)» میشود شما به یاد چی می افتید؟ من که یاد ناتورالیسم، سیمبولیسم، اکسپرسیونیسم، تنش های دیالوگ محور، روابط متزلزل، اختلاف طبقاتی، مبارزات جنسیتی و بسیاری دیگر می افتم.
اما وقتی به تماشای تیاتر «جستار پلیکان» نشستم توجهم بیشتر معطوف به نسلی شد که برخلاف تمام تبلیغات منفی بر علیه شان و مقایسه ی نابجا با نسل های قبل، بسیار امیدوارکننده و رو به جلو در حرکتند. کارگردان جوان محمد جعفری در فاصله ی دو تجربه ی صحنه ای خود پیشرفت چشم نواز و قابل توجهی دارد و این پیشرفت در میزانسن، قاب صحنه، ریتم، تمپو و در بازی قابل قبول تمام بازیگران نمایش مشهود است. بازی به اندازه و راحت حمید مریخی پور و بازی فراتر از انتظار به عنوان اولین تجربه از آیدا شکری و همچنین انتخاب و ساخت موسیقی مناسب از مانی ابراهیمی، دیگر نکات برجسته ی این نمایش هستند. «جستار پلیکان» را ببینیم و به نسل آینده ی تیاتر افتخار کنیم.