درود بر بهزاد گرانقدرم لطف دارید... راستش من سه نمایش خوب در هفته های قبلی دیدم خواب زمستانی به دلیل بازی های بسیار قدرتمند را دوست داشتم...افسون معبد سوخته به دلیل متن و اجرای زیبا و قابل تامل را پسندیدم و همچنین دوشس ملفی به دلیل اجرای نواورانه از متنی قرن هفدهمی تماشایی بود که البته به دلیل نداشتن آنتراکت باید سه ساعت و نیم نمایش را با صبوری بیشتری طی نمود :))

مرضیه گرانقدر ممنون از زمانی که برای خواندن گذاشتید...
من فکر می کنم خیلی از خوانش های بعضا ناهماهنگ به دلیل انگاره های از قبل فیکس شده در درون ذهن هنرمند شکل می گیرد.. کارگردان محترم در مصاحبه اش به این نکته اشاره می کند که از نشان دادن وضعیت مادر علی کوچولو در این نمایش به این شکل خواسته به ظلم و رنج رفته بر زنان اشاره ای کنند ..نشان دادن و اعتراض به نابرابری وضعیت زنان در جامعه فی نفسه عمل فرخنده ای است... اما جالب است که انگاره های فیکس شده ی خالقین نمایش ماهیتا اعتباری به قدرت زنانه و حضور او نمی دهد در این نمایش نجات و بهبود وضعیت موکول به آمدن پدر رفته ی علی کوچولو می شود و اینکه زن به تنهایی نمی تواند از عهده ی نجات فرزند و خلق جهان دیگر بر بیاید ..
نکته ی دیگر نادیده گرفتن شخصیت و قدرت حضور خالق اصلی این شعر، فروغ به عنوان یکی از اثرگذارترین هنرمندان ایرانی در کلیت اثراست و به قرایت سطحی و کلیشه و از قبل بسیار شنیده شده اکتفا شده (البته به عقیده این حقیر)