مهرداد مختاریان AmuMehrdad

من این نمایشو نمیخواستم ببینم چون میدونستم سبک مورد پسندم نیست
اومدم دیدم چون ارشیا شریعتی رو دوسش دارم و کاراشو میبینم

وای از تماشاگرای 17 بهمن ینی دیشب
وای از دور بودن این آدما از آداب دیدن تیاتر
چقدر حرف زدن . موزیک پلی کردن . بچه هاشون شلوغ کردن . با گوشیشون حرف زدن و اینستا چک کردن
چقد بچه کوچیک تو سالن بود !!!! چرااااا ؟؟؟ این همه شوخی های جنسی توی این نمایش بود چرا بچه راه میدید ؟؟
چرا بچه هاتون رو میارید ؟؟؟ من خیلی تفکرم قدیمیه انگار

چند دقیقه سخت گذشت تا اینکه محسن زرآبادی اومد
و من تا آخر نمایش داشتم میخندیدم ... دیدن ادامه ›› و عشق میکردم از هنر این آدم
چقدر یه کاراکتر تکراری در سینما و تیاتر ایران رو متفاوت و نوین و خلاق اجرا کردی
از کجا به ذهنت رسید اینو بسازی خودتم بازیش کنی
این همه تیک عصبی از سر تا پا رو چطوری راکورد کردی عاخه
صدا صدا بیان بیان وای وای از این لحن و بیان

تمام بازیگرا زحمت کشیدند و بهشون خسته نباشید میگم اما ارشیا خیلی خوبی تو
حالمو بد کردی واقعا . حالمو خوب کردی واقعا چقد تو چندشی عاخه بانمک دوس داشتنی
عاخ تو چقدر بانمکی
ارشیای دوس داشتنی
اینم با همون ریتم شب یلدا تقدیم به تو

بازی جدید و متفاوتی از کار قبلی یعنی من کشی که از وحید نفر دیده بودم و نپسندیده بودم، ندیدم . با احترام
حمید عرب خیلی دلنشین بودی و مسلط و مکمل بسیار خوب برای محسن زرآبادی پور . با احترام
شادی احدی فر کاش بازی بیشتری داشت چون پیشرفتش در این سالها قابل توجه بود . با احترام
ممنون از زحمات و هنر مابقی دوستان . ارزنده و زیبا بود

نمیدونم با چه جمله ای و از کجا و چه کسی شروع کنم !
از خودم شروع میکنم که دیروز چرخ روزگار به کامم نمیچرخید و داشتم زیر چرخ دنده هاش له میشدم و درنهایت ساعت 8 رفتم نشستم توی سالن 4 لبخند و منتظر موندم تا ببینم دیدن کماژ پایان این روز پر اشک و آه میشه یا ....
وارد سالن که شدم مهبد رو توی اون حالت دیدم ( سربسته میگم اسپویل نشه ) فهمیدم که واییییی ! امشب قرار نیست یه شب عادی باشه و بقیه داستان من اینجاست
شروع شد . گیج بودم . هیجانم رفت بالا . ضربانم . نفسهام و با اولین دیالوگ مهبد انگار یه دینامیت تو سینم منفجر شد و اشکام پاشید بیرون و دیگه من جمع نشدم که نشدم تا آخر کار

اسم مهبد قناعت پیشه بخاطر رعایت ترتیب حروف الفبا آخرین اسم بود ولی نقشش به اندازه هنر و سابقه درخشانش در صدا و بیان که جزو بهترینهای حال حاضر هست کاملا در ... دیدن ادامه ›› جای درستی بود

آناهید ادبی مثل یه سرباز متعهد به وظیفه بازی کرد نه یه بازیگر معمولی . برای کسی با نگرش من کاملا مشخص بود نوع نگاه و حس گیری آناهید از ابتدای کار خبر از یه غافلگیری بزرگ برای تماشاگر به همراه داره که وقتی نوبتش شد چنان بازی کرد که بعید میدونم این نقش رو کسی دیگه ای به این زیبایی بتونه ایفا کنه . چه صدا و بیانی . چه اکت و نگاه و احساسی ...... باید بارها دید و لذت برد

آفرین فرشید پور ایمانی . آمادگی بدنیت فوق العاده بود
آفرین مهرداد حسین پور . بازی نرم و باور پذیرت لذتبخش بود
آفرین گلبرگ بکازاده . زیبا . نرم . آرام . مثل عروسک باربی روی کیک
و درنهایت
اشکان سرمد تو چه کردی با من ......
هانس زیمر دیشب اشکان سرمد بود که هر چه از هوشمندی و نگاه مهندسیش به موسیقی کار بگم کم گفتم
کاش میتونستم اینجا بهت ناسزا بگم انقد خوب بودی

ممنون آقای سعید داخ

امتیاز کامل ثبت شد
تمام

از نمایش هایی که قبل از ورود تماشاگر روی صحنه جاری میشه خوشم میاد ،دیدن بازیگرا و صحنه زنده و شنیدن موسیقی اونم وقتیکه دارم جامو توی سالن پیدا میکنم عین خوندن مقدمه کتابه ، هیجانم رو تقویت میکنه برای کشف داستان و ذهنم رو آماده میکنه برای پذیرش و ناخودآگاه برام نشونه از نظم و آمادگی گروه نمایشه
از محمد نیازی
کار سوتفاهم به کارگردانی حسین کشفی اصل رو دیده بودم که پستش توی پیجمم هست اما اینبار یه ظاهر و نقش متفاوت از قبل داشت که بازم مثل کار قبلی تونست رضایت منو جلب کنه

بیان و بدن و فهم دیالوگ و فضای داستان
انتقال احساس صحیح به تماشاگر
ارتباط عمیق و صحیح با پارتنر
نگاه و حرکت دراماتیک روی صحنه

از توانمندیهای محمد نیازی بود که ایمان بهره خوبی ازشون گرفته بود

از ... دیدن ادامه ›› عارفه احمدپور
کار آقای اشمیت کیه ؟ به کارگردانی هاله بهبودی رو دیده بودم و نگاه دراماتیک عارفه رو توی اون کار دوست داشتم و دلم میخواست یه نقش متفاوت دیگه ای با همون نوع نگاه در این کار ازش ببینم که باید بگم الحق پیشرفت بسزایی داشت

بدن عارفه آماده بود و منعطف و یک اوج طلایی رو با خلق نمادین لحظه آغوش به نمایش گذاشت که برای من به عنوان مربی بدنساز لبخند رضایت داره
بارها زمین خورد و نرم و طبیعی بلند شد
بارها حرکت بومرنگی داشت و راکوردش حفظ شد
ورود و خروج های صحیح
نگاه های عمیق و معنادار به پارتنر
تر و فرز و سبک روی صحنه

یگانه محمدی
اولین بار بود میدیدمش
بدنی آماده و هوشمند داشت
حرکات آروم و نرم انگشتای پاهاش پشت دکور رو میدیدم که با چه دقت و ظرافتی خودشو میرسونه به جای صحیح برای ورود به موقع به صحنه در جاهای مختلف
و ورودهایی با ضرب آهنگ مناسب و خلق تصویر مجازی با قابی ساده توی دستاش و تکرار دیالوگهای همگون و سخت با سرعت بالا و بدون وقفه و نوسان که نشونه نفس گیری های صحیح و تمرین های زیاد بود

ایمان میرهاشمی تونست یه اثر فاخر به نمایش بزاره که نشون میده ارزش انتظار کشیدن برای دیدن کارهای بعدیش بالاست

اکرم بایه دکور مفهومی و حرفه ای طراحی کرده بود که نشونه دانش و تجربه زیادی بود

و در نهایت پیمان محسنی با اون تن صدا و خنده های ویرانگر که دل هر تماشاگری رو به لرزه درمیاره حتی اگر خودش روی صحنه نباشه

دیدن این نمایش رو به همه هنردوستان پیشنهاد میکنم

نقدهایی هم توی ذهنم دارم که اگر توفیق دیدار با عوامل کار حاصل شد پای میز گفتگوی صمیمانه به صرف یک فنجان چای ایرانی خواهم گفت

دوبار رفتم سالم هامون
یکبار برای نمایش ( پس از )
و یکبار دیشب برای نمایش ( یخ رده )
انگار مرتضی کوهی میدونه من چطور اشکم درمیاد
چون هر دوبار با اشک از سالن خارج شدم

علتش شناخت این هنرمند از موضوع تروماست و خوب بلده چطور تروما رو به تصویر بکشه
اونم لایه به لایه و جز به جز و مبسوط و قابل فهم
لحظاتی که مرتضی کوهی با فراز و فرودهای اکت و بیان و بدنش خلق کرد

نسیم عربانی
چه ... دیدن ادامه ›› سوییچ قوی کردی از نقش دختر سرکش به سالک حمایتگر
پرفورمنست بی نظیر بود
اکت بدن و بیانت تاثیر گزار بود

روژینا ابراهیمی
دیوار چهارم رو خیلی مسلط و حرفه ای شکستی
زیستت روی صحنه ، زندگی واقعی بود و از میمیک صورتت
نهایت استفاده صحیح رو میکردی
اکت و بیانت رو زیر ذره بین داشتم و لذت بردم از هنرت

علی ایزدی سفیددشتی
قبل از اینکه دیالوگ بگی متوجه شدم قراره ازت یه بازی خوب ببینم
چون اکت و بدنت داشت دیالوگ میگفت
چقدر راحت و رها بودی روی صحنه و راکوردت رو عالی نگه میداشتی
من لذت بردم از هنرت

ریحانه سلامت
مفهوم زیبایی از حضورذهن و خطور و اکت و بیان و انتقال احساسات
رو به نمایش گذاشتی و بیش از همه چیز از نگاه عمیقت لذت بردم

بریم سر نقد ..................................................................................


ابتدا ریتم کار سینوسی بود . انگار بازیگرا از ابتدا تا انتهای نمایش توی کارشون پیشرفت کردن
اول کار تیاتر دبیرستانی بود تا وقتی اینگرید از سفر برگشت و ریتم کار رفته رفته حرفه ای شد و صعودی

میزانسن رو از نگاه مخاطب دابل چک نکردید . به عنوان نمونه گلدونتون دقیقا وسط زاویه دید من بود

صحنه ماستروبیشن به نظر من میتونست حذف بشه چون هنجارشکنی کاذب بود
اما حالا که اصرار داشتید به اجراش سوال دارم !
چرا اگنتا وقتی کارت آلوده رو گرفت دست خودشو با لباس خودش پاک کرد ولی یه دستمال
درآورد داد به رالف ؟ میزان اکت چندش و قبیح بودن این کار توسط اگنتا خیلی کم و عادی بود
چرا جیک واکنشی برابر قباحت موضوع نشون نداد؟ در صورتیکه برابر رفتارهای بی ادبانه رالف واکنش خشن داشت !

خاموشیها خیلی دیگه زیاد شد و خسته کننده برای مخاطب و مفهوم خاموشی گم شد

اکت رالف توی سلولش مثل زمانی بود که دسته پلی بازی رو میزاری زمین بری آب بخوری
و کاراکتر جی تی ای توی بازی بیکار میمونه وفقط تکون میخوره تا بیای یه کاری باهاش کنی
زیست طبیعی نداشت

روشا صدیقیان نیاز به آموزشی در سطح بازیگران دیگه داره که زیست و تعاملش با بقیه بالا بره
سطح بازیگر در یک کار باید نزدیک به بقیه باشه تا ریتم نیفته
بهادر باستان حق تعامل با گروه نداشت و شخصی بازی میکرد و پارتنر مناسبی برای ریحانه سلامت
نبود چون پینگ رو پونگ نمیکرد و زیستش طبیعی و باورپذیر نبود
دراماتورژی روی روشا صدیقیان و بهادر باستان حق در سطح بقیه بازیگران نبود

روژینا ابراهیمی عزیز و زیبا
ناز و دلبریت رو کمتر کن توی زیستت . تو نباید وایب موافق با ترومای رالف رو به تماشاگر بدی و تا حدی هم
I am queen رو زیرپوستی داری توی شکستن دیوار چهارم

نسیم عربانی عزیز و زیبا
دیالوگهات با پدر و مادر رو موقعی که راه میری با نگاهت منطبق کن
سرت زود میچرخه نگاهت میره دیالوگت خورده میشه
بی اهمیتی رو با بیانت نشون بده بزار ما ببینیم و بشنویم

هنوز کلی حرف نگفته دارم ولی دیگه فکر میکنم بقیش رو بهتره پای میز گفتگو با عوامل عزیز مطرح کنم