فاطمه آموزگار

هنرساز فعال هنری

نمایش دایره‌ی گچی قفقازی رو دیدم؛ اجرایی متفاوت و پرانرژی بود.
یکی از چیزهایی که خیلی به چشم می‌اومد، تعداد بالای بازیگرها بود؛ اما این فقط یه شلوغی بی‌هدف نبود—هرکدوم از بازیگرها، مخصوصاً اون‌هایی که تجربه‌ی اولشون بود، با تمام وجود سعی می‌کردن بهترین باشن.
همین تلاش و شور، عشقِ به تئاتر رو توی فضای سالن پخش می‌کرد.
بازی خانم حاجی‌زینل خیلی برام تأثیرگذار و دوست‌داشتنی بود—با انرژی و تسلط.
نقش متفاوت علی مساوات هم برام جالب بود؛ حضوری غیرمنتظره و متفاوت، که نشون می‌داد چقدر از قالب‌های قبلی خودش فاصله گرفته و به تجربه‌ی تازه‌ای وارد شده.
البته بعضی از بازیگران باتجربه، اون‌طور که انتظار می‌رفت ظاهر نشدن و اجرای ضعیف‌تری داشتن، که تا حدی از کیفیت کلی کار کم کرده بود.
اما چیزی که واقعاً دلم می‌خواد بهش اشاره کنم، رفتاریه که متأسفانه داره توی سالن‌های تئاتر عادی می‌شه: استفاده از موبایل وسط اجرا.
نور صفحه‌ی گوشی، صدای نوتیفیکیشن، حتی یه نگاه کوتاه... همه‌ی این‌ها لحظه رو می‌شکنه.
کاش یادمون نره که تئاتر یه قرارداد نانوشته بین ما و صحنه‌ست. ‌

خسته نباشید میگم به تمام عوامل گروه
که واقعا برای این کار زحمت کشیده بودن …
اجرای خوب و کار شده ایی بود که حتی بهجزئیات هم پرداخته شده بود .
با آرزوی بهترین ها برای تمامی عوامل گروه .

برای شب اول از لحاظ فنی … نور … صدا … و هماهنگی بازیگران
واقعا خوش درخشیدند و جز معدود کارای کم نقص بود .
و البته تحسین برانگیز.
کار از نظم درستی برخوردار بود .
هر بازیگر در جای درست خودش قرار داشت .
موسیقی ، فرم و طراحی کار به نوعی بود که کم کاستی های متن رو جبران میکرد و مخاطب رو همسو میکرد .
خسته نباشید به تمامی بازیگران و همه ی عوامل این کار …

خسته نباشید میگم به همه ی عوامل کار.
نقطه ی قوت کار … بازی بازیگران بود.
از جمله
طراحی صحنه و میزانسن ها رو دوست داشتم.
ریتم و تمپو شروع خیلی خوبی داشت و این ادامه دار بود
و با توجه به تغییر ازجمله ورود خروج ها اجازه این که بخوای از کار جدا بشی رو بهت نمیداد ، حتی برای منی که با متن و پایان بندی مشکل داشتم.
برای گروه ارزوی بهترین ها رو دارم.
و پیشنهلد میکنم از این کار حمایت کنید .

بازی بازیگران روال بود هر کس جای دیالوگ خودش و میدونست
و خیلی خوب در جریان بود ،سه چهار تا از بازیگران موقع بازی این قدر توی خود نقش بودن که دقت کردم ثانیه ایی خارج نزدن و این خیلی خوب بود
متن کار ضعیف بود
و شدت اینکه کاری کنیم تا مخاطب بخنده !
و در کل باید بگم متاسفانه کار رو دوست نداشتم با احترام به بازیگران و تمامی دوستانی که زحمت کشیدند.

متن کار و ایده خیلی جالب بود و میشد بهتر بهش پرداخته بشه.
جاهای حس میکنم متن حیف شد.
بازی بازیگران تا یه جایی روال بود اما بعد یهو انرژی صحنه افتاد.
و ناخودآگاه ما دور میشدیم از کار .
من هیجان بیشتر و تمپو بالا تر رو برای بهتر شدن این کار میبنم .
شخصیتی که تا انتهای کار (پسر موفر) هست ، بله اون مسیرش درسته.
من قسمت باز شدن در (و ….. ) رو دوست داشتم تلنگر بیشتری میزد و بالانس ایجاد میرد. من اون ساعت شمار رو دوست داشتم.
و میشد هیجان بیشتری موقع از دست رفتن زمان میدیدم
یا وقتی کلمات دیده میشد.
اون قسمت پخش تصاویر گذشته رو به شدت دوست داشتم.
اون اقا ... دیدن ادامه ›› که توی قفس بود خیلی خوب این شوک و میدادن
چه قدر موسیقی ها رو دوست داشتم و چه قدر تعویض صحنه برای من هیجان انگیز بود (دقیقا دلم میخواست این هیجان رو حین بازی هم ببینم) برای همین فکر میکنم میشه برای ادامه روی تمپو - انرژی صحنه و هیجان بیشتر به کار فکر کرد چون خیلی حیفه … دیروز ۴ تا اجرا دیدم
که از گاچا حتی با دیدن ضعف هاش پشیمون نیستم.چون احترام بازیگران و کارگردان و … رو میتونستم ببینم که برای شعور مخاطب و زمانش ارزش قائل هستن و دارن تموم سعیشون رو میکنن که بهترین باشن
اینو میشد فهمید . و این واقعا چیز ارزشمندیه !!! و نمیتونم ازش چشم پوشی کنم….