محمد زبردست

هنرساز فعال هنری

دم همه‌ی عوامل این اجرا گرم
چه بازیگران عزیز و مسلط و چه عوامل پشت صحنه که بسیار زحمت کشیدند برای کار
مخصوصا شاهین عزیز دوست با استعداد، منظم و هدف دار عزیزم که با کارگردانی درخشانش در این کار و همچنین بازی فوق العاده‌ش با وجود تایم کم، به نگاه مخاطبش احترام گذاشت و همچین کار زیبا و قوی ای رو به صحنه برد

مطمئنم در آینده اجراهای بیشتر و درخشان تری از گروه پارازن خواهم دید و لذت خواهم برد دوباره
♥️🫂🍻

خسته نباشید میگم به عوامل این اجرا
موفق باشین♥️

بار اول به تنهایی اومدم و لذت بردم
بار دوم با خانوادم اومدم که خودشون میگفتن اولین تجربه ی تئاتر دیدنشون بود و بسیار لذت برده بودن و مشتاق بودن دوباره ببینن
هم از شوخی ها و طنز این نماش شدیدا لذت بردم و هم از مفهوم عمیقی که درش نهفته بود
یعنی همون گذشته
همون گذشته که هممون یجورایی سرکوبش یا فراموشش کردیم و میکنیم
و هیچ وقت ننشستیم باهاش رو در رو صحبت کنیم و اون رو به عنوان جز جدایی ناپذیر زندگیمون بپذیریم
ممنونم از آقای سهرابی عزیز با اینکه بعد هفت سال دور بودن از صحنه ولی نشون دادن که کیفیت و احترام به مخاطب مهمتر از کمیت و تعداد بالای اجراست
دم عوامل پشت صحنه هم گرم
آقای حاج آقای تشکر:) تشکرررررررررررر:)))
بازی های خانم کیوانی و آقای رستمی هم واقعا دلنشین و دور از ادا درآوردن بود

قلب :)

درمورد"منظومه‌ی زندانی در دانمارک"
تنها چیزی که میتونم بگم اینه که هیچی نگم
چرا؟
به دو دلیل
یک
عمیقا احساس میکنم که از دیدن این نمایش-برای بار دوم- به مراتب فراتر از سری قبل لذت بردم که هم دلیلش میتونه تمرکز و آمادگی قبل از دیدن نمایش باشه و هم جای بهتر و مستقیم تر
چرا این حس رو دارم نمیدونم ولی میدونم که احساسات مختلفی رو حین مونولوگ گویی بی وقفه و آهنگین محمد مساوات ... دیدن ادامه ›› تجربه کردم
چه زمانی که با اوفیلیا حرف میزد و پینگ پنگ وار به او بدل میشد و به خودش باز میگشت
چه زمانی که نفرت بی حد و اندازه‌ش رو از مادر و عموی بی بنیه‌اش بیان میکرد
چه زمانی که نور بی امان صحنه شبکیه چشمم رو سوزوند و با گریه نشستم به تماشای سیگار کشیدن هملت و گوش دادن به تذکرهای او بابت تماشاگران بی تماشا
حس‌هایی که تجربه کردم سوای افکارم هستن
چون واقعا با حداکثر تلاش فقط میتونم بگم ۶۰ درصد از نمایش رو با تمرکز نگاه کردم‌ چون ریتم بالا و سنگینی کلمات دائما ذهنم رو درگیر و فلج و بی حرکت میکرد

و دلیل دوم
میدونم که این اجرا برای زمان خودش نیست
قطعا روزگاری خواهد آمد و عده‌ی بسیاری بخاطر نبودن در این عصر و ندیدن این اجرا حسرت خواهند خورد...

از همه نظر لذت بردم
از ریتم بالای اجرا، مهارت های حیرت انگیز بدن و بیان بازیگران، تعلیق ها و سکوت ها، نگاه های عمیق رو به تماشاگر مجتبی بیات و حمید رحیمی، مونولوگ میخکوب کننده ی عارف عباسی، میمیک های متغییر و دلنشین امیرمحمد رفیع خواه، بازی با نور خیره کننده و درخت خودکشی که شاکله ی روح انسان بود به نظر من.
تمام قد وایمیستم و تبریک میگم و تحسین میکنم این اجرا رو و به همه ی دوستان و علاقه مندان به تئاتر که هنوز موفق نشدن این اجرا رو ببینن پیشنهادش میکنم :)))

اول از همه خسته نباشید میگم به گروه تئاتر بنابرزیست و همه‌ی عوامل دخیل در پیش‌برد این اجرای خفنِ پر نکته و مفهوم و در عین حال خیال انگیز و خیال برانگیز.
و دوم، شدیدا به خودم میبالم و مفتخرم که برای سومین بار به تماشای این اجرای نوآورانه و خلاق نشستم و مثل دفعات قبل لذت بردم و کلی یاد گرفتم، چه از بازی خارق‌العاده‌ی استاد افسری، چه از هنرنمایی های میخکوب کننده‌ی خانم تیماجچی و آقای گالستیان و چه از داستان پردازی و کارگردانی بی نظیر استاد عزیزم آقای شریفی بزرگ.

پیشنهاد میکنم حتما حتما در این روزهای آخر اجرا، نگاه زیبا و عمیق‌تون رو صرف تماشای این اجرا بکنید.

بدرخشید:)

Aalii