سارا رضایی

هنرساز ناآدمیزاد مجموعه ای از آدم هایی که زاده آدم نیستند

خط من

( الهی بمیری )


ای گردن شکسته
الهی بمیری ما از دستت راحت شیم
ـــ« چرا مگه چی شده ؟»
کدوم گوری بودی چرا شیشه ها رو چسب نزدی
خبرت که بمب هم نمیخوره تو سرت ما خلاص شیم
بیا بیا ببین شیشه های کل خونه ریختن
بعداً بابات از چشم من میبینه
ـــ« مامان مگه تقصیر منه ... دیدن ادامه ›› ؟!»
نه اصلا تقصیر تو نیست که تقصیر منه
بابات ببینه دو تامون رو زنده زنده چال می‌کنه
ــــ« مامان به خدا قرار بود فقط یه ربع بازی کنیم
اونم رفته بودیم خونه علینا
مامانش گیر داد بشینیم عصرونه بخوریم »
برو برو بیرون
برو پیش مامان علی بزرگت کنه
ــــ« چرا اینجوری می کنی آخه غلط کردم»
گمشو گمشو بیرون
بدبختم کردی
ــــ« مامان مامان بیا بریم تو
به خدا خطرناکه »
فوقش می‌میریم راحت میشیم دیگه
.......
ـــ «دارن میزنن مامان »
اینجا رو نمیزنه شانس نداریم
مام..ن م..ا...مان



داستان کوتاه
ــ سارا رضایی

🏷️این یک داستان کوتاه ذهنی است
که حقیقت دارد هر چند که نه به معنای واقعیتِ ممکن:

چندی پیش در یک اتاق حبس شده بودم
یادم است که برای بیرون آمدن خیلی دست و پا می زدم
دهانم پر بود از بد و بیراه هایی که از سر تا پایین
به تمام آنهایی می گفتم که می دانستم دلیل این حبس هستند
از دستگیره در گرفته تا بی ربط ترین آدم های زندگی ام
مثلا از آن پرستاری که مرا هنگام تولد
در بغل گرفت هم متنفر بودم
عمر و متعلقاتش ... دیدن ادامه ›› را فدای یک تار موی آزادی کردم
اما در نهایت خفه شدم و همان جا جان دادم
بدون کوچکترین صدایی از آن سوی در
و بدون ذره ای حرکت از آن دستگیره کذایی
نمیدانم هنوز هم یادم باشد
که کجا بودم
و مطمئن هستم از اینکه بخواهم از اتاق بیرون بیایم یا نه
از تجزیه شدن در خاطرات
و بو گرفتن در دهان آدم ها می توانم آزادی را در همان اتاق آزاد کنم
با کمال افتخار ادعا می کنم
که توسط تمام شهروندان متمدن جهان مدرن به درک رفته ام
و فکر می کنم
دیگر نیازی به دست و پا زدن و
کثیف کردن زبانم نیست
اکنون به راحتی می‌توانم درِ اتاق را از تو روی خودم مهر و موم کنم

ــــ سارا رضایی
📕از نامه هایی که هرگز فرستاده نشد


https://ble.ir/NaAdamizaad

دوستان هنرمند این کانال کوچک منه
که توش آثار هنرمندان رو انتشار می‌دیم
مثل نقاشی و نویسندگی و موسیقی ...🌻

خط را یادم نمی‌آید چطور آموختم!!
استاد های زیادی داشتم ...
اغراق نمی کنم اما استادان خوبی هم داشتم
اما همیشه وسط راه رها کردم
دقیقا جایی که باید ادامه می دادم:)
پس خودم نوشتم ؛
چیز های زیادی را نوشتم
بد بودند بله البته که بد می نوشتم 🪾
هر بار به خودم قول میدادم که دیگر سراغ خط نمی روم
اما هر بار به ضعف خود بیشتر پی می بردم ...
به اینکه نمی‌توانم روی قول خود بمانم
این ضعف اما اکنون نقطه قوت من است 🌱

روزانه
به این فکر می کنم
که چقدر پست شدم
که در این جامعه نشسته
خبر ها را بالا و پایین می کنم
و در نهایت شاید اندکی ناسزا هم از دهانم بیرون بزند
همینطور فکر می کنم و می‌نویسم
باشد که خدا ما را هدایت کند به قبرستان....
شاید بتوانیم آنجا را هم با افتخار به گند بکشانیم
و در رسانه ها به خود غبطه بخوریم

ــ سارا رضایی

گرچه گاهی تند بادی شاخه ای را هم شکست
سرو میماند ولی طوفان به پایان می رسد 🦋

~فاضل نظری

خطـ : سارا رضایی