شعر قیصر امین پور برای من همیشه آرامشی نرم بدنبال دارد. چگونگی آرایش واژگان و معنی در کنار هم روی هم رفته سبکی از شعر را ارائه می دهد که قیصری ست و دوست داشتنی نه از آنکه همزبان و هم ولایتی و همدرد ماست از آنکه عاشقی خاص است چونانکه خود می گوید:قاف حرف آخرِ عشق است آنجا که نامِ کوچکِ من آغاز می شود..و اینک سروده ای دلنشین و عاشقانه از قیصر امین پور عزیزم که هربار می خوانم سیل سرشک تا بدامانم سرازیر است..

با توام
ای لنگر تسکین!
ای تکان های دل !
ای آرامش ساحل!

با توام
ای نور !
ای منشور !
ای تمام طیف های آفتابی!
ای کبود ارغوانی!
ای بنفشابی!

با توام ای شور ! ای دلشوره ی شیرین !

با توام
ای شادی غمگین!

با توام
ای غم!
غم مبهم !
ای نمی دانم !

هر چه هستی باش!

اما کاش...
نه جز اینم آرزویی نیست:

هر چه هستی باش!
اما باش!