پنجاه کیلو البالو هم کمدی خیلی خوبی بود و برخلاف سالوادور بسیار خنده دار بود....وقتی یه فیلم قرار هست فقط کمدی باشه و تماشاچی رو بخندونه و سرگرم کنه از هر مدل شوخی میتونه استفاده کنه .....ممکنه سلیقه بعضی ها با اونچه سخیف خطابش میکنن هماهنگ مباشه اما ایرادی به فیلم ها وارد نیست تا زمانی که شوخی ها دراومده باشه و اکثریت تماشاچی ها رو راضی کنه کما اینکه مواردی که از نظر سلیقه ای بعضی ها سخیف محسوب میشه در نود و نه درصد کمدیهای روز جهان وجود داره ولی از ارزش اونها در ژانر و طبقه خودشون کم نمیکنه...البته اگر نویسنده قهاری مث قاسمخانی بتونه سوژه های جدیدی برای کمدی پیدا کنه کارش قابل تقدیر هست مثل فیلمی چون لیلی با من است یا سریال پاورچین ....اما اینها نمیتونن الگو باشند و توقع بره بقیه هم چنین کنند و خوبتر بودن اینها باعث زیر سوال رفتن کمدی های موفقی مث البالو نیست......و نکته اخر این که بین کمدی و طنز باید فرق قائل شد.....اگر کارگردان ادعای ساخت طنز داره اونوقت باید وضع موجود رو نقد کنه ،کاستی ها و زشتی ها و پلشتی های جامعه رو نشون بده و حرف بر گفتن داشته باشه و طبعا بجز موارد استثنا نمیتونه انچنان خنده دار باشه و بیشتر با یک لبخند عموما تلخ میشه نگاهشون کرد

جناب دانش. نظر شما محترمه. اما من با سه نفر دیگه که به تماشای پنجاه کیلو البالو نشسته بودیم شاید در کل فیلم یک یا دوبار خندیدیم. به نظر من واقعا کمدی سخیفی بود. خوب بد جلف شاید از سن پترزبورک (که فیلمنامه ش رت جناب قاسمخانی نوشته بودن) سطح پایینتری داشت اما هم رده کارای کمدی تلویزیونی مثل پژمان بود، که اونم واقعا کار موفقی بود.