همون‌طور که چند وقت پیش نوشتم، از تماشای سریال روستر خیلی لذت میبرم؛ برام بسیار دلچسب و خوشاینده، با شوخی‌های گرم و اندازه.
دلیل دیگه‌ش هم شاید این باشه که چون خودم هم تو همچین شرایطی مشغول به کارم و اتفاق‌ها و شرایطش رو هفته ای یکبار دارم تجربه می‌کنم بنابراین چون نویسنده کار رو خیلی طبیعی و واقعی درآورده بیشتر بهم میچسبه :)

حالا که برای بار دوم ، دارم فصل اول رو تماشا میکنم
قراره این بار بعد از دیدن هر قسمت، خودم همون قسمت رو بنویسم؛ با قصه، شوخیها و اتفاق‌های مد نظر خودم.
این محبوب‌ترین راه نوشتن برای منه. چون اینطوری میتونم خودم رو با رفرنسم ... دیدن ادامه ›› اندازه بگیرم .
راستش یکی از هدفهام تو زندگی نوشتن سریاله. آرزوی قبلیم ساختن موسیقی برای سریال و فیلم بود که صد هزار مرتبه خدا رو شکر برآورده شد، و حالا این ، خواسته و آرزوی بعدیمه که امیدوارم محقق بشه :)

اما معجزه چی بود؟ این بود که من مسترکلاس بیل لارنس رو قبلن از سینما اسکولز خریده بودم :)) و این باورنکردنی و خارق‌العاده‌ست. خدا رو شکر، واقعن.
حس خوبیه که همه‌چی همینقدر زیبا تو زندگی جور می‌شه و تو رو به سمت خواسته‌هات هدایت می‌کنه. خدا رو شکر :)

تلاش می‌کنم این پست رو حذف نکنم تا هر وقت اومدم تیوال یادم بیفته باید اینجا رو فورن ببندم و برم سرِ نوشتنِ سریالم :))

حالا ببینم تا چند روز دوام میارم :d و تا چند روز میتونم تیوال نیام و توش چیزی ننویسم :))