دقایقی پیش «نیوهمانگ» (نیمهی ماه) («بهمن قبادی» - 2006) تمام شد.
سرشار از حسّ غریبی هستم که در من میوَزَد.
فیلم، شعری روان و سلیس بود که به چشم و دلم نشست.
فعلاً نشئهام و یارای تفکّرم نیست!
این شعر را ببینید...
پینوشت: نتوانستم این شعف و میلِ به ابرازش را در خود بکشم! دیواری هم کوتاهتر از تیوال پیدا نکردم...