برای سعدی ملک ادب

بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو
بیا و ببین که در این غم چه ناخوشم بی تو

شب از فراق تو می نالم ای پری رخسار
چو روز گردد گویی در آتشم بی تو

دمی تو شربت وصلم نداده ای جانا
همیشه زهر فراغت همی چشم بی تو

اگر تو با من مسکین چنین کنی جانا
دو پای خویش نیز ز جهان در کشم بی تو

پیام دادم و گفتم بیا خوشم می دار
جواب دادی و گفتی که من خوشم بی تو