من با دیدن این نمایش آهنگِ "جشن دلتنگی" داریوش را دوره کردم.
خیلی نمیتوانم از لحاظ استانداردهای تیاتری راجع به این جشن فارغ‌التحصیلی بنویسم..جز اینکه متن و بازیها را خیلی دوست داشتم..خیلی!
تنها مینویسم که باور حقیقتهای این نمایش که مثل مور و ملخ به جانمان افتاده،غمگینم میکند و گاهی فکر میکنم که ما با همانِ تنهاییم!

این نمایش را ببینید دوستانم.