مهرناز خلیلی

هنرساز فعال هنری

چقدر رد پای علی شمس در این اجرا مشهود بود 👌🏽☀️
متن سنگین و شاعرانه و ارجاع های پشت سر هم، نمایش متفاوتی رو رقم زد.
دکور، طراحی صحنه، لباس، گریم، نور، طراحی حرکت و موسیقی کاملا متناسب فضای نمایش بود.
خسته نباشید میگم به کارگردان و بازیگران محترم.

تنها نکته ای که نتونستم درکش کنم لزوم حضور بازیگر دوم خانم بود، اگر از دوستان کسی متوجه علت این حضور شد لطفاً به من هم منتقل کنه، چون اون قسمت برام دوگانگی و عدم شباهت به وجود آورد‌.

مانا و درخشان باشید.

این نمایشنامه رو از پیش نخونده بودم،
نمایشنامه ی خوبی هست و ظرفیت زیادی داره 👌🏽

خسته نباشید میگم به گروه محترم اجرایی
مانا باشید 💫

"تو منو تصرف کردی..."

اواخر اجرا معده درد گرفتم انقدر که ستاره شبیه من بود و هوشنگ شبیه اکثر مردایی که میشناسم. چقدر حرص خوردم از این ترکیب تکرار شونده.
داشتم فکر می‌کردم نکنه این یه قانون کلیه و من همیشه دنبال استثناها می‌گشتم و پیدا نمی‌کردم ؟

چقدر بازی ها باورپذیر و خوب بود.
مهتاب جان مثل همیشه درخشیدی 🤌🏽🌞
انتخاب موسیقی ها رو بسیار دوست داشتم‌ 👌🏽
طراحی صحنه و نور هم کاملا درست بود.

ممنون از همگی و خسته نباشید میگم به گروه جذابتون.

بازی مهدی کوشکی به قدری گیرا و جذاب بود که در طول بیشتر از یک ساعت دو گویی، بدون ابزارهای کمک کننده مثل صحنه، نور، موسیقی و ... من رو مجاب نکرد که به ساعت نگاه کنم و گذر زمان رو چک کنم.
خسته نباشید و مانا باشید 👌🏽🦄

من بر خود نگریستم که سخت می‌لرزم. من بر خود نگریستم که مارگونه به خود می‌پیچم. از پا تا سر -من- خود را دیدم که درد داشت. و درد از پا تا سر در تنِ من می‌رویید. و درد در رگ‌های من می‌جوشید. و درد راه می‌جُست بیرون آمدن را.
ناگهان من به خود پیچیدم؛ و همه ی کالبدم به خود پیچید. و من لرزیدم؛ و همه‌ی کالبدم به خود لرزید. و من خود را در خود فرو بردم؛ و من در من فرو رفتم...

پس تازیانه بود و تن؛ و تن زیر تازیانه بود. روز دیدگان خود را بست؛ که اینک دل دیگر در سینه ی روز نمی تپید و تازیانه ها فرود می آمد؛ بر پشت ِ مردی که درد می کشید - ورچه نه از تازیانه ها !

بسیار لذت بردم، از کارگردانی آرش اشاداد عزیز
طراحی صحنه و نور، طراحی لباس و گریم عالی، موسیقی و بازی عباس بابایی. به به به این جنون روی صحنه 👏🏼👏🏼👏🏼

من این مدرنیزه کردن اجرا از متن بهرام بیضایی بزرگ رو خیلی دوست داشتم و ازش لذت بردم.

خسته نباشید همگی، مانا و درخشان باشید. 🌞🤍

این اجرا برای من به دو نیمه تقسیم شد، نیمه ی ابتدایی نمایش تا پیش از به حجله رفتن عروس که پر از نکات ریز، کنایه های به جا و طنازی های درست و ارجاع های بامزه بود و کلی کیف کردم و لذت بردم و نیمه ی پایانی که مسیر اجرا تغییر کرد و وارد شعار زدگی شد. کاش اجرا روی ریل اولیه پیش می‌رفت و اگر بنا به پایان بندی با مضمون خاصی بود از همون فضا بهره می‌برد و از شعار زدگی و پیام های گل درشت دور می‌موند.

بازی بازیگران درست بود و مشخصاً همگی نقش‌های خودشون رو اون طور که باید درک کرده و پذیرفته بودن.
طراحی لباس، صحنه و حتی تصاویر روی پرده هم در خدمت نیمه ی ابتدایی اجرا بود. میزانسن ها هم با وسواس کارگردان چیده شده بودند. ( میزانسن مثلثی 😂 )

در کل ممنون از همگی، خسته نباشید میگم خدمت کلیه ی عوامل و امیدوارم همچنان بدرخشید و موفق باشید. 🌞❤️

بعد از ۵ ماه دوباره پامو گذاشتم تو خیابون ولیعصر و اومدم سمت تئاتر شهر و خیابون رازی.
بالاخره به این حس نخواستن غلبه کردم و برای دیدن دوباره ی اجراها و حس خوب جدا شدن از زندگی و غوطه ور شدن تو عالم اجراها باخ رو انتخاب کردم.
بازگشتم مبارک 😁
گرچه کلیت اجرا سلیقه ی من نبود ولی دغدغه ی نویسنده و ایجاد امکان شنیده شدن صداهایی که سال هاست دچار خفقان و خاموشیه برام ارزشمند بود.
بازی حسین میرزاییان هم برام دلچسب بود.
با تشکر از کلیه ی عوامل و بازیگران و به امید روزی که همه ی صداهای خاموش شده روی صحنه های با شکوه شنیده بشن 🕊💫