آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش من که دا نیستم
S3 : 04:40:48 | com/org
با برداشتی آزاد از رمان دا
۰۳ تا ۳۰ مهر ۱۳۹۲
۱۹:۰۰
۱ ساعت و ۱۵ دقیقه
بها: ۱۲,۰۰۰ تومان

مکان

تقاطع خیابان حافظ و سمیه، حوزه هنری
تلفن:  ۸۸۸۹۲۰۰۱-۵

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
در بین بازیگران این نمایش تنها بازی علی سلیمانی و رویا نونهالی قابل توجه بود.
بازی لیندا کیانی توام با استرس بود که ناشی از بی تجربگی این بازیگر در عرصه تناتر بود.
در مجموع یک نمایش معمولی و به زبان ساده بود.
سعیده قاسمی موسوی این را خواند
تینا و نیلوفر جلال بدیعی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
روایت داستان روان بود
بازی ها غیر از لیندا کیانی خوب بود
نمایشنامه خوب نوشته شده بود
طراحی صحنه هم خوب بود
رسول حسینی، تینا و سعیده قاسمی موسوی این را خواندند
نیلوفر جلال بدیعی این را دوست دارد
جالبه. شما همه نمایش های روی صحنه رو می بینید؟
۱۳ مهر ۱۳۹۲
معمولا سعی می کنم ببیینم.چون تاتر و نماشنامه و داستان جزو علایق اصلی من هستند.
۲۶ مهر ۱۳۹۲
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
هنوز خیلی جای کار داشت... لیندا کیانی هم به نظر من خوب بازی نکرد.دیالوگ ها خیلی شعاری بود .ولی بازی رویا نونهالی خیلی خوب بود.
شروع نمایش ساعت 7 هست
۰۹ مهر ۱۳۹۲
قبول دارم بازی ها خیلی کلیشه ای و متن ها شعار گونه بود ... اما بایستی بدانیم که هنرمندان ما ریسک وارد شدن به این نوع قصه ها را به سختی قبول میکنند و بدون کمک سازمانها و ارگانها نمیتونن اجرا داشته باشند ... ( در شبی که من اجرا را دیدم تمام سالن دعوت شدگان شهرداری بودند ) ... جنگ قصه های زیبایی دارد که با بازی های هنرمندان زیباتر خواهد شد ...
از بازی خانوم نونهالی در این نمایش تشکر ویژه میکنم که بازیشان مثه همیشه خیلی خوب بود ...
۱۱ مهر ۱۳۹۲
آقای کریمی من خیلی کلی نظرمو در موردش گفتم.راستش نخواستم بیشتر از این ایراد بگیرم...بله جنگ قصه های زیبایی داره ولی درست نوشته نمیشه، مشکل ابن نمایش و خیلی از فیلمها و داستا اینه که یا خیلی مستقیم میگه چی خوبه چی بد، یا اینکه یه سره شعار میده، من تئاتر با سوژه جنگ زیاد ندیدم ولی فیلم زیاد دیدم و بعضیاش جز بهترین فیلمهای انتخابی منه ... پس به نظر من خیلی مهم نیست سوژه جنگ باشه یا هر چی دیگه که بازیگران بخوان ریسک کنند، مهم متن قویه به دور از شعارزدگی و هدفی کامل که بیننده رو درگیر کنه نه اینکه فقط ببینه .بازی خانم نونهالی هم گرچه خوب بود ولی تمام چیزی نبود که ما ازش انتظار داریم.
۱۱ مهر ۱۳۹۲
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
چه جوری میشه بلیت خرید؟
فقط حضوری؟
گروه همیاری (support)
در حال رایزنی برای امکان خرید اینترنتی روی تیوال نیز هستیم.
۰۷ مهر ۱۳۹۲
سپاس از شما
امیدوارم زودتر انجام بگیره :)
۱۱ مهر ۱۳۹۲
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
راستی! گروه همیاری عزیز، محلّ اجرای این تئاتر تالار اندیشه‌ی حوزه‌ی هنری است.
خیابان سمیّه، قبل از تقاطع با پل حافظ، حوزه‌ی هنری.
گروه همیاری (support)
با سپاس از شما، محل اجرای نمایش اصلاح شد.
۰۵ مهر ۱۳۹۲
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
این که بخواهیم تئاتری راجع به جنگ بسازیم، حتماً نباید محلّ رخ دادن اتّفاقات‌مان خرّم‌شهر باشد. لزومی ندارد از آهنگ «خاک سرخ» استفاده کنیم. نباید عکس شهدا را در قطع بزرگ بیاوریم روی سِن. پوکه‌ی گلوله و خمپاره حتماً نباید صحنه‌مان را پوشانده باشد. روی سِن بردن هر کار بی‌کیفیّت و ضعیفی، به اسم «ارزشی» و «آیینی»، شأن تئاتر ارزشی و آیینی را پایین می‌آورد. کاش آقای پارسایی این را متوجّه شود. کاش آقای پارسایی دست از تئاتر بشوید! مدّتی به خودش استراحت بدهد! و تشریف ببرد همین تئاترهای ده‌دانه‌یکی‌خوبِ تئاتر شهر را ببیند، شاید خلّاقیّتش تکانی خورد و ذرّه‌ای جُنبید. شاید اثر بعدی‌شان را توانستیم تحمّل کنیم و رغبت کردیم که پای دیدنش پول بدهیم. امّا فعلاً من تصمیم گرفته‌ام اگر مثل سردار مهر و ماه و این اجرا، اجرای بعدی، بلیت رایگان و مهمان ویژه هم داشتم، به دیدن کار ایشان نروم.

از یادداشتم راجع به این نمایش:
http://cinephilic.blogfa.com/post/51
قبول دارم لحنم تند بوده، امّا این لحن را راجع به تئاتری ضعیف‌تر از اجرای پریشب به کار نمی‌بردم «اگر» سوژه‌اش چیز دیگری می‌بود.
تئاتر آیینی ساختن و اجرایی راجع به دفاع مقدّس روی سِن بردن، مسئولیّت می‌آورد. سنگین است!
توی کشور ما که هزار و یک جور سازمان و نهاد، اجراهای دیگر (غیر از آیینی و -اصطلاحاً- ارزشی) را رصد می‌کنند، از فیلتر می‌گذرانند، تحت نظر دارند، و جرح و تعدیل و کنترل می‌کنند، هیچ جایی نیست که به تئاترهای آیینی و ارزشی دقّت داشته باشد. همین می‌شود که هر شخصی، هر اجرایی، هر چند ضعیف و شکسته‌بسته را روی سِن می‌آورد و اسمش را می‌گذارد آیینی! یا ارزشی!
در چنین وانفسایی، ما، مخاطبان، باید جبرانِ تیزی تیغِ ممیزی که راجع به این تئاترها وجود ندارد را بکنیم!
باید بگوییم «کارِ بی‌کیفیّت ... دیدن ادامه ›› راجع به خون‌هایی که داده‌ایم نمی‌خواهیم!».
درست است که حقّ من، دیدن تئاتری بهتر بود. امّا بیش و پیش از من، این، حقّ آن شهداء بود که عکس‌شان روی صحنه‌ی تئاتری با کیفیّت بالاتر قرار بگیرد.
با امتنان.
(کامنت پیشین پاک شد تا از این جا به بعد، اضافه شود).
در مورد این که فرمودید لحنم شبیه خصومتی شخصی بود، فرمایش شما تا حدّی مقبول است. من نسبت به آقای پارسایی «حسّاس» شده‌ام. امّا هنوز کار به «خصومت» نکشیده است.
نمی‌دانم شما «سردار مهر و ماه» را دیدید یا نه. (سال گذشته، فکر می‌کنم بهمن ماه، در تالار وحدت اجرا شد.)
اجرایی راجع به عاشورا و امان‌نامه‌ی شمر بن ذی‌الجوشن برای ابوألفضل العبّاس بود. کار، چیزی بود کمی از «من که دا نیستم» بالاتر ولی بسیار سطح پایین و شلخته.
آن اجرای ضعیف و این اجرای بد، هر دو باعث شده‌اند من روی آقای پارسایی حسّاس شوم.
سوژه، حُرمت دارد. کاش آقای پارسایی حرمت سوژه‌هایش را بیشتر نگه دارد.
۰۵ مهر ۱۳۹۲
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید