آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش اسطرلاب
S3 : 16:48:57 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۱۲ مرداد تا ۰۵ شهریور
۱۹:۰۰
۵۵ دقیقه
بها: ۳۰,۰۰۰ تومان
بزرگ خاندان بعد از سکته سوم پزشکان از او قطع امید کرده اند و بستگانش او را به خانه آورده و با دستگاه ونتیلاتور او را زنده نگه داشته اند ، امروز روز هفتم است که ورثه بر بالین او گرد آمده اند...

بر اساس طرحی از علی نرگس‌نژاد

توجه مهم: با توجه به اینکه محیط باز روبروی سالن بخشی از محیط دانشگاه تهران است، کشیدن سیگار در این محیط ممنوع است.

اخبار

›› مرکز تئاتر مولوی میزبان نمایش «اسطرلاب»

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، مرکز تئاتر مولوی
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
اسطرلاب
تالار مولوی، سالن کوچک
وسیله ی اندازه گیری خورشید، و به معنی واقعی کلمه کوچکترین سالن تالار مولوی لایق چنین نوشته ی رئالی نیست، حتی بازی های در نطفه خفه شده باز چیزی از متن خاص این نمایش نمی کاهد، بی شک درآمده ترین بازی از آن تیناست، کودکی کودن که نماینده ی تمامی انسان های خراش برنداشته از طبیعت اجتماع انسانی است، نماینده ای که مانند همه ی انسان ها از بدو تولد به اجبار تحت حمایت پوشالی متوهمان قدرت به مانند میثم قرار میگیرند ولی در اصل به شدیدترین وجه ضربات انسان های نمایشین ژاله مانند را متحمل می شوند و صورت واقعی کودنانه ی انسان های پوچالی فاطمه مانند را نمایان میکنند و در نهایت قربانی انسان های خودمحور خودخواه مهدی مانند می شوند.
چه زیبا میتوان نقش خدای داستان را به عمویی که هیچ وقت دیده نمیشود ولی همه چیز به او وابسته است تقدیم کرد.
همذات پنداری با این نمایش جمع و جور در وضع اقتصادی حاکم بر جامعه ی ایران راحت برقرار می شود.
افسوس که رهایی از قفس بازی بازیگران آن اندکی جان کلام را به حاشیه می راند، اما میزانسن ساده و شوخی های تا جایی خوب از آب درآمده از نمایش اسطرلاب به نویسندگی و کارگردانی صدرا صباحی به شما یک ساعت لذت بخش را تقدیم میکند.
اسطرلاب ابزاری برای دستیابی به زمان است،
طلوع و غروب، ساعت،حدس و گمان. موضوعی که تا ۱/۳ پایانی نمایش وجه تسمیه نام نمایش و دلیل آن را نمی توان در نمایش دید. تا زمانیکه که با اشاره ی یکی از بازیگران متوجه ساعتی به نام اسطرلاب میشویم. دلیل جمع شدن بردارزاده های فردی که در آستانه مرگ قرار دارد و اسطرلاب از آن اوست. آغاز نمایش مشاجره خانوادگی است، حمایت برادر بزرگتر از خواهر کوچک و عقب افتاده. نمایشنامه در طول حرکت میکند و دیالوگ های پشت سر هم در جهت پیشبرد موقعیت پیش می روند، علیرغم تکرار بعضی از دیالوگ ها، جذابیت کلامی در متن جاری است. استفاده از اسامی واقعی بازیگر ها در متن نیز البته جای تامل دارد!
آیا این متن برای همین بازیگر ها نوشته شده؟
آیا قرارداد خود کارگردان بوده است که در صورت اجرا از اسامی خود بازیگرها استفاده شود؟
آیا کارگردان و یا نویسنده میخواهد نام حقیقی و نقش را در هم آمیزد؟
متن را نه میشود فارس نامید،نه گروتسک، یک درام کمدی است که هم در متن و هم در بازی ها تماشاگر را قلقلک می دهد، و اوج آن صحنه ای است که تینا با اسلحه اسباب بازی شلیک میکند و بردارها به صورت نمایشی و در حین گفتن دیالوگ ها می میرند و باز به دیالوگ ادامه می دهند.
با توجه به رئال بودن داستان
بازی بازیگرها در حد قابل قبولی ... دیدن ادامه ›› در صحنه جاری است، علی الخصوص بازیگر نقش تینا(خواهر کوچک)، به زیبایی هر چه تمام تر، مختصات یک فرد عقب افتاده را بلد است، و فرای عکس العمل تماشاچی ها و حتی لبخند بعضی از بازیگر ها راه خود را می رود.
برادر بزرگتر یا میثم نیز، به عنوان یک برادر بزرگتر کاریزماتیک جدیت را در طول نمایش به یدک میکشد و باقی بازیگر ها هم همپای این دو البته با چند گام عقب تردر حرکت هستند.
نور و طراحی صحنه جذابیت بصری ویژه ایی در روند اجرا ایجاد نمیکند.
نور یکنواخت و طراحی صحنه هم نمایشگر اتاقی است که روی وسایل آن پارچه هایی سفید رنگ افتاده است.

در مجموع:
با تشکر از کارگردان و گروه اجرایی اسطرلاب، علاوه بر حمایت از تیاتر در این شرایط بحرانی، اجرایی را می بینید که کمتر فرصت چک کردن ساعت را دارید.

خارج از اجرا:
متاسفانه با توجه به شرایط سالن و مهمان های زیاد اجرا ، پروتکل های بهداشتی رعایت نشده بود و اکثر صندلی ها پر شده بود.
رضا بهکام، مینا سروش و امیر مسعود این را خواندند
Samira، صدرا صباحی و حسین تاجیک این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
یک کار با ریتم عالی که تا آخر اجرا حفظ می شد و مخاطب رو با خودش همراه می کرد؛ با بازی های عالی. خسته نباشید میگم به تمام عوامل گروه.
پویا فلاح، محسن باستانی، علیرضا و حسین تاجیک این را خواندند
صدرا صباحی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
اگر دوست دارین یه نمایش خوش ریتم ببینین، توصیه می کنم از دستش ندین.
بر خلاف تصورم نمایش خوبی بود و منو غافلگیر کرد . طنز زیبا و فاخر بدون شوخی های مبتذل. کار بازیگران بخصوص آقایان سقا و غنی زاده بسیار خوب بود . یک انتقاد شدید دارم که این کار با این کیفیت چرا تو همچین سالنی برگزار شد . حیف برای این انتخاب و دستمریزاد بابت این نمایش
یکی از معدود اجراهایی که ریتم کند نداره، بازیهای روان، و از همه مهم‌تر پایان شوکه کننده
خیلی زیاد دوستش داشتم
اسطرلاب نمایش سرراستی بود و بازیهای روانی داشت. اما وقتی می خوانی نمایش برگزیده جشنواره دانشجویی، انگار توقع بالاتری از کار داری. منتظر بودم از فضایی که معرفی شد انباری، با یک سری مبل که رویش کشیده شده بود استفاده‌ای شود که خب هیچ ارتباطی بین بازیها و طراحی صحنه وجود نداشت. علت تعمیر رادیو و اینکه چرا از برادر بزرگتر پنهانش می‌کردند هم بی‌پاسخ ماند. نیمه اول نمایش کند پیش می‌رود تا آنجا که تماشاگر خیلی دیر متوجه داستان اصلی می‌شود و خیلی سریع به پایان‌بندی می‌رسد .... درهرحال با در نظر گرفتن همه این موارد نمی‌توان از روان بودن کار نگفت و لحظات کمیکی که بسیار خوب کار شده بود و کار لذت‌بخشی را ساخته بود. همگی خسته نباشید
اسطرلاب را با خوب و بدش باید دید.
۱- نمایش به وظیفه‌ی سرگرم کنندگی‌اش نسبتا وفادار می‌ماند. کمدی‌اش تقریباً خنده‌دار است. هرچند یک جای که نباید کار از دست می‌رود، می‌رود تا به ورطه‌ی ابتذال بیافتد. تکرارها از یک جایی بیشتر دیگر خنده‌دار نیستند. ناخودآگاه به سرت می‌زند که بازیگر دارد خوشمزگی می‌کند، شاید هم کارگردان، شاید هم هردو!
۲- متن ساده است. قضیه ساده و حتی کمی تکراری، اما خوب روایت می‌شود. هرچند که از همان اول معلوم است که تینا باید وظیفه شلیک تفنگ چخوف آقای صباحی را بر عهده بگیرد. مثل خیلی از کار‌ها، مثل خود من! عالی شروع می‌کنیم، زیادی کشش می‌دهیم و بعد باید سر و ته قضیه را هم بیاوریم! صحنه‌ی آخر هم احتمالا شب‌های دیگر بهتر از امشب اجرا شده.
۳- صدرا مبلمان خانه‌اش را روی صحنه ریخته و رویشان را پارچه کشیده! همش منتظر بودم چیزی از زیر پارچه درآید یا یک کاری با مبل‌هایش کند. اما انگار به مادرش قول داده تا دست به مبل‌ها نزند و فقط یک گوشه تمیز و مرتب روی هم تلمبارشان کند! من شاهدم! اصلا با میل‌های شما و دکور خودش کاری نداشته!
۴- اسطرلاب نمی‌خواهد حرف‌های بزرگی بزند. صدرا متن خوبی نوشته و بازیگران روان و راحت اجرایش می‌کنند. اسطرلاب هرچه باشد، جانکاه نیست!
کاری که شما را به خنده می اندازد.
فراتر از انتظارم بود، اگر بدون انتظار بروید با لب خندان و راضی از سالن خارج میشوید.شاهد گفتگوهای ۵ تن از اعضای یک خانواده هستید در انبارخانه عموی ۹۹ ساله.
کاراکتر ها هر کدام در جایگاه خود بعنوان یک فردِ کارمند، سرهنگ و....خوب درآمدند.
تینا یونس تبار خیلی خوب بازی کرد و موقعیت خنده ایجاد میکرد، بعنوان یکی از اعضای کوچکتر خانواده که مشکل ذهنی داره پذیرفتنی است ،مهدی سقا برای گرفتن خنده با دیالوگ و استایلش خوب عمل کرد، فقط یکجا فیزیکش و درگیر با صندلی کرد لازم نبود
بقیه هم در جایگاه خودشون نسبتا خوب بودند.
اگر نقص و کمبودهای دکور را با بازی نور و سایه برطرف کنند فضا سازی خوبی پیدا میکند و به انباری نزدیکتر میشود.
بهر حال طنز کار به ضعف هاش میچربید👏🏼👍🏼

عکست عوض شده نشناختم رویاجانم :)))
رویا
از دست جوکر خسته شدم:))
منم از دست جوکر خسته شدم
سیدمهدی
منم از دست جوکر خسته شدم
سید تو مرد خدایی اینجوری نگو جوکر قهرش میگیره
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
کار خوبی بود، مخصوصا بخش های کمدی که تقریبا خوب کار شده بود
بازیگرهای کار با گذشت زمان میتونن بیشتر جا بیفتن و کار بهتری ارائه بدن
با تشکر از همه عوامل
« حداقلی رضایتمندی »

اسطرلاب نمایشی رئال با کمدی موقعیتی‌ست که روابط انسان‌ها را به‌عنوان افرادی از جامعه‌ی فعلی، در یک خانواده به نمایش می‌گذارد. با همان معضلاتی از پنهانکاری، منفعت‌طلبی، و خشونت‌های سرریز. که نهایتا به اتفاقی تراژیک ختم می‌شود. و محصول همان خلاء روابط درست و پیوندهای محکم بین اعضای خانواده است. متن هرچند نگاهی لایه‌دار و طرح مضامینی از فرهنگ اجتماعی و بین‌فردی را پیش می‌کشد و با درآمیختگی طنزی موقعیتی و همسوشدن مخاطب با این گیرایی جلو می‌رود، با این‌حال در مقام توصیه‌کننده و یا آموزنده، بر‌نمی‌آید. و بستری برای تماشاگر فراهم می‌کند که قادر باشد خود، رویدادها را تحلیل و درصورت دلخواه، به نتایجی دست‌یابد.

نمایش در فضایی خانوادگی‌ست سه خواهر و دو برادر تنها خویشاوندان عموی خود هستند که در حال احتضار است و قرارست در صورت فوت، وکیل او، پاکت وصیت‌نامه را بازکرده و سهم ارث هرکدام را که قابل توجه‌است، مشخص‌کند.. محل گفتگوی این خانواده در جایی شبیه به انباری‌ست که صحنه نمایش‌ست و با چند مبلی که روی آنها پارچه سفیدی پوشانده‌شده، در راستای همان پنهانکاری و نیت درونی هرکدام از آنها، تشکیل‌شده؛ اگرچه طراحی چندان قوی نبوده و مورد کم‌توجهی واقع‌شده‌است.
کوچکترین ... دیدن ادامه ›› خواهر بیش‌فعال‌ست و میزانی از کم‌توانی‌ ذهنی دارد و در شروع نمایش محل مناقشه دیگران با همدیگر در رابطه با رفتار خشونت‌بار با اوست. برادر بزرگتر که بتازگی در شغل نظامی خود ترفیع‌گرفته و اسلحه حمل می‌کند، طرفدار و حامی این خواهر کوچکتر در مقابل دیگران‌ست.
دراین بین گفتگوهایی شکل می‌گیرد و در نهایت به‌میراث پرارزش خانوادگی یا همان اسطرلاب که بنوعی میراث‌فرهنگی نیز به شمار می‌آید و دارای مبلغ بسیار هنگفتی‌ست، اشاره می‌شود که هرکدام از خواهر و برادران بدنبال طرحی برای دریافتِ آن ارثیه‌ست .
در انتها، پس از مشاجرات بسیار و بگومگوهایی که در می‌گیرد، در یک غافلگیری خواهر کم‌توان ذهنی، اسلحه برادر بزرگتر را از غلاف کمری‌اش در می‌آورد و به سمت خودش شلیک می‌کند.
متن با چند نگاه موازی و با حفظ محور اصلی ، موقعیت‌های طنزی را از نقد به روابط فاصله‌دار و پرچالش اعضای یک خانواده، که مملو از خشونت‌ست، پیش می‌کشد اما با این حال و با بازی روان بازیگران، چندان به نظر هدفمند نمی‌رسد و شاید در صدد ربط کامل و مرتبط اتفاقات با یکدیگر نیست. و چندان چرایی طرح موضوعات فرعی در لابه‌لای ازدحام درگیری و مشاجرات نیز، دقیق و روشن نیست، به ویژه که اجرا، چندین بار از ریتم خود می‌افتد و مکث بین اتفاقات، آنقدر زیاد و بی‌اثرست که عملا وقفه‌هایی را ایجاد می‌کند که تماشاگر را از ارتباط با ادامه جا می‌گذارد، تا مجددا در دایره اتصال دیالوگ‌ها وارد جریان و موقعیت شود.
نگاه انسانی به سوژه‌هایی که بارها پرداخته‌شده و بسیاری از افراد با آن مواجه و آشنا هستند، هرچند قابل احترام و ارزشمند‌ست اما در نقطه درونی خود ایستایی دارد و فراتر نمی‌رود و باز این فرض نگارنده تاکید می‌شود براینکه اساسا نویسنده و کارگردان، تنها در پیِ بسترسازی موقعیتی بودند نه طرح معضلاتی برای تعمق..
اسطرلاب نه طراحی نورپردازی خاصی دارد و نه میزانس‌های ویژه‌ای، و وجود کاراکتر کم‌توان‌ ذهنی با بازی تینا یونس‌تبار ، ترفندی برای ایجاد موقعیت‌های طنزی فراهم می‌آورد که اتفاقات به دنبال آن، پیش برود و جذابیتش را حفظ کند. اما در طی اجرا چندین بار پیوستگی از دست می‌رود و گسست‌هایی قابل‌توجه وجود دارد که پختگی و انسجام بیشتری‌ می‌طلبد
اسطرلاب، نمایشی‌ست که می‌تواند تماشاگر را راضی‌ از سالن روانه‌کند، اگرچه انتظار اتفاقی هنری و یک اجرای بی‌نقص و یا ویژه‌ی تئاتری برای آن زیاد باشد.

نیلوفرثانی
گروه نقد هنرنت
16مرداد99
منتشر در سایت هنرنت
یکی از بدترین پایان هایی که دیدم
انگار پشت صحنه یهو یه نفر گفته دارن نذری میدن و اینا هم سریع جمع کردن برن که برسن
کاملا سرسری و عجولانه
چه از افکت صوتی و چه دویدن بازیگر ها به سمت بیرون و بلافاصله دوباره وارد شدن شون
بسیار کامل و عالی
۰۲ شهریور
درود احسان جان سپاس از لطفت
۰۲ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
دم همتون گرم.کار ساده و دلنشینی بود.نقطه قوت کار متن خوب صدرا صباحی بود که میتونست با یک کارگردانی و طراحی خوب تکمیل بشه که متاسفانه این مهم اتفاق نیفتاد.بازی تینا یونس تبار هم خیلی خوب بود.ممنون

یاداشتی بسیار کوتاه بر تئاتر اسطرلاب
اثر صدرا صباحی @sadrasabahy
مقدمه : هنرمندانی که در این شرایط با شجاعت بر روی صحنه هستند بدون شک سربازان واقعی فرهنگ و هنر این مرز و بوم می باشند
نخست
اسطرلاب در متن آنقدر موفق ظاهر می شود که مخاطب به آن فکر می کند چرا در بخش های طراحی به جز طراحی پوستر عقیم است ؟
چرا ؟
چرا در تئاتر طراحی بچه سر راهی محسوب می شود ؟ ذهن تماشاچی دوست دارد در یک مکان مجلل و با شرایط مناسب زیباشناسی اثر را به چشم ببیند سپس درک کند و احساس
سپس
بماند تهویه سالن کوچک مولوی ایراد دارد
اسطرلاب احتمالا قربانی عجله است
بخصوص بخش رسیدن بازیگر به شخصیت مطلوب بازیگران باور نمی کند
بازیگران ... دیدن ادامه ›› اسطرلاب کمدی را میشناسند درک می کنند اما درست اجرا نمی کنند
در واقع بازیگر اسطرلاب خودش باور ندارد چقدر می تواند بهتر عمل کند
بازیگری هنر درک و احساس است
صحنه بارها از کنترل خارج می شود
این را همه می دانند
اما نکته اصلی
اسطرلاب یکی از بهترین کمدی های این چند سال اخیر می توانست باشد اما کمی کاستی داشت کاستی در بازیگری در باور در طراحی در کارگردانی
البته باز هم آنقدر دلنشین بود که بگویم لطفا بروید ساعت هفت عصر در تالار کوچک مولوی در این شرایط تئاتر ببینید

صدرا صباحی خالق اثر را می شناسید ؟
صدرا بدون شک بی نهایت باهوش است و این را از من قبول کنید
صدرا ، تئاتر و اقتصاد و خانواده را خوب میشناسد
صدرا درک درستی از دیالوگ در درام خود دارد
نهایت جذابیت اثر دیالوگ نویسی شیوا و دلنشین آن است
بازیگران کمدی تراژدی اسطرلاب اگر کمی بیشتر باور کنند احتمالا اثری بی نقص رخ خواهد داد
نوشتم برای دوستانم
پوریا قلی پور ۲۲ مرداد ۱۳۹۹
عالی بود👌