فیلمی که سخت میشه باورش کرد...فیلمنامه ای با اشکالات ریز و درشت و پرسش هایی که به جواب قانع کننده نمیرسی..
_چه دلیلی برای این جان فشانی و متهم جلوه دادن خود هست؟
_دلیل پرسیدن نام خانوادگیِ بچه ،درست بعد از تصادف توی ماشین چی میتونه باشه؟
_چنین پزشک موشکافی چطور بیمه ماشین خود را چند ماه عقب میندازد؟؟
_اشکالات یزرگ فیلمنامه در مورد بیماری بوتولیسم...!
بیماری بوتولیسم توسط باکتری ای به اسم کلستریدیوم بوتولینوم ایجاد میشه.این خود باکتری نیست که بیماری را ایجاد می کنه ،بلکه سم تولید شده توسط این باکتری هست که منجر به بیماری میشه..این سم انواع مختلف دارد و سمی که در انسان باعث بیماری میشه با سمی که در پرندگان بیماری ایجاد میکنه متفاوت است. از طرفی، این باکتری تنها در شرایط بیهوازی قادر به رشد بوده و سم تولید میکند..مثل شرایطی که در داخل کنسرو ها وجود داره.
این سم به حرارت حساس است طوریکه 5 دقیقه در حرارت 85 درجه و یا 20 دقیقه در حرارت 100 درجه از بین خواهد رفت..(به همین دلیل میگن کنسرو ها ... دیدن ادامه ›› رو قبل از مصرف بجوشانید). فردی که سم را از طریق مسمویت غذایی دریافت میکنه معمولا تا 24 ساعت بعد از بروز علایم خواهد مرد و اگر بعد از شروع علایم تا 10 روز بگذرد خطر مرگ منتفی خواهد بود.انتقال بیماری توسط خوردن انواع کنسرو ها،عسل،گوشت های بسته بندی شده( نه باز..!!)، اشپل ماهی و...رخ میده.
توی فیلم نشون داده میشه دلیل مرگ از بوتولیسم ناشی از مرغ مرده بوده و این موضوع تنها در صورتی رخ میده که اون مرغ به نوعی آلوده به سم انسانی شده (سم پرندگان در انسان بیماری ایجاد نمیکند) و اینکه طرف مرغ رو نپخته خورده باشه. چون با پخته شدن اگه سمی هم باشه از بین خواهد رفت.!!! از طرفی من یادم نمیاد تو هیچ رفرنسی گفته باشند بیماران بوتولیسمی تا 10 روز وقت دارند بعد میمیرند..!!!! و عامل اصلی مرگ با سم بوتولیسم،عوارض تنفسی در اثر فلج عضلات تنفسی هست،در صورتیکه تو فیلم حالت تهوع شدید مطرح میشه..!!
به راحتی میشد به جای مرغداری یک تولیدی کنسرو تن ماهی (عامل اصلی انتقال سم بوتولیسم)رو نشون داد که حداقل آموزش غیر مستقیم بهداشتی هم جز پیام های فیلم باشه..گوشت مرغ مردهکمترین احتمال انتقال آلودگی رو داره..
فیلمنامه به شدت ضعف تکنیکی و علمی داره و معلومه اصلا مشاوره پزشکی انجام نشده..!
در کل تنها عامل موفقیت احتمالی این فیلم حضور نوید محمد زاده خواهد بود و هیچ.