"سکونی در آستانه ی طغیان"
الهه حیدری بانوی هنرمندی ست که مجموعه آثار دیگری از خود را به نام "ساکن ها" در گالری اثر در معرض دید عموم گذاشته است . تابلوهایی در راستای همان سبک نمایشگاه قبلی اش"حوالی اجسام" در سال94 ترکیبی از فضاهای لَخت و متمرکز بر ثقلیتِ اندامی زنانه که در فیگورهای نشسته ،"ساکن ند" .
زنانی که درسکوتی رخوت انگیز، در انتظار مانده اند . با رنگ هایی سرد و طیفِ سنگینی،که آنان را احاطه کرده است دهانی که ندارند و زبانی که خاموش است .و صورت هایی که مخدوش ند.
الهه حیدری انفعالات روانی را در جسم ها تبلور داده است و در عینِ ترسیم ِسکونی معنادار ، آشوبی را به تصویرکشیده است که شور عاطفی زنانگی دارد درچین و شکن و تای هر لباس و در فیگور هر اندام .. ترتیبی به سمت حرکت، درعین ایستایی ... لم دادگی و یک بر افتادگی در اذعانِ سقوطِ ثباتی که ساختگی ست .و آرامشی که اگرچه سازگار اما موقتی ست. و انتظاری که از پس آن ،رویشی
... دیدن ادامه ››
حقیقی ست.
اثرها ،سوژه هایی با اُبژه ای چندگانه اند، از تبارشناسی سکوت و ممنوعیت ها ،تحمیل ها وخستگی ها تا زن بودگی در بازنمایی کنش ها .. لحظه ای که پیش از وقوع ست. و سکونی که هر آن،بیم برهم خوردنش می رود .
هرچند بی تحرکی، انتظار، خستگی و جاماندگی زنان ، در احاطه ی پیوندهای عاطفی وحجمی با اشیا رخداد هر تابلو به نظر می رسد اما قابلیتی رسانه ای برای هزاران حرف ناگفته و هزاران عملِ انجام نشده درهر اثر ،مشهود ست .
در مواجهه ی نخست زنانی بی دهان، روبرو ، نیم رخ یا پشت به زاویه ی دید در فضایی دوبعدی،صورت های سرد، در رنگ هایی ملایم ومات با ترکیبِ نور و سکوت، به سمتِ القای هرچه بیشتر محرومیتی از ارتباط ، اعتراضی آشکار و یأسی مفرط دیده می شوند اما در آمیختگیِ ثانوی،مناسباتی ژرف تر و ملموس تر از بستر رخوتی سر برمی آورد که عنقریبِ رخدادی نو است . زنانی که گویایِ وضعیتی انزواییِ اجتماعی_فردی،عاطفی و عدم درکی هستند که بی تاریخ همواره با آن درگیر بودند اما مستعدِ جنبشی انقلابی، برای قطع این ریتمِ محض ِ حاضرست .
هر اثر اگرچه مستقل اما در ترکیبِ مجموعه ی حاضر پیوندی ناگسستیِ معنایی دارد .زنانی که رنجیده اند، منتظرند، خسته اند اما مترصدِ لحظه ای برای وقوعند. واین زن شدگی در معنایِ حقیقی و سکونی در آستانه ی طغیان ست .
نیلوفرثانی
13مهر97