درود بر شما من این شعر را با شعر فروغ مقایسه میکنم
من آن مرغم ، آن مرغی که دیریست -- به سر اندیشه پرواز دارد سرودم ناله شد در سینه تنگ به حسرتها سرآمد روزگارم به لبهایم مزن قفل خموشی - که من باید بگویم راز خود را به گوش مردم عالم رسانم - طنین آتشین آواز خود را ---------- البته اون قسمتی که درباره مرد گفته را ننوشتم که صدای کسی درنیاد