شاید به جذابی اسب حیوان نجیبی است و هیچ و بیست و بیخود و بیجهت نبود، اما خوب بود. بازی ها رو خیلی دوست داشتم. اما ای کاش در کاراکتر خانم علی دوستی استیصال بیشتری قرار داده میشد تا واقعا میشد مرگ رو براشون استراحت مطلق تلقی کرد. بیشتر با توجه با سکانس پایانی اینطور به نظر می رسد که گویا سایرین بیشتر به آرامش رسیده اند. اما واقعا در این زمان کم اینطور فیلم را جمع و جور کردن و داستان را بیان کردن خیلی خوب بود. فیلم های آقای توکلی هم معمولا زمان کوتاهی دارند، اما مانند فیلم های آقای کاهانی همیشه رسا و خوب هستند. پس لزوما نباید زمان فیلم زیاد باشد. فقط من همچنان با آهنگ های آقای همایون فر مشکل دارم. چرا اینقدر شبیه آهنگ های اسپانیایی و لاتین بود؟؟ چرا خلاقیتی در آهنگهاشون نیست؟