خیلی اتفاقی در فیدیبو این نمایش نامه را چند وقت پیش دیدم و گوش دادم. ایکاش از این رویداد اطلاع داشتم و شرکت میکردم. بسیار از نمایشنامه خوشم اومد و بهش فکر کردم. قصه ملاقات یک ولگرد با اینشینه و گفتارهای معروفش داخلش گنجانده شده بود. نسبتا کوتاه بود و جالب.

راستش من اصلا اصلا از اینشتین خوشم نمیاد! فوق العاده آدم خودشیفته و غیر قابل تحملی بوده از نظر من. اون از رفتارش با همسر اولش میلوا که لیست کارهای خونه براش تنظیم کرده بود عین کلفت. همکاریش تو مقاله نسبیت خاص رو نادیده گرفت و اسمش رو حتی در قسمت تقدیر هم نیاورد. از درس خوندن هم انداختش. اون از رفتارش با بچه هاش. که یکی تیمارستانی شد و اون یکی متنفر از پدرش. اینم از نامه ای که به عقیده من بی دلیل به رزولت نوشت و باعث فاجعه ای عظیم شد. من متن نامه اش رو اصلش رو خوندم. واضح شد برام. واقعا ازش متنفر شدم... و به نظرم مهم نیست بعدش چقدر شعارگونه با اپنهایمر روی این کار کردند که استفاده ازش منع بشه و فلان. دستش همچنان به خون هزاران نفر آلوده است! توی نمایشنامه راستش از اینکه به این شکل القا میشد که مخالف نژادپرستی بوده و یا پشیمون، اصلا برام قابل قبول نبود! اتفاقا خیلی هم غرب زده و خودباخته بوده. درسته هیتلر یهودستیز بوده و این فرار میکنه آمریکا و همه اینا، ولی دلیل نمیشه به یه رئیس جمهور بیگانه نامه بنویسی که تیم تشکیل بده، اورانیوم ذخایرش فلان جاست، بمب بساز سریعتر! واقعا نامه اش غیر ضروری و مزخرف بود... هر چند خودش مستقیما این پروژه رو انجام نداد ولی نوشتن آن نامه مسببش شد. وگرنه سیاستمداران اصلا نمیدونستن چی به چیه! نباید این کار رو میکرد. هنوز که هنوزه عقوبت کارش گریبانگیرمونه. نمیگم بقیه نمیساختن اگه اون پیشنهاد نمیداد. ولی هیچ کشوری اندازه آمریکا وقیح نبوده خیلی راحت به فاصله سه روز روی هم رفته بالغ بر دویست هزار نفر زن و بچه رو پودر کنه! منهای کشته شدگانی که از سرطان و تشعشع رادیواکتیو با عذاب مردند.
نبوغش رو نمیشه انکار کرد. من دقیق مطالعه کردم مقالاتش رو. ولی برای ... دیدن ادامه ›› من نبوغش اصلا اهمیت نداره. جالبه خودش گفته: سعی نکن انسان موفقی باشی، بلکه سعی کن انسان ارزشمندی باشی!
ایکاش اینو یکی به خودت میگفت جناب اینشتین! روحت شاد؟!