تیوال نمایش تراس
S2 : 04:57:22
خرید بلیت
۳۰,۰۰۰، ۴۰,۰۰۰ و ۵۰,۰۰۰ تومان
٪۲۰ تخفیف
  ۲۲ اردیبهشت تا ۲۷ خرداد
  ۲۱:۳۰
  ۱ ساعت و ۲۵ دقیقه
 بها: ۳۰,۰۰۰، ۴۰,۰۰۰ و ۵۰,۰۰۰ تومان

: ژان کلود کری یر
: اصغر نوری
: مسعود کرامتی
: (به ترتیب ورود به صحنه) مونا فرجاد، احمد ساعتچیان، رویا میرعلمی، فریده سپاه منصور، سید جواد یحیوی، امیررضا دلاوری، مسعود کرامتی

: کامیاب امین عشایری
: پگاه ترکی
: مونا جعفری
: سید فرشاد هاشمی
: ماه گل کرامتی
: آیدا قائم مقامیان
: فریبرز باقری
: محیا قلی زاده
: امین میری
: محمد محمدی
: استودیو ترنج (امید محمد نژاد)
: دانیال پیغمبری، حامد تارخ، رامتین ره انجام
: وهاب یحیی زاده
: امیر شکری، زهرا عبدالرحیمی
: محمد مهدی کیقانی
اتی ین و مادلن در آستانه‌ی جدایی هستند و باید برای خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنند مستاجر جدیدی پیدا کنند. ورود افرادی که متقاضی اجاره‌ی خانه هستند، زمینه ساز داستان‌های «تراس» است.

از ردیف ۱ تا ۶: ۵۰،۰۰۰ تومان
ازردیف ۷ تا ۱۱: ۴۰،۰۰۰ تومان
بیرون از ظرفیت: ۳۰،۰۰۰ تومان

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶

گزارش تصویری تیوال از نمایش تراس / عکاس: سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
امروز رفتیم نمایش تراس را دیدیم. بازی و نمایشنامه را دوست داشتم. فقط ی جاهایی انگار صحنه ها کش دار شد. اما از کلیت اش درس های خوبی گرفتم. مردها همه جای دنیا از عاشقی فرار میکنن و زن ها دنبال عشق اند. انگار این داستان تا همیشه ادامه داره. البته مردها برای ی دوره ای عاشق اند و بعد از محکم شدن رابطه شان، انگار برمیگردن به زندگی عادی و هیچ کدوم دلشون چیز دیگه ای را نمیخواد. و درس مهمتر اینکه هیچ کس اون چیزی را که داره نمیبینه و دنبال اونی ه که نداره. دیدنش را بهتان حتما پیشنهاد میکنم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

آینده مال خانه بدوش هاست، دیالوگی که از زبان شخصیت آستروک بیان می شود، خلاصه ایی از کلیت اثر در این دیالوگ نهفته! همه شخصیت حتی اگر سقفی بالای سر خود داشته باشند، مانند موریس که صاحب سه خانه است، یا خانم املاک که در هتل زندگی می کند، و زوج مادلن و اتین، همگی آواره و خانه بدوش هستند، تراس هم دردی را دوا نمی کند، در نهایت شخصیت ها به عملی می رسند، به مانند لحظه ی پایانی که با گفتن "بریم"، باز اتفاقی نمی افتد.
در مجموع کار رو دوست داشتم،بازی جناب ساعتچیان بیشتر به دلم نشست.خسته نباشید.
پی نوشت: امان از دست تماشاگرانی که حین دیدن نمایش خوراکی میل می کنند.

تراس تنها قصه‌ی جدایی یک زوج فرانسوی نیست. مضمون نمایش جهان شمول و معاصر است.نویسنده اثر عدم تفاهم بین شخصیت ها را به خوبی پرداخت کرده،هیچ کدام از آنها نمی دانند به دنبال چه هستند ودر حال فرار از وضعیتی هستند که در آن گرفتار شده اند.آنها به دنبال ایجاد شرایط بهتری اند اما در یک دایره تکرار گرفتار شده اند. وقتی شرایط زمانی این نمایش را با روابط دنیای مجازی امروز مقایسه می کنم در می یابم که با وجود گسترده گی ارتباطات، انسان چقدر تنها تر شده است .شاید روابط زوج نمایش و سایر شخصیت ها با فرهنگ ما همخوانی نداشته باشد اما درک صحیح از کلیت متن و ارائه آن توسط تیم اجرا کننده به ما به درک شرایط شخصیت ها کمک می کند.
جناب کرامتی نمایشی دیدنی با بازی های جذاب را به روی صحنه برده است. این بار وجه دیگری از احمد ساعتچیان را شاهد هستیم، با کمترین میزان دیالوگ و ... دیدن ادامه » کنش نمایشی حضور بسیار قدرتمند و تاثیر گذاری دارد. سایر بازیگران نیز هر یک در تقابل با یکدیگر بازی روان و در خور تحسینی از خود ارائه می دهند. نکته قابل توجه دیگر طراحی نور و صحنه است بسیار با حال و هوای نمایش همخوانی دارد.
خسته نباشید به کل گروه و جناب کرامتی عزیز.

جمعه شب به همراه تعدادی از دوستان به دیدن نمایش تراس رفتیم...جناب کرامتی و گروه نمایش تراس، از اجرای شما عزیزان بسیار لذت بردیم.جزو معدود نمایش هایی بود که همه ی بازیگران عالی ظاهر شدن، نمایشتان به شدت به دلمان نشست و ارتباط خوبی با آن بر قرار کردیم. نکته جالب برایمان این بود که بعد از کار هر کدام از ما به نوعی با یکی از شخصیت ها احساس همذات پنداری می کردیم و تجربیات مشترک داشتیم. مفهموم تراس برای من در این نمایش فراموشی بود، یا فرار از روزمره گی که آدمها دچار آن شده اند. نمایش بدون هیچ شعار و حرفهای درشت سعی دارد از شرایطی که زمانه به ما تحمیل می کند انتقاد کند، فشار شرایط زندگی آدمها را به تراس که به نظرم همان مرگ یا فراموشی است سوق می دهد.
به کلیه ی عوامل خسته نباشید می گوییم و اجراهای موفقی برایتان آرزومندیم.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام و خسته نباشید
بازی ها روان و خوب بود ولی متاسفانه خیلی نتونستم با متن ارتباط برقرار کنم.
فرزاد جعفریان، فرزاد و celine این را خواندند
حمیدرضا مرادی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام
خسته نباشید میگم به آقای کرامتی عزیز؛
بازیها به شدت خوب بود خصوصا خانم میرعلمی که بازیشون غالب بود. شخصیت باور پذیری داشتن. ولی متاسفانه از متن نمایشنامه خیلی خوشم نیومد. منسجم نبود و ساختار کلیش برام مشخص نبود.
در هر صورت کارگردانی و بازی کار قابل تمجید بود.
خدا قوت
خانوووم...آقاااا

اغلب اجراهایی که از خانم میرعلمی دیدم عالی بودن
۳ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عالی بود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام وخسته نباشید خدمت عوامل نمایش تراس.امشب به تماشای این اثر نشستم و لذت بردم.تقریبا همه چیز خوب بود و بازی ها همه واقعا خوب بود .بازی خانم میرعلمی واقعا عالی بود..
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

همیشه بدون هیچ دلیل خاصی بازی های جناب مسعود کرامتی را دوست داشتم، اما با دیدن تراس کمی دلیل آن را متوجه شدم،صداقت. یک راحتی و باور پذیری خاصی در بازی ایشان وجود دارد که در آثاری که کارگردانی می کنند نیز وجود دارد، مانند سریال خانه ما که هنوز هم دیدنی است و مجموعه ایی از بازی های خوب را در خودش داشت. نمایش تراس بازیگرانی از نسل های متفاوت در خود دارد و این به دیدنی بودن اثر کمک شایانی کرده، ارتباط شخصیت ها به مدد بازی های خیلی روان رخ می دهد ولی کسری که وجود دارد به نظرم به تحلیل بعضی از لحظات بر می گردد که اگر دقت بیشتری می شد جلوه ی بهتری پیدا می کرد.از منظر بازیگری هر کس در چارچوب شخصیت خود ایفای نقش می کند و به اندازه( به قول معروف کسی برای بازی کردن زور نمی زند) بطور مثال زوج نمایش، خانم فرجاد و آقای ساعتچیان.مرز بین عشق و نفرت در بازی این دو کاملا ... دیدن ادامه » نمود پیدا کرده بود. جنس بازی آقای دلاوری به پریشانی و سرگشتگی شخصیت موریس کمک شایانی کرده بود. (یکی از لحظاتی که به نظرم اگر نگاه دیگری به آن می شد لحظه ی تحویل دادن وسایل شخصی موریس به آستروک است). خانم میر علمی شیرینی به شخصیت خانم املاک بخشیده که بسیار آن را دیدنی کرده، جناب یحیوی نیز در غالب شخصیت آستروک خوش درخشیدن، اما زوج سرهنگ و همسرش با بازی سر کار خانم سپاه منصور و جناب کرامتی از دیدنی ترین لحظات نمایش است. نمایش لحظات خوب زیاد دارد که برای من تقابل موریس(دلاوری) و اتین(ساعتچیان) در صحنه ی پایانی درخشان ترین و تاًثیر گذارترین بخش اجرا بود.
در کل تراس به واسطه متن جذاب و بازی های خوب( و البته طراحی صحنه) تماشاگر را با خودش روبرو می کند که هر کدام از ما بعضی مواقع در زندگی دچار سرگشتگی و حیرانی می شویم و علت آن را در دیالوگ شخصیت اتین می توان یافت: " آدم بعضی وقتها از کنار خیلی چیزها به راحتی رد میشه".
تراس نمایش ارتباطات سنطحی شخصیت هاست,از زنی که دلیل قانع کننده ای برای ترک کردن نداره و عاشق جدیدش رو هم که باز دلیل تاخیر طولانی برای اومدنش رو هم نمی دونیم براحتی می تونه فراموش کنه با اظهار علاقه ضمنی به موریس و خود موریس که صبح و عصر عاشق میشه.کلا شخصیت ها درون مایه ای ندارند پیش زمینه ای برای رفتاراشون ندارند یا ارائه نمیشه.تراس شاید نماد گیر کردنشون در موقعیت فعلی باشه که حتی اقدام به خلاص کردن خودشون با شکست مواجه میشه ولی در کل اگر نمادین نگاه کنیم هم کمی لحن ابتر و ناقص هست و در کل سوالاتی بعد از دیدنش توی ذهن مخاطب مطرح میشه که همگی برخاسته از عدم پرداخت شخصیت های نمایشه.

نمایش تراس مثل یک آینه اس، آینه ی تمام نمایی از همگی ما، درونمایه ی اثر شامل مضامینی چون عشق،نفرت،خیانت،دروغ گویی،منفعت طلبی...و در نهایت به سرگشتگی انسان می پردازد.اتین و مادلن که رابطه ی شان مدتهاست رو به سردی است در حال جدا شدند و در نقطه ی مقابل خانم املاک همیشه در رویای ترک کردن یک مرد است، در حالی که کسی در زندگی او حضور ندارد. آستروک در واقع کارتن خوابی است به شکلی دیگر ،که بیان فیلسوفانه ایی نیز دارد، موریس آواره ایی دیگر که با دستاویزی بنام عشق زندگی را برای خود تحمل پذیر می کند و چقدر یادآور شخصیت های رمان های میلان کوندرا است. سرهنگ و همسرش گویی آینده ی سایر افرادی است که در نمایش مشاهده میکنیم.
و همگی در نهایت پلکانی را انتخاب می کنند که به تراس منتهی می شود، و این تراس می تواند معانی مختلفی را برای ما ایجاد کند که به نظرم زیبایی ای درام ... دیدن ادامه » در این ویژه گی نهفته است.
تراس نمایشی است قابل احترام و دیدنی . حضور بازیگر با سابقه ایی چون سر کار خانم فریده سپاه منصور با اجرای تحسین برانگیزشان از نکات مورد توجه اجرا است، سایر بازیگران و ارتباطشان با یکدیگر بر روی صحنه بسیار دیدنی است، به قول معروف بده بستان به خوبی اتفاق می افتد، طراحی صحنه نیز جلوه ی خاصی به اجرا بخشیده بود.به جناب مسعود کرامتی کارگردان نمایش بابت این اجرای دلنشین صمیمانه تبریک می گویم.
با احترام به گروه نمایش اگر هدف نمایش به تصویر کشیدن روابط زن و مرد و پیچیدگی های روابط زناشویی بود که به نظرم مشابه این موضوع در نمایش << ادامه دارد>> که در سالن انتظامی در حال اجراست به تصویر کشیده شده و به نظرم اون خیلی کار موفق تری در این زمینه اس و چقدر حیفه که اون کار به دلیل نداشتن بازیگران مشهور ناشناس مونده. نمی دونم چرا با کار تراس ارتباط برقرار نکردم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امشب اجرا رو دیدم.بازی بازیگرها خوب بود طراحی صحنه زیبا بود.به نظرم از اون نمایشنامه ها بود که باید از قبل یه بار میخوندیش یا بعد از نمایش باید حتما یه بار بخونیش تا مفهومشو کامل متوجه بشی..
خانم سپاه منصور رو خیلی دوست دارم و خیلی دلم میخواست از نزدیک کارشون رو ببینم.
متاسفانه اجرا ده دقیقه دیر شروع شد و قبلش هم ازدحام جمعیت بیرون سالن خیلی آزاردهنده بود..اصلا هوا نبود..
یه چیزی که بسیار رو اعصاب بود صدای شاتر دوربین های دو خانم عکاس محترم در ردیف اول بود که هر دو ثانیه یه بار عکس میگرفتن!!رسما تجاوز به حقوق تماشاگرها بود..
آخ آخ بعضی عکاسا که رسماً نامردند، قشنگ تمرکز آدمو بهم میریزند و ولم نمیکنن، هزارتا فریم میگیرند، خیلی بده
۲۵ اردیبهشت
صد درصد D:
۲۵ اردیبهشت
:))))
۲۵ اردیبهشت
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تئاتر تراس بازیهای یک دست و خوبی داشت،صرف نظر از چند تپق واقعا دلنشین اجرا شد.
بهترین قسمت نمایشنامه لحظه ی تماس فرد غریبه بود که به اشتباه تیمارستان رو گرفته بود.
زندگی وقتی زن و مرد حواسشون به رابطه نیست فرقی با تیمارستان نداره.نادر ابراهیمی تو کتاب یک عاشقانه ی آرام میگه مگذار که عشق ، به عادتِ دوست داشتن تبدیل شود...و تو روابط زناشویی وصال را پایان میبینیم نه آغاز و کم کم خانه به دیوانه خانه تبدیل میشه و تراس محلی برای فرار اما چنان زنجیر شدیم که حتی تراس هم نمیتونه نجاتمون بده و باز برمیگردیم.

تئاتر خوبی بود و ارزش یکبار دیده شدن رو داره،اما جای کار خیلی داشت...و از تئاتر مهمتر سعادت دیدن دوستان رو داشتم،همین یه دنیا ارزشه.
نرگس خانم من دیر رسیدم و محروم شدم از زیارتتون :((
۶ روز پیش، چهارشنبه
متاسفانه نمیرسم،تازه تو مسیر برگشت هستم.به امید دیدار شما و آقا محمد جواد تو یه تئاتر دیگه.اگه خوب بود بگید بهم.
۴ روز پیش، جمعه
حتما گزارش کامل رو به عرض خواهم رسوند :)
۴ روز پیش، جمعه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

همه چیز در این نمایش به یک اندازه خوب بود، بازی های،داستان، دکور ،موسیقی ،طراحی لباس... همه در یک سطح بودن
به نظرم جا داشت زمان اجرا کوتاه تر بشه ( با کمی تندتر کردن ریتم کار)

امشب با تعدادی از دوستان به تماشای نمایش نشستیم و چقدر به دلمان نشست. با توجه به خارجی بودن متن ( فرانسوی)، آدمهای نمایش گویی از محیط پیرامون خودمان انتخاب شده بودند، همان مثال معروف که هر کجا بری آسمون یه رنگه. مجموعه ایی از آدمهای سرگردان که در هر زمانه ایی شبیه به آنها را پیدا می کنی. نوع طراحی صحنه و رنگ های انتخابی چقدر به فضای سرد و خالی این آدمها کمک می کرد، با شخصیت ها همراه می شویم، می خندیم ولی در کلیت اثر احساس میکنیم این آدمها خودمان هستیم که که بر روی صحنه ایم، و این تاثیر گذاری در ابتدا به واسطه ی متن خوب و کارگردانی و در نهایت بازی هایی بسیار باور پذیر صورت گرفته است. چقدر جواد یحیوی را دوست داشتم، احمد ساعتچیان که جای خود دارد و همیشه از حضورش در هر نمایشی لذت می برم، سایر بازیگران هم همگی درخشان بودند ولی حضور سر کار خانم فریده سپاه ... دیدن ادامه » منصور بسیار بسیار لذت بخش بود و چقدر حضور درخشانی داشتند.جناب کرامتی بدون هیچ ترفند به اصطلاح تماشگر پسند اثری را به روی صحنه برده است که این روزها جای آن خالی است، همگی خسته نباشید و در ادامه اجراهایتان آرزوی موفقیت برایتان داریم.
در ابتدا یک خسته نباشید به کل گروه نمایش تراس. دست مریزاد واقعا کار خوب ،خوش ریتم، با بازی ها بسیار خوب،. جزو معدود کارهایی بود که همه ی بازی ها یک دست و به اندازه. ممنون از جناب کرامتی بخاطر انتخاب متن و کارگردانی خوب ایشان. از آن دست کارهایی است که تصمیم دارم یک هفته ی دیگر دوباره به تماشایش بنشینم. همه ی چی عالی بود . طراحی صحنه بسیار چشم نواز بود.
شب اولِ نمایش بود اما بازی ها واقعا به نطرم خوب بود ( به جز یکی دوجا که جواد یحیوی تپق زد ) ولی پیش میاد... نمایشنامه را دوست داشتم. طنز را خوب دراورده بود. بازی اقای دلاوری و خانم فرجاد واقعا به دلم نشست. طراحی صحنه هم برایم چشم نواز و خوب بود. لباس و گریم هم ازهرنظر استاندارد بود
در کل از ان نمایش های حال خوب کن بود گه ادم حسش برانگیخته میشه
هرچند کمی ثابل پیش بینی بود بغضی جاها.
چقدر بازی اقای کرامتی بانمک بود واقعا دوستشان دارم.
مرسی از زحمتی که کشیده اند و حس خوبی از اینکه سالن لب به لب تماشاچی بود....
امیدوارم تیوال پلاس و تخفیف وفاداری برای اجراهای بعدی بزارن که خیلی از دوستان من با شنیدن تعریفهای من خواهند اومد....
منتظریم...
سلام
خانم هدایتی همه حرف رازدند. ممنون ازهمه بازیگران و کارگردان و آقای ژان کلود کری یر با متن زیباشون
۲۳ اردیبهشت
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امیدوارم کار خوبی باشه کاره جدید آقای کرامتی ، و لذت ببریم از تماشای آن
لیلا مظاهری، حمیدرضا مرادی و الهه هدایتی این را خواندند
فاطمه دُرامامی و R 0 y a این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
حتما به دیدن نمایشتان خواهیم آمد، بخصوص با حضور جناب ساعتچیان گرامی. موفق باشید.
لیلا زاهدی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید