کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال نمایش مارلون براندو
S3 : 19:02:14 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۳۰ تیر تا ۰۱ شهریور ۱۳۹۸
۲۱:۰۰
۱ ساعت و ۲۵ دقیقه
بها: ۵۰,۰۰۰ تومان

یادداشت کارگردان:
بنده مهران رنج بر به عنوان یک نویسنده و کارگردان که آزمون و خطا می کند، چند سالیست که به صورت پرتره، بر روی اشخاص خاصی تحقیق و پژوهش کرده و لحظه‌ی مرگ آنها را به چالش کشیده و در ساختاری پیسکاتوری و فرم و محتوایی گروتسک، آنها را روی صحنه می آورم.
این گروتسک هم می تواند سیاه باشد و هم شاعرانه. از «ریچارد سوم» شروع شد به «استیو جابز» رسید و حالا «مارلون براندو» و سپس «برتراند راسل». نمایش‌های من بیوگرافی نیست، برزخیست وحشتناک برای کاراکترها.
همین

کار قبلی گروه: استیو جابز
کار بعدی گروه: برتراندراسل

مارلون براندو در حال مرگ است که مرلین مونرو و ماریا اشنایدر و پدرش و یک هیولای آدم خوار به خوابش می آیند

شبکه‌های اجتماعی تماشاخانه سپند: اینستاگرام
با خرید بلیت اجراهای این تماشاخانه و ارائه‌ بلیت همان شب، از ۱۰٪ تخفیف کافه رستوران «خانه فیروزه» در محوطه مجموعه بهره‌مند می‌شوید.

گزارش تصویری تیوال از نمایش مارلون براندو / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس‌ها ››

اخبار

›› تاریخ آغاز اجرا تغییر کرد

›› به دلیل کسالت و نیاز به استراحت؛

›› «مارلون براندو» طراحان خود را شناخت

›› امین میری با «مارلون براندو» روی صحنه می‌آید

›› بهنام شرفی «مارلون براندو» شد

ویدیوها

آواها

مکان

تهران، خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹، تماشاخانه سپند
تلفن:  ۸۶۰۳۷۸۰۷

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
مرثیه ای برای ماریا
باورم نمیشه این کارگردان چنین متن معرکه ای نوشته باشه. مهران رنج بر نشون داده که دست به کارهای بی ارزش نمی بره و سرمایه گذاریش روی پروژه های ارزشمند و جذابه.
استیو جابز هم کار خوبی بود اما دیشب یک اثر تماشایی و جذاب رو شاهد بودم که در ژانر سورئال یک مورد مثال زدنی و موندگاره.
فکت های آورده شده در متن به جا و درست تماشاگر و همراه و میخکوب میکنه. بازی ها عالی و تلاش مهران امام بخش و سارا رسول زاده ستودنیه.
دکور مینیمال و نورپردازی درست اجرا شده با مهندسی سایه هایی که روی دیوار می ندازه تا اخر نمایش برای تماشاگران چشم نواز و جالبه.
زحمتی که مهران امام بخش روی این صحنه کشید در حد و اندازه اسطوره براندو بود و بعد از تجربه جذابی که در ماراصاد ازش داشتیم محبوبیت خودش رو بیشتر کرد.
درود و خسته نباشید
مرسی از تذکر خاموش کردن موبایل ها هنگام ورود تک تک تماشاگران

#من‌یک‌تماشاگرم
نمایش خوبی بود، لذت بردیم. منتظر کارهای بعدی آقای رنج بر هستیم
محمد لهاک ( آقای سوبژه ) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
جناب رنجبر عزیز فوق العاده بود،خسته نباشید به گروه و جناب میری عزیز❤️❤️
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
با سلام و خسته نباشید
نمایش بسیار عالی بود و خوشحالم که تونستم ببینمش.
سپیده این را خواند
لیلا مظاهری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
سلام.چراخرید بلیت برای روز چهارشنبه باز نمیشه؟
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
من این نمایشو دوست داشتم . موضوع، متن ، کارگردانی ، طراحی لباس ها و بازی بازیگران؛ همه چیز درست و دقیق بود . خوشحالم که تحت تاثیر کامنت های منفی قرار نگرفتم و این کار رو تماشا کردم و نویسنده ی خوبی مثل مهران رنجبر رو پیدا کردم و ناراحتم که چرا کارهای قبلی ایشون رو ندیدم.
امین میری عزیز بازیگر نقش پدر مارلون مثل همیشه فوق العاده درخشید و برای چندمین بار در قلبم تحسینش کردم. امیدوارم قدر این هنرمند توانمند سینما و تئاتر کشورمون بیشتر و بیشتر دانسته بشه .
سارا رسول زاده اولین کار تئاتری بود که ازش دیدم و فوق العاده درخشید .
مهران امام بخش و لیدا عباسی و ...همگی بازی سنگین و نفس گیری رو ارائه کردند .
(برای اینکه درک بیشتری از دیالوگ ها و جزئیات این نمایش داشته باشید حتما از قبل درباره زندگی و روابط مارلون براندو ، ماریا اشنایدر و مرلین مونرو و فیلم های دهه ۷۰ سرچ و مطالعه کوتاهی انجام دهید)
با اینکه بنده خیلی فیلم خارجی نمی بینم ولی از این نمایش خیلی خوشم اومد و تشویق شدم فیلم اتوبوسی بنام هوس مارلون براندو ببینم
۱۸ مرداد ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
تا به امروز به این فکر نکرده بودم که به برداشتن ۳۰ فریم در دقیقه چی میگن؟! به گمانم یه جور فیلمبرداری با شاتر بود!

به قول یه عزیزی، چه خبرتونه؟ چه خَّبرتونه؟
اواخر عمر مارلون براندو تصویری ازش دیدم که فرتوت و ناتوان و بیمار، در مراسمی شرکت کرده بود که بنظر می آمد اصلا حوصله اش رو نداره ولی از سر اجبار در سالن حضور پیدا کرده!
همون موقع فکر کردم الان این آدم چه احساسی داره؟ بعد از اینهمه فراز و فرود و ماجرا، آیا از زندگیش راضیه؟!
برای نسل ما که نوجوانی رو بدون اینترنت سپری کردیم، بدست آوردن اطلاعات، کار بسیار مشکلی بود ولی در همان زمان هم معترض بودن مارلون براندو به زمین و زمان برای همه آشکار بود و جالب اینکه در هر شرایطی این اعتراض رو به نمایش میگذاشت!
امشب بازهم یاد اون پیرمرد بیمار و ناتوانی افتادم که خالق یکی از جذابترین و مستعدترین شخصیتهای هنری جهان بود ولی بنظر می آمد خودش هرگز احساس رضایت نداشته!
جهان فانتزی مد نظر نویسنده بنظرم تا حد قابل قبولی موفق خلق شد و علیرغم اینکه در بخشهایی، کار از ریتم می افتاد (خصوصا در مکالمات با پدر) ولی تنوع در صحنه های مختلف باعث میشد مخاطب روی اجرا تمرکز داشته باشه
نکته اصلی در این اجرا پیش آگاهی مخاطب هست، هرچه بیشتر از آثار سینمایی مارلون براندو و همبازی های او و البته حواشی زندگی این افراد بدانیم، متوجه جزییات بیشتری در اجرا خواهیم شد!
ضمن احترام به تمام عزیزان، بنظرم خانمها در این اجرا موفق تر عمل کردند و یا شاید شخصیت پردازی مناسب تری داشتند.
در مجموع فکر میکنم دیدن این اجرا برای علاقه مندان فیلمهای دهه ۶۰ و ۷۰ جذابتر باشه
چه راه تبلیغی ناخوشایندی آقای رحمانی
الان زیر هر پستی این جمله رو منتشر کردید مثلا تبلیغ تئاتری رو بکنید؟
اجازه بدید تیوال و کامنت پستهاش حداقل از این هجمه‌ی کامنتهای تبلیغاتی دور بمونه ..
باسپاس
۰۹ مرداد ۱۳۹۸
ممنون از توضیح شما جناب رحمانی
۰۹ مرداد ۱۳۹۸
خواهش .باز هم عذر خواهی می کنم.
۰۹ مرداد ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
با سلام و احترام

مارلون براندو نمایش خوبی است، ارزش دیدن دارد اما حس پارادوکسیکال بعد از نمایش گریبان شما را خواهد گرفت که «من نمایش خوبی دیدم یا نمایش بدی؟»
متن کار به راحتی در ۹۰ درصد سطرهایش زیبا و لذت‌بخش است اما میزان‌سن و کارگردانی و بازیگری و حتی موسیقی شما را به بخش دوم پارادوکس می‌برد.
ضرب‌آهنگ نمایش و ایجاد همذات‌پنداری با کاراکتر مارلون براندو، به عقیده و نظر شخصی من قابل باور نیست و به اصطلاحی «در نیومده». با تمام احترام به مهران امام‌بخش فکر میکنم اگر بهنام شرفی باقی می‌ماند کاملا کاری متفاوت و بهتر می‌دیدیم.
شخصیت پدر براندو به خوبی در آمده اما همانند کل نمایش در فقدان ایجاد همذات پنداری است. یکی از سبک‌های قابل ذکر در این نمایش «گروتسک» بودن آن است (من به خاطر موضوع پایان‌نامه‌ام به کمی به این ژانر گیر میدم شما ببخشید :) ) که به نظر من موفق نیست. کمدی سیاه و تلخ آن فقط از زبان «اشنایدر» به دل می‌نشیند.
سارا رسول‌زاده مثل همیشه قوی و درخشان است و در اجرای هر ۲ نقش (مرلین مونرو و ماریا اشنایدر) موفق است و تفکیک‌پذیری خوبی را به نمایش می‌گذارد. اما ایراد ... دیدن ادامه ›› نقش براندو (بازیگری و متن) و متن مونرو به وضوح دست‌و‌پایش را می‌بندد و همان‌طور که مشخص است مرلین مونرویش آزادی عمل ندارد و بر خلاف اشنایدر به دل نمی‌شیند. اما در مقابلش، اشنایدر لرزه به تن می‌اندازد و اشک جاری می‌کند.
به نظرم یلدا عباسی نیز ایفای نقش خود موفق است. اما بازهم متن برایش کم می‌گذارد.
موسیقی کار نیز برای من خوشایند نبود اما ایده جذاب و دوست‌داشتنی بود.
شاید اگر این کار کمی وسیع‌تر و با وسواس بیشتری روی صحنه می‌رفت یکی از بهترین نمایش‌های چند سال اخیر می‌شد.
ممنون از تمام اعضای این تیم به خصوص مهران رنج‌بر
-
پی‌نوشت: حتما تلاش خود را بکنید تا قبل از نمایش درباره مارلون براندو خوانده باشید! درباره اشنایدر و مونرو نیز :)

محمد جواد، امیر مسعود، سپیده، مینا، پیام تفضلی و آدنا این را خواندند
لیلا مظاهری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
۵۰ تومن؟ چرا اونوقت؟
خیلی از دیدن این نمایش لذت بردم. همه بازیها واقعا قوی بود خصوصا آقای امام بخش، خانم رسول زاده و خانم عباسی. خانم رسول زاده فوق العاده بود (ایفای دو نقش سخت). دیالوگها بسیار شنیدنی بود. موسیقی رو هم دوست داشتم. تنها ایرادی که بود به نظرم لباس خانم رسول زاده در هر تعویض نقش باید عوض می شد و فقط به تعویض کلاه بسنده نمی شد. دیشب وقتی از نمایش اومدم بیرون گفتم کاش استیو جابز رو دیده بودم.
تشکر ویژه از جناب رنجبر عزیز و عرض خسته نباشید به کلیه ی عوامل اجرا.
دیدن استاد چکناواریان هم بسیار مشعوف کننده بود. آرزوی عمر طولانی و سلامتی برای این هنرمند نازنین.
یه فرصیه هست که میگه انسان هنگام مرگ داخل تونلی با سرعت حرکت میکنه و گذشته خودشو مثل فیلم میبینه، آقای رنج بر به زیبا ترین شکل تماشاچی رو در قسمتی از این تونل با مارلون براندو همراه میکنه موفقیت این کار به نظر من دیالوگهای کلیدی اونه که معلومه بادقت و ظرافت زیاد نوشته شده که هر کدوم بیننده رو میبره به اعماق ذهنش و یاد آور یک صحنه آشنا از یک فیلم یا پوستر میشه، فانتزی و کابوس گونه بودن داستان هضم بی شباهت بودن ظاهری امام بخش و براندو را راحت میکند ، از خانم رسول زاده اولین کاری بود که میدیدم بازیشون رو بسیار پسندیدم (باید اقرار کنم با ذهنیت خوبی به تماشا نرفتم ولی شگفت زده بیرون اومدم)
اینم بگم که اگر نگم تو گلوم گیر میکنه،خانم هنرمندی که متاسفانه من نمیشناختم و حتی اسمتون رو نشنیده بودم (چون به ندرت تلویزیون میبینم خصوصا در ماه رمضان!!) حرکات شما وسط نمایش فقط تمرکز بازیگر رو بهم میزد،بلند نشدن شما در آخر و نشستن هنگام تشویق حضار خصوصا کنار استاد چاکناواریان نشانه اعتراض شما به کیفیت نمایش نیست نشانه.........
من معمولاً خیلى سخت در مورد کارى نظر مى دم ولى نمایش مارلون براندو تا الان ذهن منو درگیر خودش کرد و دلم خواست در موردش بنویسم و به نظرم جز کارهایى هست که فکرتونو درگیر مى کنه
اول از همه متن کار نقطه قوت کار نیست ولى متن جذابه ایه و مهم ترین عاملش سوژه ى جذاب اون هست که مارلون براندو هست بعد بازیها که من رو با خودش خیلى همراه کرد به خصوص سارا رسول زاده که دو نقش رو ایفا مى کرد
تونسته بود به خوبى دو نقش رو تفکیک کنه ولى اى کاش با دو لباس متفاوت این کار رو انجام مى داد چون در لحظه تغییر نقش انجام نمى شد و صحنه هاى مجزا داشت من رو خیلى با خودش همراه کرد شخصیت ضعیف مرلین مونرو و شخصیت انتقام جوى ماریا اشنایدر با حرکات بدنى ... دیدن ادامه ›› متفاوت
بعد از اون یلدا عباسى که تسلط خوبى روى نقشش داشت و به خوبى همراه با ریچارد صحنه رو هدایت مى کرد مهران امام بخش خوب بود ولى به نظرم مى تونست بازى هاى متفاوت ترى ارائه بده و پدر هم قابل قبول بود بازى با نور خوب بود ولى اى کاش بیشتر از عمق استفاده مى کردند چون صداى بازیگرها بعضى جاها زیادى بلند مى شد موسیقى رو هم دوست داشتم ولى مهم تر اینکه کاش به نکته هاى روشن زندگى مارلون براندو هم اشاره مى شد و جاى سکوت در این نمایش یک مقدار خالیه ولى به شدت ذهن مخاطب رو درگیر مى کنه من اجراى ششم رو دیدم و شاید یک بار دیگه برم براى دیدن یک اجراى قویتر
خسته نباشید و ممنون که به مخاطب احترام گذاشتید چون زحماتتون کاملاً مشخصه.
۰۵ مرداد ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
حال خوبی نداشتم.گفتم تئار ببینم.مارلون براندو رو انتخاب کردم چون کار قبلی یعنی استیو جابز رو موفق نشدم ببینم.بعد از دیدن کار خیلی بیشتر افسوس خوردم که استیو جابز رو از دست دادم.واقعا پیشنهاد میشه.
Wooowww...
چه نمایشی...
چه بازی هایی...
چه موسیقیی...
چه نور بازیی...
بسیار تاتر خوبی بود. بازی همه خوب بود. ممنون از آقای رنجبر .
بازیها همه خوب. صدای خانم عباسی عالی. پیشنهاد می دم برید ببینید و لذت ببرید
۰۱ مرداد ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
اجرای خیلی خوبی بود. علاوه بر هنرنمایی خارق العاده بازیگران و «اون» یا همون پیانیست، بازی سایه ها روی دیوارها هم دیدنی بود. داستان خیلی خوب و قوی بود. برزخ یک هنرمند، مشخصا براندو. نمایش عین یه لاشخور به جون زندگی براندو افتاده، که اگرچه بعضیا ممکنه بگن زیاد عادلانه نیست، اما به قول ماریا: «شیرینه. میخورمش. هوئیپ». به هر حال اینگونه روایتها اجتناب ناپذیرن. شاید گرمترین لحظه نمایش، انتهاش و اعتراف محبت آمیز مونرو بود و جمله ای که بعد از اون گفت، که خب نمیگم اسپویل نشه. بعد دو هفته بازم قطعا میبینمش.
امیر مسعود، رعنا* و سپیده این را خواندند
مهدی حسین مردی، محسن جوانی و پوریا صادقی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
منتظر دیدن نظرات می باشم
سپیده و شاهین این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
بدون بهنام شرفی؟ نکنین این کارو باخودتون.
کار رو کلا عقب مینداختین بهتر بود. (به نظر من)
⁦❤️⁩⁦❤️⁩بهنام شرفی⁦❤️⁩⁦⁦❤️⁩
۱۳ تیر ۱۳۹۸
مهران امام بخش هم اگر ماراصاد رو دیده باشید بازیگر فوق العادیه.
۳۰ تیر ۱۳۹۸
بجز بازیگری جناب امام بخش که بینظیره از اساتید مجرب این علم هستند ⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
۳۰ تیر ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
کار قبلی گروه، استیو جابز ، واقعا بی نظیر بود. قطعا این کار هم باید دیدنی باشه
امیر مسعود، زهره مقدم و پارسا یزدی این را خواندند
حدیث سیدی و پوریا صادقی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید