دشت دوم از سینما حقیقت . . . نه چندان امیدوار کننده!

1. فیلم اول: پرسوک (رضا فرهمند و فاطمه موسوی - 37 دقیقه)

پرسوک اساسا می تونست یک فیلم داستانی کوتاه باشه نه یک مستند. فیلم حکایت دختر آلمانی جهانگردی است که گذارش به شهر دیر در استان بوشهر افتاده و حالا با زنی رابطه عاطفی برقرار کرده گرچه زبان همدیگر رو نمی فهمند. مشخصا متوجه نشدم چرا این فیلم به عنوان یک مستند در نظر گرفته شده!!! ماجرای این فیلم می تونست کاملا خیالی باشه، و در کل حرف مهمی برای گفتن نداشت.

2. فیلم دوم: آیدا در آینه شاملو (مختار شکری پور - 43 دقیقه)
به حرف دوستانی که در زمینه فیلم های مستند و هنری تجربه دارند ایمان داشته باشید ... دیدن ادامه ›› اما به حرفشون گوش ندید! :) دیروز مصطفی بیگ محمدی عزیز به من گفت این فیلم به هیچ عنوان توصیه نمیشه و کاملا حق داشت. دست بر قضا به لطف یک دوست فیلم باز دیگه (علی عبد الرحیم عزیز) فهمیدم اغلب نماهای این فیلم در مستند قبلی این کارگردان که آن هم در مورد شاملو بود مورد استفاده قرار گرفته! قرار بود فیلم بیشتر بر اهمیت آیدا در زندگی بامداد شاعر متمرکز باشه اما حرف تازه و ناگفته ای در فیلم وجود نداشت. اما خوشحالم که این فیلم رو دیدم. لذت بردن از صدای شاملوی کبیر و اشعار جادویی اش:

مرا تو بی سببی نیستی، براستی صلت کدام قصیده‌ای ای غزل!

از دیدن بدترین فیلم های سینما حقیقت هم پشیمان نخواهید شد. فردا آخرین روز این جشنواره است.