هانیه بوربور فعال هنری

نمایشی بسیار جذاب و دیدنی بود، طراحی صحنه و صدا و بازی بازیگران همه بی نظیر.
پیرنگی فلسفی داشت، اما ای کاش کارگردان کمی به متن و انسجام اون می پرداخت. این حرکات نمایشی خارق العاده کار هر بازیگری نیست و حتما که تحسین برانگیزه، اما اگر حرفی برای گفتن نداشته باشه، سیرک و دیدن حرکات اکروباتیک میتونه گزینه بهتری باشه.
رسالت تئأتر سرگرم کردن و به اندیشه واداشتنه. سرگرم کرد، گاهی با سرگیجه، اما ...!
برای شروع کار نمایش، تشکیل گروه، حول یک متن است و اگر متنی نباشه عملا بقیه عوامل زرق و برق محسوب میشه.
متن از هم گسیخته و تکه هایی پراکنده از تاریخ و اسطوره و فلسفه و هنر بود که به زعم کارگردان پست مدرن ارائه شد. اما هیچ چیزی منتقل نشد!

خیلی خوشحالم که در شب های پایانی اجرا، بالاخره موفق به تماشای این اثر شدم.
کیفیت بالای نمایش، نتیجه طراحی درست و حساب شده همه عوامل است. اعم از: نور، صدا، بازی و بدن، صحنه، احساس و از همه مهمتر، اندیشه و تفکر پشت متن، رورانس تهران!

آمادگی بدنی بازیگران و هماهنگی تیم و خلاقیت در اجرا تحسین برانگیز است، هر چند پشت این همه هیاهو ، هیچ متن مهمی وجود نداشت، با این حال نمی شود زحمات و هنرشان را نادیده گرفت.
نمایش با نیم ساعت تاخیر راس ساعت ۸ با بی نظمی فراوان در سالن شروع شد. دوبار جای ما رو در همان ردیف اما با صندلی های کناری عوض کردند. گویا بیشتر از ظرفیت فروش یا مهمان داشتند، به گونه ای که حتی خواستند ما رو از ردیف شماره روی بلیت، به ردیف های انتهای سالن منتقل کنند و وقتی ما اهمیت ندادیم گفتند شما بلیت خریدید؟!
خیلی عجیبه! مگه بدون بلیت میشه وارد سالن شد؟
به هر حال تا بلیت رو دوباره چک نکردند دست بردار نبودند!

ابراز ارادت و احترام میکنم خدمت عوامل کنسرت نمایش ویولتا.
تشکر و حمایت من، به خاطر علاقه وافرم به اپراست و آگاهی از سختی های اجرای آن... و انصافا که نوازنده و خوانندگان به زیبایی هر چه تمام تر آن را اجرا کردند.
اما نمایش علیرغم همه نقاط قوت، خالی از نقص و ایراد نیست . نوشتن آنها در اینجا فقط برای ارتقا و کیفیت بهتر نمایش های بعدی از این دست است.
دکور و صحنه شلخته و نامرتب و در طبقه دوم بی حفاظ و شاید خطرناک است. لباس‌های بانوان نامربوط به زمان و مکان داستان است و به شکلی عجیب اصلا اروپایی نیست.. یک کیف مشکی آویزان بود که فقط یک بار استفاده شد، اما همچنان آنجا بود. بهتر است چرخاندن تخت به عهده آقایان باشد... دختران زورشان نمی‌رسید و به زحمت آن را تکان می دادند.
به هر حال صداهای گوش نواز خوانندگان خطی بود بر معایب اثر... مانا باشید.

یکی از دوستان عزیزم مرا به تماشای این نمایش زیبا مهمان کرد.
بازی ها رئال بود ، موزیک گوشنواز و درخور و گروه رقص بسیار حرفه ای .
امیدوارم همچنان بدرخشند.