هفته اول و دوم پُر شد
خرید بلیت هفته سوم تئاتر «دیالکتیک» تولید گروه تئاتر
و فیلم انسان در سایت تیوال...

هفته اول و دوم پُر شد
خرید بلیت هفته سوم تئاتر «دیالکتیک» تولید گروه تئاتر
و فیلم انسان در سایت تیوال...

نقش آفرینی بازیگران نمایش درجه یک و عالی بود و تماشاگران رو با نمایش همراه میکرد، از دیدن نمایش لذت بردم. اما انتقاد من در مورد سالن نمایش هست، دید چهارسویه خیلی خوب هست به شرطی که کیفیت رو فدای اون نکنیم! به جز جایگاه A باقی صندلی ها کاملا غیر استاندارد بود و حس تشکچه ی خارج از ظرفیت رو میداد! فضای ناکافی برای قرار دادن پا و پشتی کوتاه نیمکت ها آزاردهنده بود و قرار گرفتن فضای پشت صحنه در قسمت پشتی جایگاه D و E و گاهی صداهای پچ پچ عوامل پشت صحنه باعث به هم خوردن تمرکز برای دنبال کردن روند نمایش میشد. در نهایت قطعا اگر این نمایش در سالنی استاندارد تر اجرا میشد خیلی بیشتر رضایت تماشاگران را جلب میکرد.

هفته اول و دوم پُر شد
خرید بلیت هفته سوم تئاتر «دیالکتیک» تولید گروه تئاتر
و فیلم انسان در سایت تیوال...
عکس از بهاره ربیعی

سلام،
دو نکته در مورد این نمایش به نظرم مهم اومد:

اول اینکه فضای اجرای بازیگران بسیار کوچیک بودو این خودش باعث نکات منفی در اجرا میشد که شاید اگه فضا بزرگتر می‌بود این موارد پیش نمیومد.

نکته دیگه که به نظرم بهتره بهش پرداخته بشه طراحی پوستر نمایش بود که از اثر نقاش معروف سورئالیست، رنه ماگریت، الهام گرفته شده، در واقع بخشی از اثر در پوستر استفاده شده. دیدن پوستر باعث شد که من فکر کنم با یک نمایش سوریال یا فلسفی مواجه باشم ، اما اصلا چنین نبود. به نظرم استفاده از نمادها، سمبولها و آثار هنرمندان دیگر در طراحی پوستر میبایست هدفنمد بوده و اشاره ای به متن داشته باشه، که در مورد این اثر اصلا اینطور نبود.
خوشحال میشم طراح پوستر دلیل استفاده از این نقاشی رو توضیح بدن

گاوی‌ست در آسمان و نامش پروین
یک گاو دگر نهفته در زیر زمین
چشم خردت باز کن از روی یقین
زیر و زبر دو گاو، مشتی خر بین!
...
سطحی‌انگارانه است اگر تنها حضور یک گاو در میانهٔ صحنه رو به این رباعی نسبت بدیم؛ اما با توجه به حضور فلسفهٔ خیام در نام و بطن نمایش (این کوزه‌گر دهر چنین جام لطیف/ می‌سازد و باز بر زمین می‌زندش)، این ارتباط چندان غیرمنطقی هم به نظر ... دیدن ادامه ›› نمی‌رسه.
..
زُروان، خدای زمان در اساطیر ایران، خدایی که فرزندان خود را می‌خورد و از خوردن آن ها تغذیه می‌کند و دوباره فرزندانی می‌آفریند و دوباره آن‌ها را از بین می‌برد و...
این فلسفهٔ جهان هستی است. زمان می‌گذرد و ما زاده می‌شویم و برای بقا تلاش می‌کنیم و می‌میریم و زمان می‌گذرد و ....
.
پس خوش باشیم و دمی به شادمانی گذرانیم و تخت نرد ببازیم و گل خود را به خاک بازگردانیم

نگاهی هوشمندانه به وضعیت ارتباط مردم ایران در موقعیت های که قرار می گیرند. و عدم کارایی اخلاق در جامعه امروز.

شب دوازدهم کار قشنگی بود. بازی‌ها خوب بود، صدای بازیگرها رسا بود و هماهنگی موسیقی با اجرا هم عالی. اگر توی دو سه صحنه شعرها با سرعت کمتر و بیان رساتری خوانده می‌شد و همینطور رفت و برگشت سِر توبی بین ویولا و سِر اندرو کوتاه‌تر می‌شد به نظرم جذابیت اجرا بالاتر هم می‌رفت. در کل از گروه دماغ‌قرمزها بخاطر این اجرای خوب ممنونم و آرزوی موفقیت دارم براشون

امتیاز نمایش ( لجن خوار ) از نگاه تاترینا : ۳/۷۷
( ملاک امتیازدهی : از ۱ تا ۱۰ )
…………………………….……………………..
متن نمایش ( نمایشنامه ) : ۶
کارگردانی : ۴
بازیگری : ۳
طراحی صحنه ( دکور ) : ۵
طراحی نور : ۳
طراحی صدا و موسیقی : ۵
طراحی لباس و گریم : ۳
تأثیرگذاری کلی نمایش : ۲
ارزش توصیه به دیگران : ۳
……………………………………………………..
کیفیت ... دیدن ادامه ›› سالن اجرای نمایش : ۶
……………………………………………………..
روایت تاترینا از نمایش ( لجن خوار ) :

( لجن خوار ) مونودرام پرفورماتیوِ سورئالی است که با نگاهی نو در چهارچوب نمایش‌ های ( دفاع مقدس ) و در بستر اروند رود شکل گرفته است.
متن اصلی این اثر بر محور تک‌ گویی بنا شده، اما بدنه‌ ی اجرا همراه با پرفورمر انجام می‌ شود.
روایت از زبان ماهی‌ ای است که قلب یکی از شهدای غواص را بلعیده و تبدیل به شاه‌ ماهی شده است. ( از توضیح بیشتر روایت جهت افشای نمایش خودداری می‌ کنم )
در انتهای نمایش، تصاویر مستندی گواه بر این است که بذر این نمایش نمادی است از سوگواری و فقدان؛ جایی که مادر شهیدی پس از شنیدن اینکه پیکر فرزندش توسط ماهی ها بلعیده شده، می‌ گوید:
( ماهی اگر طلا هم بشود، من دیگر ماهی نمی‌ خورم )

چنین روایتی از زبان ماهی، جسورانه و هنرمندانه است؛ انتخابی که زاویه‌ ی دیدی تازه به موضوع ( دفاع مقدس ) می‌ بخشد و بالقوه توانایی غافلگیر کردن مخاطب را دارد. با این حال، بذری که نویسنده و کارگردان در ذهن پرورانده‌ اند، هیچ‌ گاه به بار نمی‌ نشیند و نمایش، گنگ و نامفهوم تا پایان پیش می‌ رود؛ به‌ گونه‌ ای که پیش از پخش تصاویر پایانی، ارتباطش با تماشاگر عملاً مسدود است.
انتخاب هوشمندانه ی فیزیکال به‌ عنوان بخش مهمی از فرم و روایت، متأسفانه در اجرا عقیم می‌ ماند. میزانسن‌ ها تکراری‌ اند، ریتم به یکنواختی می‌ گراید و لحظه‌ های بصری به جای برانگیختن تأثیر، ملال آورند. تلاش بازیگران نیز هرچند مشهود است، اما در نهایت کم‌ اثر باقى مى ماند.
نمایش می‌ توانست با جسارت متن و تخیل کارگردان، تصویری شاعرانه و متفاوت از شهادت، چشم‌ انتظاری و سوگ بیافریند؛ اما در عمل در همان سطح ایده متوقف می‌ شود و فرصت دراماتیک خود را از دست می‌ دهد.

سلام درود
نمایش «همه دزدها که دزد نیستند» شبی پر از خنده و انرژی ساخت. طنز هوشمندانه، بازی‌های روان و صحنه‌پردازی ساده اما مؤثر باعث شد تماشاگر از ابتدا تا پایان درگیر داستان بماند. آنچه بیش از همه به چشم آمد، هماهنگی بازیگران و ریتم درست شوخی‌ها بود که سالن را بارها از خنده منفجر کرد. نمایشی که هم سرگرم‌کننده بود و هم نگاه انتقادی شیرینی به جامعه داشت.

با سلام و احترام
نمایش بسیار دیدنی و ارزشمندی بود. اجرای تمامی بازیگران عزیز با انرژی و دقت مثال‌زدنی، فضایی زنده و تأثیرگذار خلق کرد که مخاطب رو از ابتدا تا پایان درگیر خودش می‌کرد💫کارگردانی هوشمندانه هم همه‌چیز رو یک‌دست و دیدنی کرده بود، این نمایش برای من تجربه‌ای ماندگار و تحسین‌برانگیز رقم زد.
همه‌ی عوامل این اثر شایسته‌ی تقدیر و تحسین هستن👏🏻👏🏻