تیوال سینماتک
S3 : 19:13:47
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
فیلمها توسط چه کسی نقد میشن؟
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آغاز فصل ششم "یکشنبه های سوررئال: نگاه خیره" با پخش و تحلیل جمعی ده فیلم ممتاز تاریخ سینما با موضوع نگاه خیره
50% تخفیف برای ثبت نام دوره تا 6 اردیبهشت
لینک ثبت نام در تیوال: https://www.tiwall.com/p/surrealsundays-6
sara و شاهین این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ستار توکلی
درباره فیلم معاون i
این فیلم قطعا فیلم خوبیه و دیدنش رو به همه توصیه می کنم. اما نکته ای که هست در مورد پخش کننده فیلم ه که قطعا فیلم رو غیر قانونی دارن پخش می کنن و با اصرار می گن که کجا میشه یه فیلم رو یه جایی غیر قانونی پخش کرد؟!! در حالی که هیچ فعلی به جز دانلود غیر قانونی فیلم و زیر نویش صورت نگرفته است. این رو حتمن در نظر بگیرید که اسم این مکان فرهنگسراست!
Negin Fooladi این را خواند
اولا همه ماها فیلما رو غیرقانونی میبینیم چون راه قانونی برامون نذاشتن...حتی اگه بخوای،حتی اگه کردیت کارت داشته باشی وقتی بفهمن که ایرانی(و با پیشفرض ترامپی،تروریست) هستی بتنمیفروشن...خلاصه اینکه در مورد فیلمای آمریکایی بدون کوچکترین عذاب وجدانی میشه ... دیدن ادامه » دید چون نه تنها بمون نمیفروشن بلکه بواسطه تحریمهای کشورشون انقد به ما ادمای معمولی ضرر اقتصادی خورده که...
۲۷ فروردین
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام
لطفا بفرمایید کیفیت فیلم به چه صورتی میباشد.
آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
2 سال پیش در جشنواره تئاتر فجر، گروهی ژاپنی نمایشی به‌ نام «سفید» را در تئاتر شهر اجرا کردند. نمایشی با بهره‌گیری جذاب از تکنولوژی و استفاده جالب از خطای دید که لحظات هیجان‌انگیزی را برای مخاطب خلق می‌کرد. ایده‌های خلاقانه‌ای که احتمالاً دعوت از آنها هم برای تنوع بخشیدن به ژانرهای جشنواره بود اما نمایش سفید به دنیای دیگری تعلق داشت که تلاش شده بود به‌ زور وارد سالن تئاتر شود. همان موقع لوریس چکناواریان درباره این نمایش گفت: «این نمایش «شو»یی درآمیخته با تکنولوژی بود و من آن را فوق‌العاده و همراه با نوآوری می‌دانم اما این نمایش تئاتر نیست و معتقدم «شو» بهترین کلمه در توصیف آن است». اگر آن روزها نمایش سفید بیشتر شو بود تا تئاتر، این روزها هم «مسخره‌باز» چیزی بیشتر از تئاتر در کنار تکنیک‌های بصری سینما نیست. فیلمی در لوکیشن محدود یک ... دیدن ادامه » آرایشگاه مردانه با 3 شخصیت متفاوت. تمام حالت‌های بدن، ادبیات کلامی و نوع قصه‌گویی متعلق به دنیای تئاتر است و تدوین تند و سریع و تکرار مکرر نماهای تکراری چیزی جز فخرفروشی تئاتری در سینمای مسخره‌بازی نیست. همایون غنی‌زاده تلاشی شکست‌خورده از ورود تئاتر «می‌سی‌سی‌پی» خود به سینما داشته و درعین‌حال کارنامه تحسین‌برانگیزی در استفاده از تکنیک- و نه فرم‌‌های سینمایی- در پرورش قصه‌اش تجربه کرده است. «مسخره‌باز» بیشتر از آنکه بخواهد حرف و عبرتی را به مخاطب حواله دهد، همان تک‌جمله‌های سیاسی خود را بین آشفته‌بازار تکنیک رها کرده است و قطعاً عمده تماشاگرانش بین این‌همه بازی فرمی و نوستالژیک همان یک جمله را هم گم می‌کنند. برای این فیلم همان چند گزاره کافی است: «همه منتظر زلزله‌اند اما غافل از اینکه بعد از زلزله سونامی است و دریا مد می‌شود، می‌کشد عقب و در غافلگیری همه‌مان را با خودش غرق می‌کند. همه را!» آن وسط هم قاب عکس رضاشاه می‌آید تا اگر کسی هم قضیه را نفهمیده، بفهمد؛ هرچند زور بزند تا قصه را در لازمان و لامکان پیش ببرد. هم «کازابلانکا» را پیش بکشد، هم «هزاردستان»، هم «لئون» و هم «بیل را بکش» که هرکدام برای دهه‌های متفاوتی نوستالژی هستند. هر چند زور بزند برای فهم این لامکانی، شخصیت‌های به‌ظاهر اروپایی- و اقتباس‌شده از کاراکترهای سینمای جهان- به زبان فارسی حرف بزنند. هرچند دست یکی موزر باشد و دیگری ماشین ریش‌تراش دستی عهد دقیانوس! اما اینها هیچ‌کدام نمی‌تواند به مخاطب بقبولاند که این لازمانی و لامکانی مربوط به جایی غیر از امروز و اینجاست. هیچ‌کدام نمی‌تواند مخاطب را بابت همین یک کنایه سیاسی در میان آشفته‌بازار تکنیک به سینما بکشاند. مسخره‌باز در نهایت به کار عشق سینماها می‌آید که با توهم نوستالژی بازی‌های فیلم و ارادتش به سینمای کلاسیک لذت ببرند.

حمیدرضا مرادی و امیر مسعود این را خواندند
بیتا نجاتی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
azin rad
درباره انیمیشن مینیون‌ها i
واقعا کودکان زیر هفت سال نمیتوانند وارد سالن شوند که زیر بلیط ها نوشتید ؟ ممنون میشم پاسخ دهید, خود باغ کتاب که کلا جواب تلفن نمیده
درود بر شما
حضور کودکان محترم زیر ۷ سال، با همراهی حداقل یکی از والدین محترم امکان پذیر است.
۰۸ فروردین
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در وهله اول به نظرم این فیلم، فیلمِ یک فیلم بینِ حرفه ایه. پر از لحظه های دل انگیزی که فیلم های مختلف در طول سالیان برامون ساختن و یکی یکی به تصور کشیده شد...
عشق آقای غنی زاده به تک تک این فیلم ها رو میشه لمس کرد. میشه فهمید این فیلم ها رو زندگی کرده وگرنه چطور میشه اینطور زنده شون کرد؟
در طول زمان دوستان عزیزی داشتم که با یک سلیقه تئاتر رفتیم، فیلم دیدیم و موزیک گوش کردیم. این حسن تفاهم باعث میشد لذت دوچندان بلکه چند چندانی ببریم. حالا کسی اومده و با سلیقه مشابه یک فیلم ساخته. تکه فیلم هایی رو کنار هم بازسازی کرده که بارها و بارها تکه بینی کردم. موزیک هایی فاخری رو بهش اضافه کرده و خرده تیاترهایی رو جای جاش ریخته. مسخره باز برای من اینه.

هنر می خواد از بازیگر، بازی گرفتن. نگاهی به ۷-۸ فیلم آخر آقای نصیریان هم که بندازیم، شاید درخشش چندانی به چشم ... دیدن ادامه » نیاد و توانایی ایشون بیرون کشیده نشده باشه. نه اینکه ایشان کم و کسری از یک بازیگر کامل دارد، نه ولی بازی گرفتن از بازیگر، کار و وظیفه کارگردانه.
مثل آقای عبدی که کمتر کارگردانی تونست مثل آقای حاتمی یا مخملباف از ایشون بازی بگیره.
اینکه بازیگر مجاب به تیپ سازی بشه، اون هم بازیگرای با سابقه، اعتبار و اعتماد به کارگردان رو می طلبه. نکته ای که در خصوص آقای غنی زاده قابل تامله.

اینکه فیلم رو در ژانر ابزورد قرار بدیم، درسته. اما به نظر من میشه خود فیلم رو یک ابزورد قلمداد کرد.
منظورم اینه که مسخره باز صرفا یک فیلم با اجزا و محتوای ابزورد نیست بلکه فیلمی با ماهیت و کلیت ابزورده. ساختن چنین اثری، شناخت و درک عمیقی از موضوع می طلبه.

برای من لحظه به لحظه فیلم جذاب بود و جذاب ترین قسمت، گریزی بود که به در انتظار گودویِ ساموئل بکت زده شد... شگفت انگیز بود

همه اینها رو گفتم ولی نگرانیِ همیشگی همچنان باقیست. آیا این یک تک فیلم خوب خواهد بود؟ یا میشه چند سال یکبار انتظار یک فیلم خوب رو داشت؟
دلتنگ روزهایی ام که منتظر بودیم ببینیم فیلم آقای حاتمی، مخملباف، بیضایی، قبادی، فرمان آرا و... کی میاد و با هیجان می رفتیم پشت گیشه سینما(معمولا آزادی) صف می بستیم و چند اکران می ایستادیم تا بلکه نوبتمون بشه و لذت ببریم. اگر سانس آخر هم بهمون نمیرسید، چشم به مدیر سالن داشتیم بلکه سانس فوق العاده بذاره... دلتنگ اون روزهام. اون فیلم هایی که برای دیدنشون، برق اشتیاق به چشمامون میوند.
آیا همایون غنی زاده دوباره لذتی اینچنین رو به ما هدیه خواهد داد؟ یا اینکه یک فیلم اول خوب، تمام چیزیست که در چنته دارد و خلاص؟
عشق منه همایون
۲۹ اسفند ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خوووشششگل فقط مرلین مونروووووو تو کازابلانکااااااا .. :)))))
- مرلین مونرو که تو کازابلانکا نبود!؟

- تو فیلمو خوب ندیدی...
۲۸ اسفند ۱۳۹۷
درود بر شما تکمیلش کردی :))
۲۹ اسفند ۱۳۹۷
درود
حیف بود :)
۲۹ اسفند ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عکسِ من
برعکسِ من
فارغ زِ هر
درد و غم است
تو گودو رو میشناسی؟
تو از گودو برای ما پیغامی آوردی؟
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به به...
سال نود و هفت رو با سوتفاهم، مسخره باز، ایمان فتاحی و همایون غنی زاده به خاطر خواهم سپرد.
اتفاقاتی خوب... خیلی خوب...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شاهین
درباره فیلم جان‌دار i
چه فیلم خوب و بی نظیری بود
چه بازی های خوبی
واقعا عالی بود، لحظه لحظه گیرا و پر تنش
یکی از بهترین فیلم هایی که دیدم
دمشون گرم
آذرمهر، جهان، celine و حمیدرضا مرادی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود، میشه امکان فروش و ارسال فایل یا DVD برای شهرستانها رو هم در نظر بگیرین؟
محمدرضا مدیری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تینا تیماج چی
درباره فیلم مسخره‌باز i
چرا 20000 تومان؟
قیمتش همینه!
۲۴ اسفند ۱۳۹۷
همه چی گرون شده!
۲۴ اسفند ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بلیت سالن اصلی رو از کجا میشه تهیه کرد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خیریه باشه
اکران "بزم رزم" عزیز هم باشه
مگه میشه از این دلنشین تر سال سخت 97 رو به پایان رسوند؟

زهره مقدم، جهان، ارغوان، F.Z و شکیبا این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
زهره مقدم
درباره مستند بزم رزم i
از اون فیلم‌هایی که سالی یکبار میشه دید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رویا کاظمی
درباره فیلم رُما i
فیلم داستان سرراستی داشت با روایتی ساده و به دور از تعلیق و ....
اما در همین سادگی، شیرین بود. من رو یاد ده‌های خوشبختی ایرانی‌ها می انداخت. ۴۰، ۵۰، ۶۰، خانواده‌های شلوغ پلوغ و جمع بچه‌ها در دوره‌همی‌ها. (شاید سیاه سفید بودنش هم مزید برعلت بود)
بازی‌ بازیگرها در خانواده اصلی خیلی طبیعی بود.
اما من دلیل سکانس معرفی و ورود پر ابهت پدر خانواده به پارکینگ رو متوجه نشدم. چون شخصیت پدر، بانفوذ، مقتدر یا مستبد نبود. شاید هم به نوعی کارگردان می خواسته تناقضی رو نشون بده، نمی‌دونم؟! اما ورود مادر با همون ماشین به پارکینگ خیلی خوب بود :)
نکته مثبت پایان ماجرا این بود که در آخر برچسب مقدس و فداکارانه‌ای به شخصیت اصلی زده نشد و دوباره به همون چرخه زندگی برگشت. در کنار اون بچه‌ها البته با تجربه از دست دادن در گوشه‌ای از قلبش ...
محمدرضا مدیری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
celine
درباره فیلم راهبه i
بیشتر خنده دار بود تا ترسناک.
زهره مقدم این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام قسمت خرید بلیط این فیلم مشکل دارد لطفا برطرف کنید
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید