نمایش "پنگوئن ها" به کارگردانی زیبا برجی فلاح اجراهای خود را در تالار هنر آغاز کرد.گزارش روابط عمومی تالار هنر در خصوص نمایشبه گزارش روابط عمومی تالار هنر نمایش "پنگوئن ها" به نویسندگی و کارگردانی زیبا برجی فلاح روز جمعه 10 تیرماه با حضور
علی فروتن، حمید گلی، امیر مشهدی عباس و حسین فدایی حسین افتتاح شد.
مصطفی ایزدی، سمانه سپنتا، هلیا نصرالهی، آریسا قنبری فر و جانان قائم مقامی در این نمایش نقشآفرینی میکنند.
دیگر عوامل نمایش عبارتند از:
آهنگساز: امید اسکندر، طراح صحنه و دکور: مجتبی مهدی و ولی اله شاکر، طراح لباس: روشنک کریمی، طراح گریم: حسین تبریزی و لیلا پریشان، طراح نور: کیوان ضیاءپور، عکاس: اختر تاجیک، طراح حرکت: سامان توحیدی و گروه فرم: احمد احمدی، مریم قربانیان و تانیا خوش بیان، طراح پوستر و بروشور: استودیو آراد، روابط عمومی: ریحانه مطهری و روژین ستاری، امور رسانه ای و تبلیغات مجازی: روشنک کریمی، ساخت تیزر: مهران صائمی، دستیار طراح لباس و دوخت: مهری حیدری، مدیر صحنه: محمد خوارزمی خراسانی، دستیاران صحنه: مریم قربانیان، تانیا خوش بیان، دستیار کارگردان: علی ذاکری، منشی صحنه: غزل معافی.
نمایش پنگوئن ها تا ۱۴ مردادماه هر روز به جز شنبه ها ساعت ۱۸:۴۵ در تالار هنر به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان ورزنده، جنب ورزشگاه شهید شیرودی به روی صحنه می رود.
برای کسب آخرین اطلاعات و اخبار تالار هنر به سایت این مجموعه و پیج اینستاگرام @honarhall.theater مراجعه کنید.
نمایش "غول نخود فرنگی" به کارگردانی حسین فدایی حسین اجراهای خود را در تالار هنر آغاز کرد.گزارش روابط عمومی تالار هنر در خصوص نمایشعلی فروتن و حمید گلی زنگ افتتاح نمایش "غول نخودفرنگی" را به صدا درآوردند.
نمایش "غول نخود فرنگی" به نویسندگی و کارگردانی حسین فدایی حسین اقتباسی از اثر جاناتان گراهام است که در بیست و هفتمین جشنوارۀ بین-المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان نیز در بخش مهمان اجرا شده است.
در خلاصۀ نمایش آمده است:
"سامی به دلیل مشکلاتی که در خانه با پدر و مادر و خواهر کوچکش دارد آرزو میکند غولی داشته باشد که انتظارات او را برآورده کند. غول نخودفرنگی ظاهر میشود و حضور او در خانه، اتفاقات زیادی را به دنبال دارد."
نمایش کودک و نوجوان "غول نخود فرنگی" به تهیه کنندگی احمد سلیمانی است و محمدحاجی بابایی، علی صدیق، مهدیه احمدی، عسل شاکری و یزدان کوکبی در این نمایش نقشآفرینی میکنند.
دیگر عوامل گروه عبارتند از:
سجاد بختیاری زاده: مدیر تولید، سایه رحیمیان: دستیار کارگردان، محمدامین ابراهیمی: آهنگساز، مهدی نیک¬روش: طراح صحنه، فاطمه عبداله زاده: طراح لباس، طراح و مجری گریم: لیلا پریشان و حسین تبریزی، هومن پیری: طراح نور، محسن غفاری: طراح پوستر و بروشور، رمضان حیدری: مدیر صحنه، مرجان اسماعیلی: منشی صحنه، احسان شاهسون: مدیر اجرا، مریم کرمی: اپراتور صدا، ریحانه مطهری و روژین ستاری: روابط عمومی، روشنک کریمی: امور رسانه ای و تبلیغات مجازی، منصوره اسدی: ساخت آکسسوار و مزون پارینه: دوخت لباس.
نمایش "غول نخودفرنگی" هر روز به جز شنبه ها ساعت ۲۰ به مدت سی شب در تالار هنر به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان ورزنده برای مخاطب کودک و نوجوان به روی صحنه می رود.
برای کسب آخرین اطلاعات و اخبار تالار هنر به سایت این مجموعه و پیج اینستاگرام @honarhall.theater مراجعه کنید.
محمد رحمانیان، نویسنده، مدرس و کارگردان تئاتر، تلویزیون و سینما:پروین گام بلندی در ادبیات نمایشی ایران است.محمد رحمانیان، نویسنده، مدرس و کارگردان تئاتر، تلویزیون و سینما پس از تماشای نمایش پروین به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندگی داود نامور در خصوص این نمایش چنین گفت: «پروین گام بلندی در ادبیات نمایشی ایران است و مدتها بود چنین کارگردانی کلاسیک و نوستالژیکی ندیده بودم، بسیار افتخار میکنم که هم عصر حسین کیانی هستم و بسیار افتخار میکنم که هر بار که اثری از او میبینم، چیزهای بسیار زیادی میآموزم.کیانی ما را با مفهوم انسانی، اساسی و اصلی تئاتر آشنا میکند. سپاسگزارم از حسین کیانی که علیرغم همهی شرایط بدی که برای تئاتر و جامعه وجود دارد و اتفاقات بدی که رخ میدهد، این نمایشنامه را نوشت و آن را اجرا کرد.»
وی در ادامه در خصوص نمایش پروین عنوان کرد:«با دیدن نمایش پروین اولین بار بود که یک اثر از حسین کیانی دیدهام که در آن کارگردانی فراتر از متن است، همیشه نمایشنامههای حسین کیانی آن قدر قوی و درخشان است (نه به این معنا که پروین متنی قوی نبود) که بیش از همهی عناصر نمایش به چشم میآید؛ مهار کردن صحنه، تمرین با بازیگران و مجموعهی عناصری که جزء به جزء در طول، عرض و ارتفاع صحنه دست به دست هم داده بودند و یک کارگردانی به شدت کلاسیک و نوستالژیک، پروین را خلق کردهاند.»
رحمانیان در باب اتفاقاتی که برای درام نویسی ایران پیش آمده، گفت:«صحنههای تئاتر ما پر شده از آثاری که هم زمان مصرفشان گذشته و دیگر جذاب نیستند و پرداختن به مفاخری مثل پروین اعتصامی، گامی بلند در ادبیات نمایشی ایران است.ادبیات نمایشی ایران جرات ندارد که سراغ مفاخر برود به این دلیل که با مشکلات عدیدهای مواجه میشود.»
کارگردان سینما_نیمکت در پایان با اشاره به حضور در مراسم رونمایی نمایشنامهی پروین، عنوان کرد که نمایشنامهی پروین را خوانده و بسیار لذت برده است.
نمایش پروین به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندگی داود نامور و با بازی نرگس محمدی، امین زندگانی، مهرانرنجبر، مجید رحمتی، سیدجواد یحیوی، جواد مولانیا،مریم ندایی، آتنا تندرو، سهیل ملکی و اکرم محمدی با حضور هوشنگ قوانلو در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر با حمایت پوشاک گت، نشر آنجا و نوای کلاویه به روی صحنه میرود.
دیگر عوامل نمایش «پروین» عبارتند از محمد گودرزیانی (دستیار کارگردان، برنامهریز و مدیر تولید)، رضا مهدیزاده (طراح صحنه)، پریدخت عابدیننژاد، ماریا حاجیها (طراح گریم)، رضا خضرایی (طراح نور)، مهدی دوایی (طراح گرافیک)، علی کاظمی (طراح ویدئو و ویدئومپینگ)، فرشاد دهنوی (آهنگساز و نوازنده پیانو و ویلن)، کارن کیانی (ساخت و طراحی صدا)، محمدصادق زرجویان (ساخت تیزر و عکاس تبلیغاتی)، سارا حدادی (مدیر روابط عمومی، مشاور رسانهای و مدیر تبلیغات)، فربد غفاری (دستیار دوم کارگردان)، فرزاد هدایتنوری (ساخت آکسسوار)، علیرضا بابایی (منشی صحنه)، ندا کاوندی (امور مالی)، اردلان آشناگر ( عکاس)، مهتاب حاتمی (دستیار لباس) و نگار حسینی (اجرای ویدئو).
علاقهمندان جهت تهیه بلیت میتوانند به سامانه تیوال یا گیشه مجموعه تئاتر شهر مراجعه کنند.
نرگسی که با تمام وجود، پروین شد.این روزها از سالن اصلی مجموعه ی تئاتر شهر تهران، صدای پروین به گوش می رسد. صدای شاعره ای که غبار اندوه بر جانش نشسته و تنهایی زنانه ی یک انسان فراتر از عصر خویش را فریاد می زند.
نمایش «پروین» به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی، هنرمند صاحب سبک در تئاتر ایران و تهیه کنندگی داود نامور از پیشروترین عناصر تئاتر خصوصی ایران، اجرای خود را از هشتم خرداد ماه، آغاز کرده است. این نمایش به بررسی فرازی از زندگی پروین اعتصامی شاعر پرآوازه ی ایرانی در دهه ی ۲۰ هجری شمسی می پردازد. نویسنده، ماههای پایانی زندگی پروین را به تصویر کشیده و تلاش کرده انزوای یک روشنفکر و بریدگی او از جامعه را به رخ مخاطب امروزی بکشد. هنرمندی که در اوج تنهایی و انزوای درونی، غم نان و اندوه رنجبران و گرسنگان رهایش نمیکند. بدون شک هرچه در محتوای نقش پروین و خصایص و حالات و رفتار او بیشتر عمیق شویم، ایفای نقش کاراکتر پروین را هم دشوارتر خواهیم یافت. نقشی که نرگس محمدی، هنرمند جوان و بازیگر شناخته شده سینما، تلویزیون و تئاتر کشور به خوبی از عهده ی آن برآمده است.
این روزها غم پروین اعتصامی در وجود نرگس محمدی رخنه کرده و بر نوع مواجههی او با شخصیتهای داستان، تاثیری شگرفت گذاشته است. او که تنهاترین انسان است، گفتو گویی درونی با خود دارد، فکر انسان بودن و انسان ماندن رهایش نمیکند و به فکر آدمهای همان جامعهای است که او را رها کرده. نرگس محمدی به خوبی توانسته این دوگانه را به تصویر درآورد.
نوع مواجههی پروین با هر کدام از اهالی خانه هم در خور توجه است؛ برخورد با سرهنگ فضل الله خان همایون ، همسر سابقش که امین زندگانی نقش او را بازی میکند، برخوردی خوددارانه و فروخورده دارد؛ غمی ست که باز میگردد و تداعی روزهای سیاهی از زندگیست. برخورد با مادر، کنش با مش رستم، برادرها (ابوالفتح و نصرالله) ، برخورد با دوست قدیمی مهکامه محصص، هر کدام به گونهای مجزا و در خور توجه توسط نرگس محمدی به تصویر در میآیند.
برای بازیگری که در تلویزیون و با نقش ستایش در مجموعهای به همین نام، به شهرت و محبوبیت فراگیر رسید، بازی در نقش پروین آن هم مقابل چشم تماشاگر فرصت مناسبی بود تا توانمندیهای خود را بیشتر از پیش نشان دهد و ثابت کند، بازیگری حد و مرز ندارد.
از دیگر بازیگران این اثر میتوان به امین زندگانی، مهرانرنجبر، مجید رحمتی، سیدجواد یحیوی، جواد مولانیا،مریم ندایی، آتنا تندرو، سهیل ملکی و اکرم محمدی با حضور هوشنگ قوانلو اشاره کرد.
عوامل دیگر این نمایش عبارتند از محمد گودرزیانی (دستیار کارگردان، برنامهریز و مدیر تولید)، رضا مهدیزاده (طراح صحنه)، پریدخت عابدیننژاد، ماریا حاجیها (طراح گریم)، رضا خضرایی (طراح نور)، مهدی دوایی (طراح گرافیک)، علی کاظمی (طراح ویدئو و ویدئومپینگ)، فرشاد دهنوی (آهنگساز و نوازنده پیانو و ویلن)، کارن کیانی (ساخت و طراحی صدا)، محمدصادق زرجویان (ساخت تیزر و عکاس تبلیغاتی)، سارا حدادی (مدیر روابط عمومی، مشاور رسانهای و مدیر تبلیغات)، فربد غفاری (دستیار دوم کارگردان)، فرزاد هدایتنوری (ساخت آکسسوار)، علیرضا بابایی (منشی صحنه)، ندا کاوندی (امور مالی)، اردلان آشناگر ( عکاس)، مهتاب حاتمی (دستیار لباس) و نگار حسینی (اجرای ویدئو).
این اثر نمایشی با حمایت پوشاک گت، نشر آنجا و نوای کلاویه هر شب ساعت ۱۹ در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه میرود علاقهمندان میتوانند جهت تهیه بلیت به سامانه تیوال یا گیشه مجموعه مراجعه کنند.
پرهیاهو، پرتنش و متفاوت؛جنون بازیگری «مهران رنج بر» در سالن اصلی تئاتر شهر تهران سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر تهران این روزها میزبان نمایشی فرهنگی- تاریخی با عنوان «پروین» است که به قلم و کارگردانی «حسین کیانی» و تهیه کنندگی «
داود نامور»، روی صحنه رفته؛ نمایشی تمام ایرانی که به فرازی خاص از ماه های پایانی زندگی پروین اعتصامی شاعره بلندآوازه کشور پرداخته و تماشاگران تئاتر را با بازی ها، شخصیت ها و روایت هایی تودرتو از یک زندگی ایرانی مواجه کرده است؛ زندگی شاعری با شهرتی فراگیر در ایران و در میان پارسی زبانان جهان.
به جرات می توان گفت نمایش پروین، وجهی کمتر دیده شده از زندگی پروین اعتصامی است.
در این نمایش بازیگران صاحب نام و شناخته شده ای روی صحنه رفته اند؛ از «نرگس محمدی» و «امین زندگانی» گرفته تا «جواد یحیوی» و «اکرم محمدی»، از «هوشنگ قوانلو» گرفته تا «جواد مولانیا» و «مریم ندایی». در این میان اما «مهران رنج بر»، به جرات، تک ستاره ایست که این روزها بازی درخشان اش، توجه های بسیاری را به خود جلب کرده؛ یک بازی برونگرا، واقعگرا و پرتنش با دیالولگهایی شنیدنی و اثرگذار.
«مهران رنج بر» از جمله چهره های شناخته شده تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است اما علاقمندان تئاتر، بازی های چشمگیر و تماشایی او را بیشتر به یاد می آورند چرا که ساعات بسیاری را نفس به نفس با او در سالنهای تئاتر کشور گذرانده اند.
«رنج بر »در نمایش پروین، نقش نصرالله اعتصامی برادر کوچکتر پروین اعتصامی را بازی می کند؛ نصرالله شخصیتی جوان، روشنفکر و پرهیاهو دارد که در فاصله ای انتقادی با دیگر شخصیت های نمایش، ایستاده و نگاهی موشکافانه به زندگی، رفتارها و کنش های آنها دارد.
«حسین کیانی» نویسنده و کارگردان پروین، شخصیت «نصرالله» را چنان پرداخته و مهران رنج بر این شخصیت را چنان روی صحنه برده است که شمار زیادی از تماشاگران نمایش پروین تا کنون بازی و ماهیت شخصیت نصرالله اعتصامی را تحسین کرده اند. بی اغراق می توان گفت لحظات حضور رنج بر روی صحنه، لحظاتی است که تماشاگران دوست دارند کش بیایند و طولانی تر شوند.
رنج بر در گفت وگو با روابط عمومی مطبوعات و رسانه نمایش پروین گفته است: من در هر نقشی که بازی می کنم می کوشم بهترین خودم را روی صحنه ببرم و شخصیت نصرالله اعتصامی، درون خود جوهری دارد که برای بهتر بازی کردن و متفاوت بودن، دست هایم را بازتر گذاشته است.
گفتنی است نمایش پروین همه روزه به جز شنبه ها ساعت ۱۹ در سالن اصلی تئاتر شهر تهران روی صحنه می رود. علاقمندان می توانند از طریق سایت تیوال و گیشه تئاتر شهر، بلیط نمایش پروین را تهیه نمایند.
کوروش تهامی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون: پروین یکی از درخشانترین ستارههای شعر و ادبیات ایران استکوروش تهامی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون پس از دیدن نمایش «پروین» به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندکی داود نامور، در خصوص این اثر چنین نوشت: «پروین اعتصامی یکی از درخشانترین ستارههای شعر و ادبیات ایران هستند، من از کودکی اشعارش را بسیار دوست داشتم و با دیدن نمایش دیوان اشعارش را که پدرم خریده بودند را تداعی میکردم و خاطراتی در ذهنم مرور شد. پروین جز شاعرانی است که در زمان خودش بسیار تلاش کرده و راه را برای فعالیت بانوان باز کرد، یادشان و نامشان همیشه جاودان است وامیدوارم اشعارشان همواره بر سر زبانها باشد. »
این بازیگر در خصوص کاراکتر پروین اعتصامی نیز چنین گفت: «به نظرم پروین اعتصامی زن جسوری بود و اگر آن برهه از تاریخ را مرور کنیم، پی میبریم که حتی برای بسیاری از آقایان هم شاید فضا و مجال عرض اندام به آن شکل پیش نمیآمد، ولی اگر یک شاعره در آن شرایط توانست اشعاری به این محکمی، زیبایی و موزونی بسراید بیشک زن جسوری است و توانسته پای حرف خودش بیاستد و اعلام وجود کند. »
تهامی در پایان خصوص نمایش پروین افزود: « نمایش پروین اثری است که مشخصاً برای تولیدش زحمت بسیار کشیده شده است و به تک تک بازیگران به اندازهی تمام اجراهایی که رفتند خسته نباشید میگویم، دمِ حسین کیانی هم گرم که شخصیت پروین اعتصامی را انتخاب کرده است. »
نمایش پروین به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندگی داود نامور و با بازی نرگس محمدی، امین زندگانی، مهرانرنجبر، مجید رحمتی، سیدجواد یحیوی، جواد مولانیا، مریم ندایی، آتنا تندرو، سهیل ملکی و اکرم محمدی با حضور هوشنگ قوانلو در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر با حمایت پوشاک گت، نشر آنجا و نوای کلاویه به روی صحنه میرود.
علاقهمندان جهت تهیه بلیت میتوانند به سامانه تیوال یا گیشه مجموعه تئاتر شهر مراجعه کنند.
کارگردان نمایش «هتل کالیفرنیا برای دلبر که جان فرسود از او» در گفتوگو با پانا:کسری محمدی: پرورش استعدادهای هنری در آموزش و پرورش به بستری مجزا از تحصیل نیاز داردآینده و سواد دانشآموز در هنر تعیین میشود/ زیرساختهای استعدادیابی باید در آموزش و پرورش ایجاد شود
تهران (پانا) - کسری محمدی، کارگردان اجرای نمایشنامهخوانی «هتل کالیفرنیا برای دلبر که جان فرسود از او»، با بیان این که پرورش استعدادهای هنری در آموزشوپرورش، به بستری مجزا از تحصیل نیاز دارد، گفت آینده و سواد دانشآموز در هنر تعیین میشود.
اجرای نمایشنامهخوانی «هتل کالیفرنیا برای دلبر که جان فرسود از او»، به قلم «مجید حاتمی» و کارگردانی «کسری محمدی»، ۱۸ تیرماه ۱۴۰۱ از ساعت ۲۱:۰۰ در خانه نمایش داد به روی صحنه میرود.
کسری محمدی، کارگردان این اثر نمایشی در گفتوگو با پانا، با اشاره به این که بخش «هتل کالیفرنیا» در نام این اثر، قسمت غربی کار را برای تماشاچی به نمایش میگذارد اما در قسمت «دلبر که جان فرسود از او»، مخاطب بلادرنگ به قسمتی از فرهنگ ایرانی باز میگردد، گفت: «این شعر از حافظ است که ما یک مصراع را از این شعر برای به نمایش گذاشتن بخشی از فرهنگ خودمان به انتخاب نویسنده در نام این اثر جای دادهایم و برای جداسازی این دو قسمت تصمیم گرفتیم که این اسم را انتخاب کنیم.»
رخدادهای نمایش در فضای یک اتوبوس به وقوع میپیوندد
وی در ادامه، با بیان این که این نمایش روایتی است که در یک اتوبوس اتفاق میافتد که به سمت «هتل کالیفرنیا» میرود و رانندۀ این اتوبوس وظیفه دارد که این مسافران را به مقصد هتل برساند، افزود: «ماجرای مسافران نیز این است که هر یک به یک سمت و سو میروند و هر کاراکتر یک تصمیم خاص دارد و در این میان شخصی مجرد است که برای دیدار با شخص دیگری به این هتل میرود، دو نفر دیگر زن و شوهر هستند و دارند به سمت این هتل میروند که تصمیم بگیرند در همان هتلی که با هم آشنا شدند، از هم جدا شوند، شخص دیگری در این اتوبوس وجود دارد که عاشق سینماست و با دیالوگهایی که در ذهن دارد، فضای اتوبوس را تغییر میدهند و فضای معنوی آن را به سمت فرهنگ میبرد، شخص دیگری که در هاروارد درس خوانده است، در این اتوبوس نشسته است که به سمت هتلی برود که قبلاً در ان اقامت داشته است و در آن ساز میزند.»
محمدی، در ادامۀ تشریح این شخصیتها به وجود دختری اشاره کرد که بلاتکلیف است و در جایگاه شخصیت اجتماعی خویش گم شده است، توقع او از سطح اجتماعیاش بالاتر است، خود را بالاتر از جایگاهی که در آن زندگی میکند، ادامه داد: « این دختر به آنچه که در ذهن دارد نرسیده است و از طرفی دیگر به آنچه که در ذهن دارد نرسیده است و معشوقهای در آن هتل دارد که میخواهد به سراغ او برود و با او و تصمیم او مخالفت کند، اما هرگز نمیداند که این پاسخ درست است یا خیر و یا ممکن است چه اتفاقاتی برای او بیفتد و یا شخص دیگر نیز در این اثر وجود دارد که که بیرون از داستان است و مخاطب او را به صورت ماوراالطبیعه در اتوبوس میبیند که فضایی ماورایی را در این اتوبوس ایجاد میکند.»
نمایش در فضای رئالیسم جادویی پیش میرود
کارگردان این اثر، فضای این نمایش را یک رئالیسم جادویی دانسته که همه چیز ان واقعی نیست، اما مخاطب میتواند این تصور را داشته باشد که این فضا واقعی است و در واقعیت اتفاق میافتد، اضافه کرد: «فضای این نمایش فضایی رئالیستی است، اما روند داستان به گونهای پیش میرود که شاید ما در واقعیت نتوانیم چنین هتلی داشته باشیم و شاید این هتلها در ذهن ما آدمها باشد و این اتوبوس را باید خیالپردازی نمادی از اجتماع و فرهنگ این سرزمین دانست و فضایی که ما در آن زندگی میکنیم.»
این دانشآموختۀ رشتۀ هنرهای نمایشی در همین راستا، با تأکید بر این مفهوم که در این فضا هر یک از ما به سمت و سویی خاص میرویم و باید بدانیم که انتخاب ما در این قصه به دو گزنۀ ماندن و رفتن محدود میشود که مجبور هستیم یکی از آن دو را انتخاب کنیم، اظهار داشت: «برخی از اواقات مردد هستیم و در برخی از اوقات رخدادهایی خاص برای ما اتفاق میافتد و در عین حال باید این نکته را نیز در ذهن داشته باشیم که همه چیز نسبی است و ما در دنیایی زندگی میکنیم که هرگز نمیتوانیم هیچ چیز را برای خود ۱۰۰ درصد فرض کنیم و به سمت این ببریم که میتواند قطعی باشد.»
محمدی، با بیان این که این نمایش ریشههایی در درام و رویا دارد و مسائلی دیگر نیز در این نمایش موجود است که به فضای تئاتر نزدیک میشود، تصریح کرد: «فضای رئالیسم جادویی برای این اثر در نظر گرفته شده است و ما تصمیم گرفتیم که متن این اثر نمایشی را در فضای رئالیسم جادویی پیش ببریم و بازیگران نیز بر روی این صحنه، در فضای رئالیستی بازی میکنند که میتواند برای مخاطب، حکمی رویا گونه داشته باشد.»
وی با اذعان به این امر که نگارش این نمایشنامه ماههها طول کشیده است و اگر با استقبال خوب مخاطبان در نمایشنامهخوانی مواجه شود، ماحصل آن به اجرای صحنهای و اتفاقات بسیار خوبتر خواهد انجامید، خاطر نشان کرد: «نوری قرمز در فضای این نمایش وجود دارد که در روند داستان به همۀ شخصیتهای موجود در اثر ایست میدهد و نشانهای از توقف است و ما نور چراغ قرمز راهنمایی و رانندگی را به صورت کلی در این اثر فرض کردهایم که این نور قرمز در اثر، موجب میشود که کاراکترهای داستان، از حالت پویا به حالت ایستا در بیایند و نتوانند به مقصدی که در ذهن دارند، برسند و موجب میشود ککه بیشتر فکر کنند تا تصمیمات خود را جدیتر بگیرند و بین رفتن و نرفتن عجله نداشته باشند و بتوانند تصمیم خویش را عملی کنند، اما راننده در این نمایش، به سمت و سویی پیش میرود که اشخاص را کنترل میکند و اجازه نمی دهد که به فضای موجود ذهنی خویش برسند.»
هنر و فرهنگ استعدادهایی ذاتی هستند
این کارگردان دانشآموختۀ تئاتر، در بخشی دیگر از این گفتوگو، با بیان این که دانشآموزان به محض ورود به مدارس از لحاظ فکری و روانشناختی قابل تشخیص هستند، تأکید کرد: «درست است که امروز ما در اجتماعی زندگی میکنیم که فضای مجازی تأثیر بسیار زیادی بر روی آن دارد، اما در مورد هنر و فرهنگ، باید گفت که این نکات، مسائلی هستند که من به شخصه حس میکنم که باید در ذات فرد وجود داشته باشد و برخی از افراد هستند که واقعاً استعداد ذاتی دارند که نشانههای آن در فرهنگ و تاریخ این کشور مشهود است.»
وی در ادامه با بیان این که آموزشوپرورش باید از مقطع ابتدایی به شناخت استعدادهای دانشآموزان ورود کند، چرا که این موضوع، موضوعی کاربردی است و باید از دانشآموزان پرسیده شود که به چه رشتهای علاقه دارند، یادآور شد: «باید برای پرورش استعدادهای دانشآموزان، آنان را به سمت و سوی فضایی برد که امکانات موجود برای رسیدن به افقهای این هنر کافی باشد، چرا که ما در مدارس غالباً تئاتر دانشآموزی را داریم، اما به این دلیل که بخشهایی از آن همواره جدی گرفته نمیشود و با نگاهی تفریحی به آن نگاه میشود، هرگز جدی گرفته نمیشود.»
محمدی، با بیان این که ممکن است در میان دانشآموزان مدارس، کسانی باشند که برای حضور در فعالیتهای فرهنگی و هنری کلاس رفته باشند و این کلاسها بر روی آنها تأثیر گذاشته باشد، گفت: «از میان همین دانشآموزانی که پیش از ورود به مدارس در کلاسهای فرهنگی و هنری شرکت کردهاند و یا کسانی که خانوادههای هنرمند دارند، میتوان بهرۀ بیشتری برد.»
پرورش استعدادهای هنری در آموزشوپرورش به بستری مجزا از تحصیل نیاز دارد
این کارگردان تئاتر در بخشی دیگر از این گفتوگو، با تأکید بر این مفهوم که کمک گرفتن از خانوادهها بسیار میتواند در پرورش استعدادهای فرهنگی و هنری دانشآموزان مؤثر باشد، افزود: «خوشبختانه امروز در شرایطی زندگی میکنیم که همۀ ملت ما هنردوست هستند، تئاتر، نمایش و سینما را دوست دارند، اما اقتضای آن این است که شرایط و امکانات مناسب برای پرورش استعدادهای دانشآموزی فراهم شود و اگر میگویند که میبایست برای تقویت زیرساختهای موسیقی، تئاتر و نمایش دانشآموزی گام برداشت، باید کلاس و ساعت مجزا با مربیان مجزا برای دانشآموزان در نظر گرفت و این فضا را ایجاد کرد.»
وی در همین راستا، با تأکید بر این امر که هرگز نمیتوان بدون امکانات در هیچ عرصهای پا گذاشت و آموزش و پرورش باید از لحظۀ ورود دانشآموزان به مدرسه با ایجاد فضایی خاص در جهت شناسایی استعدادهای آنان گام بردارد، ادامه داد: «مهم اینجاست که آموزشوپرورش بتواند علایق دانشآموزان را شناسایی کند و آنها را به سمت و سویی ببرد که علایق آنهاست و دانشآموز نیز زمانی که از سنین کودکی، نوجوانی و جوانی در حوزۀ علایق خویش قدم بردارند، بسیار جلوتر از کسانی هستند که دیرتر به فکر شناخت استعدادهای خویش افتادهاند.»
کارگردان نمایش«چشماندازی از پل»، شناسایی استعدادهای فرهنگی و هنری از سطح مدارس را به نوعی سرمایهگذاری در فرهنگ و هنر آیندۀ این سرزمین برشمرده و با اذعان به این امر که آیندۀ این سرزمین به استعداد فرزندان با استعداد امروز که قرار است آیندۀ درخشانی را برای سینما و تئاتر این کشور رقم بزنند، نیاز دارد، اضافه کرد: «قاعدتاً زمانی که ما تلاش کنیم تا شرایطی را فراهم آوریم که فرهنگ زیرساختهایی قوی داشته باشد، مسلماً نسلهای بعدی ما پیشرفتهای محسوستری میرسند.»
آینده و سواد دانشآموز در هنر تعیین و تعریف میشود
وی با ابراز تأسف از این امر که بسیاری از افراد معتقدند که در هنر، همه چیز با پارتیبازی و سفارش جلو میرود و با انتقاد از این طرز تفکر، اظهار داشت: «باید این ذهنیت را در افراد ایجاد کنیم که هنر فضایی این چنینی ندارد و بازیگرانی بودهاند که بااستعداد بودهاند، از کودکی آغاز کردهاند و با ممارست در این عرصه به نتایج خوبی دست یافتهاند و این امر، ریشه در استعدادیابی صحیح دارد.»
محمدی با اذعان به این امر که استعدادیابی در حوزۀ هنر یکی از مهمترین نیازهایی است که هر جامعه و فرهنگ به آن نیاز دارد، تصریح کرد: «زیرساختهای استعدادیابی باید در آموزش و پرورش ایجاد شود.»
این کارگردان تئاتر، در پایان از همۀ مردم ایران خواست تا نگاه خویش را نسبت به ظرفیتهای فرهنگی و هنری کشور و فضای آن تقویت کنند و نگاه خویش را نسبت به هنر عوض کنند، خاطر نشان کرد: «هنر ما ریشه در تاریخ دارد و تاریخ، یکی از مهمترین زیربناهای ساخت آیندۀ هر کشور است و بخش مهمی از این ساخت تاریخ، در کلاسهای فرهنگی و هنری برای دانشآموزان اتفاق میافتد.»
وی در پایان، با تأکید بر این مفهوم که خانوادهها باید فرزندان خویش را در کلاسهای فرهنگی و هنری برای داشتن آیندهای با ثباتتر ثبتنام کنند تا دانشآموزان نیز بتوانند از این راه به آرامش در زندگی برسند، تأکید کرد: «آینده و سواد دانشآموز در هنر تعیین و تعریف میشود و هنر، تفاوتهایی بارز با رشتههای دیگر دارد و اگر دانشآموزی در فضای فرهنگ و هنر گام بردارد، یک گام جلوتر از همنسلان خویش در زندگی در اجتماع است.»
۱۰ اجرای پایانی تئاتر تمام موزیکال «دیو و دلبر»معرفی عوامل اثربه گزارش خبرگزاری مهر، نمایش موزیکال «دیو و دلبر» از چهارشنبه ۱۸خرداد اجرای خود را در تالار وحدت آغاز کرده و با استقبال مخاطبان تا ۲۰ تیر سال جاری هر شب ساعت ۱۸ روی صحنه تالار وحدت میرود.
حمید حامی، بهزاد عمرانی، آرش نعیمیان، خسرو پسیانی (مهمان از گروه تئاتر بازی)، کامران جهانبانی، نیکا افکاری، مدیا هاشمی، امیررضا توانایی، ثمیلا تحویلداری، تینا یوسفی، رها میرمیثاقی، مایسا مظلومی، رستا میرمیثاقی، هادی آبیاری، صادق صبح زاهدی، پوریا خداهمتی به عنوان بازیگر-خوانندگان و علیرضا شریفی، محمود نیکپور، محمد آقاعلیاکبری، حمیدرضا غلامحسینی، سامان توحیدی، فرشته رضازاده، سینا ساعتیان، طلا گل کارتهرانی، تارا گراگوری مالخاصیان، دیبا پورعزیزی، امیرحسین اسفندیاری، درسا پنجهبند، نهال سرخابی، سانیا مسعودی، سارا پارسایی، سحر شاطری، لیلا حقجو به عنوان پرفرومر در این نمایش به ایفای نقش میپردازند.
همچنین در این اثر نوازندگانی چون مدیا هاشمی (پیانو)، سارا پارسایی (فلوت)، ثمیلا تحویلداری (ساکسیفون)، سحر شاطری (درامز، کاخن، شیکرز، ملودیکا)، لیلا حقجو (هارمونیکا)، تینا یوسفی (ویولن)، حضور دارند و به اجرا میپردازند.
از دیگر عوامل این اثر میتوان به تهیهکنندگان: ماهان حیدری و النا خلیلی، مجری طرح: لیلا جعفری، مدیر اجرایی: فرزام شکاری، طراح صحنه و لباس: پیام قربانی، طراح نور: رضا حیدری، طراحان حرکت: علیرضا شریفی، محمدرضا شریفی، طراح صدا: بهروز سیفی، آهنگساز ترانهها: مدیا هاشمی، مدیر مالی: محمد ایزدی، مدیر تدارکات: بیژن نصرتی، مترجم: آرش نعیمیان، خواننده همراه: رها میرمیثاقی، طراحان تیزر: شهاب جعفرنژاد و علیرضا صمدی، موشن گرافی: پیمان امدادی، فیلمبرداری مستند: جاوید علیپور و محمود پری، دستیار یک کارگردان: علیرضا ملک محمودی، منشی صحنه: یلدا پیری، دستیار برنامهریزی: دریا مهرابی، دستیاران کارگردان: امین باقرزاده و پریسا قنبری، ساخت آکسسوار: محمد رسولی، استایلیست و مدیر هنری لباس و صحنه: الیکا شاهوردی، مدیر اجرایی لباس: صبا معراجی، طراحی و اجرای هدپیس: مریم زارعی(فرشید)، علی منجزی پور، فرشید عباسی، دستیاران لباس: لیلا گلستانی، پاکسیما طلاجو، ثمینه نعیمی، پریناز قاسمی، دستیاران صحنه: رضا منوچهری، محمد حسین باکوئی، محسن شعبان، ابوذر نعمتی، حسین بصیری محب، سرپرست گروه دکور: امیرحسین بابائیان، گروه ساخت دکور: احمد بابائیان، جلال پرویز حمیدی، مسعود اسماعیلی، امیر شعبانپور، مصطفی جمال لیوانی، ریسرچر و ادمین صفحات مجازی: پریسا قنبری، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه: حامد قریب اشاره کرد.
نمایش «دیو و دلبر» هر شب ساعت ۱۸ در تالار وحدت به صحنه میرود.
فرهاد قائمیان و سعید اسدی داوران جشنواره تئاتر خلاق ایثار شدندسعید اسدی، فرهاد قائمیان و سعید نجفیان کار ارزیابی و داوری آثار راه یافته به مرحله نهایی سومین جشنواره تئاتر خلاق ایثار را عهدهدار شدند.
سیدمرتضی حسینی مدیرکل امور هنری بنیاد شهید و امور ایثارگران اعلام کرد کار داوری آثار راهیافته به مرحله نهایی سومین جشنواره تئاتر خلاق ایثار توسط فرهاد قائمیان، سعید اسدی و سعید نجفیان انجام میشود.
مدیر گروه تلویزیونی شاهد یادآور شد: پیش از این قرار بود مرحله نهایی این جشنواره به صورت حضوری در شهرستان اراک استان مرکزی برگزار شود که به دلیل شرایط خاص کرونایی این امر میسر نشد و آثار جشنواره همزمان با سالروز حماسه سوم خرداد، از طریق سامانه ملی تلویزیون تئاتر ایران به صورت آنلاین برای عموم مردم به نمایش گذاشته شدند.
مراسم اختتامیه و قدردانی از آثار برتر این جشنواره همزمان با سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی ۲۶ مرداد در شهرستان اراک برگزار خواهد شد.
"زیبا برجی فلاح" از روز جمعه ۱۰ تیرماه ساعت ۱۸:۴۵ در تالار هنر به روی صحنه می رود .بازیگران این نمایش کودک و نوجوان مصطفی ایزدی ، سمانه سپنتا ، هلیا نصرالهی ، آریسا قنبری فرو جانان قائم مقامی ، آهنگساز امید اسکندر ، طراح صحنه و دکور مجتبی مهدی و ولی اله شاکر ، طراح لباس روشنک کریمی ، طراح گریم حسین تبریزی و لیلا پریشان ، طراح نور کیوان ضیاءپور ، عکاس اختر تاجیک ، طراح حرکت سامان توحیدی و گروه فرم احمد احمدی ، مریم قربانیان و تانیا خوش بیان هستند.
سایر عوامل عبارتند از
:طراح پوستر و بروشور استودیو آراد
روابط عمومی : ریحانه مطهری و روژین ستاری
امور رسانه ای و تبلیغات مجازی : روشنک کریمی
ساخت تیزر: مهران صائمی
دستیار طراح لباس و دوخت : مهری حیدری
مدیر صحنه : محمد خوارزمی خراسانی
دستیاران صحنه : مریم قربانیان، تانیا خوش بیان
دستیار کارگردان : علی ذاکری
منشی صحنه : غزل معافی
نمایش "پنگوئنها" ماجرای زندگی خانواده ای است که در مسابقهای به اسم "خانواده خوشبخت" شرکت میکنند و وارد چالش های بسیاری میشوند تا به خوشبختی واقعی دست یابند.
نمایش پنگوئن ها تا ۱۴ مردادماه هر روز به جز شنبه ها ساعت ۱۸:۴۵ در تالار هنر به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان ورزنده، جنب ورزشگاه شهید شیرودی به روی صحنه می رود.
علاقمندان جهت دریافت اطلاعات بیشتر و خرید بلیت می توانند از طریق تلفن های رزرو ۰۹۰۳۴۹۹۰۲۸۵و ۰۹۲۲۳۹۳۲۸۹۲ و یا سایت تیوال اقدام کنند.
"پرستو گلستانی" بازیگروکاگردان سینما، تئاتر و تلویزیون روز پنجشنبه ۹ تیرماه زنگ افتتاح نمایش "غول نخودفرنگی" را به صدا درمی آورد.پرستو گلستانی پای غول نخود فرنگی را به تالار هنر باز می کندنمایش "غول نخودفرنگی" به نویسندگی و کارگردانی "حسین فدایی حسین" از روز پنجشنبه ۹ تیر ساعت ۲۰ در تالار هنر به روی صحنه می رود.
این نمایش که اقتباسی از اثری از جاناتان گراهام است در بیست و هفتمین جشنواره ی بین المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان نیز در بخش مهمان اجرا شده است.
نمایش کودک و نوجوان "غول نخود فرنگی" به تهیه کنندگی احمد سلیمانی است و بازیگران آن محمدحاجی بابایی، علی صدیق، مهدیه احمدی، عسل شاکری و یزدان کوکبی ، مدیر تولید سجاد بختیاری زاده ، دستیار کارگردان سایه رحیمیان ، آهنگساز محمدامین ابراهیمی ، طراح صحنه مهدی نیک روش، طراح لباس فاطمه عبداله زاده و طراح و مجری گریم لیلا پریشان و حسین تبریزی هستند.
سایر عوامل عبارتند از :
هومن پیری طراح نور ، محسن غفاری طراح پوستر و بروشور، رمضان حیدری مدیر صحنه ، مرجان اسماعیلی منشی صحنه ف احسان شاهسون مدیر اجرا ، مریم کرمی اپراتور صدا ، ریحانه مطهری و روژین ستاری روابط عمومی ، روشنک کریمی امور رسانه ای و تبلیغات مجازی ، منصوره اسدی ساخت آکسسوار و مزون پارینه دوخت لباس
در خلاصه ی نمایش آمده است :
سامی به دلیل مشکلاتی که در خانه با پدر و مادر و خواهر کوچکش دارد آرزو میکند غولی داشته باشد که انتظارات او را برآورده کند. غول نخودفرنگی ظاهر میشود و حضور او در خانه، اتفاقات زیادی را به دنبال دارد ...
نمایش "غول نخودفرنگی" هر روز به جز شنبه ساعت ۲۰ در تالار هنر به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی ، خیابان ورزنده به روی صحنه می رود.
علاقمندان جهت دریافت اطلاعات بیشتر و خرید بلیت می توانند از طریق شماره های ۰۹۰۳۴۹۹۰۲۸۵ و ۰۹۲۲۳۹۳۲۸۹۲ و یا مراجعه به سایت تیوال اقدام کنند.
با حکم سیدوحیدفخرموسویمشاور عالی جشنواره بین المللی تئاتر مقاومت منصوب شدبه گزارش روابط عمومی انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس، سید وحید فخرموسوی طی حکمی حسین مسافرآستانه مدیر فرهنگی، کارگردان،بازیگر و پیشکسوت تئاتر کشور را به عنوان مشاور عالی دبیر این جشنواره منصوب کرد.
در بخشی از این حکم آمده است:
"امید است با استفاده از تجارب گران بها و ارزشمند جنابعالی در عرصه های گوناگون فرهنگی ، هنری و مدیریتی عرصه تئاتر مقاومت شاهد توسعه ، بسط و گسترش روزافزون کمی و کیفی تئاتر مقاومت به عنوان یکی از اصلی ترین جریان های پویا و فعال تئاتر کشور در هجدهمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر مقاومت باشیم."
حسین مسافرآستانه پیشکسوت حوزه تئاتر انقلاب و دفاع مقدس
به عنوان یکی از چهره های شاخص تئاتر دفاع مقدس تاکنون به عنوان دبیرجشنواره بین المللی تئاتر فجر،مدیر مرکز هنرهای نمایشی،عضو شورای عالی تئاتر بسیج،رئیس انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس،رئیس موسسه رسانه های تصویری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دبیر جشنواره تئاتر دفاع مقدس(مقاومت)، عضو هیات موسس انجمن هنرهای نمایشی ایران و نیز کارگردانی و ایفای نقش در چندین تئاتر در داخل و خارج از کشور با موضوعات مختلف ،کارنامه ای پربار در عرصه هنرهای نمایشی کشور دارد.
هجدهمین جشنواره بین المللی تئاتر مقاومت به همت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح و با دبیری سید وحید فخر موسوی سال جاری در گستره ایران و کشورهای اسلامی برگزار خواهد شد.
اندیشه فولادوند، شاعر، نویسنده و بازیگر تلویزیون و تئاترپروین اثری هوشمند از یک دورهی تاریخی سیاسیاندیشه فولادوند شاعر و بازیگر تئاتر و تلویزیون پس از دیدن نمایش «پروین» به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندکی داود نامور، در خصوص این اثر چنین نوشت:«حسین کیانی و قلمش، حسین کیانی و کارگردانیاش، حسین کیانی و جهانبینیاش، حسین کیانی مردِ جواهر نشان هنر، برای حسین کیانی و نبوغش بسیار باید نوشت، گفت و شنفت که کار بزرگان است، جملات زیر را تنها به نشان سپاس از هنر ایشان پیشکش میکنم. پروین حسین کیانی مهم است نگاه هوشمندانهاش به یک دورهی فرهنگی و سیاسی از تاریخ و جامعه شناختی طبقاتی دقیقش به بهانهی پروین بر این اهمیت میافزاید، به شهادت عکس مبرهن است که پس از دیدن این اثر بسیار گریستهام، گریستهام برای تاریخ، برای ادبیات، برای پروین، خاصه در پردهی چهارم که رنجِ انسان تمام دوران، انسان محکوم به طبقه، انسان محکوم به جبر بیاختیار را با کارگردانی ستودنی و تیم درخشانش در قلب و مغزم ماندگار کرد.»
نمایش پروین به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندگی داود نامور و با بازی نرگس محمدی، امین زندگانی، مهرانرنجبر، مجید رحمتی، سیدجواد یحیوی، جواد مولانیا،مریم ندایی، آتنا تندرو، سهیل ملکی و اکرم محمدی با حضور هوشنگ قوانلو در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر با حمایت پوشاک گت، نشر آنجا و نوای کلاویه به روی صحنه میرود.
علاقهمندان جهت تهیه بلیت میتوانند به سامانه تیوال یا گیشه مجموعه تئاتر شهر مراجعه کنند.
در آیین گشایش نمایش ادواردو عنوان شد؛داستان زندگی ادواردو آنیلی ظرفیت ساخت فیلم و سریال را دارددیپلمات سابق ایران گفت: داستان زندگی ادواردو آنیلی ظرفیت و پتانسیل ساخته فیلم سینمایی و سریال دارد و کارگردانان می توانند داستان زندگی وی را به نمایش درآورند.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، آیین گشایش نمایش «ادواردو» با حضور کوروش زارعی، مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری، محمد بلوری، روزنامه نگار پیشکسوت، مرتضی سرهنگی، مدیر دفتر ادبیات پایداری حوزه هنری و جمعی از هنرمندان و هنردوستان روز سه شنبه هفتم تیر ماه ۱۴۰۱ در حوزه هنری انقلاب اسلامی برگزار شد.
محمدحسن قدیری ابیانه در آیین گشایش نمایش «ادواردو » ظرفیت داستان زندگی ادواردو آنیلی برای ساخت فیلم و سریال را زیاد دانست و گفت: این داستان، ظرفیت و پتانسیل ساخته فیلم سینمایی و سریال دارد و کارگردانان می توانند داستان زندگی وی را به نمایش در آورند.
وی با اشاره به مسیحی و یهودی بودن پدر و مادر ادواردو آنیلی و مسلمان شدن او گفت: به تصویر کشیدن زندگی این فرد برای دیگران می تواند زمینه ساز مسلمان شدنشان شود.
قدیری ابیانه درباره شرایط و زندگی ادواردو آنیلی گفت: وی تنها پسر خانواده ثروتمند و مطرح ایتالیایی بود و چهار سال پیش از انقلاب ایران در دانشگاهی در امریکا با قرآن آشنا می شود و پس از خواندن آن متوجه آسمانی بودن این کتاب شد و پس از مدتی مسلمان شد و پس از آن نیز به تشیع گروید.
دیپلمات سابق ایران در ایتالیا افزود: ادواردو پس از گرویدن به اسلام بسیار مشهور شده بود که خوشایند خانواده و اطرافیانش نبود.
وی ادامه داد: میتوان با ساخت فیلم و سریال هایی از زندگی ادواردو آنیلی مردم دیگر کشورها را به تفکر و پذیرش دین اسلام سوق داد.
سفیر پیشین ایران در استرالیا زبان هنر را از عوامل تأثیر گذار برای جذب افراد به دین اسلام دانست و از کارگردانان و سازندگان درخواست کرد مردم دیگر کشورها را با بیان هنر به دین اسلام دعوت کنند.
ابوالفضل عِشرب، کارگردان نمایش ادواردو در این آیین با بیان اینکه حدود یک سال و نیم از طرح اولیه این اثر میگذرد، اظهار داشت: در طول این مدت، متن بازنویسی شد و مورد تأیید مرتضی سرهنگی و مزدا عباسی قرار گرفت، از اوایل بهمن سال گذشته تمرینها آغاز شد و از پنجم تیرماه نمایش ادواردو در حوزه هنری روی صحنه میرود.
عِشرب گفت: زمانی که طرح اولیه نمایش ادواردو را به راحیل سرهنگی ارائه دادم، هیچ کدام با شخصیت ادواردو آنیلی آشنایی نداشتیم، حتی بازیگران نیز با ایشان آشنایی نداشتند. در این مدت امکانی برای شناخت شخصیت ادواردو آنیلی فراهم شد و این شخصیت برای ما خیلی جذاب بود.
گفتنی است نمایش «ادواردو» بر اساس نمایشنامهای از زندگی ادواردو آنیلی نوشته راحیل سرهنگی و به کارگردانی ابوالفضل عشرب در تماشاخانه مهر حوزه هنری روی صحنه می رود.
امیرحسین انصافی، ندا اصغری، رضا معراجی، محسن قصری، امیرمحمد انصافی، نیلوفر سیاری، مرتضی دلداده، راحیل سرهنگی، مهدی مزدارانی، حانیه رهگذر، سینا صبحی، پژمان سرمایه خواه و مهیار برخورداری بازیگران این نمایش هستند.
سجاد یاری (مشاور کارگردان)، ابوالفضل حسین زاده (طراح صحنه و نور)، علیرضا خدامرادی (طراح پوستر و بروشور)، راحیل سرهنگی (طراح لباس و گریم)، تبلیغات و فضای مجازی (محمدرضا عشرتی)، سینا صبحی (مدیر صحنه)، مهیار درخشان و عارفه عشرت (دستیار صحنه)، دینا بابایی (عکاس) و فاطمه حسینی (اپراتور نور و صدا) از دیگر عوامل این اثر هستند.
نمایش ادواردو پنجم تا سیویکم تیرماه ۱۴۰۱ ساعت ۱۸:۳۰ در تماشاخانه مهر حوزه هنری روی صحنه میرود.
علاقهمندان برای تهیه بلیت میتوانند به سایت تیوال مراجعه و یا با شماره ۰۹۲۱۳۳۰۴۳۹۱ تماس بگیرند.
زهرا عاملی شاعر، ترانهسرا و مجری:پروین دغدغه، افکار، زندگی یک زن شاعر را به تصویر میکشد زهرا عاملی شاعر، ترانهسرا و مجری تلویزیون پس از دیدن نمایش «پروین» به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندکی داود نامور، در خصوص این اثر چنین گفت:«من امشب نمایش پروین را به عنوان یک شاعر دیدم، از نگاه یک شاعر تمام تنام لرزید به جهت آنکه برای اولین بار در زندگی خودم با نمایشی مواجهه شدم که دغدغه، افکار، زندگی یک زن شاعر
و سختیهایی که در زیستش تجربه کرده را در زمان حیاتش بررسی میکند و از این جهت این اثر برای من بسیار باارزش بود، خسته نباشید میگویم به همهی عوامل پروین و به همهی کسانی که ادبیات و تئاتر و علی الخصوص پروین اعتصامی را دوست دارند، پیشنهاد میکنم و دعوت میکنم که به ملاقات پروین بیایند، من از دیدن نمایش پروین لذت بردم، این لذت را به شما هم پیشنهاد میکنم.»
وی در ادامه افزود: «به نظرم پروین اعتصامی به شدت زن جسوری است و از اشعارش مشخص است که وی چه جسارتی را در چه بازهی زمانی در تاریخ داشته است و با چه چیزهایی مبارزه کرده است تا توانسته راه را برای نسلهای بعدی، علیالخصوص شاعران زن امروز باز کند و شاید ریشه و حق نوشتن زنان در ادبیات را مدیون پروین اعتصامی و شاعرههای پیش از او هستیم.»
وی در پایان افزود:« نیاز به استقلال و باور فردی و توانایی برای مبارزه فردی عامل رشد است، چون به نظر من هر زنی خصوصا زنِ هنرمند و علی الخصوص زن ِ شاعر چون با کلام سروکار دارد و از اسلحهی کلام استفاده میکند، نیاز به مبارزهی زیادی دارد. برای تک تک بانوان سرزمینم یک پروین درون آرزو میکنم.»
نمایش پروین به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیهکنندگی داود نامور و با بازی نرگس محمدی، امین زندگانی، مهرانرنجبر، مجید رحمتی، سیدجواد یحیوی، جواد مولانیا،مریم ندایی، آتنا تندرو، سهیل ملکی و اکرم محمدی با حضور هوشنگ قوانلو در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر با حمایت پوشاک گت، نشر آنجا و نوای کلاویه به روی صحنه میرود.
علاقهمندان جهت تهیه بلیت میتوانند به سامانه تیوال یا گیشه مجموعه تئاتر شهر مراجعه کنند.
نمایشی که می شود ساعتها دم به دم آن داد«پروین» نشانم داد تئاتر هنوز زنده استحسین دهباشی، پژوهشگر تاریخ، مستندساز و روزنامه نگار، پس از تماشای نمایش پروین، در سالن اصلی تئاتر شهر تهران، با نگاهی به محتوای این اثر نمایشی به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی، مردم را به دیدن این اثر نمایشی دعوت کرد.
او اظهارات خود در مورد نمایش پروین را اینگونه آغاز کرد: «واقعیت این است که در بین دسته های مختلفی که در اهل فرهنگ وجود دارد، اگر من هم به یکی از آن ها متعلق باشم، جزو دسته ی ناامیدها محسوب می شوم اما خیلی خوشحالم که نمایش پروین را دیدم هم به جهت اینکه که کاری مربوط به یکی از شخصیتهای تاریخی ما بود که هنوز و بیش از این ها نیاز به کار شدن دارد. هم اینکه می بینم تئاتر هنوز زنده است.
دهباشی، کمک به زنده ماندن تئاتر را امری حیاتی دانست و گفت: «برای زنده بودن تئاتر، صرف تلاش کارگردان، بازیگران و سایر عوامل هنری کافی نیست. برای زنده ماندن تئاتر و هر هنر دیگری در این بلبشو و در این سختی، حضور تماشاگران می تواند بسیار، کمک کننده باشد.»
او ادامه داد: «ما در شرایط سختی به سر می بریم و اگر دلمان برای این شعله های باقی مانده در عرصه های هنر و نمایش می سوزد، باید کمک کنیم. هیچ راهی جلوی ما جز حمایت کردن از آثار هنری، آثار نمایشی و مخصوصا آثار نمایشی خوبی مثل پروین وجود ندارد.»
با آغاز اجرای نمایش پروین، نظراتی راجع به طولانی بودن این اثر دو ساعت و نیمه، طرح شد. دیدگاه حسین دهباشی راجع به زمان اثر را بخوانید: «ما تحت تاثیر محیط هستیم. روز به روز کم حوصله تر می شویم. شاید شبکه های اجتماعی جدید مثل توئیتر که ما را وادار می کند کل حرف دلمان را در یک تعداد حروف محدود بگوییم، ما را بی حوصله تر کرده، شرایط روزگار هم، حوصله ی چندانی برای ما به جا نگذاشته اما اگر بخواهیم وسعت سینه پیدا کنیم و جای بیشتری برای نفس، نفس کشیدن، نفس را حبس کردن و نفس داشتن، برای خودمان باقی بگذاریم باید با آثار هنری که در قد و قواره ی خودشان، برای گفتن حرف خودشان نیاز به زمان دارند، بیشتر از این مؤانست داشته باشیم؛ بیشتر از این همراهی کنیم.»
به اعتقاد او،«چند ساعت هم نشینی و هم نفسی با بازیگران کاری که تا این حد برای آن زحمت کشیده شده، فضای بیشتری را برای ما ایجاد می کند. شاید این دم به دم هنر دادن و نمایش دادن، ما را قدری حوصله مندتر کند.»
نمایش پروین، به تهیه کنندگی داود نامور، در تیرماه سال ۱۴۰۱، همه شب به استثنای شنبه ها، ساعت ۱۹ در سالن اصلی تئاتر شهر به روی صحنه می رود. در این نمایش بازیگرانی چون نرگس محمدی، امین زندگانی، جواد یحیوی، مهران رنج بر، مجید رحمتی، جواد مولانیا، مریم ندایی، آتنا تندرو، سهیل ملکی و اکرم محمدی، با حضور هوشنگ قوانلو به ایفای نقش می پردازند
تئاتر از پرسشگری تهی شده و به سرگرمسازی مخاطب فکر میکندمن برای تئاتر ایران خودکشی کردهام! کارگردان و نویسنده نمایش پروین میگوید: چیزی که من از جریان کلی تئاتر کشور یا حداقل در تئاتر تهران میبینم، این است که تئاتر روز به روز از فکر و دغدغه و مساله مندی و پرسشگری تهی شده و بیشتر و بیشتر به سادهسازی مساله و سرگرم کردن مخاطب فکر میکند و این نوید خوشایندی برای آیندهی تئاتر ما نمیدهد.
به گزارش روابط عمومی نمایش پروین، آخرین کار «حسین کیانی» نمایش تحسین شده «چشم براه میرغضب» بود که هزاران نفر از علاقمندان و مخاطبان تئاتر در ایران را به تماشاخانه سنگلج کشاند تا سیمایی متفاوت و ستودنی از تئاتر ملی را از نظر بگذرانند. امروز کیانی به عنوان نویسنده و کارگردان با نمایش پروین در سالن اصلی تئاتر شهر تهران، روی صحنه و در معرض دید علاقمندان به تئاتر قرار گرفته است. نمایشی که او خود، آن را در زمرهی تئاتر ملی قلمداد میکند. نمایشی چهرهنگارانه و تاریخی که با محوریت شخصیت و زندگی پروین اعتصامی، شاعره نامدار ایرانی، نوشته و اجرا میشود اما شخصیتهای عمده دیگری را در متن خود جای داده که هر یک پیامها و سخنانی از متن تاریخ و فرهنگ ایران دارند.
به بهانهی اجرای نمایش پروین با این کارگردان و نویسنده تئاتر گفتگو کردیم که در ادامه میخوانید:
شما دریادداشتی که اخیرا در مورد نمایش پروین نوشتهاید به این نکته اشاره کردید که رئال کارکردن یک نوع خودکشی است، آیا این بدان معناست که شما دست به این خودکشی کاری، حرفهای و هنری زدهاید؟
ببینید، رئالیسم در ایران مبحث پرمناقشهای در تئاتر است به این دلیل که هیچ وقت به صورت جدی و واقعی در فرهنگ نمایشی ما رئالیسم به عنوان یک سبک اجرایی یا سبک نوشتاری، به طور کامل و دقیق شکل نگرفته به این دلیل که اساسا سنت نمایشی ما رئالیسم را برنمیتابد یا هیچ وقت برنتافته و این طبیعی است که سرزمینی که سنتهای نمایشیاش با مبحث واقعگرایی چندان جور نیست، اولین مشکل خود را اینجا نشان دهد.
دومین مبحث واقعیت گریزی تاریخی و اکنونی جامعه ایران است. جامعهی ایرانی اساسا واقعیت گریز است و از واقعیات فرار میکند. بسیار آرمانخواه است و شاید یکی از آرمانشهرطلبترین ملتهای دنیا هستیم اما این را هیچ وقت با سنجش واقعیت و درگیرشدن با واقعیت پیرامون برابر نمیکنیم به این معنا که آرمانخواه هستیم فقط به خاطر اینکه از تلخی واقعیت فرار کنیم نه به خاطر اینکه واقعیت بهتری بسازیم. شما زمانی که میخواهید واقعیت بهتری بسازید باید تلخی واقعیت اکنونی را بپذیرید.
سومین مطلب این است که ما نقدپذیر نیستیم و میل به تغییر و نقدشدن در ما بسیار کم است و رئالیسم مگر غیر از این است که نقد میکند و دوست دارد که شرایط موجود را تغییر دهد. رئالیسم واقعگراست یعنی به تو نشان میدهد که چه هستی برای اینکه رو به بهترشدن تغییر کنی. ما در روحیهی تاریخیمان نقدپذیری بسیار کمی داریم؛ بزرگانی را داشتهایم که پادشاهان و حکام را نصیحت میکردند ولی در نهایت به تیغ خشم و غضب آن پادشاهان و حکام گرفتار شدند. به چه دلیل ما این همه نصیحتنامه و سیاستنامه در ادبیات خود داریم؟ به این دلیل که قصد تغییر مردم وجود داشته. چرا اینقدر سعدی نصیحت میکند و پند و اندرز میدهد؟ چرا مولانا اینقدر نصیحت میکند؟ به این دلیل که میخواسته میل به تغییر و دگرگون شدن را ایجاد کند اما ما این روحیهی تغییرپذیری و نقدپذیری را در خود نداریم، بنابراین رئالیسم هم که کاری جز این نمیکند همیشه با مشکل مواجه میشود.
جدای از مباحث فکری، فرهنگی و اندیشگانی، در حوزه فنی تئاتر چطور؟ آیا اینجا هم همان بحث انتحار را مدنظر دارید؟
اساسا مسالهی بعدی من بعد از نکاتی که گفتم همین مسالهی فنی است. خاطرهای از آقای سمندریان بگویم که از او پرسیدم که چرا فقط یکبار چخوف کار کردی و بعد از انقلاب دیگر چخوف کار نکردهای؟ گفت به این دلیل که هنرپیشهای که بتواند شخصیتهای چخوف را بازی کند، به ندرت پیدا میکنم؛ این بدان معناست که بازی رئالیسم (بازیگری در تئاتر رئال و واقعگرا) بازی بسیار سخت، دشوار و زمانبری است. سبکهای بازیگری ما بیشتر سبکهای نمایشگرانه و بیرونی است. سبک بازیگری رئالیسم سبک درونی است. ما بازیگری که بتواند بازیهای درونی را انجام دهد کم داریم و برای همین نیاز به تمرین داریم.
مراد از این تمرینی که میگویید، تمرین در زمینه اجراست؟
بله، من برای تمرین این کار، حداقل باید چهار ماه زمان میگذاشتم در حالی که یک ماه و نیم آن هم با تمرینی نامنظم توانستم این نمایش را به روی صحنه ببرم برای همین میگویم رئالیسم به نوعی خودکشی است و با توجه به مسائل تاریخی، اجتماعی، تئاتری و همچنین فنی به این نتیجه میرسیم که در شرایط کنونی شما بخواهید در بستر هنر تئاتر، یک رئالیسم واقعی را به صحنه ببرید به نوعی دست به خودکشی زدهاید و من چنین احساسی نسبت به این کار دارم. گرچه همیشه نسبت به همهی کارهایم تمام و کمال راضی نیستم و این به نوعی آرمانخواهی و کمالطلبی در وجود من مربوط میشود. همین کار را هم که از نظر بسیاری از دوستان کار خوبیست به اعتقاد خودم اگر شرایط به نحوی بود که میتوانستم تمرین بیشتری داشته باشم و در یک زمانبندی مشخص، با حوصله و بدون اضطراب و تنش کار کنم قطعا این نمایش چندین درجه بهتر از چیزی میشد که هست.
اصولا این اصرار شما بر کار واقعگرا از چه روست؟ وقتی که این همه مسائل حاشیهای، پیرامونی و یا شاید ریسک، حول و حوش آن وجود دارد؟
من حرفم این است که این تجربهها لازم است؛ تجربهی رئالیسم؛ شاید سالیانی بعد کنشگران تئاتر کشور تازه متوجه شوند که چنین نمایشی که ما امروز روی صحنه بردهایم، چه اثری در درونمایههای فکری، فرهنگی و اجرایی تئاتر کشور دارد. یعنی یکی باید خودکشی کند تا دیگران متوجه شوند که اهمیت موضوع چقدر است. این تجربهها مثل خون درون رگهای خشکیدهی تئاتر ماست؛ تئاتری که به یک تئاتر گرته برداری اقتباسی (اقتباسی بد، نه اقتباسی خوب) یا سرقت فرمهای اجرایی از نمایشهای خارجی تبدیل شده. بنابراین به نظر من این نوع رئالیسم مانند حیات مجددی برای تئاتر است و میباید این خون در رگهای تئاتر تزریق شود؛ حداقل تئاتر واقع گرا؛ با بقیهی جنسهای تئاتر کاری ندارم. اما لازم بوده و هست که این اتفاق بیافتد و این نوع تئاتر هم خود را نشان دهد.
یک بحث مهمی هم در خصوص کار روی یک چهره فرهنگی و تاریخی است که دربارهاش توضیح بدهید؟ آیا پروین نمونهای منحصربفرد در عرصه نمایش این روزهای ایران است؟
دست بر قضا پرداختن به چهرهای که وجوه ادبی، اجتماعی و فرهنگی مهمی دارد به نوعی منحصربفرد است. ما این نوع تئاتر چهرهنگارانه را در ادبیات نمایشی خود نداریم اگر هم داریم بسیار محدود است یعنی ما با فقر تئاتر چهرهنگارانه مواجهیم. ما شخصیتهای بسیار درخشانی در تاریخ معاصرمان داریم؛ شخصیتهای ادبی، هنری، سیاسی که یکی دو مورد آنها کار شدهاند اما هیچکدام چندان که باید حق مطلب را ادا نکردهاند و نتوانستهاند که حداقل ابعاد مهم آن شخصیت را به تماشاگر نشان دهند. بنابراین، این را تجربه جدیدی برای خودم میدانم و البته تجربهای لازم.
پس بر حسب نیازی واقعی و یا شاید آموزشی به سراغ نوشتن و اجرای نمایش پروین رفتهاید؟
معتقدم پرداختن به درام پرترهنگارانه یا چهرهنگارانه؛ درامی که قهرمانش شخصیت واقعی تاریخی ما باشد لازم است و به نوعی نیاز است هم برای فرهنگ تئاتر ما و هم برای فرهنگ ادبیات ما. ما در تاریخ معاصر شخصیتهای مهمی در حوزههای ادبیات، سیاست و فرهنگ داریم و نیاز است که نسل جدید، اینها را بهتر بشناسد و اصولا با تاریخ خود مواجه شود؛ شما زمانی که به پروین میپردازید به برههی مهمی از تاریخ معاصر میپردازید؛ دورهای که ماههای آخر پهلوی اول است و این نمایشنامه در آستانهی حملهی متفقین به ایران اتفاق میافتد.
کاراکترهایی مثل میرزادهی عشقی، صادق هدایت، فروغ فرخزاد. غلامحسین ساعدی خیلی برای من مهم هستند و خیلی دوست دارم فراغت و فرصتی باشد که نمایشنامههایی شبیه پروین از آنها بنویسم و روی صحنه بیاورم. بنابراین این هم یکی دیگر از ابعاد این نمایش بود که به نظرم لازم میآمد که این اتفاق بیافتد. البته وجوه دیگری هم دارد؛ از جمله اینکه پروین زن است و این زن بودن چه در نمایشنامه و چه در فرهنگ زنانهنگار ما بسیار مهم است و خیلی از مسائل پیرامون زمان را در آن عصر و دهه میتوانیم در نمایشنامه ببینیم. همهی اینها مسائلی ست که میتواند دست به دست هم دهد تا نمایش پروین ساخته شود اما سختی کار همان است که گفتم؛ در شرایطی که تئاتر کارکردن چندین و چند بار از گذشته سختتر شده، این نوع تئاتر کارکردن یک جور انتحار حساب میشود.
آیا مخاطب متوجه اهمیت این کار و ضرورت این عملیات انتحاری میشود؟
قطعا کسانی که باید متوجه بشوند، درک میکنند که چه اتفاقی افتاده اما در کل بسیاری از کارگردانهای تئاتر ما به سمت سادهسازی و سرگرمسازی حرکت میکنند و دیگر به این سمت که مفاهیم مهم، اندیشه و رنج انسان را تبدیل به عناصر دراماتیک کنند، بسیار کم گرایش دارند. همه به نوعی به سمت بیمسالگی یا ساده کردن مساله حرکت میکنند درحالیکه هنوز بسیاری از مسائل تاریخی و فرهنگی ما حل نشده. هنوز به بسیاری از پرسشهای ما در رابطه با تاریخ و فرهنگمان پاسخ داده نشده و در حقیقت این نمایشنامه یا نمایشنامههایی شبیه این، طرح سوالند؛ سوالات تاریخی و فرهنگی که همان پرسش همیشگیست که ما چرا به اینجا رسیدیم؟ ما چگونه به اینجا رسیدیم. خب ما باید بتوانیم جواب اینها را بدهیم در حالی که تئاتر ما دارد از این سوالات و از پرسشمندی عاری و خالی میشود و هنری که پرسش از آن تهی شود تنها شکل و شمایلی ظاهری برایش باقی میماند. پرسشگری و پرسشگری تاریخیست که میتواند هنر نقاد نمایش و ادبیات نمایشی را نجات دهد. اگر شما نقادی و پرسشگری را از ادبیات نمایشی و از تئاتر بگیرید آن را تنها به فرمهای بدقواره یا خوش قوارهی اجرایی تبدیل کرده اید. ما که نمیخواهیم تنها یک فعالیت اجرایی داشته باشیم؛ این پرسشگری است که در تئاتر ما کم است.
ما بیشتر درگیر شبه مساله هستیم. مسائلی که «ما» را تبدیل به «ما» کرده در صحنههای تئاتر دیده نمیشوند. تمام هم و غم پروین و یا حتی سایر کارهای من این بوده که این مسائل را با عینیت روی صحنه بیاورم. این یعنی تئاتر دغدغهمند و متعهد.
فکر میکنید فقدان این تئاتر متعهد چه عواقبی برای فرهنگ کشور به طور اعم و هنر تئاتر به طور اخص دارد؟
زمانی که تئاتر از دغدغه و تعهد خالی شود به یک فعالیت اجرایی صرف تبدیل میشود که تنها میتواند یک درآمدی برای اجراکنندگانش داشته باشد و سالنها را پر و خالی کند و این بدترین وضعیتی است که میتواند برای تئاتر پیش بیاید. بدترین وضعیت این است که شما تنها به آمدن و رفتن تماشاگر و پر و خالی شدن سالن دقت کنید و دقت نکنید که بر روی صحنه چه میگذرد.
نباید اجازه دهیم که تئاتر از پرسشگری و مساله مندی خالی شود. پرسشگری قاعدهی تئاتر است؛ استثنا نیست؛ قاعده است. تئاتر با پرسشگری آغاز میشود. نمایشنامه با پرسشگری آغاز میشود. با نقادی آغاز میشود. یعنی شما باید منتقد شرایط موجود و وضعیت پیرامون باشید که بتوانید نمایشی را اجرا کرده و روی صحنه ببرید و اصولا اگر این انتقاد نباشد، بردن آن نمایش روی صحنه چه سود و ثمری میتواند داشته باشد. بله؛ ما نمایشهایی داریم که عامهپسنداند و هیچ هدفی را غیر از سرگرم کردن تماشاگر دنبال نکرده و نمیکنند؛ تماشاگرانش هم خیلی زیادند و از قضا کارهایی را روی صحنه انجام میدهند که اگر ما آن کارها را انجام دهیم تئاتر ما را تعطیل میکنند اما این نوع تئاتر هدفش معلوم است؛ این اصلا اسمش تئاتر نیست؛ این نوع کارها را نمیتوان به مفهوم واقعی تئاتر اسم گذاشت حالا به آن میگویند تئاتر آزاد یا کمدیهای شبانه. من نمیگویم که اینها نباشند بالاخره دارند بخشی از نیازهای مخاطب را برآورده میکنند اما تئاتر به مفهوم هنر تئاتر؛ هنری که اصیل و پایدار است و در طول حیات فرهنگی انسان تا الان دوام داشته، هنریست که بتواند ایجاد پرسش و مساله کند. تمام هم و غم پروین هم از بدو نگارش آن تا الان که روزهای اجراییاش را سپری میکند، همین است. اما خب همهی اینها مربوط به این است که جنسی از تئاترهای ما سلیقهی مخاطب را نزول داده و دست به تخریب سلیقهی مخاطب زدهاند و تئاتر را از فرهنگ تهی کردهاند بسیاری از تئاترهایی که تنها به دنبال کشاندن تماشاگر به سالن هستند و هیچ هدف دیگری را دنبال نمیکنند. و این برای آیندهی تئاتر بسیار خطرناک است که صرف اینکه ما تنها تماشاگر را به سالن بیاوریم کافیست. نه این کافی نیست و در واقع مخرب است که شما تنها به کشاندن تماشاگر و خالی کردن کارتهای اعتباری آنها مشغول شوید و این خطریست که احساس میشود و من ندیدهام که در این زمینه هشداری داده شود.
با این وصف شما چشمانداز این تئاتری را که از آن دفاع میکنید چطور میبینید؟
به هر حال تئاتر فراز و نشیب دارد اما این چیزی که من الان از جریان کلی تئاتر کشور یا حداقل در تئاتر تهران میبینم، این است که تئاتر روز به روز از فکر و دغدغه و مساله مندی و پرسشگری تهی شده و بیشتر و بیشتر به سادهسازی مساله و سرگرم کردن مخاطب فکر میکند و این نوید خوشایندی برای آیندهی تئاتر ما نمیدهد.
سیدمحمد جواد طاهری مطرح کرد؛تشکیل آرشیو ملی نمایشنامه های تالیفی در مجموعه تئاترشهررئیس مجموعه تئاتر شهر از برنامه ریزی برای تشکیل آرشیو ملی نمایشنامه های تالیفی در کتابخانه و مرکزاسناد این مجموعه طی هفته های آینده خبر داد.
به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، سید محمد جواد طاهری رییس تئاترشهر از آغاز برنامه ریزی ها برای تشکیل آرشیو ملی نمایشنامه های تالیفی نمایشنامه نویسان کشورمان در کتابخانه و مرکز اسناد این مجموعه خبر داد.
وی درباره برخی جزییات این پروژه بیان کرد: تئاتر شهر تهران به عنوان نماد ملی تئاتر کشور، در راستای ارج نهادن به هنر فاخر نمایشنامه نویسی بنا دارد تا نسبت به ثبت و حفظ نمایشنامه های تألیفی در کتابخانه این مجموعه اقداماتی را انجام دهد.
طاهری افزود: امیدوارم این اقدام بتواند در آینده ای نزدیک شرایط موثر و مناسبی را برای جمع آوری آثار نمایشی درام نویسان ایرانی و تشکیل «آرشیو ملی نمایشنامه نویسی» فراهم سازد. به اعتقاد من چنین فرآیندی می تواند ضمن ایجاد یک مرکز معتبر برای تدوین و ثبت و ضبط آثار نمایشنامه نویسان ایرانی، محل مناسبی برای مراجعه و دسترسی فعالان حوزه تئاتر، پژوهشگران و دانشجویان هنرهای نمایشی و سایر رشته های دیگر باشد.
رئیس مجموعه تئاتر شهر درباره دیگر جزییات این طرح پژوهشی گفت: طی روزهای آینده از طریق روابط عمومی مجموعه نحوه ارسال نمایشنامه ها و ثبت آنها در کتابخانه و مرکز اسناد هنرهای نمایشی ، اطلاع رسانی خواهد شد.
مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری: نگاه ما در تئاتر بچههای مسجد بومی سازی استمسجد نماد اقشار مختلف جامعه است و اجرای تئاتر در مساجد میتواند در تربیت مخاطب و همراهی آنها با تئاتر، بسیار تاثیرگذار باشد.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، کوروش زارعی مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری در حاشیه آیین افتتاحیه سلسله رویداد آموزشی تئاتر مردمی بچههای مسجد، با اشاره به اینکه تئاتر مردمی بچههای مسجد جریانی است که تجربه دو دهه را در پشتوانه خود دارد، گفت: در دوره جدید تحولی، در ساختار تئاتر بچههای مسجد تغییراتی ایجاد شده است و ما شکلی برای هنرمند مسجدی طراحی و در یک سند ۹ ساله تثبیت کردهایم.
زارعی ادامه داد: بنا است این سند ۹ ساله را به استانهای کشور ارسال کنیم و حوزه هنری سراسر کشور و دفتر تئاتر مردمی بچههای مسجد برای اینکه به این جریان بهای بیشتری داده شود و اتفاقات خوب و موفقی رخ دهد با جامه عمل پوشاندن به این سند، ما را در به هدف رساندن اهداف این سند ۹ ساله که در سه پروسه زمانی سه ساله قابل اجرا است، یاری کنند.
این مسئول خاطرنشان کرد: قطعا نگاه ما در تئاتر بچههای مسجد این است که بومی سازی رخ دهد چرا که تئاتری اگر عنوان مردمی بودن را یدک میکشد در واقع بایستی برای مردم آن منطقه و آن استان و شهر باشد و بتواند آحاد مردم را درگیر خود کند.
وی افزود: در این خصوص علاوه بر تربیت هنرمند، تربیت مخاطب هم مدنظرمان است و دلیل اینکه نمایش در مسجد تولید و اجرا میشود و این است که به هر حال مسجد نماد اقشار مختلف جامعه است و اجرای این کارها میتواند در تربیت مخاطب و اینکه مخاطب را با تئاتر همراه کند بسیار تاثیر گذار باشد.
مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری خاطرنشان کرد: در حوزه متن و محتوا و موضوع که یک معضل اصلی در کشور است، در تلاش هستیم و هر سال یک مسابقه نمایشنامهنویسی با عنوان گلدستهها را اجرا میکنیم که هنرمندان ملی ما در سراسر کشور در آن حضور مییابند و حتی به نویسندگان حرفهای تئاتر سفارش نگارش متن میدهیم که نمایشنامه بنویسند تا مشکل متن و نمایشنامه را برای تئاتر مساجد حل کنیم.
این مسئول با بیان اینکه امروز چهارمین سلسله از سلسله همایشهای آموزشی تئاتر بچههای مسجد را در استان زنجان و با حضور هنرمندان زنجان و قزوین و مرکزی و همدان، برگزار میکنیم، اظهار کرد: به دنبال این هستیم که جریان آموزش را جدی بگیریم تا بچهها به علم و دانش مسلح شوند .
زارعی اظهار کرد: ما در سه سال اول برنامهمان این است که بچهها را به لحاظ آموزشی ارتقاء بدهیم و در کنار این آموزش خطاهای تولیدی هم داشته باشند و کار تولید کنند و رویدادهای اجرایی هم در کنار آموزش داشته باشیم.
وی با اشاره به روند خوب و رو به رشد این جریان در کشور، اظهار میکند: در همین سه ۴ سال اخیر گروههایی را تربیت کردهایم که توانستهاند در جشنوارهها حرفی برای گفتن داشته باشند به طوری که در بیست و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر کودک و نوجوان که در حال برگزاری است گروه تئاتر بچههای مسجد ما یکی از منتخبین این جشنواره است و نمایشی به نام تقلب که کار بچههای مسجد استان قم است که به عنوان نمونه برگزیده این موضوع است.
این مسئول با بیان اینکه در این سلسله رویدادهای آموزشی برخی از استعدادهای استانها آموزش مربیگری میبینند، تا در شهرها و روستاهای خود آموزش بدهند، افزود: به این طریق زنجیره گستره آموزشی ما شکل میگیرد و در تئاتر بچههای
چهارشنبه هشتم تیر ماه؛نمایش «یه گاز کوچولو» ویژه هنرمندان به صحنه می رودنمایش «یه گاز کوچولو» به کارگردانی فقیهه سلطانی در تالار حافظ روز چهارشنبه هشتم تیرماه ویژه هنرمندان به صحنه خواهد رفت.
به گزارش مشاور رسانه ای گروه، نمایش «یه گازکوچولو» نوشته فرزانه سهیلی که این روزها به طراحی ، دراماتورژی، کارگردانی فقیهه سلطانی در تالار حافظ به صحنه رفته، ساعت ۱۸ روز چهارشنبه هشتم تیرماه در یک اجرای ویژه میزبان هنرمندان عرصه های مختلف تئاتر، سینما و دیگر رشته های هنری خواهد بود.
در این اثر نمایشی که از روز پنجم تیرماه در تالار حافظ به صحنه رفته، مانیا بیضاوی تهیه کننده، کامران تفتی، فقیهه سلطانی، مهسا مهجور، مسعود میرطاهری، نورا هاشمی به عنوان بازیگر، رضا کریمی نوازنده، وحید احمدی کیا ساخت تیزر، کیارش مسیبی عکاس گروه اجرایی را تشکیل می دهند.
نمایش «یه گازکوچولو» تا روز پنجم مرداد ماه هرروز غیر از شنبه ها ساعت ۱۸:۳۰ در تالار حافظ میزبان علاقه مندان تئاتر خواهد بود.