سام درخشانی مهمان شب افتتاحیه نمایش «دشمن خدا» می‌شود.
فردا چهارشنبه ۶ خرداد ساعت ۲۱

«با استقبال پرشور شما هنردوستان، اجرای «ایستگاه آخر» تمدید شد. در این ایستگاه که حالا به مقصدی مشترک میان ما و شما بدل شده، فرصتی دوباره برای هم‌سفریِ دوباره داریم.

مشتاقِ دیدارتان هستیم.🌹

«ایستگاه آخر» برای ما فقط یک نام نبود؛ یادآورِ آن لحظه‌ای‌ست که انسان، در مرزِ رفتن و ماندن، با خودش روبه‌رو می‌شود. می‌گویند هر تماشاگر، آینه‌ای است که بازیگر در آن خودش را کشف می‌کند. در «ایستگاه آخر»، ما در چشمانِ شما، تکه‌هایی از حقیقتِ کاراکترهایمان را دیدیم؛ چرا که تئاتر چیزی فراتر از دیدن است: تجربه‌ی زیستنِ همزمان در جهانی موازی. از حضور و نگاهِ شما سپاسگزاریم.
دلنوشته ای از «فرحان فریضه ، سپیده ایمانی»

جمعه ۱خرداد .
«شب پایانی»
🌹🎭💚

اجرا نهایی کمدی کمپ.
جمعه یک خرداد
تماشاخانه هما.
https://aparat.com/v/bcn3x3y

من به‌عنوان کیوریتور این ایونت دوست داشتم اینجا چند خط برای شما بنویسم.

کمدی کمپ برای من درباره شنیدن صدای خنده‌ی جمعیه. مدت‌هاست در جایی نبودم که صدای چند خنده توی هم گره بخوره و آدم‌ها از خندیدنِ همدیگه بخندن.

کمدی کمپ برای من درباره انجام یک کار جمعیه. مدتیه از کنار هم بودن دور شدیم؛ از با هم وقت گذروندن، از کنار هم خندیدن. ایده‌ی کمدی کمپ هم از همین‌جا به ذهن من رسید: ساختن فضایی برای چند ساعت دور شدن از اضطراب‌ها، فشارها و غم‌ها؛ چیزی شبیه یک زنگ تفریح، برای خوش گذروندن کنار هم و معاشرت.

این معاشرت از تمرین‌های ما شروع شد؛ روزهایی که بچه‌ها برای تمرین می‌اومدن، اجراهای همدیگه رو می‌دیدن و کنار هم وقت ... دیدن ادامه ›› می‌گذروندن.

ما در انتخاب تک‌تک اجراها سخت‌گیر بودیم. ایده‌های متفاوت، ساختارهای متفاوت و فرم‌های مختلف کنار هم جمع شدن. کنار هم قرار گرفتن این اجراها برای ما بهانه‌ایه برای معاشرت؛ برای اینکه بعدش درباره‌شون حرف بزنیم، بخندیم و با هم تجربه‌شون کنیم.

اینجا قراره شبیه یک اردو یا کمپ تفریحی باشه؛ برای شما، برای ما و برای اجراگرها.

از لحظه‌ای که وارد فضای تماشاخانه می‌شید، قرار نیست فقط یک اجرای ثابت ببینید. با فرم‌های مختلف روبه‌رو می‌شید و این امکان رو دارید که انتخاب کنید چه چیزی رو ببینید و چه چیزی رو نبینید؛ چه چیزی رو دوست داشته باشید و از چه چیزی خوشتون نیاد.

اجراگرها در هر شب چندین بار اجرا می‌کنن و ساختار اجراها بر اساس حضور و واکنش مخاطب شکل می‌گیره. همین باعث می‌شه اون‌ها هم هر بار فضای متفاوتی رو تجربه کنن.

توضیح دادن این فضا کمی گنگ به نظر می‌رسه؛ چون تا جایی که من می‌دونم، چنین ساختاری اینجا کمتر تجربه شده.

اگر اهل تجربه کردنید، بیاید.
با هم معاشرت کنیم، اجراهای جورواجور ببینیم و بذاریم صدای خنده‌ی گروهیمون بپیچه.
این صدا جادوییه و من مدت‌هاست دلم می‌خواد دوباره بشنومش.

بعد از این زنگ تفریح، برمی‌گردیم به واقعیت؛ احتمالا با انرژی بیشتری برای دوباره جنگیدن با همه‌ی سختی‌ها.

امیدوارم از این اثر یک فیلم تئاتر هم داشته باشیم.