سلام
امشب به دیدن این نمایش قابل اعتنا نشستم.
نمیدانم چقدر درست است خرید بلیط از فیدیبوآرت و نظر گذاشتن در تیوال ولی امیدوارم که دکمه ی خرید در همچین نمایش هایی در تیوال فعال شود و با فشردن آن به فیدیبوآرت هدایت شویم.

به هر حال در ابتدا باید تشکر کرد از کسانی که سالن وحشتناک و بسیار ناقص "خانه هنر دیوار" را به "خانه هنر تمام ناتمام" تغییر و بهبود دادند و از نام این سالن نمایش تا داخل آن را با اهتمام نه‌چندان کافی تغییر دارند (کماکان مشکل عدم راحتی صندلی ها در اجراهای طولانی وجود دارد!)

پس‌ماند نمایشی است که باید دیده شود چون مغز و هسته اصلی آن قابل توجه بوده و کاملا مشخص است که نمایش‌نامه اصطلاحا پُشت دارد یعنی صرفا زاده‌ی ... دیدن ادامه ›› تخیل نویسنده نیست و میتوان بسیار ارجاعات به نظریات فروید را در آن دید.

کودکی رها شدن، سرانجام به بزرگسالی سردرگم و ناراضی تبدیل شده است.

ریشه در کودکی است و در میانه ی اجرا این جمله منتسب به داستایِفسکی به خاطرم آمد که "گاهی داشتن خاطره ای خوش در کودکی، می‌تواند در تمامی بزرگسالی به دادمان برسد"

صحنه ی ابتدایی نمایش من را به یاد صحنه‌ی پایانی شاهکار blow up از آنتونیونی انداخت.

موسیقی زنده‌ی بی‌نظیر و نور پردازی حرفه ای که جای تقدیر دارد ولی نمیدانم که آیا میتوان قدری صدا را کاهش داد و یا ممکن است به نمایش لطمه وارد شود؟!

پس‌ماند حرف برای گفتن دارد و بازیگران توانایی ولی نمایش‌نامه به قول سعید قطبی زاده (منتقد سینما) پنچری دارد.

دیالوگ های بی نظیر بین لانتیموس و کشیش عالی بودند ولی با احترام برای هنرمند نقش کشیش، بازی ایشان قدری تصنعی و در بخش های جدیِ اجرا به جای متأثر کردن تماشاگران، آنان را به خنده واداشت!
هنرمند نقش مادر، با هنرمندی تمام حس را منتقل کردند و لانتیموس نیز همینطور اما کاراکتر خواهر به نظر بنده نتوانستند آن حس زنانه در پیکر مردی را به درستی منتقل کنند(بازی درخشان کاراکتر مرد که در نقش یک زن در نمایش "دیوانه خانه زری بوره" شاید در این مورد نظیر نداشته باشد)

نقش پزشک بسیار کوتاه بود و شاید میشد بیشتر بر روی این کاراکتر در نمایشنامه مانوور داد.

با توجه به تمامی نکاتی که عرض کردم اما نمایش پس‌ماند در این روزگار ابتذال هنر در ایران، که تعدادی با پوشیدن لباس زنانه به انجام حرکاتی میپردازند که حتی شأن دلقک را نیز زیر سوال میبرد، بایستی دیده شود.
اما این مورد دلیل بر آن نیست که از ضعف نمایشنامه صرف نظر کنیم که اساسا بزرگترین آسیب آن، پایین آوردن میزان تاثیرگذاری بر تماشاگران است.

پاینده باشید.