آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش بوقلمون
S3 : 22:55:08 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۲۵ آذر تا ۱۰ بهمن ۱۳۹۸
۲۰:۴۵
۱ ساعت و ۳۰ دقیقه
بها: ۶۰,۰۰۰ تومان
زنی صورت خود را پوشانده و با پوشش غریبه ای وارد شهر شده و پشت تمامی حریفان را به خاک مالیده وکشتی گیری غریبه نقل محافل مردم شهر میشود،پهلوان اکبر پهلوان اول شهر احساس خطر میکند وبه دنبال توطئه ایست تا حریف (غریبه) را از میان بردارد.

گزارش تصویری تیوال از نمایش بوقلمون / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس‌ها ››

اخبار

›› نمایش «بوقلمون» در ایرانشهر تمدید شد

›› نمایش «بوقلمون» اجرای عمومی خود را آغاز کرد

ویدیوها

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
یادداشتی برای نمایش بوقلمون
دیشب، به تماشای این نمایش نشستم. بوقلمون حکایت افرادی است که بنا بر مصلحت، تغییر عقیده می دهند و اندیشه و رأی ثابت و محکمی ندارند؛ چیزی که امروزه زیاد در جامعه وجود دارد، همین بوقلمون صفتانند. موسیقی دلنشین یکی از نکات مثبت این نمایش است. نقالی های دوست داشتنی و بازی های درجه یک تمام بازیگران، از دیگر نکات مثبت بوقلمون است. در خصوص بازیگران باید از بازی درخشان مه لقا باقری به صورت جداگانه یاد کرد. چقدر "الله اکبر" گفتن های سیروس همتی نازنین دلنشین بود. همچنین از طنازی محسن زرآبادی نیز نمی توان گذشت.
بوقلمون یک نمایش کاملاً سنتی - ایرانی و حال خوب کن است که شما را از ته دل می خنداند و تصویر خیلی از افراد حاضر در جامعه را شبیه سازی می کند. خیلی خوشحالم که تماشای این تئاتر لذت بخش را از دست ندادم. در انتها، برای همه عوامل گروه که برای این اجرا زحمت کشیدند، آرزوی موفقیت های روز افزون دارم.
#تئاتر_خوب_ببینیم
کار سرگرم کننده ای بود با پایان بندی خیلی بد . کلا کار جزو اون دسته از تاترهاییه که فقط مناسب سرگرمیه همین و بس. البته این لحظات دلچسب با بازی بسیار خوب بازیگران همراهه. بخصوص مه لقا باقری که بیان و بدن فوق‌العاده ای داره و یک بازیگر شش دنگ آماده است
نمایشی بود که به دلیل لباس دکور و ادبیات منو به دهه چهل و فضای لوتی منشی و لات باز و شبون بیمخی برد. و حتی سالهای قبل زمان قاجار اما محتوا و تم نمایش به کل تاریخ مربوط میشه مردم باری به هر جهتو بوقلمون صفت. مه لقا باقری هم خیلی رها بود و این بر جذابیتش میافزود. بعضی جاها از داستان پرت میشدم چون ریتم کندی پیدا میرد. بخش پایانی نمایش میشه گفت نجات دهنده کل ریتم و رضایت مخاطب بود.
به جز پایان بندی (صحنه اخر) که ماست مالی شده و سمبل کاری بود کلیت نمایش سرگرم کننده و خوب بود. ادا نداشت و متن و کارگردانی جونداری پشتش بود.
۰۲ بهمن ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بازی با کیفیت مه لقا باقری و بازی نه چندان مسلط هدایت هاشمی که نشان از تمرین کم و سهل انگاری داشت و باقی بازی ها که چیزی بین این دو بودند.
باز هم در نحوه خروج بعضی بازیگران از گود و گذر صحنه ضعف هایی وجود داشت، چنان که حتی روایت داستان را تحت تاثیر قرار می داد.
کار اثر ارزشمندی ست با متنی خوب که می تواند بارها اجرا شود، تصور می کنم این کار نیازمند بازبینی و نقد توسط کارشناسان و رفع موارد اندکی ست که می تواند آن را به اثری بسیار درخور تبدیل نماید، وگرنه درون مایه کار از حیث درک ساختار اجتماعی ایران معاصر و درک نظام قدرت بسیار هم درخشان می نماید؛ گاهی فضایی از نوع شکسپیر و گاهی جنس بیضایی را می شد در متن و فضای داستان مشاهده کرد که البته برای من می تواند به عنوان نقطه قوت باشد، نه ضعف.
فرصتی باشد بیشتر خواهم نوشت...
دستمریزاد به همه بازیگران !
همه زیبا نقش افرینی کردن. خانم مه لقا باقری عزیز واقعا شما به صحنه نمایش جلا میدین . اقای سیروس همتی ، الله اکبر به بازی شما ! به طنز زیباتون ! آقای هدایت خان هاشمی هم که آخر نمایشو غافلگیرانه تموم کردن.
گروه نوازندگان با وجود هنر شما ، نمایش دوچندان زیبا و فرح بخش شد.
پیشنهاد میکنم به خودتون و حال خوبتون این نمایش رو هدیه بدین.
بازی های جذاب، موسیقی گوش نواز، دیالوگ های ماندگار، هماهنگی اجرا بین صحنه های مختلف و بازیگران همه و همه از جمله دلایلی است که دیدن این تئاتر را به دیگران توصیه می کنم.
خیلی تئاتر خوبی بود به همراه بازی های عالی
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
کمدی اجتماعی تمیز
موزون
با دو نقطه ضعف
غلبه صدای موسیقی بر صدای بازیگران که باعث شد بخشی از متن نمایش شنیده نشود
و شلوغی بیش از اندازه نمایش که با توجه به سرعت کلام و شدت موسیقی باعث میشد بیننده خط داستانی نمایش را گم کند
من این نمایش را چند سال پیش توی تئاتر شهر دیدم و بهترین نمایشی است که تا به حال دیدم.موسیقی سنتی قشنگی داشت ،خنده دار بود ،متن نمایش نامه خوب نوشته شده بود و مهم تر از همه مفهوم خیلی مهمی داشت .کاملا مناسب برای بالابردن سطح فرهنگ جامعه
نکات مثبتی که راجع به این کار دیدم ریتم تند و درست بازیگران و طراحی میزانسن های هوشمندانه برای جلوگیری از خستگی مخاطب به علت تکست بیس بودن این کار . و اینکه کار کردن سبک آئینی سنتی و ایرانی وسط احوال تیاترِ الان خودش یه ریسک به حساب میاد . که کارگردان خیلی زیرکانه از طنازی استفاده کرده تا مخاطب رو تا پایان پیش ببره . بسیار کار چفت و بست دار و فکر شده ای بود و دیدنش برای چند بار هم حتی لذت بخشه . و دمشون گرم که این سبک رو زنده نگه میدارن
۲عدد بلیط تئاتر بوقلمون
جمعه ۲۰ دی
ردیف ۴
صندلی ۲۸ و ۲۹
متاسفانه نمیتونم برم
۰۹۱۲۶۰۶۶۷۰۷
نمایش بوقلمون، با انتخاب بستر سنتی آیینی، کارش را بلد است و با وجود انتخاب بازه وسیعی از مخاطبان، از پس آنچه میخواهد بگوید بر آمده است. با وجود آنکه در لحظاتی احتمال لغزیدن به لودگی در کار دیده می شود، کارگردان و بازیگران بخوبی تا ابتدای مرز لودگی میروند و باز می گردند . شناخت دقیق مخاطب، چینش خوب فراز و فرودهای نمایش، انتخاب بازیگران‌کاربلد برای نقش های حساس نمایش ، بازی های خوب برخی از بازیگران (که پاشنه آشیل نمایش هستند) ، دکور و میزانسن و نور همگی یک کار یک دست را پیش روی تماشاگر‌می‌گذارد و کارگردان هر وقت اراده میکند، از تماشاگر خنده میگیرد. از جمله نقاط ضعف کار می‌ توان به ضعف بازیگری در برخی از بازیگران حرفه ای انتخاب شده به خصوص در حوزه بیان و میمیک صورت ، اشاره نمود. در مجموع، کار را به کسانی‌که سخت‌گیرانه به‌اصول فرهیختگی‌ اصرار ندارند توصیه‌ میکنم.

یادداشتی از (جواد مولانیا) :
نمایش بوقلمون در سالن استاد سمندریان مجموعه ایرانشهر به نوشته و کارگردانی خیرالله تقیانی پور این شبها روی صحنه است .نمایشی کمدی که به شیوه نمایشهای ایرانی اجرا میشود.نمایشی با دیالوگهایی مطنطن و پرآب و تاب و نه گزافه گو که اتفاقا بسیار گوش نواز است.
قصه از صحنه پیش از اعدام آغاز میشود و با استفاده از شیوه "فلش بک" به پیشتر بازمیگردد و در زهدان این بازگشت ، شخصیتها و داستانکهایشان شکل میگیرد و چه بسا این فرمِ اجرایی همانند یک بوقلمونِ رنگارنگ و پیش بینی ناپذیر است.
صحنه نمایش همچون میدان بازی است یا شاید گودِ یک زورخانه (با میلهای زورخانه در دو گوشه میدان) و نیز به دو بخش یا به دو جهان نیکی و بدی ، پنهان و پیدا و حرامی و عیار تقسیم میشود.تنها شخصیت "زن" نمایش همچون شهرزاد، قصه را روایت میکند و اوست که هربار شهرزادوار مرگِ بوقلمون را به دِرنگ می اندازد.
آنچه در نمایش بوقلمون روی میدهد (از نظر شیوه کارگردانی و بازیگری) نیاز اساسی و بنیادین اینروزهای تاتر ایران است .میزانسنهای فکر شده ،بازیهای بدون اغراق و ریتم روان این اثر است که نشان از تمرین و تعامل کارگردان و گروه بازیگران نمایش است .نکته ای که گنج گم شده و پنهان این روزهای تاتر حرفه ایِ ماست.توجه کنید به نمایشهایی که با جلسات تمرینی کوتاه و شتابزده روی صحنه میروند و این نه تنها مورد پسند و سلیقه تماشاگران نیست که جامعه تاتر را هم ... دیدن ادامه ›› زخمی میکند.
استفاده از موسیقی زنده و ترکیب بندی بجای سازها ؛ کمانچه ،تار و ضرب زورخانه که این یکی سازی ایرانی اما فراموش شده صحنه های نمایش است ، بوقلمون را هرچه بیشتر ایرانی مینماید.
و طراحی لباس چشم نواز و استفاده درست رنگها که جهان مردان را خاکسری و تنها زنِ صحنه را سرخ رنگ نشان میدهد و این روش ، تلاشی است برای گریز از این گمان که نمایش ایرانی گونه ای نرینه و مردستاست. و حضور پر رنگِ یگانه زن قصه و پیشبرد داستان بدست او این تلاش را کامل و ثمربخش میکند.
به گمان من "خیرالله تقیانی پور" کاگردانی هوشمند و دقیق است که ساز و کار تاتر را نه تنها از نظر کارگردانی که از دیدگاه نوشتن ، بسیار میداند و چنین کارگردانهایی در روزگارِ اکنونِ ما بسیار نادرند.
از این نیز فراتر میروم و افزون میکنم که : از آغاز سال نود وهشت تا به امروز ،نمایش بوقلمون جزو پنج نمایش نظام و شکل مندیست است که دیدم. و مجال این کوته نوشته تنگ تر از آنست که به جزییاتِ بازیگری(که قابل ستایش است) و متن (که از نظر آوا و آهنگ ،قابل اعتنا و اعتماد است)بپردازم.
جوادمولانیا پاییز نود وهشت.

امیر مسعود، غزال م و مونا احمدیان این را خواندند
reza imani و نسرین غلامعلی زاده این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
عالی بود عالی
بهترین نمایشی بود که دیدم در سال 98
بازیگران خوب و متن خوب کارگردانی خوب
پیشنهاد میکنم که از دست ندین من دو بار این نمایش رو دیدم درسته قیمت بالایی دارد ولی مطمئن باشید ارزش داره.
همگی خسته نباشید از عوامل اینکار تا بازیگران،طراحی صحنه ی خوبی داشت به داستان خیلی کمک کرده بود،موسیقی خیلی خوبی داشت به کار خیلی جون میداد،بازی های روان و خوب که وقتی میشینید روی صندلی حیرت زده میشید،طراحی نور عالی،بازی سیروس همتی ،مه لقا باقری،هدایت هاشمی،علی سلیمانی ،جواد پورزند،وحیدنفر، هادی عطایی،حسین شفیعی و... همه عالی بودن
حتما حتما این نمایش رو ببینید از دست ندهید.
این نمایش بهترین نمایش سال 98 میباشد.
ارادتمندم رضا ایمانی
امیر مسعود این را خواند
reza imani این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بوقلمون نمایش قابل احترام...
به نظرم این کار کمدی نبود و یک کار بسیار جدی و انتقادی بود با کمی طنز...
من ژانر این تیاتر رو روحوضی دیدم .
تنها چند ایراد به نظرم اومد که باید در کمال احترام به کارگردان این نمایش زیبا بگم...در اواسط نمایش ریتم کمی خسته کننده شد ولی بعد از اون بازم به حالت اولیه برگشت. با توجه به دوره زمانی این ماجرا بعضی کلمات و جمله ها در طول نمایش شنیده نمیشد و یا واضخ نبود..
در کل من از دیدنش خوشم اومد....
نمایش را اصلن دوست نداشتم! نود دقیقه سختی را دیشب پشت سر گذاشتم که خنده‌های عجیب و بی‌مورد چند تماشاگر هم مزید بر علت شده بود.
با همه زحمتی که گروه نمایش «بوقلمون» کشیده بودند اما من با هر بار خنده برخی حضار یاد طنزهای سخیف و بی‌مایه تلویزیون می‌افتادم که به هر ابزار و روشی دست می‌زند تا مخاطب را بخنداند.
تاکید می‌کنم با همه زحمت و وقتی که گروه گذاشته بود اما من به این نمایش از پنج، امتیاز یک را می‌دهم، البته با احترام به همه هنرمندان و علاقه‌مندان به تئاتر که این نمایش را دوست داشتند.
به امید تماشای کارهای فاخر و زیبا از این گروه...
من این نمایش را در اجرای ِ چند سال پیش تئاتر شهر دیدم و آنقدر برایم زیبا و دلنشین بود که بار دیگر هم به تماشای آن رفتم و این بار هم با افتخار به تماشای این اثر خواهم نشست
گذشته از بازی ها که خیلی روان و زیبا و کارآمد هستند و از کارگردانی که در قوام ِ عناصر و شکل گیری یک فضای بسیار ملموس بی نظیر بوده؛ روایت عجیب ِ امروزِ جامع ما در دل قصه ای عجیب و البته تاریخی ست که فوق العاده خودمانی، جذاب و دردآلود به نظر می رسد و اینجا دقیقا نقطه شگفتی اثر است
اهل ِ کنایه خوب می فهمند و افسوس که درد روی دردمان بیشتر می شود

از جماعت بوقلمون صفتی که جامعه را معرکه بازی خود کرده اند
فقط میتونم بگم همه چیز از صحنه تا متن و بازیها و موسیقی بیننظیر بود.
سپاس از همه تیم
یه نمایش دلنشین
از لبه ی تخته ی تخته حوضی رفت تا هواخواهی های فیلم فارسی
از مردم و بازار و لوتی و نالوتی گفت تا هزاردستان های پشت پرده
از کلاه نمدی عوام رو انداخت تا کلاه پهلوونی رو، کلاه قجری اما نیوفتاد
زورخونه ی پیزوری، پهلوون پیزوری و مرشد پیزوری
میوندار اما شیرزن، پهلوان اما شیرزن، دادخواه اما یک شیرزن
اینجا باید می گفت: “اگر قرار بود اینهمه مرد باشیم، پس چرا زن شدیم” نه اونجا!

سوال اینجاست که اگر غریبه بی روبنده وارد شهر می شد، پهلوان پنبه ای می رفت تا با هم کمر در کمر بشن یا پیشاپیش ضعیفه ای ضعیف محسوب می شد و کار در بهترین ... دیدن ادامه ›› حالت به صیغه شدن می رسید و اصلا نقلی شکل نمی گرفت!
به همه چیزمان اعتراض کرد این نمایش!

چه کردند عمله ی طرب. ناز پنجه و نفس یکایکشون
میشد کلا نمایشی نباشه و فقط شما باشین و باز هم شاد از سالن خارج بشیم

لذتی داشت این تیاتر ایرانی
دست مریزاد به تک تکتون

________

پیشنهادی هم دارم:
با توجه به همپوشانی فرکانس سازهای کوبه ای با صدای انسان، صدای دلچسب سازها باعث واضح نبودن صدای بازیگرها می شد. مخصوصا گزمه.
شاید استفاده از یک سطح نرم یا اکوستیک روی دیوار پشتی سازهای کوبه ای، مانع چرخش نامطلوب صوت در سالن بشه و کمکی بکنه به رفع این مشکل.

نمایش بسیار عالی بود
یه نمایش کاملا ایرانی و وصف حال روز امروز جامعه ما. کسانی که نمایش شیرهای خان بابا سلطنه رو دوست داشتن حتما از این نمایش خوششون میاد.