"بزرگترین شهربازی دنیا" به کارگردانی داوود ‌زارع در تالار هنر نمایشنامه خوانی می شود.

 روزهای پنج شنبه و جمعه ۲۹ و ۳۰ دی ماه، «بزرگترین شهربازی دنیا» به نویسندگی و کارگردانی داوود ‌زارع در تالار هنر نمایشنامه خوانی می شود.

کیان فراهانی (۸ سال و ۵ ماه)، آیلین غریبی (۹ سال و یک ماه)، باران شعبانی (۹ سال و یک ماه)، ‌آویتا حیدری (۹ سال و ۳ ماه)، بنیتا حیدری (۹ سال و ۳ ماه)، ثنا رنگ¬ساز (۹ سال و ۷ ماه)، امیرعلی ترکمن (۱۰ سال و ۱ ماه)، آناهیتا شیدا (۱۰ سال و ۴ ماه)، محمدطاها موسوی (۱۰ سال و ۸ ماه) و ملیسا رجایی (۱۱ سال) نقش¬خوانان این نمایش هستند.

سایر عوامل این نمایشنامه خوانی عبارتند از:
مشاور نویسنده و اشعار متن: نرگس ‌اصغری، دستیار کارگردان: زهرا بخشنده، دستیار صحنه: اعظم سادات سیادت، منشی صحنه: ریحانه زارع، طراح پوستر: محمود ‌کریمی، طراح گریم: لیلا پریشان، حسین تبریزی، عکاس: فاطمه سادات حسینی، انتخاب موسیقی: داوود ‌زارع، صدابردار: مهدی ‌حنفی، نور: کیوان ضیاپور، مجری طرح و روابط عمومی: آموزشگاه ‌بازیگری ‌و ‌موسسه ‌هنرهای ‌نمایشی ‌توانش.

در خلاصه داستان نمایش «بزرگترین شهربازی دنیا» آمده است: «در یک باغ بزرگ که قرار بوده در آن با حفظ محیط زیست زیبای آن و آسیب نرساندن به تمامی موجودات زندۀ آن یک شهربازی بزرگ برای بچه ها ساخته شود، اتفاقات دیگری می افتد. آدم بزرگ ها تصمیم خود را عوض کرده اند و ...»

این نمایشنامه خوانی را کودکان اجرا می کنند و تمام نقش ها از جمله بزرگترها، حیوانات و پرندگان باغ را می خوانند. آنها نقش خودشان را هم بازی در می کنند.

مخاطب این اجرا کودک، نوجوان و خانواده ها هستند و ۲۹ و ۳۰ دی ۱۴۰۱ ساعت ۱۵:۳۰ در تالار هنر به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان ورزنده، جنب ورزشگاه شهید شیرودی به روی صحنه می رود.

.

سهاب محبعلی که قرار است در مقام نویسنده و کارگردان، نمایش «موشمرگی» را از ۴ بهمن در سالن شماره ۳ پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه ببرد، درباره این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: نمایش «موشمرگی» بر اساس اتفاقی واقعی و جنایتی خانگی در اتریش که طی آن پدری ۲۴ سال دختر خود را در زیرزمین خانه حبس و مورد آزار و اذیت قرار داد، شکل گرفته است. داستان برگرفته از آن اتفاق است اما با نگاه شخصی اجرا می‌شود.

وی درباره روند تولید این اثر نمایشی، یادآور شد: از تابستان سال جاری تمرین‌های «موشمرگی» را شروع کردیم و در ابتدا قرار بود در ماه آبان نمایش را اجرا کنیم اما به دلیل اصلاحیه‌هایی که برای کار پیش آمده و همچنین شرایط و وضعیت تئاتر در فصل پاییز، تصمیم گرفتیم اثر را در ماه بهمن روی صحنه ببریم.
محبعلی تأکید کرد: خیلی شرایط برای اجرا ایده‌آل نیست اما ترجیح دادیم حرف‌مان را با تئاتر بزنیم زیرا زبان ما اگر در دایره هنرمندان قرار داشته باشیم، تئاتر است.

کارگردان نمایش «موشمرگی» در پایان سخنان خود درباره وضعیت اجرای تئاتر در شرایط فعلی که تبلیغات و گیشه تئاتر وضعیتی نامطلوب دارد، تصریح کرد: تئاترهای مستقل هیچ حمایتی نمی‌شوند و در بخش خصوصی نیز هزینه‌ها سنگین است. حرفی که با نمایش خود داریم برای الان است و از این رو باید حرف‌مان را الان بزنیم وگرنه مشمول زمان و تاریخ مصرف می‌شود. امیدواریم مردم هم به تماشای اثر ما بنشینند. در این نمایش محمدرضا حسن‌زاده، سحر گلشیرازی، شقایق عزیزی، نوشین طیاری، فرانک ظاهری، مه‌نیا قاسمی، مهدی طایفه عباسی و آتنا دولت آبادی بازی کرده‌اند.
از دیگر عوامل نمایش «موشمرگی» می‌توان به لیلی مهدوی مشاور کارگردان، مریم امیرپور و فائزه ثنایی دستیاران کارگردان، الهه وکیلی منشی صحنه، حامد مصلایی طراح صحنه و مدیر هنری و شبنم علایی عکاس اشاره کرد.

منبع: خبرگزاری مهر/

پنج اثر نمایشی تا آغاز چهل و یکمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر در  تالارهای نمایشی مجموعه تئاتر شهر پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، برنامه تالارهای نمایشی مجموعه تئاتر شهر تا آغاز چهل و یکمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر اعلام شد.

نمایش«بهرام به روایت هفت پیکر» به نویسندگی و کارگردانی حامد شیخی و بازی محمود مقامی، حامد شیخی، امیرحسین انصاری، مهدی هنرسازان، رویا شیخی، ساغر بهنام، لاله ذوالفقاری، بیتا زین الدینی، ساناز خدایی، مریم بابایی، سپیده سعیدی نیا، النا زنگنه، فرگل روشن ضمیر، نوید نوبخت، ماهان مقامی، علی پیله ور، محمدرضا محمدپور، علی کاظم پور، متین صفار، کیوان آزاد، محمد جبراییلی، امیر فهادان تا روز بیست و هشتم دی ماه ، ساعت ۱۸ به مدت زمان ۶۰ دقیقه و قیمت بلیت ۷۰ هزار تومان در تالار چهارسو روی صحنه می رود.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «قصه، حکایت بهرام شاه ایران است. سرآغاز این حکایت، قصه سنمار معمار است. این قصه حکایت عاشقانه بهرام بر دختران هفت گنبد و هفت حکایت آن هفت پیکر برای بهرام است»

درهمین تالار نمایش «خانه برنارداآلبا» به نویسندگی فدریکوگارسیا لورکا ، کارگردانی آرش امیری و بازی آویشن صادقی ، سوگند صادقی، پگاه الله وردی، سونیا معبودی، فاطیما راد، اسما حسینی، سها داداشی، فروغ فرزین فر، یگانه ملک محمدی، فرنوش روشنی، فرخنده درخشان تا روز  بیست و  هشتم دی ماه  ساعت ۲۰ به مدت زمان ۷۰ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان پذیرای مخاطبان تئاتر است.

در خلاصه داستان این اثر نمایشی آمده است: بعد از مرگ پدر همه چیز عوض می شه. هشت سال زمان کمی نیست. کم کم قراره طوفانی بشه.

«کِه؟» عنوان نمایش دیگری در تالار سایه به نویسندگی، کارگردانی و بازی بهمن علاقبندان است که تا روز  بیست و  هشتم دی ماه ساعت ۲۰:۱۵ به مدت ۴۰ دقیقه و قیمت بلیت ۵۰ هزار تومان روی صحنه رفته است.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است:  نادر یک دانشجوی فلسفه است که برای کشف حقیقت مشغول یک سخنرانی است که ناگهان به ذهن خود، گذشته و آینده اش سفر می کند تا حقیقت را کشف کند. نادر مکاشفه ای داشته که در آن خدا و حقیقت وجود را میبیند اما پس از مکاشفه دچار شک و تردید های فلسفی شده است»

در تالار قشقایی نمایش «عقاب» به نویسندگی و کارگردانی ناصرآویژه و بازی ناصرآویژه، امیرحسین انصافی، شاهین گلکار ساعت ۱۹:۴۵ به مدت زمان ۶۰ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان  تا روز ۲۸ دی ماه میزبان علاقه مندان تئاتراست.

در خلاصه داستان این اثر نمایشی آمده است: «استاد صمیمی کارگردان مطرح تئاتر که به بیماری سختی دچار است، تصمیم دارد آخرین اثر هنری گروه خود را در فضای یک پارک برای تماشاگران اجرا کند. او اجرایش را براساس شعر عقاب سروده استاد پرویز ناتل خانلری آماده کرده است. اما در طول اجرا اتفاقاتی پیش آمده که مسیر نمایش را تغییر می دهد.»

«پیرنِنا» عنوان دیگر نمایش تئاتر شهر است که به نویسندگی علیرضا سعیدی کیاسری، کارگردانی اکبر قهرمانی و بازی فریده دریامج ساعت ۱۹ به مدت زمان ۴۰ دقیقه و قیمت بلیت ۵۰ هزار تومان در کارگاه نمایش میزبان علاقه مندان تئاتر است.

در خلاصه داستان نمایش آمده است: پیرننا در طولانی ترین شب سال (یلدا) چشم انتظار بازگشت تنها فرزندش به خانه است.

چهل و یکمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از روز یکم تا دوازدهم بهمن ماه سال جاری توسط اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به دبیری کوروش زارعی میزبان مخاطبان تئاتر است.

برنامه این هفته تالارهای نمایشی تئاترشهر اعلام شد که دو اثر نمایشی جدید در تالارهای سایه و کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر اجرای خود را آغاز کردند. 

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاترشهر، دو اثر نمایشی جدید از روز دوشنبه نوزدهم دی ماه در تالار سایه و کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر اجرای خود راپیش روی مخاطبان قرار دادند.

«کِه؟» عنوان نمایش جدید تالار سایه به نویسندگی، کارگردانی و بازی بهمن علاقه بندان است که از روز هجدهم دی ماه ساعت ۲۰:۱۵ به مدت ۴۰ دقیقه و قیمت بلیت ۵۰ هزار تومان روی صحنه رفته است.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است:  نادر یک دانشجوی فلسفه است که برای کشف حقیقت مشغول یک سخنرانی است که ناگهان به ذهن خود، گذشته و آینده اش سفر می کند تا حقیقت را کشف کند. نادر مکاشفه ای داشته که در آن خدا و حقیقت وجود را میبیند اما پس از مکاشفه دچار شک و تردید های فلسفی شده است»

«پیرنِنا» عنوان دیگر نمایش جدید تئاتر شهر است که از روز بیستم دی ماه به نویسندگی علیرضا سعیدی کیاسری ، کارگردانی اکبر قهرمانی و بازی فریده دریامج ساعت ۱۹ به مدت زمان ۴۰ دقیقه و قیمت بلیت ۵۰ هزار تومان در کارگاه نمایش میزبان علاقه مندان تئاتر است. 
در خلاصه داستان نمایش آمده است: پیرننا در طولانی ترین شب سال (یلدا) چشم انتظار بازگشت تنها فرزندش به خانه است.

در تالار قشقایی نمایش «عقاب» به نویسندگی و کارگردانی ناصرآویژه و بازی ناصرآویژه، امیرحسین انصافی، شاهین گلکار ساعت ۱۹:۴۵ به مدت زمان ۶۰ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان میزبان علاقه مندان تئاتراست.
در خلاصه داستان این اثر نمایشی آمده است: «استاد صمیمی کارگردان مطرح تئاتر که به بیماری سختی دچار است، تصمیم دارد آخرین اثر هنری گروه خود را در فضای یک پارک برای تماشاگران اجرا کند. او اجرایش را براساس شعر عقاب سروده استاد پرویز ناتل خانلری آماده کرده است. اما در طول اجرا اتفاقاتی پیش آمده که مسیر نمایش را تغییر می دهد.»

نمایش «بهرام به روایت هفت پیکر» به نویسندگی و کارگردانی حامد شیخی و بازی محمود مقامی ، حامد شیخی ، امیرحسین انصاری ، مهدی هنرسازان ، رویا شیخی ، ساغر بهنام ، لاله ذوالفقاری ، بیتا زین الدینی ، ساناز خدایی ، مریم بابایی ، سپیده سعیدی نیا ، النا زنگنه ، فرگل روشن ضمیر ، نوید نوبخت ، ماهان مقامی ، علی پیله ور ، محمدرضا محمدپور ، علی کاظم پور ، متین صفار ، کیوان آزاد ، محمد جبراییلی ، امیر فهادان ساعت ۱۸ به مدت زمان ۶۰ دقیقه و قیمت بلیت ۷۰ هزار تومان در تالار چهارسو روی صحنه می رود.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «قصه، حکایت بهرام شاه ایران است. سرآغاز این حکایت، قصه سنمار معمار است. این قصه حکایت عاشقانه بهرام بر دختران هفت گنبد و هفت حکایت آن هفت پیکر برای بهرام است»

درهمین تالار نمایش «خانه برنارداآلبا» به نویسندگی فدریکوگارسیا لورکا ، کارگردانی آرش امیری و بازی آویشن صادقی ، سوگند صادقی، پگاه الله وردی، سونیا معبودی، فاطیما راد، اسما حسینی، سها داداشی، فروغ فرزین فر، یگانه ملک محمدی، فرنوش روشنی، فرخنده درخشان ساعت ۲۰ به مدت زمان ۷۰ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان پذیرای مخاطبان تئاتر است.
در خلاصه داستان این اثر نمایشی آمده است: بعد از مرگ پدر همه چیز عوض می شه. هشت سال زمان کمی نیست. کم کم قراره طوفانی بشه.

روز یکشنبه ۱۸ دی ماه، نمایش «سمندر و شهر کاغذی» اثری از دیوید وود به کارگردانی محمدرضا شاه‌مردی در تالار هنر افتتاح شد. تهیه‌کنندۀ این نمایش سارا حسینی‌زاده بوده و سید حسین فدایی حسین که مترجم نمایشنامه است و مسئولیت مشاور کارگردان را بر عهده دارد.

فاطمه خوش سخن در نقش: خانم کیسه، ثناء رزجی در نقش: آتش‌نشان نقره‌ای، مجید زند در نقش: آقای اسکناس، حدیث صابری در نقش: پستچی، علی عابدی در نقش: سمندر، امیرحسین عرب خراسانی در نقش: جوهری، نیلوفر کلایی در نقش: خانم عطسه، زهرا گائینی در نقش: قلم، گندم لطفی در نقش: آشغال‌پاش، جواد معراجی‌زاده در نقش: پروفسور جلد کاغذی؛ رئیس سرزمین آتش، مهدی منصوری در نقش: کاربن، بازیگران و عروسک گردانان نمایش «سمندر و شهر کاغذی» هستند.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از: 

طراح حرکات: عباس جلالی‌پور، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: فاطمه محمدی، دستیار کارگردان و مدیر هماهنگی: بیتا جوشقانی، مدیر روابط عمومی: ریحانه مطهری، مدیر تولید: مجید زند، دستیار تولید: علی عابدی، مدیران صحنه: امیرحسین عرب‌‌خراسانی و مهدی منصوری، طراح صحنه: علی عابدی و مهدی منصوری، طراح عروسک: امیرحسین عرب‌خراسانی، طراح لباس: مهدی خجستگی، مریم غلامی و سونیا آرام، طراح گرافیک: زهرا خمسه، طراح گریم: سارا حسینی‌زاده، طراح صوت و موسیقی: مهدی قاسمی، طراح نور: کیوان ضیاء پور، دوخت لباس: مریم غلامی، افسانه فرجی، آزیتا حیاتی و مریم عینی، مجریان گریم: مهدی منصوری، هانیه رجبی.

 در خلاصه نمایش «سمندر و شهر کاغذی» آمده است: «سمندر که در آزمون سرزمین آتش قبول نشده است باید شهر کاغذی را آتش بزند تا دوباره راهی برای زندگی در سرزمین خود داشته باشد...»

مخاطب این نمایش کودک و نوجوان است و دی و بهمن ۱۴۰۱ در نوبت صبح؛ ویژه مدارس و ساعت ۱۷:۳۰ برای خانواده ها در تالار هنر به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان ورزنده، جنب ورزشگاه شهید شیرودی به روی صحنه می‌رود.

مستند «مشق امشب» به کارگردانی اشکان نجاتی و مهران نعمت‌اللهی از ۲۱ دی ماه در سینماهای هنروتجربه اکران خود را آغاز می‌کند.
به گزارش روابط عمومی فیلم، «مشق امشب» به کارگردانی اشکان نجاتی و مهران نعمت‌اللهی از ۲۱ دی ماه در سینماهای هنروتجربه اکران می شود.
این فیلم مضمونی را که عباس کیارستمی در سال ۶۷ در فیلم ماندگار «مشق شب» به آن پرداخته است، به روزرسانی می‌کند و لایه‌های پنهانی از نظام آموزشی امروز را که از دید جامعه دور مانده است، به تصویر می‌کشد.
مستند «مشق امشب» که خود را برای اکران در ایران آماده می کند پیش از این در سی و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند «ایدفا» در آمستردام هلند که معتبرترین جشنواره مستند جهان لقب گرفته و در شصت و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم زلین جمهوری چک که یکی از معتبرترین جشنواره‌های فیلم کودک و نوجوان در جهان محسوب می‌شود حضور یافته و همچنین در شهر لندن نیز روی پرده سینمای Bertha DocHouse رفته است. این مستند در بخش مستندهای اجتماعی_انتقادی بیست و چهارمین جشنواره فیلم مستند لیوبلیانای کشور اسلوونی، چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول ترکیه نیز به نمایش در آمده است.
ساخته مشترک اشکان نجاتی و مهران نعمت‌اللهی عنوان برترین مستند را در بخش فیلم‌های مستند هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ایرانی در زوریخ سوییس دریافت کرد و با تصمیم دبیر جشنواره منشور طلایی کوروش نیز به این مستند اختصاص یافت.
روزنامه گاردین در یادداشتی فیلم «مشق امشب» را تحسین کرده و درباره اهمیت این فیلم چنین نوشته است: مستند دلخراش و دردناک «مشق امشب» یک پیش‌فرض ساده دارد؛ مصاحبه با بچه‌های مدرسه‌ای ایرانی و قرار دادنشان جلوی دوربین و پرسش درباره زندگی، مدرسه، تکالیفشان و امید به آینده. این فیلم به نوعی دنباله‌ای بر مستند «مشق شب» ساخته عباس کیارستمی پدرخوانده سینمای مدرن ایران است. فیلمی که در آن همان سوالات را برای کودکانی که در سایه جنگ ایران و عراق بزرگ می‌شدند، مطرح می‌کرد. در فیلم همچنین درباره سیستم آموزشی ایران توضیحاتی ارایه می‌شود اما چیزی که باقی می‌ماند، تصویر ویرانگری از شکاف بین طبقه فقیر و غنی است. تماشای این فیلم آسان نیست، با این حال باید بدانیم بدون اینکه دنیا چشمانش را روی این بچه‌ها بندد، آن‌ها خودشان به اندازه کافی نامرئی هستند.

هومن رهنمون، کارگردان نمایش «عبدالرضا» با بیان اینکه سرنوشت تمام آدم‌های این نمایش را در لحظه آغاز اثر اعلام می‌کند، گفت نمی‌خواستم تماشاگر به جهت قصه رئالی که پیش رویش جان خواهد گرفت، درگیر دیدن و شنیدن قصه شود‌.

نگار امیری: هومن رهنمون، مربی، بازیگر و کارگردان تئاتر فعالیت خود را در این حرفه از اواسط دهه ۶۰ آغاز کرد. او فارغ التحصیل جامعه هنری آناهیتا زیر نظر مصطفی اسکویی، کارگردان تئاتر و پدر تئاتر علمی ایران است.

رهنمون در نمایش هایی چون «کلوچه دارچینی»، «رؤیای شب تابستان»، «خسیس» و «غول بزرگ مهربان» به عنوان بازیگر روی صحنه رفته است.

«کله پوک‌ها»، «آنکه گفت آری، آنکه گفت نه» و «رکسانا» آثاری‌ است که این هنرمند تاکنون کارگردانی کرده است. او سرپرست و موسس گروه تئاتر چکاوک است.

نمایش «عبدالرضا» به نویسندگی مهدی همتی و با کارگردانی او در تالار ایرانشهر از ۲۴ آذرماه سال جاری روی صحنه است. این اجرا بهانه‌ای شد تا با او به گفت‌وگویی بپردازیم که در ادامه می‌خوانید.

چه شد که برای اجرا سراغ نمایش «عبدالرضا» رفتید؟ ویژگی خاصی در متن وجود داشت؟

من در این مواقع به ندای درونم گوش می‌دهم. به ترتیبی دیگر می‌توان گفت متن من را انتخاب می‌کند نه من آن را. من در ابتدا تصمیم داشتم متن دیگری کار کنم اما دست تقدیر و میل خود متن گویا به اینجا انجامید که «عبدالرضا» برای اجرای صحنه‌ای آماده شود.

«عبدالرضا» در بستر تاریخ جنگ تحمیلی روایت خود را پیش می‌برد؛ چه نقطه مغفولی در تاریخ جنگ وجود دارد که «عبدالرضا» به آن می‌پردازد؟

شروع جنگ یکی از نقاط مغفول آن است. اینکه چطور شد با وجود کماندوهای نیروی دریایی، نیروی هوایی و زمینی به این راحتی بعثی‌ها وارد خرمشهر شدند؟ چرا بعضی از عشایر فریفته‌شده ساکن نوار مرزی جلوی تانک‌های در حال ورود بعثی‌ها به شلمچه گاومیش قربانی کردند؟ یا اینکه در آن هنگام کیت تانک‌های مستقر در یگان موتوری ارتش ایران به سرقت رفته بود و همه زمین‌گیر شده بودند؟ نقاط مغفول زیاد دیگری در تاریخ آغاز جنگ هست و نمایش «عبدالرضا» در حد توان به بخشی از آن‌‎ها می‌پردازد.

با توجه به ارجاعات اثر به آثار سینمایی و امکان استفاده بیشتر از تصویر و ویدئو، چرا چنین اتفاقی نیفتاده است؟

ویدئو پروژکشن در نمایش قبلی من با نام «رکسانا» جایگاه مهمی داشت. با همه انتقاداتی که بعضی از منتقدان درباره موضوع پروژکشن داشتند، من مصرانه انتخابم را دوست داشتم و درست می‌دانستم و طبیعتا در همه جنبه‌ها از حضور این ابزار در نمایش دفاع می‌کردم؛ اما در نمایش «عبدالرضا» فضای رئالیستیک روابط انسانی آن قدر لطیف، عمیق و روان جلو می‌رفت که هر آنچه سعی داشت توجه تماشاگر را به خودش جلب کند و لحظه‌ای او را از این جریان واقعی و زندگی جاری مقابل چشمانش غافل کند، از نمایش و از مقابل دیدگان تماشاگرانم جمع کردم‌. این اولویت و اصل در میزانسن‌های نمایش، در طراحی لباس، صحنه، گریم، نور و حتی پوستر و بروشور اثر هم دیده می‌شود‌. ما در این نمایش همگی کنار رفتیم تا میدان را برای بروز احساسات و تبلور ظرایف جاری در لحظات زندگی خالی کرده باشیم‌. این خواسته مورد تاکید من در همان طراحی‌های نخستین بود که نمایش «عبدالرضا» فقط از لابه‌لای لحظاتی که بازیگران نمایش خلق می‌کنند، جان بگیرد و دیده شود. ما جوری کنار رفتیم که بیم استحاله و غرق شدن تماشاگر می‌رفت. من سرنوشت آدم‌های نمایش را در آغاز فاش کردم تا مبادا تفکر مخاطب در این مسیر از دست برود چراکه تماشاگر را در ناب‌ترین لحظات زندگی با تعقل و توان تحلیلش لازم داشتم. همه چیز در چنین وضعیتی برای لیز خوردن و سقوط فراهم بود، آن هم در شرایطی که انتخاب آگاهانه شخص من و در قدم‌های بعدی همراهانی که به من اعتماد کردند، «بندبازی» بود. یک طرف پرتگاه استحاله تماشاگر و غرق شدن در قصه‌گویی و یک طرف پرتگاهی بود که تا خرخره‌اش، استخوان‌های روشنفکران درک‌نشده اعصار و قرون تبدیل به نفت و گاز شده بود. خلاصه علت انتخاب چنین رویکرد و انتخابی، این بود که هر تصویر دیگری که به نظرم اضافه می‌آمد حتی پروژکشن فیلم‌ها و پلان‌های ماندگار شاهکارهای استاد ارجمندم جناب آقای مهرجویی نازنین را از منظر مخاطبان دور کردم.

فکر می‌کنید چقدر تعلیق داستان توانسته است، اشاره به پایان‌بندی آن را جبران کند؟

اینکه سرنوشت تمام آدم‌های این نمایش را در لحظه آغاز این نمایش گفته‌ایم هم باز در ادامه همان خط کارگردانی مرکزی است که از بین نقدهایی که درباره این اثر تا امروز شنیده و خوانده‌ام فقط یک منتقد زیرک و دقیق به این موضوع اشاره کرده است‌. نمی‌خواستم تماشاگر به جهت قصه رئالی که پیش رویش جان خواهد گرفت، درگیر قصه دیدن و قصه شنیدن شود‌. تماشاگرم را تا ثانیه آخر نمایش نیاز داشتم، اصلا نمی‌خواستم تماشاگر در صندلی‌اش فرو برود و قصه ببیند. این بود که همان اول زیر کاسه کوزه بازی زدم و ماجرا را فیصله دادم که دفتر دیگری باز کنم و این کار را هم انجام دادم.

بازیگران نمایش «عبدالرضا» برچه اساس و معیاری انتخاب شده است؟

این سؤال را در این یکی،دو ماهه بارها پاسخ داده‌ام و تلاشم هر بار بر این پایه بوده است که در هر ورسیون فراز تازه‌ای و یا وجهی نو به نمایش گذاشته شود. به محض خواندن اولین طرح که توسط نویسنده عزیز، همراه و باهوش این نمایشنامه، مهدی همتی نوشته شده بود، نمی‌دانم چرا تصویر افشین زارعی دست از سرم برنمی‌داشت با اینکه افشین مشخصه‌های جنوبی خیلی برجسته‌ای هم در چهره ندارد. همانطور که در سؤال مربوط به انتخاب متن هم به آن اشاره کردم من قدری به نداهای درون یا اشارات و نشانه‌هایی که بی هیچ دلیلی در بزنگاه‌های مسیرم قرار می‌گیرند، گوش می‌دهم. بی‌تفاوت از کنار نشانه‌ها گذشتن را کفران نعمت می‌دانم. این بار هم ندای درونم را شنیدم و به سراغ افشین زارعی برای بازی نقش «عبدالرضا» رفتم. بر این مبنا بقیه بازیگران کار چیده شدند. در الیستراسیون‌های اولیه تلاشم بر این بود که کنار هم قرار گرفتن چهره‌های «عبدالرضا» و «خالو» کنتراست بالایی بسازد. حالا با این فرضیه وقتی بازیگر نقش «عبدالرضا»، افشین زارعی باشد، بی‌شک اولین و درخشان‌ترین خالو با همان فیلتر که گفتم، سیروس کهوری‌نژاد خواهد بود؛ اگر غیر از این عمل کنی بی‌سلیقگی کرده‌ای. خوشبختانه هر دو انتخاب اولم به همکاری منجر شد و شاکله اصلی را دقیقا همان‌طور که آرزو کرده بودم، بنا کردم و ادامه ماجرا...

استفاده از موسیقی زنده تا چه میزان توانسته است در  روند روایت داستان کار موثر باشد؟

اگر فرض کنیم، استفاده از نوای سنج و دمام فقط و فقط در همان لحظه صورت بگیرد که نریشن آغاز نمایش به نام‌ «محمد جهان‌آرا» برسد و ناگهان صدای سنج و دمام شنیده شود و بعد از این، نوازندگان سازهای‌شان را جمع کنند و بروند هم حضورشان ضروری بود. شما تیره بین دو ترقوه‌تان در ناحیه کتف‌های‌تان در آن لحظه تیر نمی‌کشد؟ اگر تیر می‌کشد، بدانید که اثر صدای سنج و دمام زنده همراه با نام آن زنده‌یاد است. به دکتر مراجعه نکنید ‌با آن درد و با آن تیر کشیدن تا می‌توانید، لذت ببرید. شاید دیگر به راحتیِ حالا حالاها گیرتان نیاید. افزون بر این در تمام لحظه‌های حضورشان حتی در نجواگونه‌ترین حضورهای‌شان، بویِ بندر، بویِ خرمشهر و شرجیِ محیط نمایشنامه را به سالن می‌آورند که اگر این اصوات قرار بود از اسپیکرهایِ سالن پخش شوند چنین رهاوردی نداشت. اسپیکرها فقط صوت پخش می‌کنند، هیچ‌کدام‌شان «بو»یِ خرمشهر منتشر نمی‌کنند. چرا؟! ولی حسین و هادی لشکری وقتی دشداشه‌های‌شان را می‌پوشند و سازهای‌شان را در دست می‌گیرند همراه با بدن‌های‌شان که در اختیار ریتم قرار می‌گیرد، حال و هوای خلیج همیشه فارس هدیه می‌آورند. حال و هوای اروندرود هدیه می‌آورند. عطر خرمشهر در سالن می‌پیچانند. موضوع دیگری را هم اینجا پیش شما افشا می‌کنم، بین خودمان و خوانندگان این گفت‌وگو بماند؛ من دست نوازندگان را برای دو صحنه خاص که نمی‌گویم کدام صحنه‌هاست، باز گذاشته بودم. به آن‌ها گفته بودم که نسبت به «حالِ» هر شب که از ترکیبات خاصی به وجود می‌آید، تاثیر بپذیرند و بنوازند. از آنجا که نوازندگان انسان‌های زنده هستند، می‌توانند روی ریتم و میزان صدا به نسبت حال و هوای لحظه، تاثیرات متفاوت داشته باشند‌. موسیقی ضبط شده چنین توانایی دارد؟ لااقل من خبر ندارم‌. دارد؟!

ضرورت اجرای نمایش آن هم در چنین شرایطی که بسیاری از افراد تئاتر را تحریم کرده‌اند، چیست؟

من مطلقا به تعطیلی تئاتر در هیچ شرایطی اعتقاد ندارم و چنین تصمیمی را در دشمنی با تئاتر و مردم می‌دانم. من به تمدد و دیگری تغذیه و مهندسی روح اجتماع برای تئاتر به عنوان دو رسالت اصلی آن قائل هستم. حالا به من بگویید؛ آیا تغذیه روح اجتماعی که در تنش قرار گرفته است و حالش بد است، باید تعطیل شود؟ اصلا باید تعطیل شود؟ معلوم نیست این تصمیم را در آغاز چه کسی و بر پایه چه قصدی گرفت و یک عده که از قضا اکثریت همکاران عزیز را تشکیل می‌دهند، دنبال این تصمیم یا بهتر است بگوییم «جو» راه افتادند. اگر من تنها کارگردانی باشم که معتقد است «تئاتر نباید تعطیل شود» و اکثریت مطلق که هیچ، همه عزیزان بگویند «باید تعطیل شود» باز هم  بعید می‌دانم تغییری در نگاهم ایجاد شود. تئاتر تعطیل کردن، عادت ناپسند نظام‌هاست که به محض نیاز به اتحاد و نیاز به تفکر و یا نیاز به «تعویض مداوم جای دوربین» برای آحاد ملت از آن استفاده می‌کنند که این بار توسط خود ما در حال اجراست.

چه کسی گفته اکثریت، همیشه کار درستی انجام خواهند داد؟ مواردی به خاطر ندارید که اکثریت اشتباه کرده باشند؟ من به خاطر دارم. در این مقطع تاریخی بیش از همیشه به تئاتر نیازمندیم. اگر نمایش «عبدالرضا» بتواند باعث آگاهی هرچند اندک حتی یک جوان فریفته‌شده در مقابل ویترین سازمان‌های سیاسی تجزیه‌طلب شود، کارش را انجام داده است. خواهش می‌کنم به جملات و کلماتم دقت کنید. سال‌ها گفتیم و مدیران عزیزِ مسیرمان ما را به باد تمسخر گرفتند. خاطرتان هست؟ این بار شما تحقیر نکنید. بشنوید... شک ندارم نمایش «عبدالرضا» کار خودش را به درستی انجام داده است. در مقابل آن جوان، شمای نوعی و هر کسی که معتقد است تئاتر باید تعطیل شود، چه پاسخی خواهید داشت؟ مطمئنم که کَک تصمیم‌گیرندگان این سیاست غلط یا نخواهد گزید یا خیلی دیر و بی‌اثر خواهد گزید. وقتی که گزیدن و نگزیدن هر دو بی‌اثر خواهند بود.  

و در انتها حرفی هست که برای گفتن باقی مانده باشد؟ 

سخن پایانی هم اینکه مبادا از طنازی و گاه گزندگی لحن من برنجید. تمام کسانی که برای تئاتر و در حوزه تئاتر تلاش می‌کنند مثل چشمانم برای من عزیزند و دوست‌شان دارم، حتی اگر من برای آن‌ها چنین نباشم.

نمایش «عقاب» به نویسندگی و کارگردانی ناصر آویژه از روز نهم دی ماه در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر اجرای خود را آغاز می کند.

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، «عقاب» عنوان یکی از تازه ترین آثار نمایشی تئاترشهر است، که از روز جمعه نهم دی ماه به نویسندگی و کارگردانی ناصر آویژه در تالار قشقایی مجموعه پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

 در خلاصه داستان این اثر نمایشی که براساس شعر عقاب سروده استاد پرویز ناتل خانلری روی صحنه می رود، آمده است: استاد صمیمی کارگردان مطرح تئاتر که به بیماری سختی دچار است، تصمیم دارد آخرین اثر هنری گروه خود را در فضای یک پارک برای تماشاگران اجرا کند. او اجرایش را براساس شعر عقاب سروده استاد پرویز ناتل خانلری آماده کرده است. اما در طول اجرا اتفاقاتی پیش آمده که مسیر نمایش را تغییر می دهد.»

ناصر آویژه نویسنده و کارگردان، علی یعقوب زاده تهیه کننده، ناصرآویژه، امیرحسین انصافی و شاهین گلکار بازیگران این اثر نمایشی را تشکیل می دهند.

ساغر لطفی نژاد طراح و سازنده عروسک، گیتا داودی مشاور هنری، ناصر آویژه طراح صحنه و لباس، سینا ییلاق بیگی مشاور طراح صحنه و لباس، رضا خضرایی طراح نور، جواد صادقی طراح پوستر و بروشور، امید علیرضایی دستیار اول کارگردان و برنامه ریز، رها آویژه دستیار دوم کارگردان، آراد پوزش مدیر صحنه ، مستانه کریمی منشی صحنه، امید علیرضایی و آراد پوزش طراح و سازنده تیزر، اختر تاجیک، سید احمدرضا اطهری، فرنوش قراشی پور (عکاسان)، سید مصطفی طباطبایی نسب، مهدی عابدی، هادی عابدی، میثم شیخی، امیررضا یوسف زاده (ساخت و نصب دکور) نیز دیگر عوامل اجرایی نمایش «عقاب» هستند.

نمایش «عقاب» به نویسندگی و کارگردانی ناصر آویژه از نهم تا بیست و هشتم دی ماه ساعت ۱۹:۴۵ با مدت زمان ۵۰ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر میزبان علاقه مندان تئاتر است.

با حمایت تالار هنر، نمایشنامۀ "سئنامرگو"  به نویسندگی ماندانا عبقری و کارگردانی علیرضا دهقانی روزهای پنجشنبه ۸ دی و جمعه ۹ دی ماه ساعت ۱۶ به شیوه نمایشنامه‌خوانی ویژۀ نوجوانان به روی صحنه میرود.

نمایشنامه "سئنامرگو" اقتباسی آزاد از داستان زال و سیمرغ شاهنامه است که پیش از این دو مقام نخست از دو جشنواره بادکنک طلایی و جشنواره کودک و شهر را کسب کرده است.

سایر عوامل اجرای نمایشنامه‌خوانی «سئنامرگو» عبارتند از:

نقش‌خوانان: مانداناعبقری، پرستو آراسته، محمدرضا لطفی، مانی نجم الدینی، محمدرضا باغی، علی کریم شجره، فرشاد ثابت.

صحنه‌خوان: رکسانه عبقری، منشی صحنه: الهه موسوی، طراح نور: کیوان ضیاپور، صدا: مهدی حنفی.

در خلاصه نمایشنامه «سئنامرگو» آمدهاست:

سام نریمان در روزی که قرار است با تولد فرزندش از شادی مشعوف شود، با دیدن موهای سپید نوزاد خشمگین شده و به دایهاش فرمان میدهد که طفل را از او دور کند. دایه به ناچار طفل را در پای البرز کوه رها میکند به این امید که ماده گور و آهویی او را به فرزندی بگیرد. سیمرغی که تازه صاحب سه جوجه شده طفل را به کنام خود میبرد و او را مادر میشود.

برای کسب آخرین اطلاعات و اخبار تالار هنر به سایت این مجموعه به آدرس www.honarhall.theater.ir و پیج اینستاگرام @honarhall.theater مراجعه کنید.

«پرواز با بالهای سوخته» عنوان یکی از تازه ترین آثار نمایشی تئاتر شهر است که طی روزهای هفتم تا شانزدهم دی ماه سال جاری در تالار قشقایی مجموعه پیش روی مخاطبان قرار می گیرد. 

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، «پرواز با بالهای سوخته» به نویسندگی مهدی اکبری و کارگردانی محمد ستوده  عنوان یکی از تازه ترین آثار نمایشی تئاتر شهر است که از روز هفتم تا شانزدهم دی ماه سال جاری در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می رود. 

در خلاصه داستان نمایش آمده است: «تو محله خواجه خضر هیچکس بدون اذن ما اجازه نفس کشیدن نداشت تا اینکه سروکله قاسم پیدا شد. اینکه می بینی دست‌پخت قاسمه.»

در این اثر نمایشی که یکی از نمایش های برگزیده بیست و هفتمین جشنواره تئاتر استان تهران بوده، رسول حق شناس، محمد مهدی پازوکی، سمیه کیا دربندسری، مهدی توکلی، طراوت طیبی، یوسف امان پور، محمد قائمی، سیدعلی حسینی نژاد ، هدیه فدایی، علی اصغر حق شناس، کیانا حق شناس، الهه تبریزی، تینا حاجی ابادی ،فاطمه حضوری، زینب داوودی، ریحانه شیخ به عنوان بازیگر حضور دارند. 

آزالیا پرستش دستیار کارگردان، فرزانه اسفندیاری منشی صحنه، محمد جواد صالحی طراح صحنه و نور، نوید میرزایی مدیر صحنه، مهدی ترابی دستیار صحنه، محمد جواد صالحی ،حسین نجفی، وحید گودرزی و نوید میرزایی گروه ساخت دکور، آزالیا پرستش طراح لباس، فاطمه شاهین دستیار لباس، نیلوفر طوفان پور طراح گریم، سامان شیرنسب آهنگساز، زهرا اصغری عکاس، میعاد حاجی میرزایی نوازنده سنتور و سه تار، سامان شیرنسب نوازنده کمانچه، پوریا سیری نوازنده هنگ دارم نیز گروه اجرایی این اثر نمایشی را تشکیل می دهند. 

نمایش «پرواز بر بالهای سوخته» به کارگردانی محمد ستوده طی روزهای یاد شده ساعت ۱۷:۳۰ با مدت زمان ۵۵ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان در تالار قشقایی تئاتر شهر روی صحنه می رود.