از پوستر تله تئاتر «یک آشنایی ساده» با بازی شبنم قلی خانی و ایوب آقاخانی به کارگردانی محمد قنبری رونمایی شد.

به گزارش روابط عمومی، از پوستر تله تئاتر «یک آشنایی ساده»که متین خیبلی است طراحی آن را به عهده داشته است، رونمایی شد.
نمایش «یک آشنایی ساده»به کارگردانی محمد قنبری اثر والنتین کراسناگوروف است که به زودی در یکی از پلتفررم های خصوصی اجرا می شود.

در این اثر نمایشی شبنم قلی خانی و ایوب آقاخانی به ایفای نقش می‌پردازند.

«یک آشنایی ساده» قصه زن و مردی است که در رستوران یک هتل با هم آشنا می‎شوند و با ورود زن به زندگی خصوصی مرد کشمکشی اتفاق می افتد.
این دومین اثر کراسناگوروف است که پس از «سهم زن» توسط این کارگردان برای پخش در پلتفرم های خصوصی آماده می شود.

در دوازدهمین برنامه "دراماتیک" رادیو نوفل عنوان شد:

امین میری: وقتی مسئولین تئاتر نمی بینند از مردم توقع تماشای تئاتر وجود ندارد
امید طاهری: پرسیدن این سوال برای کشوری که روی ویرانه های کهن ترین تمدن های تاریخ بنا شده و در عصر حاضر، داعیه انقلاب فرهنگی دارد، جز سرافکندگی چیزی ندارد.
سید محمد علی ابطحی: نباید انتظار داشت تئاتر مورد اقبال عموم قرار بگیرد
علی جعفری فوتمی: این سوال مهم به وجود می آید درحالی که جامعه با انواع و اقسام مشکلات و نابسامانی ها درگیر است اصلا چه نیازی به تئاتر احساس می شود؟

دوازدهمین برنامه "دراماتیک" رادیو نوفل به تهیه کنندگی میثم عبدی و اجرای علی جعفری فوتمی در شنبه ۸ خرداد ماه ساعت ۱۹ الی ۲۱ با حضور امید طاهری (منتقد و کارشناس تئاتر)، سید محمد علی ابطحی ( نویسنده و پژوهشگر دینی )، دکتر سعید اسدی ( پژوهشگر و استاد دانشگاه)، امین میری (بازیگر و کارگردان تئاتر) برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی عمارت نوفل شاتو، در ابتدای این برنامه دکتر سعید اسدی با بیان این که ایجاد شهروند جدید برای تشکیل جهان جدید یک ضرورت است، گفت: ما بدون ایجاد شهروندی جدید با تفکرات جدید نمی توانیم جامعه ای جدید را تشکیل دهیم.
او ادامه داد: یک جامعه برای تحول به فرهنگ نیاز دارد و یکی از مهمترین عناصر آن تیاتر است. عرصه ای که در برابر آن رقبای بسیاری قرار گرفته اند.

 امین میری هم در ادامه این برنامه گفت: برای من این سوال وجود دارد که آیا حقیقتا متولیان تیاتر این برنامه را میبینند و یا میشنوند و اگر بشنوند برای آنها مهم است که آیا تیاتر نیاز جامعه است؟
او با اشاره به این که وزرای فرهنگ در هیچ دوره ای این پرسش مهم را از خود نپرسیده اند، گفت: وقتی تیاتر برای متولیان آن اهمیت نداشته باشد چطور میتوان اهمیت آن برای جامعه را مشخص کرد.

امین میری با بیان این که سالیان زیادی است که شعارهای زیادی داده می شود، گفت: متاسفانه هیچگاه این شعارها عملی نشده است. امروز با این قیمت های نجومی بلیت تیاتر چگونه میتوان از یک خانواده انتظار داشت که برای دیدن نمایش به سالن ها بیایند.

امین میری با بیان این که در این سال ها اصلا چند وزیر یا رییس جمهور برای دیدن تیاتر به سالن های نمایش آمده اند، گفت: وقتی تئاتر برای افراد مسئول این جامعه ارزشی ندارد چطور میتوان از مردم انتظار دیدن تاتر را داشت؟

سید محمدعلی ابطحی هم در ادامه این برنامه گفت: نباید این انتظار را داشته باشیم که تیاتر مورد استقبال عموم قرار بگیرد چرا که در طول تاریخ هم این گونه نبوده است.

 او با بیان این که از گذشته تیاتر برای جامعه فرهیخته اجرا می شد و نباید انتظار را به جای دیگر برد گفت: این یک حقیقت است که باید زمینه ذهنی برای فهم تاتر در یک جامعه وجود داشته باشد. در واقع جامعه فرهیخته که اهل تیاتر هستند مخاطب این رسانه اند و چه اصراری در میان است که مسئولین برای دیدن تئاتر بیایند.
وی تصریح کرد: در واقع آنها با حضور تشریفاتی خود در سالن های تئاتر اتفاقا خود تبدیل به مانعی برای اجرای تئاتر می شوند.

بخشی از برنامه نیز به دو نقطه نظر مختلف دو مهمان برنامه در رابطه با بودن و یا نبودن مدیران کلان کشور در فضای تیاتر اختصاص پیدا کرد که یکی از مهمانان معتقد بود باید باشند و دیگری معتقد بود که حضور آنان مضر هست علاقه مندان میتوانند برای اطلاع از مباحث عنوان شده به فایل صوتی برنامه مراجعه کنند.

امید طاهری نیز با پاسخ به این سوال که آیا تیاتر برای جامعه ضرورت دارد یا خیر عنوان کرد:
این جمله به ظاهر یک پرسش ساده است اما وقتی در نظر بگیریم که ما بعد از بیش از دو هزار سال تاریخ تمدن به جایی رسیده ایم که میپرسیم آیا جامعه به تئاتر نیازدارد، یک شرمساری بزرگ برای همه ما و خصوصا نهادهای فرهنگی و در کل نهاد قدرت محسوب می شود.

پرسیدن این سوال برای کشوری که روی ویرانه های کهن ترین تمدن های تاریخ بنا شده و در عصر حاضر، داعیه انقلاب فرهنگی دارد، جز سرافکندگی چیزی ندارد.

آیا این نشانگر آن نیست که نهاد قدرت در کشور ما نسب به حیات احساسات ( تعبیر سوزان لنگر) جامعه، کاملا بی تفاوت و بی برنامه بوده؟! تا جایی که هنرمندان تئاترش چنان سرخورده شده اند که می پرسند آیا جامعه به تئاتر نیاز دارد؟!!

جامعه یک وجود زنده، دارای ابعاد گوناگونی ازحیات و دارای نیازهای متعدد است. جامعه خودش نیازهای خود را بیان میکند.
در یک ساختار حکومتی و دولتی سالم، هیچ کس ارباب و آقا بالاسر جامعه نیست که تصورکند حق دارد و می تواند برای انبوهی از انسانها تصمیم بگیرد.
در یک ساختار دولتی سالم، همه چیز از جامعه آغاز می شود و شکل می گیرد. حتی خود دولت.
بنابراین دولتمردان صرفا مسوول هستند که توجه کنند به نیازهای مردم و تلاش کنندتا آن نیازها را برآورده سازند. نه اینکه تصمیم بگیرند که مردم چه چیزی باید بخواهند و چه چیزی نباید!!

حالا اگر بخواهیم فکر کنیم که جامعه به تئاتر نیاز دارد؟ باید بگوییم به همان اندازه که جامعه به زبان نیازدارد. و چه بسا بیش از آن. زبان یک نظام ارتباطی است. اما بشر برای زندگی به نظام های ارتباطی دیگر نیز نیازمند است.
تئاتر و سایر هنرها هم نظام های ارتباطی هستند که محدودیت های زبان را ندارند و قادرند عرصه های دیگری از حیات بشر را پاسخگو باشند.
به همین دلیل است که سوزان لنگر، هنرها را برای حیات احساسات بشر، ضروری میداند.

حیات احساسات همان بخش از زیست ما انسانهاست که متاسفانه در جوامع به ظاهر، رو به توسعه ای چون ما، نادیده انگاشته می شود و تبعات آن، ناهنجاریهای متعدد فردی و اجتماعی و در نهایت ویرانی همه ی ارزش های انسانی است.

علی جعفری کارشناس و مجری برنامه دراماتیک هم در ادامه این برنامه گفت: در یکسال گذشته و متعاقب شیوع کرونا که منجر به تعطیلی اغلب فعالیتهای فرهنگی_هنری، از جمله تئاتر شده است. وقتی فعالان حوزه تئاتر و کارشناسان فرهنگی ازضرورت حمایت از تئاتر و هنرمندان هنرهای نمایشی سخن گفته و از تعطیلی تئاترها گلایه کرده اند ،بارها با سوالهایی از این دست مواجه شده اند که مگر خون هنرمندان تئاتر از بقیه رنگین تر است و اصولا درحالی که بسیاری از مشاغل به خاطر کرونا متضرر شده اند چرا باید تئاتری ها را تافته جدابافته ای دانست؟

او ادامه داد: گذشته از تمام این مسائل که مطرح شد، این سوال مهم هم به وجود می آید که درحالی که جامعه با انواع و اقسام مشکلات و نابسامانی ها درگیر است اصلا چه نیازی به تئاتر احساس می شود؟

این منتقد تئاتر گفت: به نظر می رسد حالا ما در شرایطی هستیم که باید به این سوال مهم پاسخ بدهیم. اینکه جامعه ایرانی چه نیازی به تئاتر دارد؟ آیا برای تئاتر می توان چیزی فراتر از وسیله ای برای گذران اوقات فراغت عده ای و در ارتباط ساختاری و سیستماتیک با لایه های مختلف جامعه، کارکردهای  اجتماعی، تربیتی و حتی سیاسی تعریف کرد؟

او در پایان توضیح داد: ما در این برنامه سعی می کنیم پاسخی کارکردی برای امری به ظاهر بدیهی بیابیم. اینکه اگر به نظرمان تئاتر در رابطه مستقیم و معنادار با جامعه پیرامون خود قرار دارد چه دلایلی برای این ارتباط می توان برشمرد.

برنامه "دراماتیک رادیو نوفل"  هر شنبه به صورت زنده از عمارت نوفل لوشاتو از ساعت ۱۹ الی ۲۱ روی آنتن می رود و همزمان از درگاه اینستاگرام به صورت زنده برای مخاطبین پخش می شود، شما می توانید برنامه "دراماتیک رادیو نوفل" را به صورت فایل صوتی در فضای مجازی و آپارات دریافت کنید.

تازه ترین تیزر نمایش «کنسرت تئاتر مرگ گرم» به کارگردانی محمدرضا عطایی فر که این روزها در تالار قشقایی تئاتر شهر روی صحنه رفته، پیش روی مخاطبان قرار گرفت.

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاترشهر،  تازه ترین تیزر نمایش «کنسرت تئاتر مرگ گرم» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا عطایی فر منتشر شد.
این اثر نمایشی از روز بیست و هشتم اردیبهشت ماه سال جاری ساعت ۱۸ به مدت زمان ۱۲۰ دقیقه و قیمت بلیت ۴۰ هزار تومان در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفته است.
(به ترتیب اپیزود): اپیزود یک: زرى اماد، محسن زرابادى، اپیزود دو: مهتاب باجلان، ‎على حیدرى، دانیال بلورى، اپیزود سه: محمد هادی عطایی، خسرو کشاورز ، محمدباقر صفانور، بیتا شیری، اپیزود چهار: حسین میرزاییان، محمدرضا عطایی فر، الهه جوانمهر ، اپیزود پنج: علی یعقوب زاده، الناز مکاری، اپیزود شش: زری اماد، رعنا حسین دخت، رهام شریفی، اپیزود هفت: محمد آسایشلو، مهدی اشتری، فائزه رجبی، احسان حاجیان، پرنیا عسگری، بیتا شیری، سپهر صفرخانی، سهیل صفرخانی ،آرمین میرزایی، پارسا شیرازیان ، علیرضا عرب، علیرضا اسلامی گیلانی گروه بازیگران نمایش را تشکیل می دهند.

رضا شاپور زاده طراح صحنه و لباس، المیرا رضی زاده دستیار کارگردان و برنامه ریز، رضا خضرایی طراح نور، شقایق فرشته مدیر روابط عمومی، آصف جاودان فر، وندا عفوی منشی صحنه، کیمیا  رضایی، مسیح کامرانی، سارا واحد نوعی، سپهر صفرخانی، سهیل صفرخانی، سارا واحد نوعی ، مبین هاشمی، یگانه حسینی، دستیاران طراح صحنه و لباس، فرشاد فیضی، روسانا اربابی، روزبه سلطانی گروه عکاسان، محمد قربانی تدوین گر و نریتور ، فاطمه عطار باشی و محمد قربانی گویندگان، مسیح کامرانی طراح تراکت، مرجان عطایی فر طراح پوستر، بروشور و ساخت کلیپ هم به عنوان عوامل اجرایی در این اثر نمایشی حضور دارند.

روایت داستانی نمایش «کنسرت مرگ گرم» از دهه چهل آغاز شده و تا دهه ١٤٠٠ ادامه خواهد یافت. این نمایش به صورت داستان گو در هفت اپیزود با زبان موسیقى، رخدادهاى مهم هر دهه را روی صحنه روایت می کند.

» برای تماشای تیزر اینجا را کلیک کنید.

کارگردان نمایش «سگک» می‌گوید: ۹۹ درصد باخت با ماست ولی با یک درصد امید کار می‌کنیم.

رضا بهرامی که به تازگی اجرای نمایش «سگک» را در تماشاخانه ایرانشهر آغاز کرده است، در گفتگو با ایسنا از شرایط دشوار اقتصادی سخن می‌گوید که دغدغه‌ای بزرگ‌تر از کروناست و از مدیران فرهنگی گله می‌کند که به جای حل مشکلات هنرمندان به دنبال عکس یادگاری هستند. 

او درباره جلب تماشاگران برای حضور در سالن‌های تئاتر می‌گوید: پیش‌بینی خوبی دارم. فکر می‌کنم تعطیلات پیاپی تئاتر در یک سال و چند ماه گذشته، نوعی تشنگی و احساس نیاز در تماشاگر ایجاد کرده است.
بهرامی با ابراز رضایت نسبی خود از تماشاگران این نمایش در روزهای اول اجرا ادامه می‌دهد: ما بیش از اینکه دغدغه کرونا را داشته باشیم، نگران فقر اقتصادی هستیم. تورم وحشتناک فعلی سبب شده مردم با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کنند و فقط به دنبال سیر کردن شکم خود هستند و اینکه سقفی بالای سر داشته باشند. در این وضعیت مردم نه دل خوشی برای تئاتر دیدن دارند و نه شرایط اقتصادی به بسیاری از آنان این اجازه را می‌دهد که بلیت تئاتر تهیه کنند.

این کارگردان با ابراز تاسف از اینکه همیشه فرهنگ و هنر در اولویت آخر قرار می‌گیرد، اضافه می‌کند: دولت‌های ما همیشه شعار فرهنگ‌سازی سر می‌دهند ولی در سیاست‌های کلان خود کمترین اهمیتی به این مقوله نمی‌دهند. حال آنکه در تاریخ دیده‌ایم بعد از نابودی اتریش در جنگ دوم جهانی، این کشور با وامی که برای بازسازی خود در اختیار گرفته بود، تنها به احداث سالن‌های تئاتر پرداخت چراکه فرهنگ را زیربنای توسعه کشور می‌دانست و این گونه شد که پایتخت اتریش هم از نظر فرهنگی و هم اقتصادی و گردشگری بسیار پررونق است. در مقابل، ما مدام از فرهنگ ۲۵۰۰ ساله خود می‌گوییم ولی برای توسعه آن قدمی برنمی‌داریم.

بهرامی با انتقاد از کم‌توجهی دولت به مقوله فرهنگ و هنر ادامه می‌دهد: دولت به جای حمایت از هنرمندان در دوران سخت کرونا مدام به دنبال حاشیه‌هایی است که بتواند با آنها عکس یادگاری بگیرد و خود را برجسته کند.

او با ابراز تاسف از اینکه هنرمندان در اولویت واکسیناسیون قرار نگرفته‌اند، اضافه می‌کند: این همه سریال در شبکه نمایش خانگی در حال تولید است. این همه کالای فرهنگی با سختی و مشقت آماده می‌شود، کار هنرمندان هم همانند کادر درمان و رانندگان وسایل نقلیه عمومی پرخطر است، چه ایرادی داشت که آنان هم در اولویت واکسیناسیون کرونا قرار بگیرند؟!

این کارگردان با تاکید بر شرایط سخت گروه‌های نمایشی در دوران کرونا می‌افزاید: ما داریم کار جهادی می‌کنیم. زیرا بررسی تمام جوانب نشان می‌دهد ۹۹ درصد باخت با ماست و ما با یک درصد امید داریم کار می‌کنیم و کوشیده‌ایم تئاتر را زنده نگه داریم. اما می‌بینیم مسولان از دیوار این تئاتر که در حال فرو ریختن است، استفاده می‌کنند و با همین دیوار نیمه ویران هم عکس یادگاری می‌گیرند.

بهرامی خاطرنشان می‌کند: گروه ما در دوران کرونا سه نمایش اجرا کرد درحالیکه بیشتر گروه‌های شناخته شده که همیشه پول‌های آن چنانی می‌گیرند، در این مدت فقط بیانیه دادند ولی تاریخ قضاوت خواهد کرد که چه کسانی در این دوران سخت چراغ تئاتر را روشن نگه داشتند.

بهرامی که نمایش خود را درباره شاهرخ ضرغام، یکی از شهدای جنگ ۸ ساله ایران و عراق روی صحنه می‌برد، با ابراز تاسف از اینکه هیچ یکی از نهادهای متولی کوچک‌ترین حمایتی از این نمایش نکرده‌اند، می‌گوید: نه قراردادی داریم و نه تضمین فروش. ۹ بازیگر روی صحنه دارم به اضافه چندین نفر عوامل پشت صحنه. اینها که با باد هوا زندگی نمی‌کنند. اما سازمان‌ها و نهادهایی که در شرح وظایف‌شان حمایت از کالای فرهنگی با مضمون دفاع مقدس وجود دارد، هیچ یک قدمی برای این نمایش برنداشتند. اما اگر همین نمایش، کارگردان مشهوری می‌داشت، کمک‌های میلیاردی می‌کردند و عکس یادگاری می‌گرفتند ولی ما سودی برایشان نداریم.

او با بیان اینکه به همه سازمان‌های مربوط نامه نوشته است، ابراز تاسف می‌کند: هیچ کدام کمکی نکردند. در کلام به به و چهچه سر می‌دهند ولی در عمل هیچ!

بهرامی که سال گذشته این نمایش را در جشنواره تئاتر مقاومت اجرا کرده است، درباره حمایت این جشنواره از نمایش «سگک» می‌گوید: این جشنواره به همه گروه‌های نمایشی ۲۰ میلیون تومان کمک هزینه داد. در حالیکه ما سه ماه تمرین کردیم. حتی اگر پول اجاره پلاتو و چای و بیسکوییت عوامل کار را محاسبه کنیم، خواهیم دید که ۲۰ میلیون برای تولید یک نمایش چقدر ناچیز است.

او در پاسخ به این پرسش که آیا مرکز هنرهای نماشی بودجه‌ای برای تولید نمایش‌های روی صحنه تخصیص نداده است؟ توضیح می‌دهد: تا به امروز از طرف مرکز هیچ تماسی با ما گرفته نشده. ما با تماشاخانه ایرانشهر قراردادی داریم که بر مبنای آن ۷۰ یا ۷۵ درصد فروش گیشه سهم گروه می‌شود و مابقی به سالن می‌رسد.

این کارگردان که در دوران کرونا در اجرای سه نمایش مشارکت داشته است، با اشاره به سخنان اخیر مدیر کل هنرهای نمایشی درباره حمایت از گروه‌های تئاتری ادامه می‌دهد: از سال گذشته تا به حال هنوز بخشی از مطالبات ما پرداخت نشده است و این پرسش جدی ماست که بودجه تئاتر کجا هزینه می‌شود. آن هم در شرایطی که تعداد تولیدات این اندازه کم بوده، به راحتی می‌شد به گروه‌های اجرایی کمک هزینه‌هایی درخور پرداخت کرد.

بهرامی با بیان اینکه در تئاتر همه مسئولیت‌ها به عهده کارگردان است، ادامه می‌دهد: با تک تک اعضای گروه قرارداد کتبی بسته‌ام. خاله بازی که نمی‌کنیم یا تئاتر دبستانی که اجرا نمی‌کنیم! اما هیچ چشم‌اندازی برای تسویه حساب با آنان ندارم. در چنین وضعیتی چگونه یک کارگردان می‌تواند همه نیرو و فکر خود را معطوف خلاقیت هنری کند، چراکه بیشتر فکر و ذکر او درگیر مسائل جانبی کار است.

او در پاسخ به پرسشی دیگر درباره وضعیت تبلیغات تئاتر در دوران کرونا، می‌گوید: سال‌هاست این معضل را داریم. وقتی سالنی روابط عمومی دارد، باید صفحه‌ای جذاب تدارک ببیند تا مخاطب را ترغیب کند نه اینکه در او ایجاد دافعه کند. با تمهیداتی مانند باشگاه تماشاگران و ... هم می‌توان بخشی از تماشاگران را حفظ کرد ولی اینها ضعف‌های مدیریتی ماست که متعلق به این دوره خاص هم نیست و مدت‌هاست با آن دست به گریبانیم.

رضا بهرامی در پایان با اشاره به انتخابات پیش رو ادامه می‌دهد: نمی‌دانیم رییس جمهوری جدید با چه راهکاری می‌آید ولی همیشه امیدوار بوده‌ایم وزیر فرهنگ درک درستی از این مقوله داشته باشد و تنها به دنبال عکس یادگاری نباشد. متاسفم برای وزیری که برای حضور در تئاتر ۵ دقیقه زمان می‌گذارد ولی از اول تا به آخر اختتامیه جشنوراه فیلم را می‌ماند حال آنکه بسیاری از بزرگان سینما پیشینه تئاتری دارند. وقتی وزیری چنین باشد، چه توقعی از زیرمجموعه او باید داشت؟!   

نمایش «سگک» نوشته کهبد تاراج و کار رضا بهرامی هر شب راس ساعت ۲۰ و به مدت یک ساعت در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می‌رود.

هم‌زمان با سالروز آزادسازی خرمشهر کتاب «بی‌بی سلطنت» به قلم محمدهادی زرگری محصول انتشارات روایت فتح منتشر شد.

به گزارش روابط عمومی بنیاد فرهنگی روایت فتح، کتاب «بی‌بی سلطنت» به قلم محمدهادی زرگری محصول انتشارات روایت فتح هم‌زمان با سالروز آزادسازی خرمشهر منتشر شد.

کتاب «بی‌بی سلطنت»، خاطراتی متنوع و جذاب در مورد چندین شخصیت انقلابی مهم شهر نهاوند مثل آیت‌الله محمدولی حیدری و شهید آیت‌الله علی حیدری و دیگر مبارزان مطرح شهر نهاوند و داستان زحمات زنانی است که در برهه‌ها و شرایط مختلف تاریخ، انقلاب و دفاع مقدس نقشی متناسب با جایگاه خود ایفا کرده‌اند؛  شبانه‌روز برای پشتیبانی از رزمنده‌ها در پشت جبهه با پخت مربا، رب، نان‌های کلوا‌ و دوخت لباس و . . . فعالیت کردند، است که بر بستر زندگی بی‌بی سلطنت زرگری و نقل خاطرات ایشان بناشده است. این کتاب در ۲۰۰ صفحه و ۶ فصل به چاپ رسیده است. برای آشنایی بیشتر مخاطب با فضای زندگی راوی کتاب و همچنین زبان شیرین او، تا جایی که متن اجازه داده و خوانش را سخت نمی‌کرده سعی شده از برخی اصطلاحات و جملات محلی استفاده بشود تا حلاوت این زبان به کام خواننده نیز بنشیند و او را تحت تأثیر خود قرار دهد. روانی و شیرینی کلام و سادگی زندگی نوشته‌ شده خواننده را ترغیب می‌کند تا در کمترین زمان ممکن مطالعه کتاب را به پایان برساند.

در بخشی از کتاب آمده است:
«سال ۷۴ بود و به مشکل خورده بودیم و باید خانه را می فروختیم، در حال جمع‌کردن وسایل بودیم که زنگ خانه به صدا درآمد، مش گوهر بود ناراحتی را به‌وضوح می‌شد در صورتش دید بدون هیچ مقدمه‌ی شروع کرد به عتاب کردن که چرا می‌خواین این خونه رو بفروشید؟!... نکنید! این خونه، خونه امام زمانه ... نباید بفروشیدش...»

سه نمایشنامه جدید روز جمعه هفتم خرداد ماه سال ۱۴۰۰ با حضور تعدادی از هنرمندان و علاقه مندان تئاتر در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر رونمایی می شوند.

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاترشهر، سه نمایشنامه «ذَبیح»، «خواستگارانِ مهری‏ناز، شاهدختِ دیارسختستان!» و «صبا» به نویسندگی صبوره رنگرز که به همت نشر «آماره» منتشر شده اند،  ساعت ۱۶ روز جمعه هفتم خرداد ماه در  تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر رونمایی می‌شوند.

در این مراسم عطاالله کوپال مدرس و پژوهشگر تئاتر، شهرام احمدزاده منتقد و پژوهشگر و هومن بنائی  منتقد و پژوهشگر به معرفی کتاب‌های «ذَبیح»، «خواستگارانِ مهری‏ناز، شاهدختِ دیار سختستان!» و«صبا» خواهند پرداخت.

در توضیحات تکمیلی این سه نمایشنامه آمده است:
صبوره رنگرز درنمایشنامه «ذَبیح» به موضوع جنایت پرداخته که همواره ذهن بشر را از دیرباز، از بدو خلقت تا امروز، به خود مشغول داشته است. او در نمایشنامه «خواستگارانِ مهری‏ناز، شاهدختِ دیار سختستان!» با اقتباس از شیوه‏‌ نمایش‏های سنتی ایرانی، به ویژه «تخت حوضی»، توانسته است تلفیق مناسبی از شیوۀ تئاتر مدرن با نمایش‌های سنتی به عمل آورد.

نمایشنامه «صبا» نیز در واقع نوعی متادرام است. یعنی نمایشنامه‏ ای در باره‌‏ نمایشی دیگر، که شخصیت ‏های نمایشنامه‏‌ نخستین قرار است آن را به صحنه ببرند. این سه نمایشنامه در کارگاه نوآوران ادبیات و زیر نظر مستقیم دکتر عطاالله کوپال شکل گرفته است.

مراسم رونمایی و نمایشنامه‌خوانی و جشن امضاء این آثار روز جمعه هفتم خرداد ماه از ساعت ۱۶ تا ۱۸ در مجموعه تئاتر شهر با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و فاصله‌گذاری برگزار و شرکت برای عموم نیز آزاد است.

فروغ قجابگلی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در تله تئاتر «اتاق عروس» به کارگردانی محمد قنبری به ایفای نقش می‌پردازد.

به گزارش روابط عمومی، فروغ قجابگلی که در کارنامه کاری خود ایفای نقش در آثار سینمایی، تئاتر و تلویزیونی را به ثبت رسانده است، قصد دارد در جدیدترین تجربه خود در عرصه بازیگری با تله تئاتر «اتاق عروس» به کارگردانی محمد قنبری به صحنه برود.
پیش تر نسیم ادبی و گیتی قاسمی به این پروژه نمایشی پیوسته بودند.
«اتاق عروس» نوشته کراسناگوروف و با ترجمه ماندانا مجیدی برای پخش در پلتفرم‌های خصوصی آماده نمایش می‌شود.

این سومین اثر کراسناگوروف با ترجمه ماندانا مجیدی است، که پس از تله تئاتر «سهم زن» و «یک آشنایی ساده» توسط این کارگردان ساخته می شود.

«اتاق عروس» داستان دختر جوانی به نام نادیا است که یک‌باره تصمیم به ازدواج گرفته و حالا در تالار عروسی به انتظار دامادی نشسته که در ساعت مقرر در تالار حاضر نشده است.

اداره‌کل هنرهای نمایشی همزمان با گرامیداشت سالروز فتح خرمشهر برنامه سراسری اجرای آثار منتخب خیابانی را مشخص کرد.
به گزارش روابط‌عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، همزمان با گرامیداشت سالروز فتح خرمشهر برنامه سراسری اجرای آثار منتخب خیابانی با همکاری کانون تئاتر خیابانی و انجمن هنرهای نمایشی مشخص شد. این آثار  پیش از این برگزیده حضور در چهار رویداد سی و نهمین جشنواره تئاتر فجر، خیابان تاتر ایران، هفدهمین جشنواره تئاتر مقاومت و هجدهمین جشنواره نمایش عروسکی (تهران-مبارک) بودند و در این رویدادها چند نوبت روی صحنه رفته‌اند.
بر این اساس ۷۸  اثر نمایشی از مجموع ۱۱۷ اثر که در ۴ رویداد ذکر شده حضور داشتند به عنوان آثار منتخب این رویداد  استخراج شد که انتخاب این آثار بر مبنای هر کارگردان اجرای یک اثر نمایشی است.
از سی و نهمین جشنواره تئاتر فجر در بخش‌های اصلی، سرباز انقلاب و دو اثر بخش ویژه در مجموع ۳۹  نمایش؛ از رویداد خیابان تاتر ایران در سه بخش اصلی ۲۸ اثر ، بخش آیینی سنتی ۸ نمایش  و بخش کودک و نوجوان ۱۱ اثر و در مجموع ۴۷ اثر نمایشی؛ از هفدهمین جشنواره تئاتر مقاومت۲۰ اثر و از هجدهمین جشنواره نمایش عروسکی (تهران-مبارک) ۱۱ نمایش در این برنامه سراسری اجرا خواهند داشت.
بر مبنای این برنامه قرار است آثار منتخب تهران در چند نقطه شهر به مدت ۵ روز و آثار منتخب دیگر شهرها با هماهنگی ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و شعب انجمن هنرهای نمایشی در شهر یا استان خود به اجرای اثر نمایشی بپردازند.
بعد از اجرای آثار منتخب در این رویداد قرار است با ارسال فراخوانی از گروههای نمایشی خیابانی که در این ۴ جشنواره اثری را ارائه نداده بودند دعوت به ارسال اثر جهت اجرای عمومی شود.
اسامی آثار منتخب به زودی بر روی سایت ایران‌تئاتر قرار خواهد گرفت.

ادیپ شهریار عنوان نمایشنامه ای است که اثر ماندگار نمایشنامه نویس عصر یونان باستان سوفکل می باشد و اجرا خوانی این اثر به کارگردانی افشین قاسمی شنبه ۸ خرداد ساعت ۱۹ در خانه نمایش مهرگان توسط گروه هنری آوای ققنوس صورت می گیرد

در خلاصه این اثر آمده است: ادیپ در جوانی برای پیدا کردن راز حقیقت زندگی خود راهی سفر می شود، پیشگویی از تقدیر شوم که در انتظار اوست، وی را آگاه می کند. ادیپ برای فرار از تقدیر راهی شهر تب می شود. اما جادوگری به نام ابوالهول (موجودی نیمه انسان و نیمه حیوان) بر سر دروازه شهر نشسته و هر که معمای او را پاسخ نگوید جان می سپارد و هر که معمایش را پاسخ بگوید او خودش را خواهد کشت. (معمای ابوالهول: آن چیست که چهارپا و دو پا و سه پا دارد و پاسخ ادیپ: انسان) به واسطه پیروزی در حل معمای ابوالهول و به پاس شکست او مردم پادشاهی شهر تب را به ادیپ می بخشند و از آنجا که پادشاه سابق شهر زمان طولانی است از سفر بازنگشته، دست ملکه را در دست او می گذارند و ملکه همسر ادیپ می شود. پس از سال ها مرگ و طاعون به شهر هجوم می آورد و کاهنان راه حل این فاجعه را از بین بردن گناهکاری می دانند که مرتکب گناهی بزرگ شده است. اکنون ادیپ در جستجوی فرد گناهکار و نجات شهر خویش از هیچ امری کوتاهی نمی کند.