سلام بر همه
خدا قوووووت هیجانی شدم کلی ، خلاقانه و خوب بود
خانم آقانوری عالی بودین

درود بر گروه طناز و هنرمند نمایش به علت ضیق مکان
برای من آشنایی با این گروه نمایشی، دیدن قتل آقای هاورشام بود و بی تعارف به دنبال همان طنز اسلپ استیک و شوخی ها با ساختار نمایش و تئاتر بودم. فکر می کردم نه به آن میزان، اما حتما خواهم خندید. حتی گاهی در میانه نمایش یاد تکه ها و شیرینی های ایمان نظیفی یا عصبیت احمد صمیمی می افتادم. اما خب آن نمایش هر چه که بود تمام شد و چه حیف که ازش تله تئاتری در تیوال موجود نیست.
من از دیدن نمایش کمی سرخورده شدم. سرخورده شدن از توقع میاد و من فکر می کردم با توجه به خلاصه داستان و دیدن عکسهایی که از اجرای قبل از عید است با پدیده دیگری روبرو خواهم شد. می خواستم ابتدا بنویسم انگار که بلیط فیلم سید ابراهیم عامریان را بگیری اما با فیلمی از عبدالرضا کاهانی روبرو بشی هر دو کمدی هستند اما این کجا و آن کجا. این تعبیر هم البته اشتباه بود. بعد از دیدن نمایش و قبل از اینکه چیزی بنویسم ابتدا داشتم کامنتهای دیگران را می خواندم که در کامنت کاربر عزیزی یه نام "سید مهدی"، متوجه شدم که این اثر قبلا با دو نام دیگر اجرا شده است. (سانتیمتر و زیر زمینی ها) وقت زیادی صرف کردم تا بیشتر در مورد آن دو بخوانم و از روی عکسها متوجه شدم چقدر این اجرایی که دیدم به سلیقه من نزدیک تر است. نه که به شیرینی جواد خواجوی نخندم و آن طنز را دوست نداشته باشم. اما واقعا ترجیح میدهم به جای دیدن پیرمردی سوند ادرار به دست، پیرمردی ببینم که وقتی حرفی ندارد آواز می خواند.
نمایش یک نمونه بی نقص طنز تلخ بود. دکور و ابداعات کارگردانی دقیقا به جا بودند و روایت را کامل کردند. بازی های دقیقا در جای خود کار می کردند و مهمترین عامل خنده بودند، یکی دو تا تپق و ادای اشتباه دیالوگ شنیدم اما واقعا در کلیت کار گم بودن. بازی ها پر بودند از انفجارها و پانچ لاین هایی که ... دیدن ادامه ›› می توانستند تا حد دلدرد ( مثل قتل آقای هاور شام ) خنده بگیرند، اما به جوهر اصلی روایت وفادار موندن و سر موقع پس کشیدن. توقع داشتم کار کمی شلوغ تر باشد. حتی فکر می کردم مهمانهایی هم به این ترکیب وارد شوند، اما نمایش نخواست این روایتش را لوث کند و به عمد تلخ ماند.
در مجموع من به این نمایش چهار ستاره میدم و خیلی به مخاطب عام به عنوان نمایش کمدی توصیه نمی کنمش.
نکته انحرافی: در نمایش هاورشام یکی از خنده دار ترین شوخی ها درگیری نقشی بود که ابتدا خانم آذین نظری بازی می کردن و بعد از بیهوش شدن خانم فخارمنش بازی در اون را به عهده گرفتن. بعد هر دو با هم روی صحنه برای این نقش درگیر می شدن و واقعا این درگیری موقعیت خنده داری ایجاد میکرد. با مقایسه کست نمایش قبل و بعد از عید متوجه شدم باز هم این دو بازیگر هنرمندانه یک نقش را دارند بازی می کنند. 😊 . خدا را شکر این دفعه شاهد جنگ و درگیری روی صحنه نبودیم.

با آرزوی موفقیت و بهروزی برای تمامی گروه نمایش به علت ضیق مکان. خیلی لذت بردم از هنرمندی شما در روایت این داستان. و اینکه بودن اسم شما در هر نمایشی برای من دلیلی برای دیدن آن نمایش خواهد بود.

پنجشنبه شب ،۳۱ اردیبهشت ماه، به تماشای این اجرا نشستم و متوجه شدم که نویسنده اثر، محمد مساوات هم حضور داشت و این خیلی ارزشمنده که به دیدن کار هنرجوهاش می‌ره و با دقت دنبالشون می‌کنه.
اجرا از نظر من در برخی انتخاب‌های اجرایی پیشنهادهای تازه‌ای به متن مساوات اضافه می‌کنه و تقابل دو کاراکتر رو در سطح بالاتری پی‌ می‌گیره و این نقطه قوت اجراست که بدون استفاده از دکور و صرفاً با بهره‌گیری از توانایی‌های دو بازیگرش و استفاده از امکانات نوری، فضایی رو می‌سازه که تماشاگر رو در مسئله اجرا تا حد زیادی درگیر می‌کنه.
در این بین، به نظرم اجرا اگر کمی جسارت بیشتری در دست بردن به متن داشت، سطح کار که سطح قابل قبولی هست بالاتر هم می‌رفت، به خصوص این‌که بازیگران در بسیاری از لحظات اجرا نشون می‌دن چنین امکانی در اون‌ها وجود داره که ارائه‌ی جسورانه‌تری هم داشته باشند.
اجرا تلاش داشته دوئتی از دو بازیگرش بسازه که شبیه به نواختن یک ساز توسط دو نفره که گاهی سایه‌هاشون روی هم میوفتن و گاهی از هم فاصله می‌گیرن و این یعنی ایده اصلی متن رو به خوبی درک کرده.
تنها چیزی که فکر می‌کنم نسل دهه هفتاد و هشتاد تئاتر ایران (که خودمم توش هستم) باید حواسمون بهش باشه اینه که در عین یاد گرفتن از ایده‌ها و دانش نسل قبل، لحن خودمون رو هم در اجرا پیدا کنیم، چیزی که این اجرا در برخی لحظاتش در اون موفقه و در برخی لحظات هم نیازمند اعتماد به نفس بیشتریه.
به ... دیدن ادامه ›› تک تک عوامل اجرا بابت این‌که توی این روزهای سخت تونستن اثری رو تولید و ارائه کنن که مشخصه دقت زیادی در ساختش صورت گرفته تبریک می‌گم.
امیدوارم روز به روز اجراهای درخشان‌تری رو هم ازتون شاهد باشم. 👌

برای دومین بار دیدم و بیشتر از بار اول لذت بردم
کمدی باحال و دیالوگ ها به جا
مرسی از گروه کارگردانی و بازیگران

میشه گفت تو نمایش های که این روزها تو سالن های مختلف در حال اجرا میباشد طوروپ طرب یکی از بهترین و شاخص ترین آنهاست . نمایش بخصوص از اواسط اجرا بسیار تماشایی و جذاب دنبال می‌شود طوری که تماشاچی از دیدن آن بیشتر لذت می‌برد. تمامی بازیگران عالی و پر تلاش در حال بازی هستن ( یکی از یکی بهتر ) بخصوص خانم الهه شه پرست با آن لهجه زیبا و دلنشینش . در پایان در حد یک پیشنهاد چه خوب میشد که یکی از اجراهای نمایش رو به زنده یاد علی سلیمانی که در اجرای سال ۹۳ در در آن نقش داشت تقدیم کرد . روحش شاد . 🙏🙏

خیلی خیلی خوب بود
ممنونم از شما