تئاترواره میراث (بانوی بی نشان) نوشته امید نژاد کاظم و کارگردانی محسن رضائی از ۷ بهمن در فرهنگسرای نیاوران اجرا خواهد شد.

به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی بنیاد آفرینش‎های هنری نیاوران، در این برنامه دو کارشناس در خصوص شخصیت و زندگی والای حضرت فاطمه زهرا (سلام الله) صحبت می کنند و سه بازیگر در ارتباط با موضوعات مطرح شده به ایفای نقش می پردازند .
همچنین قرار است در فضای باز فرهنگسرای نیاوران دو چادر، یکی برای آموزش نقاشی با موضوعات مذهبی به کودکان و دیگری برای بحث و گفتگو با مردم برپا شود.
امید نژاد کاظم نویسنده، محسن رضائی کارگردان و  دکتر آرش بغدادچی تهیه کننده گی این برنامه را بر عهده دارند
بازیگران این نمایش عبارتند از: امید شهرابی، علیرضا مینائی، علی ملایری، رادین حسینی، سینا سعیدی، محمد جواد رفیعی.
نمایش تئاترواره میراث (بانوی بی نشان) از ۷ تا ۱۱ بهمن ساعت ۱۹ و ۲۱ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران اجرا می‎شود. حضور در این برنامه آزاد و رایگان است و علاقمندان می‎توانند جهت رزرو این برنامه  به سایت تیوال و یا گیشه فرهنگسرا مراجعه کنند.

 هیأت انتخاب آثار تئاتر صحنه ای و محیطی نهمین جشنواره دانشجویی و مردمی تئاتر ثمر معرفی شدند.

مهرداد کوروش نیا ، الهام شعبانی ، فرزین محدث ، سعید نجفیان و علی ساسانی نژاد طی احکامی جداگانه از سوی دکتر رضا دادویی هیأت انتخاب آثار تئاتر صحنه ای و محیطی نهمین جشنواره دانشجویی و مردمی تئاتر ثمر را بر عهده گرفتند.

به گزارش تیوال به نقل از پایگاه اطلاع رسانی و روابط عمومی نهمین جشنواره دانشجویی و مردمی تئاتر ثمر اسامی هیأت پنج نفره انتخاب آثار تئاتر صحنه ای و محیطی نهمین جشنواره دانشجویی و مردمی تئاتر ثمر را اعلام کرده است.

مهرداد کوروش نیا نویسنده و کارگردان تئاتر ، الهام شعبانی بازیگر و طراح لباس ، فرزین محدث بازیگر تئاتر و سینما و تلویزیون ، سعید نجفیان کارگردان تئاتر و علی ساسانی نژاد طراح صحنه و کارگردان تئاتر، آثار تئاتر صحنه ای و محیطی جشنواره امسال را انتخاب می‌کنند.

نتایج انتخاب آثار این مرحله  ۷ بهمن ماه اعلام خواهد شد.

نهمین جشنواره دانشجویی و مردمی تئاتر ثمر با دبیری دکتر رضا دادویی از ۹ الی ۱۸ اسفند ماه در عمارت نوفل لوشاتو برگزار خواهد شد.

به گزارش تیوال به نقل از ایران آرت، کارگردان نمایش «مسکو، فلکه باغشاه» می‌گوید این نمایش درباره این است که چطور یک سیستم آرمان‌گرا می‌تواند هویتی پوچ را برای شخصی فعال در عرصه سیاست بسازد و بعدا بنا بر مصالح جدید، هویت او را تخریب کند.

«مسکو، فلکه باغشاه» یک اثر کمدی درام سیاسی است که ماجرای 26 سال تلاش یک جاسوس حکومت شوروی برای کشف راز حادثه انفجار سن‌پترزبورگ در آستانه انقلاب روسیه را روایت می‌کند. البته این ماجرا هیچ‌گاه در شوروی سابق اتفاق نیفتاده است و داستان این نمایش کاملا بر اساس تخیلات ذهنی نوید عظیمی، نویسنده آن شکل گرفته است. عظیمی از نویسندگان طنز رادیویی است که در دوران دانشجویی خود، نمایش‌هایی همچون «وکیل مهاجم» و «پولتیک» را در دانشگاه کاشان به روی صحنه برده و با نمایش «پولتیک» موفق به کسب مقام دوم بخش تئاتر دانشجویی در ششمین جشنواره ملی رویش در سال 95 شده است.

عطا کشاورزجود، کارگردان نمایش «مسکو، فلکه باغشاه» نیز در آثاری مانند نمایش‌های «پولتیک» و «وکیل مهاجم» و اپراهای «انسان و بهشت» و «رستاخیز خورشید» در دانشگاه کاشان به ایفای نقش پرداخته است و تا کنون نمایشنامه‌خوانی «سه شب با مادوکس» را در تماشاخانه آژمان و نمایش «رویداد خنثی» را در دانشگاه کاشان کارگردانی کرده است. اما «مسکو، فلکه باغشاه» نخستین تجربه حرفه‌ای کشاورزجود در عرصه کارگردانی تئاتر محسوب می‌شود.

پرستو پرواز، عماد جاویدپور، افشین رازی، علی قنبر و هدیه هاشمی گروه بازیگران «مسکو، فلکه باغشاه» تشکیل می‌دهند. اجرای این اثر نمایشی که ابتدا قرار بود تا پایان دی‌ماه به پایان برسد، به دلیل لغو آن در روزهای عزای عمومی و استقبال مخاطبان در روزهای گذشته، تا 3 بهمن تمدید شده است.

حال به مناسبت این تمدید و به بهانه ورود عطا کشاورزجود با «مسکو، فلکه باغشاه» به دنیای حرفه‌ای تئاتر، با این کارگردان جوان در ایران‌آرت به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

 چه شد که تصمیم گرفتید با نمایش «مسکو، فلکه باغشاه» پا به دنیای حرفه‌ای تئاتر بگذارید؟

چهار سال پیش، در زمانی که هنوز دانشجو بودیم و نوید عظیمی، متن این اثر را نوشت و خودش برای اولین بار آن را در دانشگاه کاشان اجرا کرد، این نمایشنامه بسیار نظرم را جلب کرد و تصمیم گرفتم حتما روزی آن را در فضایی حرفه‌ای به روی صحنه ببرم. نمایشنامه «مسکو، فلکه باغشاه» از آن جهت برایم جذاب است که قصه‌ای پرگره و فضایی سیال دارد. یعنی داستان آن به‌گونه‌ای است که نمی‌توان برایش زمان و مکان مشخصی و می‌تواند با هر موقعیت تاریخی و جغرافیایی متناسب باشد. همچنین این متن با وجود داشتن المان‌هایی رئال، در فضایی فانتزی و گروتسک رقم می‌خورد که همین مساله جذابیت این نمایشنامه را برایم دوچندان کرد. ساختار مدرن و رویکرد رئال«مسکو، فلکه باغشاه» نیز از دیگر مواردی بود که باعث شد تصمیم به ساخت این اثر بگیرم.

چه مدت درگیر ساخت «مسکو، فلکه باغشاه» بودید و بازیگران این اثر چطور انتخاب شدند؟

از شهریورماه جلساتی را برای پیش‌تولید این نمایش با مدیرتولید و نویسنده اثر برگزار کردیم، اما بازیگران کار در اوایل ماه مهر انتخاب شدند. در میان گروه بازیگران نیز نخست به سراغ افشین رازی رفتیم که هم از اساتید من در زمینه تئاتر محسوب می‌شود و هم پیشینه‌ای قدرمتند و توانایی بالایی در زمینه بازیگری دارد. او نزدیک سی سال است که روی صحنه است و البته در این مدت حدود 15 سال از تئاتر دور بوده. سایر بازیگران نیز همگی جوان، مستعد و پرانرژی هستند که هر کدام چند سال سابقه بازیگری دارند و بارها در صحنه‌های مختلف تئاتر ایفای نقش کرده‌اند. در این میان عماد جاویدپور، بازیگر نقش میخائیل سابقه کار تصویری نیز دارد و در سریال «از سرنوشت» که هم‌اکنون از شبکه دو سیما پخش می‌شود، ایفای نقش کرده است.

 با وجود رئال بودن فضای داستان نمایش شما، موقعیت‌های گروتسک فراوانی در آن دیده می‌شود. چطور توانستید این موقعیت‌های گروتسک را در این بستر رئال بگنجانید؟

ما نخست تلاش کردیم با ساخت موقعیت‌های این نمایش و زنجیر کردن آنها به یکدیگر، فضایی فانتزی را شکل دهیم و پس از آن سعی داشتیم موقعیت‌های گروتسک را از دل این فضای فانتزی بیرون بکشیم. البته من در مراحل ساخت این نمایش بر حفظ بعد داستانی متن و شکل‌گیری روابط میان شخصیت‌ها بسیار تاکید داشتم، زیرا اعتقاد دارم ابتدا باید روابط بین شخصیت‌ها شکل بگیرد و بعد این روابط موقعیت‌هایی را پدید می‌آورند که می‌توانند با کمی خلاقیت به موقعیت‌هایی گروتسک تبدیل شوند. اما با وجود فضای گروتسک حاکم بر نمایشنامه، داستان به هیچ وجه اجازه نمی‌دهد که نمایش در بستری سورئال یا ابزورد اتفاق بیفتد، بلکه ما به فضایی فانتزی و شاد احتیاج داشتیم تا بتوانیم در بستری رئال به مفهوم گروتسک دست پیدا کنیم.

به نظر می‌رسد فضای سیاسی حاکم بر قصه نمایش ایجاب می‌کرد که از نمادهای بیشتری برای نشان دادن المان‌های جامعه کمونیستی شوروی استفاده شود. اما با این حال می‌بینیم که چندان توجهی به نمادهای این جامعه نداشته‌اید. علت آن چیست؟

همان‌طور که گفتم، این نمایش بستر زمانی و مکانی خاصی ندارد و قصه آن لزوما به جامعه شوروی در ایام جنگ جهانی دوم نیست. این قصه روایتگر یک هویت‌سازی و هویت‌شکنی در جامعه‌ای آرمانگراست که این جامعه می‌تواند هر کجایی از جهان واقع شده باشد. بنابراین سعی کردیم که در تولید این اثر تا حد ممکن از نمادگرایی پرهیز کنیم و فقط در طراحی صحنه و تهیه آکسسوار از چند المان کوچک به صورت سمبولیک استفاده کرده‌ایم. اتفاقا تمرکز اصلی ما در ساخت این نمایش، روایت کردن قصه‌ای جذاب بود که بتواند مخاطب را سرگرم کند. بنابراین تلاش کردیم تا به جای استفاده از نمادهای اجتماعی و سیاسی، بیشتر روی روابط و موقعیت‌ها کار کنیم، زیرا قصه این نمایش آن‌قدر گره و معما دارد، که اگر به درستی اجرا شود، بدون نیاز به نمادین کردن فضا، همه مفاهیم و پیام‌هایش را به مخاطب منتقل می‌کند.

 با این حال یک اثر هنری با زمینه‌ای سیاسی، حامل پیام‌هایی برای مخاطب خود خواهد بود. شما با ساخت این نمایش قصد داشتید چه پیام‌هایی را به مخاطبان جامعه امروز ایران منتقل کنید؟

ما صرفا به دنبال ارائه پیام به مخاطب جامعه امروز ایران نبوده‌ایم. زیرا قصه‌ای که در این متن روایت می‌شود جهان‌شمول است. در این قصه بی‌ارزشی یک هویت ساختگی تبیین می‌شود، یعنی مشخص می‌شود که یک سیستم آرمان‌گرا چطور می‌تواند به صلاحدید خود در یک زمان، هویتی غیرواقعی را برای یک شخص بسازد و چگونه تصمیم می‌گیرد که بر مبنای مصالح زمانی دیگر، آن هویت غیرواقعی را تخریب کند. البته قصه ما به هویت یک فرد پرداخته است، اما این هویت فردی می‌تواند نماینده بسیاری از پدیده‌ها و مفاهیم اجتماعی و سیاسی دیگر نیز باشد.

 آیا در این بستر شخصیت‌های نمایش نیز نماینده قشری خاص از جامعه جهانی هستند؟

لزوما این‌طور نیست، بلکه شخصیت‌های این نمایش، کاراکترهایی شناورند، کاراکترهایی که بعضی به بار کمیک کار کمک می‌کنند و بعضی به بعد درام آن. مثلا نقش سرباز در این نمایشنامه شخصیت کمیک قصه است و نوع رابطه او با فرمانده‌اش بیشتر فضاهای کمدی را شکل می‌دهد. اما ماجرایی که برای نقش میخائیل یعنی همان سیاست‌مدار فریب‌خورده در طول قصه رخ می‌دهد، همراه با رابطه او با همسر و دخترش، بار درام این نمایش را به دوش می‌کشد. در مجموع نیز قرار گرفتن این پنج شخصیت در کنار یکدیگر است که قصه‌ای پرکشش را در فضایی فانتزی و در عین حال رئال برای تماشاچی شکل می‌دهد.

حال با وجود این تفاوت‌های اساسی میان شخصیت‌های این نمایش، چطور تواستید ریتم بازی بازیگران این اثر را به یکدیگر نزدیک کنید؟

ما بیشتر تلاش کردیم تا بازی بازیگران را به فضای رئال نزدیک کنیم. البته با توجه به فضای متن، بازی رئال بازیگران ما کمی اغراق‌شده است و در ایفای نقش همه بازیگران بر مبنای نقشی که بازی می‌کنند، کمی اغراق وجود دارد. البته میزان این اغراق در میان همه نقش‌ها یکسان نیست، زیرا اساسا شخصیت‌های این نمایش همه در یک فضا قرار ندارند، اما با این وجود تلاش شده است تا اختلاف فضای میان این نقش‌ها به گونه‌ای کنار هم چیده شود که هیچ کدام از چارچوب تعریف‌شده خارج نزنند. یعنی با این که شخصیت‌های این نمایش تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارند، اما از قضا همین تفاوت‌هایشان است که باعث زیبایی اثر می‌شود. من حتی معتقدم که همین اختلافات زیاد شخصیت‌هاست که باعث شده بازی بازیگران به خوبی در یکدیگر چفت شود و مطمئنا اگر این تفاوت‌ها وجود نداشت، این نمایش در زمینه ریتم، باورپذیری و ایجاد موقعیت‌های گروتسک دچار مشکل می‌شد.

[عکس‌های اجرا، از سارا شفیق است.]

شماره ۸۴ فصلنامه سینمایی فارابی ویژه تابستان ۹۸ با محوریت «فناوری‌های نوین سینمایی: فرایندهای پس‌تولید در سینمای دیجیتال» منتشر شد.
به گزارش روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، در این شماره فصلنامه با سرمقاله «مسعود نقاش‌زاده»، نوشته‌هایی چون «گردش کارهای جدید پس‌تولید: امروز و فردا» نوشته لئون سیلورمن با ترجمه فتاح محمدی، «نظریه آپاراتوس» نوشته مارک کرینز ترجمه مهدی رحیمیان، «رنگ در سینمای دیجیتال» نوشته چارلز پوینتون ترجمه حمیدرضا خطیبی، «فضای رنگی در سینمای دیجیتال» نوشته گلن کنل ترجمه سهند زرشکیان، «سینمای دیجیتال: نقش سرپرست جلوه‌های بصری در روند تولید فیلم» نوشته کریستوفر کرام ترجمه محمدحسین فرج، ساخت نسخه اصلی دیجیتال نوشته گلن کنل، ترجمه محمدحسین فرج، فرایند تهیه مستر (نسخه اصلی) نوشته کریس، کریباب لمبرت، بیل کیندر، گلن کنل، ترجمه سعید خاموش، نمایش تصاویر سه‌بعدی دیجیتال، گلن کنل، ترجمه سهند زرشکیان، تصویرگری دیجیتال واندام انسان، لیزا پرس، ترجمه سعید خاموش، بدن و صدا، نوشته مارک کرینز، ترجمه مهسا ملک‌مرزبان، مشاور متن: مهرشاد ملکوتی (صدابردار سینما)، صدا برای سینمای دیجیتال نوشته دیوید دبلیو گری، ترجمه فتاح محمدی منتشر شده است.
فصلنامه سینمایی فارابی به مدیرمسئولی علیرضا تابش و سردبیری دکتر مسعود نقاش‌زاده در ۳۱۲ صفحه و با قیمت بیست هزار تومان از هم اکنون در دسترس علاقمندان سینما است

تازه‌ترین برنامه‌ی نمایش فیلم‌های خارجی در کانون فیلم خانه سینما که بعدازظهر سه‌شنبه اول بهمن برگزار شد، به نمایش و نقد و بررسی «سرزمین مین» محصول مشترک دانمارک و آلمان در سال ۲۰۱۵ اختصاص داشت.
در ابتدای نشست نقد و بررسی، علی‌ فرهمند که به همراه مازیار فکری‌ارشاد به عنوان کارشناس مهمان در جلسه حضور داشت با اشاره به نامزدی این اثر در بخش فیلم‌های خارجی اسکار ۲۰۱۵ هم‌زمان با درخشش فیلم «فروشنده» (اصغر فرهادی) در این رقابت گفت: «چند سال پیش خبری منتشر شد که ثابت می‌کرد ایران با چهل و دو هزار کیلومتر مربع زمینِ مین‌گذاری شده و بیش از هفده میلیون مین خنثی نشده، بزرگ‌ترین کشور آلوده به مین به حساب می‌آید؛ و همین نکته نشان می‌دهد برخلاف تصور، موضوع فیلم «سرزمین مین» که در آن به پاک‌سازی یک ساحل بزرگ در طول جنگ جهانی دوم پرداخته شده، موضوع پیش پاافتاده و کهنه‌ای نیست.»
وی گفت: «بر اساس همین خبر در ایران از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ حدود ده‌هزار نفر بر اثر اصابت مین کشته شده‌اند. افرادی که متاسفانه بخش عمده‌ای از آن‌ها غیرنظامی بوده‌اند.»
مازیار فکری‌ارشاد نیز ضمن تایید این نکته گفت: «تماشای «سرزمین مین» ثابت می‌کند بسیاری از کشورها، از جمله دانمارک هم نظیر ما با معضل مین‌های خنثی نشده روبه‌رو بوده‌اند؛ و این فیلم‌ها در کنار کمک به تفکر فقط قرار نیست سرگرم‌کننده باشند.»
وی افزود: «این فیلم درباره‌ی حضور تعدادی از سربازان بسیار جوان آلمانی در جریان جنگ دوم جهانی است که در دوران اسارت مجبورند ضمن تحمل تحقیر، با خطر مرگ نیز دست و پنجه نرم کنند. به تعبیری می‌توان گفت «سرزمین مین» فیلمی درباره‌ی مرد شدن این سربازها در مسیر غیر انسانی و بسیار دشوارِ پیش روی آن‌هاست.»
این منتقد سپس گفت: «این فیلم که برخلاف اغلب آثار مرتبط با جنگ جهانی دوم به اسارت نیروهای آلمانی می‌پردازد، ثابت می‌کند در فضای جنگ، مرزها از بین می‌رود و تمام طرف‌های آن ناخواسته درگیر نابودی و تباهی می‌شوند.»
در ادامه‌ی جلسه، علی فرهمند نیز با اشاره به رویکرد متفاوت «سرزمین مین» برای پرداختن به موضوع جنگ گفت: «داستان این فیلم که درباره‌ی کودکی‌های از دست رفته است، یادآور رمان «سلاخ‌خانه‌ی شماره‌ی پنج» (نوشته‌ی کورت ونه‌گات‌جونیور) نیز هست که البته در آن با رویکردی طنازانه به این موضوع پرداخته شده است.»
وی گفت: «ظاهراً ایده‌ی اولیه‌ی «سرزمین مین» درباره‌ی اسارت تعدادی پسربچه توسط سربازان دانمارکی بوده اما وقتی کارگردان فیلم (مارتین زندولیئت) وارد گورستان مربوط به سربازان جنگ جهانی می‌شود درمی‌یابد اغلب گورها متعلق به پسربچه‌های پانزده تا هفده ساله است و به همین دلیل داستان را تغییر می‌دهد.»
فرهمند هم‌چنین گفت: «سازنده‌ی این فیلم معتقد است وقتی پای جنگ در میان باشد مهم نیست در کتاب تاریخ چه چیزی نوشته شده باشد؛ همه‌ی کشورها در وقوع آن جنایتکارند.»
وی افزود: «فیلم «سرزمین مین» از الگویی پیروی می‌کند که شامل جامپ‌کات‌های عامدانه برای ایجاد پرش در جهت حرکت شخصیت اصلی است و فیلم‌ساز برای انجام این کار یک حرکت را از زوایای مختلفی فیلم‌برداری کرده تا در مرحله‌ی تدوین، آن‌ها را با اصل عدم تداوم به نمایش بگذارد. در حقیقت، پیش از آن که داستان چیزی به مخاطب خود بگوید، تصویر آن را به تماشاگر عرضه کرده است.»
فرهمند سپس «شاخص‌ترین نقطه‌ی مثبت این فیلم» را «رخوت حاکم بر آن» توصیف کرد و گفت: «اسم اصلی فیلم نیز «زیر شن» بوده که به نوعی در مسیر اشاره به همین رخوت بوده است. رخوتی که در جنگ به نمایش درآمده در این فیلم دیده می‌شود.»
وی هم‌چنین با اشاره به «برخی آثار شاخص سینمای جنگ در جهان» که به گفته‌ی او «به اشتباه از آن‌ها به فیلم‌های ضدجنگ یاد شده» گفت: «در این فیلم‌ها چنان با جذابیت به جنگ پرداخته شده که بعید به نظر می‌رسد بخشی از مخاطبان سینما مشکلی با صحنه‌های خشن آن‌ها داشته باشند. در حالی که فیلم‌های ضد جنگ می‌کوشند تا مخاطب خود را از جنگ متنفر کنند؛ و از این زاویه، فیلم «سرزمین مین» اثر موفقی است.»
در ادامه‌ی جلسه، مازیار فکری‌ارشاد گفت: «در کل، فیلم «سرزمین مین» اثر متفاوت و نوآورانه‌ای نیست اما وقتی وارد جزییات آن ‌شویم با ویژگی‌هایی مواجه می‌شویم که به نظر می‌رسد عامل اصلی موفقیت‌های آن بوده است.»
وی افزود: «در یکی از سکانس‌های این فیلم که به آموزش خنثی کردن مین پرداخته شده، تماشاگر بر اساس کلیشه‌هایی که از فیلم‌های مشابه قبلی به یاد دارد همواره منتظر است تا در جدال بین مرگ و زندگی، یکی از آن‌ها دچار مشکل شده و همان‌جا کشته شود اما این انتظار به شکلی عامدانه برآورده نمی‌شود تا فیلم‌ساز در جایی و زمانی دیگر– که کم‌تر کسی منتظر وقوع چنین حادثه‌ای است– ترس را به جان مخاطب خود انداخته و او را غافلگیر کند.»
در ادامه‌ی جلسه، دیگر منتقد مهمان برنامه، «تغییر ناگهانی شخصیت اصلی فیلم» را «یکی از ایرادهای فیلم» دانست و افزود: «روند تغییر او به صورت محسوس صورت نمی‌گیرد و این بی‌شک یکی از ایرادات دراماتیک فیلم به حساب می‌آید.»
علی فرهمند هم‌چنین گفت: «از سوی دیگر، تغییراتی را در یکی از سربازها مواجهیم که به پختگی و در نهایت، مرگِ آگاهانه‌ی او منجر می‌شود.»
وی در بخش پایانی این جلسه‌ی نقد و بررسی، فیلم‌نامه‌ی «سرزمین مین» را «حاصل خرده‌پیرنگ‌ها» دانست و افزود: «این پیرنگ‌ها برای پخته شدن شخصیت‌ها طراحی و نوشته شده‌اند. شخصیت‌هایی که فضای تلخ جنگ بر آن‌ها سیطره انداخته است.»
مازیار فکری‌ارشاد نیز در این بخش، حضور برخی شخصیت‌های فرعی نظیر مادر و دختری که در مجاورت ساحل آلوده به مین زندگی می‌کنند را اضافی توصیف کرد و افزود: «در حقیقت، حضور آن‌ها بهانه‌ای برای ایجاد یکی دو صحنه‌ی دراماتیکی است که فیلم‌ساز در فیلم طراحی کرده.»
وی گفت: «حضور این دو شخصیت در همسایگی با خطر مرگ، حتی از نظر منطقی هم درست و قابل قبول به نظر نمی‌رسد؛ و این بی‌شک یکی از نقطه‌ضعف‌های چنین فیلمی است.»

«مسکو، فلکه باغشاه» ماجرایی از فریب خوردن یک سیاست‌مدار ارشد حزب کمونیست شوروی سابق در ایام جنگ جهانی دوم و ۲۶ سال پس از انقلاب روسیه را روایت می‌کند.

این اثر نمایشی که در سال ۹۴ از سوی نوید عظیمی، نویسنده برنامه‌های طنز رادیویی نگاشته شده، پیش از این یک بار در صحنه دانشگاه کاشان اجرا شده است. در این نمایش که عطا کشاورزجود کارگردانی آن را برعهده دارد، پرستو پرواز، عماد جاویدپور، افشین رازی، علی قنبر و هدیه هاشمی نقش‌آفرینی می‌کنند.

قصه «مسکو، فلکه باغشاه» در بستری فانتزی پیش می‌رود و سرشار از موقعیت‌های گروتسک است. همچنین این نمایش با وجود داشتن ساختاری مدرن، از نزدیک شدن به فضاهای سورئال و ابزورد پرهیز کرده است و موقعیت‌های گروتسک آن در فضایی رئال رخ می‌دهد.

داستان «مسکو، فلکه باغشاه» بر رابطه بین پنج شخصیت شامل یک افسر ارشد ک.گ.ب به همراه سربازش و همچنین سیاستمداری کمونیست و همسر و دخترش استوار شده است. شخصیت‌هایی که هر کدام نماینده‌ای از اقشار گوناگون جامعه شوروی سابق هستند و به همین جهت، تماشای این نمایش می‌تواند برای علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ روسیه جذاب باشد.می‌توانند تا سوم بهمن بلیت این نمایش را با ۲۵٪ تخفیف دانشجویی از سایت تیوال تهیه کنند.

منبع: خبرگزاری تسنیم

اجرای نمایش «مسکو، فلکه باغشاه» که قصه‌ای تاریخی مربوط به زمان جنگ جهانی دوم در شوروی سابق را روایت می‌کند، تا ۳ بهمن در تماشاخانه سیمرغ تمدید شد.

«مسکو، فلکه باغشاه» یک کمدی درام سیاسی است که ماجرایی از ۲۶ سال تلاش یک افسر ارشد ک.گ.ب برای رمزگشایی از پرونده یکی از مبلغان حزب حاکم شوروی سابق را در فاصله زمانی پیروزی انقلاب روسیه تا میانه جنگ جهانی دوم روایت می‌کند.

این اثر به کارگردانی عطا کشاورزجود، نویسندگی نوید عظیمی و با هنرمندی پرستو پرواز،‌ عماد جاویدپور، افشین رازی، علی قنبر و هدیه هاشمی تا سوم بهمن هر شب ساعت ۲۰ در تماشاخانه سیمرغ به روی صحنه خواهد بود.

سایر عوامل این نمایش عبارتند از:
طراح صحنه: عطا کشاروزجود، امیرعباس بابایی خراسانی، طراح لباس و چهره پردازی: مهرناز حسینعلی، طراح نور و گرافیست: افشین رازی، مدیر تولید: محمدحسین خودکار
منشی صحنه: مجتبی مسموعی، مدیر صحنه:ساینا محمدی، دستیار صحنه: ارشک مالمیر، اجرای گریم: الهه ستاری، سپهر بهرامیان، اجرای دکور: محمد هدایت‌زاده، عارف صدیق، عکاس: سارا شفیق

در خلاصه داستان «مسکو، فلکه باغشاه» آمده است:
«سال ۱۹۱۷، در حالی که انقلاب روسیه در آستانه پیروزی قرار داشت، جمعی از سران بلشویک برای تصمیم‌گیری درباره آینده انقلاب جلسه مهمی را در سن‌پترزبورگ برگزار می‌کنند.
اما این جلسه لو می‌رود و جاسوسان تزار نیکلای دوم اقدام به بمب‌گذاری در آن می‌کنند. در اثر این اتفاق، همه افراد حاضر در محل جلسه کشته می‌شوند، به جز یک نفر و او کسی نیست جز میخائیل میخائیلویچ پرشوین بزرگ‌ که بعدها، به چهره‌ای مهم در عرصه سیاست شوروی تبدیل می‌شود.
 در حالی که ۲۶ سال از آن حادثه گذشته است و اتحادیه جماهیر شوروی سوسیالیستی در جبهه‌های استالینگراد با آلمان نازی می‌جنگد، سرهنگ ایلیانوف، افسر ارشد ک.گ.ب با پرونده‌ای سرخ رنگ راهی مسکو می‌شود. به نظر می‌رسد او به راز حادثه پی برده و حقیقت ماجرای بمب‌گذاری سن‌پترزبورگ و تنها بازمانده آن را دریافته است.»

علاقه‌مندان می‌توانند تا سوم بهمن بلیت این نمایش را با ۲۵ درصد تخفیف دانشجویی از سایت تیوال تهیه کنند.

همزمان با نمایش فیلم سینمایی «سلفی با دموکراسی» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی عطشانی در بخش بازار جشنواره فیلم برلین، پوستر این فیلم رونمایی شد.
به گزارش سایت کمپانی امریکن برایتلایت فیلم که پخش جهانی فیلم «سلفی با دموکراسی» را بر عهده دارد، پوستر بین‌الملل این فیلم همزمان با اکران در بخش بازار جشنواره فیلم برلین رونمایی شد.
این فیلم روز یکشنبه ۴ اسفندماه برابر با ۲۳ فوریه ساعت ۱۳ در سالن Cinemaxx17 برلین برای نخستین بار روی پرده می‌رود.
حجم بالای جلوه‌های ویژه کامپیوتری «سلفی با دموکراسی» که توسط فرید ناظرفصیحی و تیم ویژوئال طراحی و اجرا شده، تجربه جدیدی در خاورمیانه محسوب می‌شود.
پولاد کیمیایی، پژمان بازغی، آتیلا پسیانی، سیما تیرانداز، امیرعباس گلاب، دنیا مدنی، نیما شاهرخ‌شاهی، مهدی صبایی، قاسم زارع و کورش تهامی از جمله بازیگرانی هستند که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
«سلفی با دموکراسی» داستانی ماورائی دارد و روایت متفاوتی است از کسانی که در جنگ ایران و عراق حضور داشته‌اند و داستان آن تقریبا در ادامه داستان فیلم «دموکراسی تو روز روشن» اتفاق می‌افتد.
عوامل فنی این پروژه عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: علی عطشانی، نویسنده: مسعود و امیرعلی احمدیان، تهیه‌کننده اجرایی: سید محمد احمدی، مدیر فیلمبرداری: محمود عطشانی، دستیار یک و برنامه‌ریز: امیر رونقی، مدیر تولید: سعید دلاوری، مشاور تهیه‌کننده: سید محمدتقی هاشمیان، صدابردار: محمد شاهوردی، طراح چهره‌پردازی: امید گلزاده، طراح صحنه و لباس: آبتین برقی، سرپرست جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: فرید ناظر فصیحی، مسئول جلوه‌های ویژه میدانی: حسن راستگو، صداگذار: سید محمود موسوی‌نژاد، چهره‌پرداز: فرزانه زردشت، مدیر امور بین‌الملل: امیدعلی چوگانی، منشی صحنه: مهتاب شهرابی، مدیر تدارکات: علیرضا یارمحمدی، هماهنگی تولید: سامان صادقی‌مهر، مجری طرح: بیتا فیلم تهران، عکاس: مجید محبوبی‌راد، مشاور رسانه‌ای و مدیر روابط عمومی بیتا فیلم: مریم قربانی‌نیا، پخش جهانی: امریکن برایتلایت فیلم پروداکشنز

فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد»، فیلم کوتاه «وقت لبخند انار» و انیمیشن کوتاه «آقای گوزن» در نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک کلکته به نمایش درمی‌آیند.
به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری، فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» به کارگردانی محمدرضا خردمندان به همراه فیلم کوتاه «وقت لبخند انار» به کارگردانی رهبر قنبری و انیمیشن کوتاه «آقای گوزن» به کارگردانی مجتبی موسوی در نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک کلکته در کشور هندوستان به نمایش درمی‌آیند.
بانی این جشنواره آکادمی «شیشو کیشور» است که این مرکز بر پرورش و نشان دادن استعدادهای جوان و ایجاد انگیزه در خلاقیت در بین کودکان و نوجوانان در زمینه هنرهای خلاقانه تمرکز دارد و در عین حال به انتقال ارزشهای انسانی نیز کمک می‌کند.
نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کودک کلکته از ۲۹ دی‌ماه تا ۲ بهمن‌ماه در شهر کلکته هندوستان در حال برگزاری است.
پخش بین‌الملل فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد»، فیلم کوتاه «وقت لبخند انار» و انیمیشن کوتاه «آقای گوزن» برعهده سازمان سینمایی حوزه هنری است.

سریال «خواب زده» به کارگردانی سیروس مقدم و تهیه‌کنندگی الهام غفوری به شبکه نمایش خانگی آمد.
سریال «خواب زده» به کارگردانی سیروس مقدم و تهیه‌کنندگی الهام غفوری که در ژانر ماورایی و هیجان ساخته شده امروز به شبکه نمایش خانگی آمد. سعید نعمت‌اله نویسندگی «خواب زده» را برعهده داشته و این اولین سریال مقدم برای شبکه نمایش خانگی است. «خواب زده» از امروز 1 بهمن در بستر روبیکا و پلتفرم دانلود سلام سینما قابل مشاهده است و نسخه فیزیکی آن توسط دنیای هنر پخش می‌شود.
خلاصه داستان: رها و هماى قصه با دیدن یک خواب مشترک با هم آشنا می‌شن و این شروع ماجراهاى عشقى و ورودشان به زندگى یکدیگر است...
لادن مستوفی، امیرعلی دانایی، مهدی سلطانی، ایرج نوذری، پریوش نظریه، فرید سجادی‌حسینی، مارال فرجاد، کوروش سلیمانی، مجتبی طباطبایی، ارسلان قاسمی، باران حاج‌رضایی، بیتا احمدی، باحضور: علیرضا شجاع‌نوری، با معرفی: سیما بابایی بازیگران «خواب زده» هستند و از دیگر عوامل سریال می‌توان به: مدیرفیلمبرداری: فرشاد گلسفیدی، تدوین: خشایار موحدیان و سعید سیاح، طراحی و ترکیب صدا: حسین ابوالصدق، آهنگساز: افشین عزیزی، خواننده: علی زند وکیلی، طراح صحنه و لباس: آرزو غفوری، مدیر صدابرداری: فرشید احمدی، طراح گریم: مرتضی کهزادی، عکاس: علی بیات، اصلاح رنگ و نور: سامان وفایی، طراح جلوه‌های ویژه بصری: محسن فرج‌اللهی، مصطفی نوحه‌خوان، مدیرتولید: محمود اتحادی، جانشین تولید: محمدرضابهرام آهی، مدیر تدارکات: مهدی رهبری، مدیر برنامه‌ریزی: داود باقری، دستیاراول کارگردان: احسان سجادی‌حسینی، طراح گرافیک و عنوان بندی: سیروس سلیمی اشاره کرد.
قسمت‌های بعدی سریال «خواب زده» هر سه‌شنبه منتشر خواهد شد

چهارمین برنامه نمایش و نقد آثار سینمای جهان در کانون فیلم خانه سینما، به درام جنگی تحسین‌شده «سرزمین مین» به کارگردانی مارتین زندولیئت اختصاص دارد؛ فیلمی محصول مشترک دانمارک و آلمان در سال  ۲۰۱۵ که عنوان دانمارکی‌اش «زیر شن» است و پس از اولین نمایش جهانی‌اش در جشنواره تورنتو و تحسین اغلب منتقدان، تا نامزدی جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان هم پیش رفت.
«سرزمین مین» که بر اساس ماجرای واقعی پس از پایان جنگ جهانی دوم ساخته شده، پس از نمایش و تحسین در جشنواره تورنتو در رویدادهای سینمایی مهمی روی پرده رفت و تحسین شد، از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام و بردن دو جایزه شامل بهترین فیلم به انتخاب تماشاگران، و حضور در جوایز فیلم اروپا و کسب جایزه بهترین فیلم‌برداری و...
«سرزمین مین» به همراه نشستی با حضور مازیار فکری‌ارشاد و علی فرهمند در روز سه‌شنبه، اول بهمن، ساعت ۱۸، در سالن سیف‌الله داد در خانه سینما روی پرده می‌رود. علاقه‌مندان برای حضور در این برنامه می‌توانند به نشانی خانه سینما، واقع در خیابان بهار، کوچه سمنان، شماره 29 مراجعه کنند.

مجسمه‌ای که حدود ۳۰ سال پیش از موزه ملی افغانستان ربوده شده بود،‌ پس از دیده شدن در یک وب‌سایت مزایده بریتانیایی توسط پلیس متروپولیتن به افغانستان بازگردانده می‌شود.