«آکادمی هنرهای اجرایی افرا» و «عمارت نوفل‌لوشاتو» سومین جشنواره افرا را با عنوان «جایزه بزرگ استاد ناظرزاده کرمانی» در دو بخش صحنه ای (حرفه ای) و دانشجویی (مونولوگ) برگزار می‌کند.

آکادمی هنرهای اجرایی افرا در سال ۱۳۹۷ با مدیریت آقای داود نامور در محل قدیمی خود خیابان کبکانیان تاسیس شد. در زمان کرونا و به منظور یکپارچگی و تمرکز بیشتر به محل عمارت نوفل‌لوشاتو واقع در خیابان نوفل‌لوشاتو، خیابان رازی شماره ۱۸ منتقل شد. آکادمی هنرهای اجرایی افرا در کنار عمارت نوفل‌لوشاتو بخش آموزش مجموعه را بر عهده دارد و برگزار کننده کلاس‌های آموزشی در حوزه تئاتر، سینما می‌باشد.

آکادمی هنرهای اجرایی افرا به منظور گسترش فعالیت خود برآن شد تا جشنواره مونولوگ دانشجویی افرا را جهت حمایت از گروه های تئاتری برگزار کند. اولین دوره جشنواره منولوگ دانشجویی افرا در سال‌ ۱۳۹۸ با استقبال بسیاری از هنر دوستان برگزار شد. دومین دوره جشنواره افرا در شرایط سخت کرونا و با حمایت آقای داود نامور در مرداد ماه ۱۴۰۰ در شرایطی برگزار شد که هیچگونه حمایتی از تئاتر وجود نداشت. تمامی برگزیده‌گان هر دو دوره جشنواره افرا در سالن عمارت نوفل‌لوشاتو اجرای عموم داشته‌اند.

«آکادمی هنرهای اجرایی افرا» و «عمارت نوفل‌لوشاتو» سومین دوره جشنواره افرا را با عنوان «جایزه بزرگ استاد ناظرزاده کرمانی» در دو بخش صحنه ای (حرفه ای) و دانشجویی (مونولوگ) در سال ۱۴۰۱برگزار می‌کند و با انتشار فراخوان جشنواره افرا از علاقمندان به شرکت در جشنواره جهت ارسال اثار خود دعوت به عمل می نمایند.

بخش‌ صحنه ای (حرفه ای) جشنواره:

نمایش‌های صحنه‌‌‌ای:

در سومین دوره جشنواره افرا نمایش‌های صحنه‌ای در یک بخش «رقابتی»  اجرا خواهند داشت.

شرایط:

آثاری که از اول فروردین ماه ۱۳۹۹ تا پایان اسفند ماه ۱۴۰۰، در یکی از تالارهای نمایشی کشور (در شهر تهران حداقل ۱۰ نوبت ) اجرا شده باشند، می‌توانند متقاضی شرکت در بخش صحنه‌ای باشند.

آثاری‌ که علاقه مند برای حضور در جشنواره افرا هستند فرصت دارند نهایتا تا تاریخ ۳۱ فروردین ۱۴۰۱ فیلم آثار خود را به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

در بخش صحنه‌ای از هر کارگردان تنها یک اثر جهت حضور در جشنواره پذیرفته خواهد شد.

اسامی نمایش‌های برگزیده‌ی بخش صحنه‌ای، تا تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ اعلام خواهد شد.

گاه شمار:

آخرین مهلت انجام فرایند ثبت تقاضا: ۳۱ فروردین ماه ۱۴۰۱

اعلام اسامی آثار راه‌یافته به جشنواره: ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱

ظرفیت پذیرش: (حداکثر۱۰ اثر)           

جوایز جشنواره افرا

- جایزه‌‌‌ی بزرگ تئاتر افرا «استاد ناظرزاده کرمانی»

- جایزه‌ی ویژه‌ی گروه داوران

- «لوح تقدیر» و «تندیس» برای:

نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی، بازیگری زن، بازیگری مرد، طراحی‌صحنه، طراحی نور، طراحی لباس، طراحی گریم، تهیه کنندگی، آهنگسازی.

تعیین برگزیده برای تمامی عناوین جوایز یا برخی از آنها یا اضافه شدن عنوان جدید به تشخیص گروه داوران خواهد بود.

فرایند ثبت تقاضای حضور در جشنواره:

متقاضیان می‌توانند با مراجعه به دبیرخانه جشنواره تئاتر افرا به نشانی تهران_ خیابان حافظ، خیابان نوفل‌لوشاتو، نبش تقاطع رازی، روبروی سفارت واتیکان، شماره ۱۸ نسبت به ارائه مدارک لازم  و ثبت تقاضای حضور خود در بخش‌ رقابتی جشنواره افرا اقدام کنند.

شرایط عمومی:

ستاد برگزاری جشنواره با توجه به شرایط شیوع کرونا و با اولویت اصلی صیانت از سلامت هنرمندان، مخاطبان و همکاران اجرایی، شیوه و شرایط اجرایی و تغییرات احتمالی را در زمان مقتضی اعلام خواهد کرد.

درخواست شرکت در سومین جشنواره‌ی افرا صرفاً ازطریق تکمیل فرم ثبت‌نام در دبیرخانه جشنواره افرا انجام خواهد شد.

  ثبت درخواست در دبیرخانه ‌جشنواره صرفا در تاریخ‌های مشخص شده امکان‌پذیر است و پس از آن به صورت خودکار این امر امکان‌پذیر نخواهد بود.

ارائه اجازه‌نامه‌ی کتبی نویسنده، مترجم یا ناشر برای ثبت اثر در تمامی بخش‌های اجرایی ضروری است.

هر کارگردان تنها با یک اثر می‌تواند درمرحله‌ی نهایی جشنواره حضور داشته باشد.

ستاد برگزاری جشنواره با توجه به مشکلات پیش‌بینی نشده درباره‌ی برنامه‌ریزی و تنظیم جدول اجراهای جشنواره صرفاً متعهد به هماهنگی حضور هر بازیگر در دو نمایش‌ خواهد بود.

ارائه مستندات تاییدیه‌ی اجرای عمومی در دبیرخانه جشنواره با قید تعداد اجرا، مکان اجرا و زمان آن الزامی است.

اخذ پروانه اجرا از شورای ارزشیابی و نظارت (مشخصاً جهت اجرای جشنواره) برای کلیه‌ی آثار الزامی است.

 مهلت ارائه‌ی آثار براساس زمان‌بندی یاد شده از سوی دبیرخانه‌ی جشنواره تا حدامکان تغییرنکرده و تمدید نخواهد شد.

 نسخه‌ی تصویری (فیلم) ارائه شده از نمایش‌های متقاضی باید از کیفیت مناسب برای ارزیابی برخوردار باشد. در صورت هرگونه نقص و نامناسب بودن کیفیت صوتی و تصویری نسخه‌ی ارائه‌شده، مسئولیتی به عهده‌ی دبیرخانه جشنواره نخواهد بود. همچنین دبیرخانه‌ی جشنواره محدودیت ویژه‌ای را برای بهره بردن از چند دوربین در تصویربرداری نمایش‌ها لحاظ نمی‌کند، اما توصیه می‌شود برای تهیه‌ی نسخه‌ی تصویری نمایش، متقاضیان گرامی به شرایطی‌که بتواند خصلت‌های تئاتری اثر را بیشتر نشان دهد توجه کنند. نسخه‌ی تصویری نمایش می‌تواند از اجرای عمومی و یا اجرا درجشنواره، یا اجرایی ویژه برای تصویربرداری با کیفیت‌تر ضبط شده باشد. همچنین‌کارگردان ‌اثر می‌تواند ‌تأکیدها و توضیحات لازم و راهگشا را برای بهتر دیده شدن نمایش به صورت تصویری تهیه و در ابتدای نسخه‌ی اثر قرار دهد.

 تعیین ‌زمان،‌ مکان ‌و تعداد اجرای‌ نمایش‌ها برعهده‌ی‌ ستاد برگزاری‌ جشنواره ‌و براساس ‌امکانات ‌موجود خواهد بود و گروه‌های‌ پذیرفته شده‌ ضروری است طبق برنامه‌ریزی دبیرخانه‌ی جشنواره‌عمل کنند.

 ستاد برگزاری جشنواره مسئولیتی درقبال ساخت‌وساز دکور، دوخت لباس، تامین سیستم صوتی و چاپ اقلام تبلیغی نمایش‌ها نخواهد داشت و صرفاً خدمات معمول نصب دکور و آماده‌سازی صحنه را ارائه خواهد داد.

 مدارک، عکس‌ها، پوسترها، نمایشنامه‌ها و فیلم‌های ارائه شده (اعم از پذیرفته‌شده و پذیرفته نشده) مسترد نخواهد شد.

 شرکت‌کنندگان در بخش‌ رقابتی جشنواره با ارائه اثر خود متعهد به پذیرش ضوابط و سیاست‌گذاری‌های جشنواره هستند. عدم رعایت این ضوابط خصوصاً زمان‌بندی مصوب جشنواره موجب حذف آثار خواهد شد.

 چنانچه ‌مواردی ‌در ‌این ‌فراخوان ‌درج ‌نشده ‌باشد، ‌موضوع ‌از طریق ‌استعلام ‌علاقه‌مندان ‌حضور در جشنواره ‌و تصمیم‌ ستاد برگزاری ‌جشنواره اعلام‌ و اجرا خواهدشد.

 ستاد برگزاری جشنواره،کارگردان نمایش را به عنوان صاحب اثر و سرپرست گروه می‌شناسد و مسئولیت گروه به عهده ایشان خواهد بود.

بخش دانشجویی (مونولوگ)

الف: مونولوگ - متعارف

این بخش از جشنواره پذیرای آثاری خواهد بود که در عین نوآور بودن، برای بازتاب متعارف این شیوه اجرایی در بخش صحنه‌ای مناسب باشد.

متقاضیان شرکت در این بخش می‌بایست فرم شرکت در جشنواره و مدارک مورد نیاز را (متن نمایشنامه در سه نسخه چاپ شده و یک لوح فشرده حاوی فایل ورد و پی‌دی‌اف) در مهلت مقرر به دبیرخانه جشنواره تحویل دهند.

ب: مونولوگ - اجرا

این بخش پذیرای آثاری خواهد بود که بیشتر مبتنی بر نامتعارف بودن است و ویژگی‌های اجرائی و تجربی جدیدی در حوزه اجرا است و شامل آثاری است که با محوریت تجربه‌های اجرائی (پست دراماتیک، آلترناتیو، ضد جریان، انواع تجربیات رقص معاصر و...) تولید شده باشند.

متقاضیان شرکت در این بخش می‌بایست فرم شرکت در جشنواره، مدارک مورد نیاز را (سه نسخه از طرح اجرائی چاپ شده و یک نسخه لوح فشرده حاوی فایل ورد و پی‌دی‌اف) در مهلت مقرر به دبیرخانه جشنواره تحویل دهند.

جوایز و امتیازات جشنواره:

جوایز نقدی و لوح زرین در رشته‌های نمایشنامه‌نویسی، بازیگری زن، بازیگری مرد و کارگردانی به نفرات برتر اهدا خواهد شد و اجرای عمومی در عمارت نوفل‌لوشاتو شامل سه گروه برگزیده جشنواره می‌شود.

گاه‌شمار جشنواره:

مهلت ثبت‌نام و تحویل مدارک: از ۱۴ اسفند تا ۳۱ فروردین ۱۴۰۱

اعلام متون یا طرح پذیرفته شده برای بازبینی: ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

بازبینی ۱۵ دقیقه از آثار پذیرفته شده در مرحله اول: ۲۵ اردیبهشت تا ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

اعلام پذیرفته‌شدگان مرحله بازبینی: روزهای ابتدایی خرداد ۱۴۰۱

برگزاری جشنواره در عمارت نوفل‌لوشاتو: خرداد یا تیر ۱۴۰۱

مقررات و شرایط برگزاری جشنواره:

هر متقاضی می‌تواند یک اثر را در جشنواره شرکت دهد.

جشنواره محدویت موضوعی ندارد اما با توجه به شرایط کنونی و فراگیر جامعه، آثاری که به معضلات زیستی بشر معاصر با نگاهی تاثیرگذار می‌پردازند، در اولویت انتخاب هستند.

متقاضیان حضور در جشنواره (کارگردان و بازیگر) می‌بایست دانشجو بوده و یا حداکثر یک سال از فارغ‌التحصیلی آنها گذشته باشد.

جایزه نمایشنامه‌نویسی مختص دانشجویان شرکت کننده در این بخش است.

حضور مشاور در کنار کارگردان بلامانع است.

نمایش‌های راه یافته به جشنواره (هر دو بخش) در رشته‌های نمایشنامه‌نویسی، بازیگری و کارگردانی برای کسب جایزه با هم به رقابت پرداخته و آثار برگزیده در قالب رپرتواری اجرای عموم خواهند داشت.

آثار متقاضی تمامی بخش‌ها نباید پیش از این منتشر و یا اجرا شده باشند.(الویت با متن های غیر چا‍‍پی می باشد)

تعیین زمان و مکان اجرا به عهده دبیرخانه است و ستاد اجرایی تا حد امکان سعی بر همکاری و هماهنگی با گروه اجرایی را دارد.

دبیرخانه هیچ‌گونه تعهدی برای اسکان گروه‌های شهرستانی ندارد، اما تمامی تلاش خود را برای سهولت در این امر به کار خواهد گرفت.

تکمیل و ارائه فرم ثبت‌نام به منزله پذیرش تمامی شرایط، قوانین و زمان‌بندی جشنواره است.

مدارک مور دنیاز:

گواهی اشتغال به تحصیل و یا کپی مدرک تحصیلی برای واجدین شرایط.

کپی کارت دانشجویی.

یک قطعه عکس.

ارائه مجوز نویسنده و یا صاحب ایده برای بخش‌های مختلف.

آدرس و تلفن دبیرخانه:

تهران : تهران_ خیابان حافظ، خیابان نوفل‌لوشاتو، نبش تقاطع رازی، روبروی سفارت واتیکان، شماره ۱۸

تلفن: ۶۶۹۵۲۶۰۰

شماره واتس آپ: ۰۹۱۹۹۳۴۸۰۰۲

زمان تماس ۱۰ صبح الی ۱۹

به گزارش روابط عمومی گروه نمایش «آلاء» از پوستر این نمایش رونمایی شد. 
نمایش « آلاء» به نویسندگی و کارگردانی محمد کاظم تبار شانزدهم تا بیست و هفتم اسفند ۱۴۰۰ ساعت ۱۸ در تالار اصلی مولوی به روی صحنه می‌رود.  
«آلاء» منودرامی عاشقانه‌ است که از حرکات و فیگورهای اریال یوگا برای اولین بار در تئاتر ایران به اجرا در می‌آید. 
در این نمایش "مرجان آقانوری" به عنوان بازیگر و "علی برجی"  و "محمدرضا آزادفرد" به عنوان بازیگر نریتور حضور دارند. 
از دیگر عوامل نمایش «آلاء» می‌توان از:  
مدیرتولید: حامد گودرزی، طراح نور: رضا خضرایی، طراح حرکت: امیر آقاجان، طراح گریم: منیر سادات صمدانی نیا، طراح پوستر: رامین رستمی، طراح حرکات اریال یوگا: المیرا سبزه زار، آهنگساز و طراح صدا: علی خاتمی، مشاور طراحی صحنه: سینا ییلاق‌بیگی، مدیر صحنه: فائزه رضایی، مجریان گریم: فریبا جوادی و فاطمه غیاثوند، دستیار کارگردان:  محمد علایی، هانیه یوسفی، منشی صحنه: فاطمه عرب، عکاسان: فاطمه عرب، شکوفه درویش اولادی، دستیار تولید: علی کاظم تبار و مدیر روابط عمومی: ناصر ارباب نام برد. 
علاقمندان می‌توانند برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو بلیت به سایت تیوال مراجعه نمایید.

تهران- ایرنا- تهیه‌کننده نمایش «آدیداس» گفت: رقابت برای جذب مخاطب تئاتر در تهران با توجه به اجرای بیش از ۷۰ اثر نمایشی طی هر شب در قیاس با دیگر استان‌ها با اجرای سه یا چهار نمایش، بسیار سخت‌تر است.
به گزارش خبرنگار تئاتر ایرنا، بعد از چند هفته‌ای که شاهد برگزاری دو جشنواره فیلم و تئاتر فجر و گرمابخشی این دو رویداد به دو عرصه هنر هفتم و هنرهای نمایشی در کشورمان بودیم، بار دیگر فصل اجرای عمومی آثار در صحنه‌های نمایشی کشور آغاز شده است.
با وجود پذیرش ظرفیت ۵۰ درصدی مخاطبان در سایه پیک ششم کرونا و شیوع سویه اُمیکرون ابتدا این تصور وجود داشت که ممکن است گروه‌های نمایشی و سالن‌ها، اقبالی برای ارائه آثار جدید نداشته باشند. اما در نقطه مقابل نه‌تنها شاهد این اقبال بودیم که حتی شاهد حضور آثاری با درخشش هنرمندان و چهره‌های شناخته‌شده عرصه سینما و موسیقی از یک‌سو و از سوی دیگر میزبانی پایتخت از هنرمندان برخی از استان‌ها که آثار آن‌ها طی سال گذشته در اجراهای عمومی توانسته‌اند توفیقات بسیاری و رکوردهای مختلفی را از خود به یادگار بگذارند هستیم.
این نشان‌دهنده جایگاه و اهمیت هنرهای نمایشی و تأثیر آن در ارتقاء سطح نشاط شادابی و کمکی است که می‌تواند به تقویت بنیه روانی جامعه داشته باشد.
این روزها نمایش آدیداس به قلم مهدی ضیاءچمنی و کارگردانی پویا غازی اجراهای خود را در پردیس تئاتر شهرزاد پشت سر می‌گذارد.
این نمایش با تهیه‌کنندگی مسعود حکم‌آبادی، پس از ۳ دوره اجرای موفق در مشهد که با استقبال ۱۲هزار مخاطب رکورد تعداد تماشاگران و میزان فروش یک اثر نمایشی در این شهر را از آن خود کرده است با تغییری در تیم بازیگران در پردیس تئاتر شهرزاد تهران به صحنه رفته است.
در این دوره از اجراهای آدیداس در تهران، جواد خواجوی بازیگر شناخته شده مشهد به گروه بازیگران اضافه شده و در کنار مصطفی محمدزاده، علی احمدی، مهیار غازی، حجت سادات، شایان بهداد، علی فلاحت و میلاد ادیب گروه بازیگران نمایش آدیداس را تشکیل می‌دهند.
برای اطلاع بیشتر از کم و کیف این نمایش با مسعود حکم‌آبادی تهیه کننده نمایش آدیداس به گفت‌وگو پرداختیم.
استفاده از بازیگران بومی برای اجرای آدیداس
حکم‌آبادی در گفت‌وگو با خبرنگار تئاتر ایرنا با اشاره به آنکه نمایش آدیداس سه دوره اجرای موفق در مشهد را پشت سر گذاشته که هر دوره ۳۵ تا ۴۰ شب به صحنه رفته است گفت: دوره پایانی اجرای این نمایش دی‌ماه ۱۴۰۰ در مشهد بود که رکورد مخاطب را با میزبانی از ۱۲ هزار نفر شکست. این یک اتفاق بزرگ برای تئاتر استان‌هاست.
وی ادامه داد: بعد از آن از سوی آقای قاسم جعفری از کارگردانان قدیمی تلویزیون و مدیر مجموعه پردیس تئاتر شهرزاد برای اجرای این اثر در تماشاخانه شهرزاد دعوت شدیم و از نهم اسفند ماه با یک تغییر جزئی در تیم بازیگران نسبت‌به مشهد در تهران اجرای خود را آغاز کردیم.
وی افزود: آقای جواد خواجوی از هنرمندان شناخته شده و خوب مشهد است که مدتی است در تهران ساکن شده و حال به گروه ما اضافه شده است. باقی بازیگران همگی از بازیگران مشهد هستند و باید گفت که در اجرای نمایش آدیداس تمام تیم بازیگران، بازیگران بومی و اهل مشهد هستند.
مضمون این نمایش، بحث تفاوت نسل‌ها را بازتاب می‌دهد
حکم‌آبادی درباره داستان و محتوای نمایش آدیداس گفت: مضمون این نمایش، بحث تفاوت نسل‌ها را بازتاب می‌دهد. عده‌ای جوان که می‌خواهند به تفریحی بپردازند اما دایی آنها به دلیل تفاوت سنی با آن‌ها مخالفت می‌کند. این نمایش در مشهد به دلیل همین مضمون و محتوا به‌شدت مورد استقبال قرار گرفت و در جشنواره استانی خراسان‌رضوی تمامی جوایز را کسب کرد.
وی افزود: کار از نظر محتوایی کار قدرتمندی است و امیدواریم که در تهران و در مواجهه با مخاطبان پایتخت که به‌عنوان مخاطبان هدف ما به شمار می‌آیند نیز موفق عمل کرده و بتوانیم آنها را به سالن نمایش بکشانیم.
هزینه اجرای اثر در تهران نسبت به دیگر استان‌ها قابل قیاس نیست
این تهیه‌کننده تئاتر درباره هزینه‌های اجرا و تفاوت آن در مشهد نسبت به تهران گفت: به‌سبب شرایط خاص خود و به دلیل آنکه گروه ما از مشهد به تهران آمده و هزینه‌هایی مانند اسکان و رفت‌وآمد نیز به هزینه‌های ما اضافه شده است، قطعا نیازمند تزریق مالی بیشتری نسبت به گروهی هستیم که در مشهد ساکن است و نمایش خود را در همان شهر به صحنه می‌برد.
وی گفت: مساله دیگر به رقابت گروه‌های نمایشی در تهران با دیگر استان‌ها و شهرستان‌ها در جذب مخاطب باز می‌گردد. به هر حال در پایتخت هر شب ۶۰ الی ۷۰ اثر نمایش به صحنه می‌روند و این عدد در قیاس با دیگر نقاط که حداکثر شاهد اجرای سه یا چهار نمایش هستیم، تفاوت بسیار بزرگی به شمار می‌رود. در جایی مانند مشهد رقابت برای گروه نمایشی بسیار ساده‌تر از تهران است. این‌جا رقابت بسیار تنگاتنگ است و شرایطمان سخت می‌شود و امیدواریم که بتوانیم در این ۱۷ شب سربلند بیرون بیاییم.
بخشی از زمان و شرایط اجرا از دست ما خارج بود
حکم‌آبادی درباره این‌که چرا ماه اسفند را باتوجه به دغدغه‌هایی که عموم مردم برای فراهم کردن ملزومات و رسیدن به سال نو و پرداختن به کارهایی که ممکن است طی سال از آن بازمانده باشند دارند و همه این‌ها ممکن است که به کاهش آمار مخاطبان تئاتر منتج شود برای اجرای عمومی اثرش انتخاب کرده است خاطرنشان کرد: روزی‌که ما تصمیم گرفتیم برای اجرای عمومی به تهران بیاییم، میانه‌های اجرای دی ماه در مشهد بود و تمام کشور آبی بود. بر همین اساس قراردادها آن زمان منعقد شد.
وی گفت: با توجه به اتفاقات و شرایطی که از دست ما خارج بود به فصل اجرایی اسفند ماه رسیدیم و تمام تلاش خود را می‌کنیم با رعایت تام و تمام شیوه‌نامه‌های بهداشتی نمایش خود را به اجرا ببریم.
وی افزود: فکر می‌کنم جوان‌ها و خانواده‌ها می‌توانند مخاطبان هدف نمایش آدیداس باشند. این نمایش تلاش می‌کند آنچه که جوان‌ها نمی‌توانند با خانواده‌های خود در میان بگذارند را در قالب اجرای صحنه‌ای ارائه دهد. آدیداس با همین نگاه جواب خود را در مواجهه با مخاطبان پس داده‌است و حتما بعد از تهران در استان‌های دیگر نیز اجرا خواهیم داشت. تلاش می‌کنیم مخاطبی که وارد سالن شود دست‌خالی از سالن بیرون نیاد.
کار خوب راه خود را پیدا می‌کند
حکم‌آبادی گفت: گروه نمایشی ما شعاری دارد مبنی بر آنکه کار خوب راه خود را پیدا می‌کند. در این دوران پیک ششم و با وجود ظرفیت ۵۰ درصدی تمام تلاش خود را انجام خواهیم داد تا مانند مشهد اجراهای موفق داشته باشیم. هر چند معتقدم تئاتر بسیار مظلوم واقع شده است. در همین پروازهای تهران و مشهد با وجود ۹۰ دقیقه زمان پرواز، تمام ظرفیت صندلی‌های هواپیما فروخته می‌شود. اما برای اجرای نمایشی ۵۵ دقیقه‌ای مانند آدیداس در یک سالن نمایش که قطعا از فضای داخل هواپیما بزرگتر است باید از ظرفیت ۵۰ درصدی استفاده شود. کنار هم قرار دادن این دو اتفاق چندان منطقی جلوه نمی‌کند.

نمایش «آدیداس» نوشته «مهدی ضیاءچمنی» و با کارگردانی «پویا غازی» اجراهای خود را در «پردیس تئاتر شهرزاد» آغاز خواهد کرد.
به گزارش «خبرآنلاین» از خراسان رضوی؛ این نمایش با تهیه‌کنندگی «مسعود حکم‌آبادی»، پس از ۳ دوره اجرای موفق در مشهد که با استقبال بی‌نظیر مخاطبین همراه بود و رکورد میزان تماشاگر و فروش این شهر را به نام خود ثبت کرد، حالا با تغییری در تیم بازیگران در تهران روی صحنه خواهد رفت.
در این دوره از اجراهای «آدیداس»، «جواد خواجوی» هنرمند سرشناس مشهدی به گروه بازیگران اضافه شده و در کنار مصطفی محمدزاده، علی احمدی، مهیار غازی، حجت سادات، شایان بهداد، علی فلاحت و میلاد ادیب روی صحنه خواهد رفت.
«نیلوفر مرسل‌ وند» طراح گریم، «جواد علیخوئیان» طراح گرافیک، «مهدی ضیاءچمنی» طراح صحنه، «علی زندیه» ساخت تیزر، «جواد مهجوری» طراح نور، «محمد پیغمبری» دستیار کارگردان و «عماد رحمتی» عکاس این نمایش هستند.
«آدیداس» که از نمایش‌های انصرافی جشنواره فجر سی و هشتم است، از نهم اسفندماه اجراهای خود را آغاز و تا ۲۷ اسفند روی صحنه خواهد بود و بلیت‌ فروشی آن در سایت «تیوال» آغاز شده است.

همه آن‌هایی که «جواد خواجوی» را در قامت یک بلاگر یا اینفلوئنسر اینستاگرام می‌شناسند، این شب‌ها حتماً با دیدن او روی صحنه تئاتر شوکه می‌شوند.
خبرآنلاین خراسان رضوی | محمدرضا ندافان؛ حالا دیگر بعید است کسی دست و سرش در اینستاگرام باشد و «جواد خواجوی» را نشناسد. کسی که در ابتدای فعالیتش در این شبکه مجازی به خاطر حجم افزایش مخاطبینش به عنوان یک «پدیده» معرفی شد، به طوری که هر روز بیشتر از روز قبل به تعداد دنبال‌کننده‌های او اضافه می‌شد. با این حال شناختی که همه از او دارند، همان دوبلور مشهدی شخصیت‌های کارتونی و بعضاً حیوانات است.
اما آن‌هایی که خواجوی را پیش از این‌ها می‌شناسند می‌دانند که او سال‌ها در مشهد، تئاتر کار کرده و خاک صحنه خورده، اما تئاترِ همیشه مظلوم بازهم نتوانسته یکی از هنرمندانش را به جامعه معرفی کند و فضای مجازی این نقش را ایفا کرده است.
این شب‌ها اما «جواد خواجوی» در قامت یک مرد مسن سنتی با نمایش «آدیداس» روی صحنه است؛ جایی که حتماً اگه منتقدینش به تماشای او بنشینند به هنر کم‌نظیر او در ارائه یک نقش سخت اذعان خواهند کرد. او این شب‌ها با ۷ بازیگر هم سن‌ و سال خودش هم‌بازی شده، اما هنر دست گریم او را به مردی میانسال تبدیل کرده و این پارادوکس تفاوت نسل‌ها را به قدری زیبا به عرصه نمایش آورده که مخاطبین نمایش فراموش می‌کنند که خواجوی را به واسطه اجراهای طنزش در اینستاگرام می‌شناسند.
او گرچه پیش از این هم در سریال «نوروز رنگی» هنرش در ارائه نقش‌های تصویری را اثبات کرده بود، اما در «آدیداس» حتی از شخصیت کمیک خود فاصله گرفته و در قامت یک شخصیت جدی روی صحنه حضور دارد، تا اثبات کند هنرش محدود به دوبله آن هم از نوع مشهدی نیست.
نمایش «آدیداس» که ۳ دوره اجرای موفق در مشهد داشته و برای نقشی که خواجوی ایفا می‌کند ۲ بازیگر دیگر به خودش دیده، بدون شک حالا با حضور او جان تازه‌ای گرفته و قامت یک مرد سنتی، در بهترین شکل ممکن برای مخاطب ارائه شده است.
خواجوی با حضور در «آدیداس» قصد داشته اثبات کند که هنرش فراتر از آن‌چه مردم می‌بینند هست، او برای رسیدن به این ماجرا دست به ریسک بزرگی زده و نقشی با اختلاف سنی زیاد با خودش را قبول کرده و شاید خیلی‌ها ندانند سال آینده هم با یک سریال کاملاً جدی در نمایش خانگی و یک تئاتر موزیکال دوباره به این عرصه بازخواهد گشت. اینفلوئنسری که به شدت تلاش کرده وجه آرتیستی خودش را به نمایش بگذارد و حالا برای رشد در این عرصه، بیش از پیش در حال تقلا کردن است.

مراسم اختتامیه نخستین جشنواره نمایشنامه نویسی «ثمر» با اعلام نفرات برتر دوشنبه ۹ اسفندماه ساعت ۱۴:۳۰ در سالن نمایش فرهنگسرای خانواده برگزار می شود.

به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای خانواده؛ آثار دریافتی به این جشنواره توسط فارس‌ باقری، بهزاد آقاجمالی، ساناز بیان، آزاده انصاری و محمد منعم داوری شد و طی مراسمی در آستانه عید سعید مبعث اسامی برندگان اعلام و جوایز آنها اهدا می شود.

نخستین جشنواره نمایشنامه نویسی «ثمر» به منظور کشف استعدادهای جدید و بهره‌گیری از تجارب نمایشنامه‌نویسان و هنرمندان تئاتر با رویکرد خانه و خانواده در سه بخش نمایشنامه‌نویسی برای آثار صحنه‌ای، نمایش کودک و نوجوان و نمایش محیطی و میدانی توسط فرهنگسرای خانواده و با مشارکت مدیریت مرکز هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران برگزار شد.

شایان ذکر است؛  ۱۶۴ اثر از سراسر کشور به دفتر این جشنواره رسیده و شامل ۱۰۷ اثر در بخش صحنه، ۳۴ اثر در بخش کودک و نوجوان و ۲۳ اثر در بخش محیطی و میدانی است.

از آثار دریافت شده ۴۱ اثر توسط بانوان نمایشنامه نویس به دفتر جشنواره ارسال شده است.

فراخوان نخستین جشنواره نمایشنامه نویسی ثمر از سوی فرهنگسرای خانواده ۱۷ مردادماه سال جاری منتشر شد و با توجه به استقبال خوب علاقه مندان از سراسر کشور تا ۱۸ دی‌ماه تمدید شد.

به گزارش روابط عمومی گروه، نمایش «هملت» به کارگردانی شایان افشردی، که اجراهای خود را از بیست و هشتم بهمن ماه ۱۴۰۰ در تالار اصلی مجموعه تئاترمولوی آغاز کرده است، در سه شب پایانی نمایش خود ۱۱، ۱۲ و ۱۳ اسفند ۱۴۰۰ ، به علت استقبال مخاطبان هر شب دو اجرا در نوبت های ۱۷:۳۰ و ۱۹:۳۰ خواهد داشت.

نمایش «هملت» برگزیده «بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی» است و نگارش متن برای اجرا و  کارگردانی به عهده  شایان افشردی  بوده است.

در نمایش «هملت» احسان معجونی، آوا تدین و اشکان زهتاب به عنوان گروه بازیگران و سید مهدی موسوی تبار طراح صحنه، نیلوفر نقیب ساداتی، محمدرضا رحمتی طراحان نور، سارا مژده طراح لباس، هانی عبدالمجید (وهوت)، طراح صدا و آهنگساز، سید مهدی موسوی تبار طراح‌ گرافیک، : آرمین آقانژاد، احمدرضا موسوی و مهرنوش علیزاده گروه کارگردانی ، نارین ابهرودی منشی صحنه، مسیح کاظم‌پورمدیر صحنه، مهدی آسیابی دستیار صحنه، الهه شایان راد و ارمغان خان محمدی دستیاران لباس، مهران کریمی دستیار نور، کیارش مسیبی عکاس، - ساخت تیزر: kalle_call و امیر قالیچی مشاور تبلیغات به عنوان گروه اجرایی حضور دارند.

آخرین جلسه هماهنگی گروه تئاتر مستقل با حضور دست‌اندرکاران نمایش "علاالدین" برگزار شده و تولید نمایش جدید حداقل تا نیمسال دوم سال آینده از دستور کار این گروه خارج شد.
به گزارش روابط‌عمومی گروه تئاتر مستقل؛ بنا به تصمیم جمعی دست‌اندرکاران تولید نمایش "علاالدین" به کارگردانی مریم کاظمی، تمرین این نمایش متوقف و تولید نمایش جدید توسط این گروه با توجه به هزینه‌های بالای ساخت و ساز، وضعیت بی‌ثبات شیوع بیماری کرونا، عدم تامین هزینه‌های گروه از نصف ظرفیت سالن و نامشخص و البته اندک بودن حمایت‌های دولتی از گروه‌های نمایشی تا نیمسال دوم ۱۴۰۱ از برنامه گروه تئاتر مستقل برای سال جدید کنار گذاشته شد.
این جلسه به دعوت مریم کاظمی، سرپرست گروه تئاتر مستقل و با حضور بازیگران، طراحان، دستیاران و روابط‌عمومی گروه اجرایی نمایش علاالدین برگزار شد. در این جلسه مریم کاظمی که قرار بود نمایش علاالدین را در فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۱ و در تالار هنر روی صحنه ببرد گزارشی از وضعیت تولید این اثر، رایزنی‌های انجام شده با سالن و برآوردهای مالی تولید را برای اعضا ارائه کرد.
در این جلسه مشورتی تصمیم گرفته شد که سال جدید با بازتولید پرمخاطب‌ترین تولیدات گذشته گروه تئاتر مستقل همراه شده و برنامه‌ریزی برای جذب اسپانسر و مشارکت مالی از صاحبان سرمایه که تمایل به فعالیت‌های هنری دارند پیگیری شود.
به این ترتیب نمایش علاالدین که با تهیه کنندگی مریم کاظمی در دست تولید بود و طی ماه‌های گذشته بخشی از ساخت و سازهای ماسک، کلاه و عروسک‌های آن انجام شده و دو ماه تمرین را نیز پشت سر گذاشته تا تامین سرمایه لازم برای تولید متوقف شده است.

کوبو آبه یکی از مطرح ترین نویسندگان و نمایشنامه نویسان ژاپنی معاصر است که آثارش به خاطر فضای متفاوت ، شخصیت های چندوجهی و روابط پیچیده شهرت جهانی یافته اند.«چمدان» یکی از نمایشنامه های مهم و بحث برانگیز آبه است که قرابت آشکاری با نوشته های کافکا، ساموئل بکت، اوژن یونسکو و ادگار آلن پو دارد.این نمایشنامه دو بار توسط فرهاد آئیش در دهه های هفتاد و نود اجرا شده است.اخیرا نیز آریو راقب کیانی در مقام دراماتورژ و کارگردان، «چمدان» را در قالب  نمایشی متکی بر فرم به روی صحنه برده است.

در نمایشنامه «چمدان»، زنی که به تازگی ازدواج کرده می خواهد از محتویات چمدانی که همسرش در خانه نگه می دارد، مطلع شود.در چمدان قفل است و از درون آن گاه صداهای واضح و ناواضحی شنیده می شود.روزی زن از دختری جوان و مجرد که به خانه اش آمده می خواهد تا در چمدان را بگشاید.تلاش های آن دو باعث باز شدن قفل چمدان می شود اما زن در نهایت به این نتیجه می رسد که در چمدان ناگشوده باقی بماند...

راقب کیانی با دراماتورژی نمایشنامه «چمدان»، ضمن حفظ جانمایه اثر و وفاداری به متن آبه، ایده های جذابی را به این ماجرای چالش برانگیز افزوده است.بخشی از این ایده ها بر کشش دراماتیک متن افزوده اند و بخشی هم به منصه ظهور نرسیده و از کلیت اثر بیرون مانده اند.ایده آغاز نمایش با منولوگ مردی که نقش چمدان را بازی می کند از جمله طرح هایی است که در حد یک «اتود»، متوقف باقی مانده و نتوانسته به «پیش درآمد»ی مناسب برای اجرا تبدیل شود.راقب کیانی جوهره نمایشنامه آبه را در قالبی کپسوله و فشرده با منولوگ آغازین به نمایش می گذارد؛ مرد چمدان را می گشاید و لبخند ژوکوند را به عنوان یگانه شاهکار هنر نقاشی که مظهر رازآمیزی بصری است به تماشاگران نشان می دهد.رازآمیزی تابلو همخوانی مناسبی با رازورزی جاری در نمایشنامه «چمدان» دارد اما این رازآمیزی با ماجرای کنجکاوی برانگیز دو زن ، ارتباط دراماتیک محکمی برقرار نمی کند و از حد یک ارتباط سست نمادین فراتر نمی رود.پس از این منولوگ ِ قابل حذف، داستان نمایش با صحبت های مهمان و میزبان در فضایی تعمدا بی روح و سرد آغاز می گردد. فضای رخوتناک خانه با رنگ خنثی و دلمرده لباس های دو زن و رنگ پریدگی صورت های شان تشدید می شود انگار که دو روح در حال مکالمه با یکدیگر هستند.

طرح معمای چمدان ِ قفل شده و صداهایی که از درون آن بر می خیزد چه در نمایشنامه آبه چه در اجرای صحنه ای آن به کارگردانی راقب کیانی از شور و حرارت لازم برخوردار نیست.راقب کیانی در جایگاه دراماتورژ می توانست کاستی متن اصلی در نقطه گره افکنی را جبران کند اما او هم به طرح معمای چمدان بدون هیجان آفرینی و ایجاد تعلیق بسنده می کند.هر چه نمایش جلوتر می رود ، نقش راقب کیانی به عنوان  دراماتورژ پررنگ تر و قابل دفاع تر می گردد در این زمینه می توان اشاره کرد به رقابت عشقی بین زن متأهل و دختر مجرد که در متن اصلی برجسته نشده و نمایشنامه نویس مانور چندانی روی آن نداده اما این رقابت در نمایش به مرور مطرح و پررنگ شده است.تمایلات سادیستیک مرد نیز نمونه دیگری از دراماتورژی هدفمند متن آبه است که به خوبی گسترش یافته و روابط کاراکترها را به مسیر جدیدی هدایت کرده که از قابلیت های نمایشی بالایی برخوردار است.

نمایش «چمدان» در بخش هایی که صحنه در اختیار دو بازیگر زن است، متکی بر فرم نیست اما در بخش هایی که بازیگر مرد نبض صحنه را به دست می گیرد، بسیار به فرم وابسته می شود.این وابستگی نه تنها بد نیست بلکه از امتیازات اجرا نیز محسوب می گردد.همسانی مرد با چمدان به خوبی از طریق پردازش فرم، شکل نمایشی به خود گرفته و به زبان تئاتر ترجمه می شود.اوج این همسانی را در لحظاتی می توانیم جست و جو کنیم که مرد با در آوردن لباس هایش تا مرز برهنگی پیش می رود.گشودگی تدریجی قفل چمدان از طریق کم شدن مرحله به مرحله پوشش مرد، بازنمایی می شود.برجسته ترین و قابل تأمل ترین نمادی که با آن سر و کار داریم، کلیدهایی است که بر کف صحنه ریخته شده اند.آدم های نمایش در حالی که انبوهی از کلیدها زیر پاهای شان ریخته شده است در پی گشودن قفلی بی کلید هستند.کلیدی که به عنوان گوشواره بر گوش چپ مرد نشسته نیز نشانه ای از همسانی مرد با چمدان قفل شده است.راقب کیانی در پردازش نمایشی رنگ و نور و استفاده ساختاری از سکوت و موسیقی موفق است. روشن کردن صحنه با نور تک رنگ تمهید بسیار مناسبی برای تغییر فضای نمایش و ایجاد اتمسفری وهم آلود است.انتخاب رنگ قرمز برای پوشش مرد در تطابق کامل با روحیه شهوانی و تمامیت خواه اوست ضمن آن که اشتراک رنگ پوشش مرد و چمدان، همسانی آن دو را تشدید می کند. تطابق ریتم موسیقی نمایش با ریتم اَکت های بازیگران حاصل هم آمیزی موفق زبان بدن با آرایه های صوتی است.استفاده از ترانه خارجی جنبه تزئینی ندارد زیرا محتوای ترانه با داستان نمایش مطابقت دارد.

نمایش «چمدان» همچون نمایشنامه کوبو آبه از منظرهای مختلف قابل تفسیر است و به برداشت های مختلف راه می دهد.جای خوشحالی است که این چندوجهی بودن اثر در کار راقب کیانی بیش از متن آبه هویداست.     

 از منظر فمینیستی ، «چمدان» نمایشی است که مردسالاری حاکم بر خانه زوج تازه ازدواج کرده و در سطحی وسیع تر مرد سالاری حاکم بر جهان در همه ادوار تاریخ را محکوم می کند. این  محکومیت نمود پررنگی در کلام بازیگران ندارد و از طریق فرم و زبان بدن پارتنرها به خوبی بیان می شود. اوج مواضع فمینیستی نمایش در لحظات پایانی آن نمایان می گردد که مرد با حرکات دست خود هر دو زن را تحت کنترل در می آورد. زن متأهل در پایان نمایشنامه آبه به این نتیجه می رسد که بهتر است با چمدان مرموز کنار بیاید و در آن را نگشاید.شاید او ترجیح می دهد تا روال آرام زندگی اش را بر هم نزند، شاید می خواهد درباره چمدان بیشتر فکر کند.... زن متأهل در پایان نمایش با پوشیدن کاپشن قرمز مرد، در حالی که می گرید بهای کنجکاوی خود را با تبدیل شدن به چمدان می پردازد و مرد با تمسخر ،هر دو زن را با دیوارهایی که پیرامون آن ها می کشد به انقیاد خود در می آورد. صدای اجداد مرد نه از درون چمدان بلکه از اعماق تاریخ به گوش می رسد؛ تاریخی که مردان آن را نوشته اند. 

از منظر سیاسی، «چمدان» نمایشی  در نقد «توتالیتاریسم»(تمامیت خواهی) است.مرد نمادی از دیکتاتوری است که سایه سنگینش حتی وقتی در صحنه حضور ندارد ، حس می شود.صداهای برخاسته از چمدان  در غیاب مرد ، حضورش را به رخ می کشند.زنان به مثابه انسان و فارغ از جنسیت شان در مقابله با این دیکتاتور، در پایان نمایش به بردگانی تبدیل می گردند که چاره ای جز سر فرود آوردن ندارند.

از منظر میتولوژی، چمدان جعبه پاندورایی است که اگر گشوده گردد ، جهان را شر و بدی فرا می گیرد.شاید به همین خاطر است که زن در یک قدمی گشودن چمدان، ترجیح می دهد که از تلاش برای کشف حقیقت دست بر دارد تا آرامشی کاذب و دروغین بر کانون خانواده و در سطحی بزرگ تر بر جهان حمکمفرما شود.

از منظر روانشناختی ، چمدان به مثابه ناخودآگاه روان انسان است که مدفن اسرار و ناگفته های اوست.تلاش زن ها برای افشای راز ، نوعی بازنمایی نمادین فرآیند «روانکاوی» است که هدفش کاستن از اضطراب به عنوان ریشه تمام بیماری های روانی از طریق آگاهی یافتن از  تعارض های درونی ناپیداست.

«چمدان» در بخش پایانی به نمایشی بی کلام تبدیل و بر اکت و ژست بازیگران استوار می شود.پایان بی کلام نمایش قابل دفاع ترین بخش آن است.در پایان نمایش شاهدیم که چگونه زن متأهل به چمدان و زن مجرد به زن متأهل تبدیل می شود. مرد دو زن استحاله یافته را در قفسی آهنین می اندازد و خود صحنه را ترک می کند تا زنانی دیگر را به اسارت خویش درآورد.گویی چرخه استثمار زنان همچنان تکرار می شود و این دور باطل را پایانی نیست...!/.      

دکتر شهرام خرازی ها / منتقد تئاتر

نامزدهای بخش های مختلف دومین جایزه سرو معرفی شدند.

به گزارش روابط عمومی انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس ،دبیرخانه دومین جایزه سرو اسامی نامزدهای این جشنواره را اعلام کرد.
گفتنی است شهرام کرمی، سیدحسین فدایی‌حسین و رضا صمدپور ، داوری بخش نمایشنامه نویسی و دکترنصرالله قادری، فرهاد قائمیان و دکتر رحمت امینی  به عنوان اعضای هیات داوران بخش تئاترهای تلویزیونی داوری این بخش را بر عهده داشتند.

بر این اساس نامزدهای دومین جایزه سرو در بخش های نمایشنامه نویسی و تئاترهای تلویزیونی به شرح زیر می باشد:

اسامی کاندیداهای دومین دوره جایزه سرو – ۱۴۰۰
کاندیداهای بخش نمایشنامه‌نویسی:
۱. خاطرات خانه‌ای که نیست- کامران شهلایی
۲. ابری است غوطه‌ور در وسط بهار- مهدی نصیری
۳. خوب، بد، زشت- ابوالفضل حاج‌علیخانی
۴. تریلوژی‌های جنگ- ایوب آقاخانی
۵. قصه ای از دل خاک- محمد تیموری
۶. دایک- هیوا ربانی
۷. تمام من همه عدو- مرتضی شاه‌کرم
۸. کجایی ابراهیم؟- لیلی عاج

کاندیداهای بخش تئاتر تلویزیونی:
نمایشنامه نویسی
کاندیداها: مهدی ایوبی (حریر بر زمینه سرب)- مهرداد رایانی مخصوص (دغدغه های پرچین ...)- مهرداد رایانی مخصوص (سکوت)- حبیب نریمانی (کشتن کابوس ها)
کارگردانی هنری
کاندیداها: مهرداد رایانی مخصوص (دغدغه های پرچین ...)- مهرداد رایانی مخصوص (سکوت)- حبیب نریمانی (کشتن کابوس ها)- زنده‌یاد مجید واحدی زاده (عروس)
کارگردانی تلویزیونی
کاندیداها:  بیژن صمصامی (سکوت و دغدغه های پرچین...)- صابر محمدی (عروس و خواستن)- حبیب نریمانی (کشتن کابوسها)

بازیگری مرد
کاندیداها: جهانگیر الماسی (دغدغه های پرچین ...) – امین زندگانی (سکوت)- محسن سلیمانی‌فارسانی (دغدغه های پرچین...)- زنده‌یاد مجید واحدیزاده (عروس)
بازیگری زن
کاندیداها: شیوا بلوریان (سکوت)- سپیده نظری پور (دغدغه های پرچین...) – بهار دالوند (عروس) - محدثه رضایی(کشتن کابوس ها)
تصویربرداری
کاندیداها: محمدعلی خیاطان- محمود نوروزی (دغدغه‌های پرچین...)–  محمدعلی خیاطان- محمود نوروزی-  مرتضی ندرلو (سکوت) – علی جعفری (کشتن کابوس‌ها)                       
طراحی صحنه
کاندیداها: حبیب نریمانی (کشتن کابوس ها) – آناهیتا جواهرچی (دغدغه های پرچین ...) – رعنا بهلولی زنجانی (نجات اربیل )
اثر برگزیده
کاندیداها: دغدغه های پرچین... (به تهیه‌کنندگی نیما دهقان) – سکوت (به تهیه‌کنندگی نیما دهقان) –  کشتن کابوس ها (به تهیه‌کنندگی رسول هنرمند)

همچنین در آستانه برگزاری آئین اختتامیه این رویداد فرهنگی هنری،پوستر این رویداد فرهنگی نیز توسط علیرضاخدامرادی طراحی و رونمایی گردید.
 آئین اختتامیه و تقدیر از برگزیدگان دومین جایزه سرو به همت انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح دوشنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۰ همزمان با شب مبعث حضرت رسول اکرم (ص) در تماشاخانه مهر حوزه هنری از ساعت ۱۶ برگزار خواهد شد.

اجرای نمایش «خانه سیاه است» با حضور قطب‌الدین صادقی در تالار اصلی محموعه تئاتر شهر آغاز شد و از سوی دیگر اجرای نمایش «آخرین بازی» در تماشاخانه سیمرغ به پایان می‌رسد.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، نمایش «خانه سیاه است» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی محسن اردشیر شامگاه روز یکشنبه اول اسفندماه با سخنرانی قطب‌الدین صادقی در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر آغاز شد. در اجرای اول این اثر نمایشی بهزاد فراهانی، سهراب سلیمی، محسن حسینی،‌ کاظم هژیرآزاد، شهرام گیل آبادی، علی عابدی و تعدادی دیگر از هنرمندان به عنوان مهمان ویژه حضور داشتند. 

قطب‌الدین صادقی که به دعوت گروه اجرایی برای افتتاح این نمایش در مجموعه تئاتر شهر حضور یافته بود، قبل از آغاز اجرای اول این اثر نمایشی توضیح داد: محسن اردشیر از جمله هنرمندان فعال تئاتر در خارج از پایتخت است که همیشه در حوزه تئاتر، مداومت و تلاش بسیار فراوانی داشته و این موضوع قابل احترامی است که باید به او و گروهش دراستمرار این راه تبریک گفت.
وی افزود: تا جایی که من محسن اردشیر را می شناسم او را کارگردانی دیدم که برای پول دست به اجرای کارهای سبک و مبتذل نمی‌زند. او هنرمند فعالی است که در این سالها نهایت تلاش خود را برای اجرای نمایش‌های ایرانی به کار گرفته است. شرایطی که متاسفانه امروزه در برخی از کارگردان‌های جوان ما دیده نمی‌شود و بسیاری از آنها دست به تولید آثاری می‌زنند که رنگ و بوی ایرانی ندارد و دائم در فضایی خارجی پیش روی مخاطبان قرار می‌گیرد. 

صادقی بیان کرد: متاسفانه فقدان توجه به فرهنگ ایرانی تبدیل به بحران جدی در تئاتر کشورمان شده و اجرای بی‌رویه کارهای فرنگی مشغول فتح صحنه‌های تئاتر هستند و این یک ماموریت جدی برای اهالی تئاتر است که بتوانند با به صحنه بردن نمایش‌های ایرانی در حفظ فرهنگ ایرانی به سهم خود تلاش کنند. به هر حال،  خوشحالم که محسن اردشیر به عنوان کارگردانی برخاسته از تئاتر شهرستان، نمایش مهمی را روی صحنه برده و توانسته متناسب با فرهنگ ایرانی حرف‌های تازه‌ای برای گفتن داشته باشد. شرایطی که من را مجاب کرد تا با نهایت خوشحالی امروز به تماشای اولین اجرای نمایش «خانه سیاه است» بنشینم. 

این نویسنده و کارگردان تئاتر تصریح کرد: نمی‌دانم گروه اجرایی تا چه حدی توانسته‌ تصور درست و اصیلی از شخصیت فروغ فرخ زاد را روی صحنه پیاده کند، اما به سهم خودم حتما تماشای این نمایش را به علاقه‌مندان تئاتر توصیه می‌کنم چون از دغدغه‌مندی‌های محسن اردشیر و یارانش برای اجرای این اثر نمایشی آگاهم. من امیدوارم این نمایش در گشایش فضای فرهنگی بتواند موثر عمل کند چرا که ما نیازمند اجرای چنین نمایش‌هایی هستیم که بتواند انعکاس دهنده بخشی از واقعیت‌های اجتماعی ما با استفاده از عناصر و مولفه‌های نمایش ایرانی باشد. 

تئاتر«خانه سیاه است» نمایشی درباب زندگی، اشعار و آثار فروغ فرخزاد به نویسندگی، طراحی و کارگردانی محسن اردشیر و تهیه کنندگی مهدی کریم پور است که تا پایان اسفندماه ساعت ۱۹ به مدت ۶۰ دقیقه در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می رود. 

عبدالرضا شیبانی مشاور کارگردان، مسلم آیینی دراماتورژ، سامان خلیلیان سرپرست گروه دیگر عوامل اجرایی این اثر نمایشی هستند. این در حالی است که علی قاجاری، محمدرضا شریفی، علیرضا شریفی، پونه قدیری، محمد امین پازوکی، هانیه بذرافشان، فاطمه موسوی، آرزو صراف رضایی، امیرحسین اسفندیاری، لیلا بروفه، المیرا حسنلو، فروغ درویش‌زاد، سوزان عمران، پارسا جوهری‌فرد، شکیبا رنجبر، مریم موسوی، کوثر نعمتی، محمد محنانی، آوا مهماندوست، رحمان اسماعیلی، پریسا حسین زاده، مبینا رحیمی، دانیال خندانی، فاطمه زهرا آقایی، شایان میرحسینی، مهران عبدی، پیام زمانی، پریناز بور، نرگس میرفتاح، ابوالفضل شاکری، افسانه زنگنه، فاطمه شیخلر، امیررضا محمدزاده، علی نعمتی و آرمیتا لطفی هم گروه بازیگران نمایش را تشکیل می دهند.

عکس از: میلاد میرزا علی

به گزارش روابط عمومی و ستاد خبری این جشنواره،فراخوان جشنواره هنری سرباز آسمانی در رشته های نمایشنامه نویسی،فیلمنامه نویسی کوتاه،داستان نویسی کوتاه،عکس و طراحی پوستر از سوی دبیرخانه این جشنواره منتشر شد.

علاقمندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر و بارگذاری آثار به سایت جشنواره  مراجعه فرمایند

جشنواره هنری سرباز آسمانی به همت بسیج اساتید دانشگاه جامع علمی کاربردی(کانون فرهنگ و هنر)در رشته های نمایشنامه نویسی،فیلمنامه نویسی کوتاه،داستان نویسی کوتاه،عکس و طراحی پوستر، ویژه اساتید، دانشجویان و کارکنان این دانشگاه این دانشگاه و با محوریت شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی و موضوعاتی چون محور مقاومت، مدافعان سلامت و اخلاق  و با دبیری داریوش نصیری سال آینده برگزار خواهد شد. 

» فایل فراخوان

آخرین اجرای نمایش «آخرین بازی» ۴ اسفند ماه در تماشاخانه سیمرغ روی صحنه خواهد رفت.

به گزارش روابط عمومی گروه، نمایش «آخرین بازی» نوشته زنده یاد محمود استادمحمد به کارگردانی پارسوآ پاکیزه از ۱۴ بهمن ماه در تماشاخانه سیمرغ روی صحنه رفت و در ساعت ۲۰:۰۰ روز چهارشنبه، ۴ اسفند ماه آخرین اجرای خود را برگزار خواهد کرد.

نمایش «آخرین بازی» که با نقش‌آفرینی، رامین پرچمی، علی جمشیدی و پارسوآ پاکیزه به روی صحنه می‌رود به ترس‌ها و دلمشغولی‌های یک بازیگر قدیمی می پردازد که پس از سال‌ها دوری از سینما در گوشه ای از جهان با یکی از هوادارانش روبه رو می شود. رامین پرچمی پس از هفت سال و علی جمشیدی پس از دوازده سال دوری از صحنه تئاتر با نمایش «آخرین بازی» روی صحنه تئاتر بازگشتند.

در نمایش ۵۵دقیقه‌ای «آخرین بازی»،  عواملی همچون؛
مشاوران کارگردان: «حمید ‌عبدالحسینی، مرجان تندرو»، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: «مهدی کرامتی»، مدیر صحنه و منشی صحنه: «نرگس رسالتی»، طراح لباس: «حسین پور یزدان»، انتخاب موسیقی: «رامین ‌پرچمی»، طراح پوستر، بروشور و پوسترهای داخل صحنه: «پروانه عنادی و لاله پرچمی»، گریم: «الناز بابایی»، نور: «هادی حسنی»، مجری طرح: «سلیم وکیلی»، مدیر رسانه: «امیر ‌پارسائیان ‌مهر»، مدیر روابط عمومی و تبلیغات: «محمد ‌لهاک»، نماینده اجرایی: «محمد ‌لهاک»، مدیر اجرایی و برنامه ریز: «مریم ‌بصیری ‌فر»، عکاس: «مرجان تندرو، امین ‌عطارنژاد»، دیجیتال مارکتینگ: «مریم ‌بصیری ‌فر»، دستیار روابط عمومی: «بهار ‌بلغاری» کارگردان را یاری می‌کنند.

منبع: مردم سالاری آنلاین