طی احکام جداگانه‌ی از سوی حمیدرضا نعیمی، رئیس کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران، اعضای شورای داوری کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران انتخاب و معرفی شدند.

به گزارش روابط عمومی کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران، احکام اعضای شورای داوری این کانون، در جلسه‌ی اخیر شورای داوری که در تاریخ یکم مرداد ماه جاری تشکیل شد، توسط بهزاد صدیقی، عضو هیئت مدیره‌ی کانون نمایش‌نامه‌‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران و به نمایندگی از حمیدرضا نعیمی اعطا شد.

بر اساس این گزارش، طبق این احکام، اصغر نوری، ژاله محمدعلی، علی بیگدلی (از اعضای این کانون)، رضا سلیمی و آهو ایمانی (از وکلا و حقوقدانان) به عنوان اعضای شورای داوری کانون نمایش‌نامه‌‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران معرفی شدند.

در بخشی از احکام اعضای سه عضو کانون آمده است: «با توجه به تجربیات و فعالیت‌های ارزنده‌ی‌تان در عرصه‌ی فرهنگی هنری و امور صنفی نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان و به پیش‌نهاد اعضای هیئت مدیره‌ی  کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران، بدین‌وسیله به عنوان عضو شورای داوری این کانون منصوب می‌شوید.»

 هم‌چنین در احکام رضا سلیمی و آهو ایمانی نوشته شده است: «با توجه به تجربیات و فعالیت¬های ارزنده-ی‌تان در امور حقوقی به پیش‌نهاد اعضای هیئت مدیره‌ی کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران، بدین‌وسیله¬ به عنوان مشاور حقوقی شورای داوری این کانون منصوب می¬شوید.»

 در بخشی دیگر از این احکام خطاب به همه‌ی اعضای این شورا نوشته شده است: «امیدوارم حضور ارزش‌مندتان در پویایی این فعالیت صنفی مؤثر واقع شود و قضاوت کارشناسانه‌ی‌تان، مشکلات حقوقی اعضای این انجمن و نیز جامعه‌ی بزرگ نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران را مرتفع سازد. با قدردانی از شما برای پذیرش این مسئولیت، توفیق روزافزوزن‌تان را آرزومندم.»

لازم به توضیح است است اعضای شورای داوری کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ی تئاتر ایران به تازگی نگارش، تهیه، تنظیم و آماده‌سازی پیش‌نویس آیین‌نامه‌ی شورای داوری این کانون را آغاز کرده‌اند تا پس از پایان آن و تأیید هیئت مدیره‌‌ی این کانون، در مجمع عمومی فوق‌العاده اعضای کانون به تصویب نهایی برسد.

به گزارش مشاور رسانه نمایش، رامین دولت آبادی کارگردان و طراح صحنه نمایش «گربه در نیمه شب» را مرداد و شهریور ماه در خانه هنر آبان به روی صحنه می‌برد. رامین دولت‌آبادی در مورد اجرای نمایش در پاندومی کرونا گرفت: کارگردانی در نمایش «گربه در نیمه‌شب» پنجمین پروژه‌ای است که در ایام کرونا داشته‌ام و به جز کارگردانی در نمایش «خوک هندی» که در تیرماه سال گذشته به روی صحنه رفت در سه پروژه دیگر نیز با عناوین طراح صحنه، سازنده دکور و دستیار کارگردان افتخار همکاری با هنرمندان دیگر در ایام کرونا را داشته‌ام، شرایط کار کردن در ایام کرونا سختی‌های خاص خود را دارد و روند کاری به گونه ای پیش می‌رود که نمی‌توان پیش‌بینی تمامی جوانب را دقیقاً از قبل انجام داد. به عنوان مثال آذرماه سال گذشته که استارت پروژه «گربه در نیمه‌شب» را زدیم شرایط به گونه‌ای بود که شیوع کرونا رو به افول بود و حال که نزدیک به اجرا شده‌ایم مجدداً شاهد بالا رفتن آمار مبتلایان هستیم اما تجربۀ این دوسال ما را نیز قوی‌تر کرده است و امروز نسبت به اوایل شروع همه‌گیری عادت کرده‌ایم که چگونه با این مشکلات کنار بیاییم و با مدیریت بحران کمترین اجازه فشار به استخوان کار را بدهیم تا به قول معروف خم بشویم اما نشکنیم!

کارگردان نمایش "گربه در نیمه شب" در مورد نمایش افزود: نمایش «گربه در نیمه شب» از ترجمۀ خوب حسین یعقوبی از نمایشنامه‌ «گربه و قناری» نوشتۀ نویسنده مشهور آمریکایی «جان ویلارد تولند» به روی صحنه می‌رود و دلیل‌ انتخاب این نمایشنامه جدا از ارتباط گرفتن با متن و علاقۀ شخصی به نمایشنامه‌های داستانی و رئال، شرایط نابسامان مردم کشورم در حال حاضر بود چرا که مردم ما امروز به دلیل مشکلات اقتصادی و اجتماعی در شرایط دشوار روحی به سر می‌برند و من به عنوان یک هنر دوست که توانی برای حل مشکلاتشان را ندارم حداقل با اجرا نمایشی در ژانر ترسناک کلاسیک اما دارای موقعیت‌های کمدی که کمتر در ایران به آن پرداخته شده است حداقل برای یک ساعت هم که شده است مخاطبان را کمی از مشکلات و دشواری‌های روزمره دور نگاه دارم تا روحشان فارغ از مصائب استراحتی کند تا شاید مرهمی ناچیز برای ادامه زندگی برای ایشان باشد.

وی ادامه داد:  امروز که حدود دو هفته به شروع اجرا در تاریخ ۲۳ مردادماه مانده است امیدوارم با هدایت درست این متن که اولین فیلم ترسناک صامت نیز از روی این نمایشنامه ساخته شده است، گروه ما بتواند نمایش را با بالاترین کیفیت به روی صحنه ببرد و رضایت را در چهره مخاطبان و منتقدان تئاتر ببیند.

و در نهایت کارکردان نمایش «خوک هندی» گفت: همینطور فرصت را مغتنم می‌شمارم تا از تمامی بازیگران و عوامل که در این چند ماه با تمام سختی‌ها،مشکلات و کاستی‌ها به حقیر اعتماد کردند تا بتوانیم «گربه در نیمه‌شب» را به عنوان دومین پروژه «گروه ویدار» بر روی صحنه ببریم تشکر و قدردانی می‌نمایم و از صمیم قلب آرزومندم تمامی عوامل گروه که امروز بالاتر از همکار و مثل یک خانواده برای هم هستیم در تمامی مراحل زندگی خصوصا فعالیت‌های هنری که عاشقانه زندگی‌اش می‌کنند موفق و پیروز باشند.

نمایش «گربه در نیمه شب»  از بیست و سوم مرداد ماه به مدت پانزده شب در خانه هنر آبان به روی صحنه می‌رود و اخبار تکمیلی به زودی در دسترس مخاطبان قرار می‌گیرد.

دبیرخانه دومین جشنواره تئاتر شهرزاد، تعداد گروه های متقاضی حضور در جشنواره را بیش از ۴۰۰ گروه نمایشی از سراسر کشور اعلام کرد. به گزارش روابط عمومی، بیش از ۴۰۰ گروه نمایشی جوان و حرفه ای برای حضور در بخش های مختلف صحنه ای و پرفورمنس متقاضی شده اند و مرحله انتخاب آثار با توجه به استقبال بالا و تعداد زیاد آثار کماکان ادامه دارد و هفته دوم مرداد ماه نتایج اعلام میشود.

فرهاد مهندس پور، نادربرهانی مرند، علی شمس، اشکان خیل نژاد، سیماتیرانداز و محسن حسینی هیئت انتخاب این جشنواره هستند. تعداد تقاضای حضور در دو بخش صحنه ای و پرفورمنس ۴۳۲ اثر است و حضور گسترده گروه‌های شهرستانی امیدوارکننده است. استقبال گروه های نمایشی از جشنواره تئاتر شهرزاد نشان می‌دهد که این جشنواره توانسته است در دومین دوره خود را به عنوان یکی از جشنواره های مهم تئاتر معرفی کند.

دومین جشـنواره «تئاتر شهرزاد» با طراحی و دبیری مسعود دلخواه و با هدف فعال کردن استعدادها و انرژی‌های نهفته در هنرمندان دوران کرونا، کمک به گسترش فرهنگ تئاتر، حمایت از متون نمایشی ارزشمند و فراهم آوردن شرایط مناسب جهت معرفی و اجرای عمومی آثار برتر برگزار می شود.

اولین جلسه کمیته رسیدگی به آسیب های اجتماعی اطراف ساختمان تئاتر شهر تهران روز دوشنبه دوم مرداد ماه در مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.  

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر،  اولین جلسه کمیته رسیدگی به آسیب های اجتماعی اطراف تئاتر شهرتهران روز دوشنبه  سوم مرداد ماه  با حضور علیرضا نادعلی سخنگو و نائب رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران، دکتر کاظم نظری مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ ارشاد اسلامی، سید محمد جواد طاهری رییس مجموعه تئاتر شهر، رضا صیادی رییس سازمان زیباسازی شهرداری تهران و مهندس سید محمد موسوی شهردار منطقه ۱۱ در محل ساختمان تئاتر شهر تهران برگزار شد.

بر اساس این گزارش علیرضا نادعلی سخنگو و نائب رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران در ابتدای این جلسه با اشاره به اهمیت حفظ ساختمان تئاتر شهر اظهار کرد: دوره ششم مدیریت شهری تهران با تفکر انقلابی کار خود را آغاز کرده است و قطعا توجه به موضوعات فرهنگی در اولویت این تفکر قرار دارد؛  لذا تلاش خواهیم کرد تا با استفاده از تمام ظرفیت های موجود موضوعات فرهنگی را مورد توجه قرار دهیم.

وی افزود: رسیدگی به ساختمان تئاتر شهر و همچنین مقابله با آسیب های اجتماعی در پارک دانشجو یکی از نکاتی است که در این دوره از مدیریت شهری قرار دارد؛ حضور دست فروشان،  معتادان متجاهر و وجود دیگر آسیب های اجتماعی در اطراف ساختمان تئاتر شهر و پارک دانشجو شایسته پایتخت ایران اسلامی نیست و اگر به آسیب های اجتماعی موجود  در  پارک دانشجو رسیدگی نشود ممکن است خطرات بیشتری ساختمان تئاتر شهر که یک پایگاه فرهنگی است تهدید کند.

نادعلی بیان کرد: به منظور اهمیت توجه به ساختمان تئاتر شهر تهران،  شهرداری منطقه ۱۱ و سازمان زیبا سازی و همچنین وزارت فرهنگ و ارشاد در راستای احساس وظیفه به میدان آمدند تا مشکلات موجود را حل کنند؛ تمام تلاش مدیریت شهری حفظ بنای ساختمان تئاتر است.

سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران  با بیان اینکه ساختمان تئاتر شهر نشانگر هنر نوین است گفت: با توجه به اهمیت محل قرارگیری ساختمان تئاتر شهر در پایتخت می توان از ظرفیت فضای سبز اطراف این ساختمان استفاده کرد، ایجاد فضای سبز در اطراف ساختمان تئاتر شهر می تواند به زیبایی این ساختمان بیافزاید.

وجود آسیب های اجتماعی در اطراف ساختمان تئاتر شهر خوشایند نیست

رییس کمیته هنری شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به آسیب های وارد شده به ساختمان تئاتر شهر گفت: متاسفانه در اطراف این ساختمان آسیب هایی مشاهده می شود که برای جامعه هنری کشور خوشایند نیست، به سرقت رفتن دستگیره های درب ورودی ساختمان، نشانه هایی از ایجاد اشتعال در کنار دیوار ساختمان و... باعث شده است که مدیریت شهری تهران تمام تلاش خود را به کار بگیرد تا بتوانیم از این ساختمان محافظت کنیم؛  لذا طرح های مختلفی در دست بررسی است تا به صورت کارشناسی از این ساختمان محافظت شود.

سخنگو و نائب رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران در ادامه گفت: به جهت تسریع در رسیدگی به وضعیت حریم ساختمان تئاتر شهر کمیته ای متشکل از نمایندگان مدیریت شهری تهران،  وزرات فرهنگ و ارشاد  و مدیریت ساختمان تئاتر شهر تشکیل خواهد شد.

برگزاری رویداد های هنری در اطراف ساختمان

وی افزود: پیگیری برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری در اطراف ساختمان تئاتر شهر از جمله اقداماتی است که باید به صورت جدی صورت بگیرد.

رییس کمیته هنری شورای اسلامی شهر تهران ادامه داد: طرح های پیشنهادی جهت ایجاد حریم مناسب، مقاوم و در شان ساختمان تئاتر شهر تهران توسط سازمان زیباسازی مورد پیگیری قرار بگیرد و با نظر کمیته ذکر شده به مراحل اجرایی برسد؛  باید این طرح با اصل سازه ساختمان تئاتر شهر تهران همخوانی داشته و فاخر باشد.

نادعلی با اشاره به اهمیت حفاظت از ساختمان تئاتر شهر تهران گفت: می توان از ظرفیت نیروی انتظامی و حراست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمینه حفاظت از این ساختمان استفاده کرد؛ همچنین باید دستفروشان از اطراف ساختمان تئاتر شهر جمع آوری شوند که این موضوع را باید شهرداری منطقه ۱۱ پیگیری کند و به نتیجه برساند

رییس کمیته هنری شورای اسلامی شهر تهران تصریح کرد: بوستان دانشجو نیز باید توسط شهرداری تهران و با کمک نیروی انتظامی، وزارت بهداشت و دیگر دستگاه های مربوطه مناسب سازی شود تا فضای این بوستان که در مجاورت ساختمان تئاتر شهر است آماده یک فضای فرهنگی مناسب اهالی فرهنگ و هنر و شهروندان تهرانی شود.

کاظم نظری مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این جلسه ضمن ارائه توضیحاتی مشروح از روند فعالیت های انجام گرفته در اداره کل هنرهای نمایشی درباره موضوع تعیین حریم مجموعه تئاتر شهر و همکاری موثر وزارت میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی در موضوع ابلاغ ضوابط و مقررات حفاظتی عرصه و حریم تئاتر شهر، حل مشکلات پیرامونی مجموعه تئاتر شهر را منوط به همکاری و حمایت همه دستگاه های مرتبط با این موضوع دانست و از شورای اسلامی شهر ، شهرداری تهران، شهرداری منطقه ۱۱ و مجموعه های دیگر به جهت توجه ویژه به این موضوع قدردانی کرد.

رفع نگرانی اهالی هنر در زمینه رسیدگی به تئاتر شهر

سید محمد جواد طاهری رییس مجموعه تئاتر شهر نیز در ادامه گفت: نگرانی اهالی هنر در مورد آسیب های وارده احتمالی به ساختمان تئاتر شهر توسط معتادان متجاهر کاملا به حق است،  در تلاش هستیم با کمک دولت و مدیریت شهری تهران اقدامات لازم را در زمینه محافظت از بنای ساختمان تئاتر شهر انجام دهیم.

وی با تاکید بر استمرار و برنامه ریز موثر و مناسب برای اجرای رویدادهای فرهنگی هنری در محوطه تئاتر شهر افزود: متاسفانه علی رغم تمام تلاش های صورت گرفته بازهم شاهد آسیب رسیدن به اطراف ساختمان تئاتر شهر هستم،  از سوی دیگر وجود آسیب های اجتماعی در اطراف ساختمان اهالی هنر و دوستداران تئاتر را نگران کرده است؛ امیدواریم بتوانیم با کمک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شورای اسلامی شهر تهران و شهرداری تلاش ها در جهت حفظ سلامت ساختمان تئاتر شهر را  به سرانجام برسانیم.

عزم جدی در زمینه مقابله با آسیب های اجتماعی

در ادامه سید محمد موسوی شهردار منطقه ۱۱ اظهار کرد: شهرداری می تواند با کمک دیگر دستگاه ها آسیب های اجتماعی ایجاد شده در اطراف ساختمان تئاتر شهر جمع آوری کند.

وی افزود: باید توجه داشت رسیدگی به آسیب های اجتماعی اطراف ساختمان تئاتر شهر و پارک دانشجو نیازمند عزم جدی است.

  بر اساس این گزارش رضا صیادی رییس سازمان زیباسازی شهرداری تهران  اظهار کرد: سازمان زیباسازی شهرداری تهران تمام تلاش خود را به کار خواهد گرفت تا موضوع حریم مناسب برای ساختمان تئاتر شهر به بهترین شکل صورت پذیرد.

سیاوش تهمورث بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر کشورمان نیز که در حاشیه این بازدید توضیح داد: متاسفاته ارزش تئاتر و تلاش های ارزشمند دست اندرکاران این حوزه در همه بخش ها به دلیل آسیب های اجتماعی و فیزیکی محیط پیرامونی تئاتر شهر در حال از بین رفتن است. بنابراین از همه شما مدیران می خواهم با ساماندهی این شرایط بحرانی کاری کنید که از نام شما به نیکی یاد کنند.

روزنامه نگار و منتقد تئاتر  مازندرانی  به بهانه اجرای نمایش «اغما» در بابل در نیم نگاهی به این نمایش آورده است: محمد درزی کاسمانی با بازنویسی هوشمندانه ، متن نمایشنامه «مهمانسرای دو دنیا » را با انتخاب اسم نمایش « اغما » آنهم براساس شرایط فرهنگی و مذهبی و اقلیمی حاکم بر جامعه ، جهت اجرای مناسب برای مخاطبین دستی بر نگارش آن داشته است  و این عمل رفتار قلمی کارگردان نمایش قابل ستودنی است.

به گزارش تئاتر تیوال، حسین رکنی روزنامه نگار و منتقد تئاتر  مازندرانی  به بهانه اجرای نمایش «اغما» در بابل می آورد: نمایش «اغما»  که در بابل از تاریخ ۱۵ تیرماه   ۱۴۰۱ در پلاتو اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان بابل برای عموم علاقمندان به هنر نمایش به اجرا در آمد و تا ۶ مرداد ماه به روی صحنه می رود. آورده است:  نمایش اغما براساس متن نمایشنامه مهمانسرای دو دنیا اثری از اریک مانوئل اشمیت نمایشنامه نویس فرانسوی به کارگردانی هنرمند توانمند محمد درزی کاسمانی با بازیگری مریم گیلانی ، پیمان ابراهیمی ، شهربانو حسینی ، نیما محمدی ، احد شکری ، زینب جورسرایی و نقش آفرینی بازیگران فرم از جمله شقایق خان علیپور ، سوگند سیف الله زاده ، آیدا طبری، هوتن عباسی ، مهدی قاسمی ، علیرضا فلاح درزی ، علی  پورباقر به روی صحنه رفت.

عوامل اجرایی نمایش اغما  نیما محمدی «دستیارکارگردان» رضا عرب فیروزجایی« دستیار دوم«جواد سرهنگیان « مدیر صحنه« محمد رضا حیدری «نور وصدا» نغمه  رجب زاده«منشی و طراح صحنه» احمد شکری« فرم»معصومه علی نیا و زهرا احمدی « گریم»شایسته جورسرایی «طراح لباس» یاسمین آماره« عکاس و رسانه» مریم هاشمی « روابط عمومی» جواد نصرالله پور«مدیر رسانه»محمد علی محمدی « مدیر تولید»  در این نمایش همکاری داشتند

طبق اطلاعات برگرفته از بروشور نمایش اغما کارگردان نمایش با فعالسازی موسسه فرهنگی هنری پینار در بابل تاکنون توانسته ضمن آموزش بازیگری به هنرجویان تئاتر و سینما هشت نمایشنامه از نویسندگان معتبر و صاحب سبک خارجی و ایرانی تحت عناوین نمایش های ارباب اقیانوس ها، نوای اسرار آمیز ، شبکه اورانوس، اتاق تاریک، اعترافات چند معلول ، حرفهای بدون سانسور ، شعبده باز و قضاوت در سالن های نمایش برخی از شهرستان ها  ازجمله سالن های نمایش بابل به اجرا در آورد. که نمایش اغما به عنوان نهمین نمایش اجرایی شرایط فعلی است و جالب اینکه این کارگردان خوش ذوق و خوش فکر جهت ایجاد ارتباط مستمر با مخاطبین خود به نمایش توهم یک کنسرت بعنوان اجرای آینده در قسمتی از بروشورنمایش اغما اشاره تاکیدی دارد.

وی به ارایه مطالبی در باره آشنایی مختصربا اریک امانوئل اشمیت می پردازد و ادامه می دهد: اریک امانوئل اشمیت متولد ۱۹۶۰ نویسنده ، رمان نویس ، نمایشنامه نویس و فیلسوف قرن معاصر از کشور فرانسه ، ولی از سال ۲۰۰۲ با انتخاب اقامت دائمی در بلژیک بعنوان  شهروند بلژیک مطرح است. اشمیت بخاطر دارای مدارک عالیه در مقطع دکتری فلسفه و از طرفی نگاه حرفه ای به هنر نمایش از سنین ۱۱ سالگی می توان گفت تمام آثارش از دریچه دینی و عرفانی به نگارش در آمده است. گرچه این نویسنده گرایش خاصی به دین خاصی ندارد. اما زاویه دید ایشان در پرداخت شخصیت های داستانی از منظر سرشت انسانی مورد واکاوی قرارمی گیرد

نمایشنامه «مهمانسرای دو دنیا» با ترجمه شهلا حائری که در شرایط فعلی در انتشارات داخلی به چاپ چهاردهم رسیده است  ، از طرف اهالی هنرتئاتر مورد توجه فراوان  قرارگرفته است .

بد نیست درخصوص شکل نگاه رفتارقلمی این نویسنده فرانسوی به این نکته اشاره داشته باشیم ، سبک ادبیاتی نوع نگارش اشمیت درتمامی آثارش نسبت به ماهیت وجودی انسان برمبنای سرشت ذاتی و فطری خود انسان است . یعنی اشمیت در نمایشنامه « مهمانسرای دو دنیا » تلاش دارد،  بدون در نظر گرفتن رنگ ، نژاد ، پوست ، دین ، فرهنگ و آداب و رسوم ، ذهنیت های تداعی شده درونی انسان را با الهام گیری از دوران پرمشقت انسان ها در برابر رنجش ها و ناکامی ها و شکست های مکرر از دریچه  دو دنیای متضاد « رفتن و ماندن» و یا همان مفاهیم کلی تر " مرگ و زندگی" با زبان فلسفی برای مخاطبین  به تصویر بکشد . بی آنکه اعتراف کند برای درکی از واقعیتها و رفتارهای عینی انسانی از دریچه فلسفی ورود پیدا کرده است . با بکار گیری الفبای هنر نمایشی همان انتخاب بازی فرم زبان نمایش را برای مخاطبین تمامی سطوح فکری تلطیف داده است .

وی می افزاید:حال اینکه شهلا حائری مترجم نمایش نامه «مهمانسرای دو دنیا » توانست بر حسب وظایف ذاتی خویش پیام اصلی محتوای نمایشنامه را به خوبی به زبان فارسی به نگارش در آورد . در جای خود قابل تحسین برانگیز است. گرچه تاکنون این نمایش نامه توسط بیش از پنجاه مترجم برای ۵۰ کشور دنیا به تحریر در آمده است . اما بخاطر صداقت وجود نگاه فلسفی اشمیت به راز هستی مفاهیم مرگ و زندگی مورد استقبال دیگر شهروندان ملل دنیا با ادیان مختلف قرار گرفته است.

 تحسین به نگاه ژرف اندیش نویسنده ارزشمند چون اریک مانوئل اشمیت در نقطه نیمه تاریک و تاریک انسانها آنهم لحظات پایانی راه مسیر زندگی انتخاب دو گزینه مرگ و زندگی را به داشت های خود انسان بر اساس فعل های مکتسبه واگذار می کند . از اهالی تئاتر خطه سرسبز مازندران بویژه عموم شهروندان دوستدار تئاتر جهت تماشای یک اثر ماندنی و مفهومی دعوت می کند . این نمایش تلنگری برای افراد پوچگرا و شایدهم هیچ گرا ، که در روند زندگی خودشان بدون برنامه و اهداف آرمانی فقط ، فقط می خورند، می خوابند ، اما در خلوت دل بر این باورند لحظات مابین خوراک و خواب دوندگی هم دارند . اما اشمیت در این نمایشنامه بر این باور است . این گونه افراد فقط نفس طولانی دارند ، بی آنکه لذتی و یا آرامشی از نفس کشیدن آن داشته باشند.

 این منتقد تئاتر مازندرانی با ارایه نیم گاهی  به نحوه اجرایی نمایش «اغما« اظهار می کند: محمد درزی کاسمانی با بازنویسی هوشمندانه ، متن نمایشنامه «مهمانسرای دو دنیا » را با انتخاب اسم نمایش « اغما » آنهم براساس شرایط فرهنگی و مذهبی و اقلیمی حاکم بر جامعه، جهت اجرای مناسب برای مخاطبین دستی بر نگارش آن داشته است  و این عمل رفتار قلمی کارگردان نمایش قابل ستودنی است.

ابتدای نمایش بازیگران فرم با حرکات موزون تا حدودی توانستند فضای نمایش را برای مخاطبین چهره های جدید جهت دریافت مفاهیم یک نمایش معنادار تلطیف کنند، گرچه در دو سه مورد سطحی حرکات فرم بصورت هماهنگ و منسجم عمل نشد . اما این حرکات سهوی برای کاراکترهای نوآموز یک امرعادی است.

در طول اجرای نمایش کاراکترها با رعایت میزانسن،  حفظ تعادل رفتاری ، مدیریت شایسته در هنگامه لازمه سکوت نمایش ، آرامش در بیان دیالوگ ها و مونولوگها ، چرخش های مدبرانه درزمان حمله تهاجمی به یکدیگرو حفظ میمیک مناسب در زمان خاص آن، از نکات بسیارتحسین برانگیز اجرای نمایش بود و این بیانگر نگاه زیبا شناسانه محمد درزی کاسمانی به هنر نمایش است . و این توجه شایسته در جای خود قابل ستودنی است .

وی می افزاید: جمله، جمله کلمات مریم گیلانی در نقش آفرینی دکتر اس بخاطر اشراف وآشنایی کامل و جامع به فن بیان دراین نقش قاطعانه بودن آن ، نقش تاکیدی بر ذهن مخاطب داشت.  بطوریکه با برداشتن گام های مصمم و معنادار مهر تاکیدی بر گفتارش نقش می بست. بیانی که حاکی از آرامش بود . اما خود بعنوان راوی کلام از شکل بیان کلمات آتی آن بی اطلاع بود . و انتقال این پیام برای تماشاگران زمانی قابل پذیرش است لحن کلام حاوی صداقت باشد و این تصویر زمانی در قاب نمایش برای مخاطب ملموس است که کاراکترها در ایفای نقش خود با تمرین های مکررشکل کار را بصورت عجین شده با درونیات کاراکتر ببینند . جایز می دانم در یک جمله کوتاه به مریم گیلانی اینگونه خطاب کنم . دست مریزاد.

پیمان ابراهیمی ، شهربانوحسینی ، نیما محمدی ، بویژه احد شکری و زینب جورسرایی با حمل جملات کشدار اما معنادار بخوبی توانستند مخاطبین را مجذوب بازی های خودشان کرده باشند. چون با بکارگیری تن صداهای بجا و قابل پذیرش ، توانستند تماشاگران نمایش را برای ادامه نمایش به سکوت دعوت کنند .

روزنامه نگار و منتقد تئاتر مازندرانی با اشاره به کارگردان نمایش خاطرنشان می کند: کاسمانی گرچه در این نمایش مغزدار و معنادار حاوی کوله باری  از جملات تلنگری مسلما سر سختی های زیادی جهت تفهیم کار بازی متقبل شده است و این بیانگر جایگاه هنرمند استخوان خرده کرده صحنه نمایش است .

لحظات حرکت بسوی اتاق نور جهت  پذیرش مسیر مرگ و زندگی برای کاراکترها از یکنواختی خارج بود و انتخاب این شیوه نوعی نوگرایی کارگردان در بازی دادن کاراکترهاست بخصوص زمان انتخاب مسیر ژولین و لورا بخاطر تداعی دلدادگی دنیایی همراه با مخالفت و مقاومت بود . در صورتی که اشمیت در نمایش نوای اسرار آمیز از دریچه روانشناسانه و فلسفی در اثبات بازی گرفتن مفاهیم عشق غیر حقیقی است .

سخن آخر اینکه هنرمند دوراندیش کاسمانی با اجرای نمایش خوب قدرت توانمندی اهالی هنر تئاتر شهرستان را به جایگاه والایی هدایت کرده است . و زیبنده شایسته است ، ارزش اثر این نمایش ارزشمند مورد توجه اهالی دوستداران هنر تئاتر واقع گردد . کارگردان، بازیگران  و عوامل اجرایی نمایش دست مریزاد .

امیر دژاکام پس از تماشای نمایشنامه‌خوانی نمایشنامه «خرس» در برنامه «خنده در صحنه» گفت: معنای نمایشنامه‌خوانی مشخص است و تفکیک آن به بخش‌هایی همچون اجراخوانی کار اشتباهی است چرا که اگر قرار است اجرا کنیم پس دیگر نمایشنامه‌خوانی نیست و در دست گرفتن نمایشنامه در اجرای تئاتر به بهانه و با نام اجراخوانی غلط است.

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، نمایشنامه «خرس» آنتوان چخوف در پنجمین برنامه «خنده در صحنه» با خوانش فرج‌الله گل سفیدی، فریبا دستواره ، فرهاد بشارتی، مهدی خالقی و به کارگردانی علیرضا گیلانپور با اجرای موسیقی زنده حسین کوشکانی در تماشاخانه مهر اجرا شد. این قسمت از برنامه خنده در صحنه مهمانان ویژه‌ای از جمله دکتر امیر دژاکام، بهرام درخشانی، علی برجی، عزت الله رمضانی فر، جهانگیر اژدری، رضا فقیهی و… و با حضور پر شور علاقه‌مندان برگزار شد.

امیر دژاکام پس از تماشای این اجرا در سخنانی به ماهیت و چرایی نمایشنامه‌خوانی پرداخت و گفت: ساحت ابتدایی نمایشنامه‌خوانی ادبی و تولیدی است و نگاه زیبایی شناسی به آن وجود ندارد. کاربرد آن برای ارائه به تعدادی تهیه کننده و کارگردان به منظور انتخاب از سوی آنها برای تولید است.

دژاکام افزود: از دیگر ساحت‌های نمایشنامه‌خوانی تمرین برای افزایش توان گروه‌های جوان است گفت: باتوجه به هزینه‌های سنگین تولید یک تئاتر و نبود امکانات لازم از جمله سالن‌های تئاتر به ویژه در شهرهای کم برخوردار نمایشنامه‌خوانی یکی از بهترین گزینه‌ها برای فعالیت گروه‌های علاقه‌مند به تئاتر است.

وی در ادامه با انتقاد از انواع عناوینی که به نمایشنامه‌خوانی اطلاق می‌کنند گفت: معنای نمایشنامه‌خوانی مشخص است و تفکیک آن به بخش‌هایی همچون اجراخوانی کار اشتباهی است چرا که اگر قرار است اجرا کنیم پس دیگر نمایشنامه‌خوانی نیست و در دست گرفتن نمایشنامه در اجرای تئاتر به بهانه و با نام اجراخوانی غلط است. نمایشنامه‌خوانی باید تفاوت خود با اجرا را داشته باشد.

دژاکام در پایان با تقدیر از گروه نمایشنامه‌خوانی این برنامه گفت: بارها و بارها اجرای نمایش «خرس» را دیدم و بارها نمایشنامه آن را خوانده‌ام و با توجه به این موضوع از این نمایشنامه‌خوانی بسیار لذت بردم.

گفتنی است؛ نمایشنامه «خرس» روایتی کمدی از زندگی خانمی است که در حین عزاداری برای شوهرش، متوجه می‌شود که همسرش یک طلبکار دارد و در همین اثنا اتفاقات شنیدنی رخ می‌دهند.

علیرضا گیلانپور کارگردان برنامه «خنده در صحنه» پیش از این خبر داده بود که در آینده با توجه به اینکه به محرم و صفر نزدیک می‌شویم، قرار است یک نمایشنامه‌خوانی قرار است یک نمایشنامه‌خوانی مذهبی در برنامه «خنده در صحنه» اجرا شود.

نتیجه‌ ارزیابی و بررسی اعضای هیئت‌علمی فصل هشتم از دور نوین پروژه‌ چهارفصل تئاتر ایران با عنوان «مناسبات انسانی در جهان پس از کرونا» اعلام شد.

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، ایوب آقاخانی، مدیر دفتر مطالعات و پژوهش‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه‌ هنری و سرپرست و طراح پروژه‌ جامع ملی آموزش درام‌نویسی برای خارج از پایتخت، نتیجه‌ ارزیابی و بررسی اعضای هیئت‌علمی فصل هشتم از دور نوین پروژه‌ چهارفصل تئاتر ایران با عنوان «مناسبات انسانی در جهان پس از کرونا» را به شرح زیر اعلام کرد:

«دچار»، نوشته‌ مهدیه شادرخ از یزد

«سپیدار مادر»، نوشته‌ رضا عاشوری‌فر از گیلان

«قطعات گمشده»، نوشته‌ مهدی غلامحیدری از البرز

«مَغرَم»، نوشته‌ سیدمحسن موسوی از اصفهان

«من دوستت دارم»، نوشته‌ فاطمه شافعیان از مازندران

«هنوز هیچی صدام می‌کنن»، نوشته‌ عارف مهتاب از اردبیل»

اعضای هیئت‌علمی فصل هشتم متشکل از خانم تهمینه محمدی و آقای محمد نباتی‌مقدم که هر دو از نمایشنامه‌نویسان جوان و صاحب‌نام کشور محسوب می‌شوند در مجموع پس از بررسی نمایشنامه‌های نوشته‌شده براساس طرح‌های برگزیده، ۶ نمایشنامه از ۶ نویسنده‌ مقیم شهرستان‌ها را جهت حضور در کارگاه‌های نهایی و فصلی به منظور دریافت آخرین رهنمودها در بازنویسی نهایی و همین‌طور محفل فرهنگی رخ‌دررخ با نمایشنامه‌نویسان پایتخت و علاقه‌مندان سایر استان‌ها معرفی کردند.

گفتنی است به سنت معمول این پروژه، برگزیدگان نهایی این آثار به تشخیص هیئت علمی از سوی انتشارات سوره‌ مهر به چاپ خواهد رسید. زمان برگزاری این کارگاه‌ها متعاقباً از سوی دفتر مطالعات و پژوهش‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه‌ی هنری اعلام خواهد شد.

صدای موزیک همه سالن را پر کرده. چهار زن جوان و میانسال، شیک و پیک و مشخصا متعلق به طبقه متوسط در جایی مثل کافه دور میز نشسته‌اند، می‌گویند و می‌خندند، شاد و سرخوش به نظر می‌رسند، بی‌خیال و راحت. روی میز پر از خوراکی‌های معمول کافه‌هاست، احتمالا چای یا قهوه و کیک و بیسکوئیت. این زنان تا سر حد امکان شبیه ایرانی‌ها لباس نپوشیده‌اند، اما به آدم‌های کافه‌روی طبقه متوسط ایرانی هم بی‌شباهت نیستند. با خاموش شدن سالن، صدای موزیک هم کم می‌شود و گوینده‌ای (با صدای لیلی رشیدی) می‌گوید: «این‌جا صدای لندن است! از درختان سیبِ ما گیلاس‌های خوش‌طعم روییده؛ هوا بسیار دلپذیر است و کلاغ‌های خوش‌صدا آواز می‌خوانند.» کلاغ‌های خوش آواز؟

نمایش «روی موج یکشنبه‌ها»، به کارگردانی مازیار سیدی بر اساس برداشتی از اقتباس نمایشی «Talking Heads» نوشته آلن بنت (متولد ۱۹۳۴) با ترجمه حورا پاکیزه‌دل و با دراماتورژی محمد زارع در سالن استاد انتظامی ‌خانه هنرمندان در حال اجراست. مژده دایی، نغمه فاطمی، نغمه قوانلو و عارفه معماریان بازیگران این نمایش هستند و لیلی رشیدی و محمدحسن معجونی (در نقش کشیش) صداپیشگان آن.

نمایش بر پایه تک‌گویی‌های چهار زن شکل گرفته که هر یک لابلای پیام‌ها و برنامه‌های رادیو، گوشه‌ای از زندگی‌شان را روایت می‌کنند، قصه‌هایی که در ابتدا مضحک و بسیار مبتذل و روزمره می‌نماید، زن میانسالی فضول به کار همه کار دارد و مدام در حال نامه نوشتن به این سازمان و آن اداره و عرض شکایت از این آدم یا آن نهاد است. دیگری جوان‌تر است، بازیگر فیلم‌های دست چندم و کمی‌ سر به هوا و بی‌خیال. سومی‌ با برادر بیمارش زندگی می‌کند و در بخش منسوجات یک فروشگاه کار و برای درمان پاهایش پیش پیرمردی می‌رود که قبلا کشیش بوده. چهارمی ‌هم همسر یک کشیش جوان و خوش تیپ است، اما دوست ندارد چنین معرفی شود، از این که مجبور است مثل کشیش‌ها لباس بپوشد و عقاید و افکار و تمایلاتش با شغل شوهرش قضاوت شود، ناراضی است.
در مجموع زندگی چهار زن، در نگاه نخست بیش از حد روزمره و متوسط می‌نماید. هیچ یک از آنها به مشکل یا مصیبتی دشوار و به ظاهر حل‌نشدنی مثل یک بیماری لاعلاج یا فقر فلج‌کننده دچار نیستند. دست‌شان به دهان‌شان می‌رسد، می‌توانند راحت و با خیال آسوده، هر یکشنبه عصر به کافه محله‌شان بیایند، پشت میز گرد، به صندلی‌ها یا مبل‌هایشان لم دهند و در حالی که چای و نسکافه می‌نوشند و به تکه‌های کیک یا بیسکوییت گاز می‌زنند، درباره زندگی هر روزه‌شان غرغر کنند و هر از گاهی هم به سر و ریخت رهگذری نگاه و او را قضاوت کنند، یا به رویدادهای مبتذل دور و اطرافشان بلند بلند بخندند، بی‌خیال این واقعیت که به گفته گوینده رادیو، آمار کارشناسان در لندن نشان می‌دهد  یک چهارم زنان این شهر، یعنی دست کم یکی از این چهار زن (شاید هم همه آنها، که می‌داند؟)، در تنهایی و انزوا می‌میرند!
با ادامه تک‌گویی‌ها و لایه‌برداری از پیاز شخصیت زنان راوی، اگرچه وجه طنازانه و گاه مضحک و مسخره روزانه‌های آنها تغییری نمی‌کند، اما به تدریج درمی‌یابیم که پشت ظاهر آرام و سرخوش هر یک از این چهار زن، موجودی عمیقا تنها، منزوی، مضطرب و رنج‌دیده نهفته است، انسانی آسیب‌پذیر، زودباور (بلکه ساده لوح) و سخت شکننده که از آدم‌های اطرافش زخم می‌خورد و می‌هراسد و برای ایجاد یک ارتباط ساده آرامش بخش، به هر مستمسکی می‌آویزد و به هر فلاکتی تن می‌دهد.
بازی باورپذیر و قابل‌قبول هنرپیشه‌ها در کنار ضرباهنگ مناسب نمایش، موجب شده که مخاطب از سکون و بی‌حرکتی شخصیت‌ها خسته نشود و بدون ملال یا فراموشی، روایت هر یک از زنان را دنبال کند. قرابت تجربه‌های روزمره این زنان با زنان طبقه متوسط در هر جامعه مدرن دیگری، همچنین سبب می‌شود مخاطب طبقه متوسط ایرانی از شنیدن و دیدن دغدغه‌های این زنان احساس دوری و غریبگی نکند و مصادیق آن چه را می‌بیند و می‌شنود، در زندگی خود و اطرافیانش بازجوید. به دیگر سخن برای ما ایرانی‌ها، روی موج یکشنبه‌ها، روایت‌گر پوچی و بی‌معنایی غروب‌های دلگیر جمعه است، وقتی از پس یک هفته دوندگی و سگ دو زدن، خسته و تنها، گوشه‌ای می‌نشینیم و روزهای سپری شده را برای خودمان یا دیگری تعریف می‌کنیم، هر یکشنبه کذایی.

* برگرفته از Any Given Sunday عنوان فیلمی‌ اثر الیور استون (۱۹۹۹)

نخستین نشست اقتباس صحنه با عنوان اقتباس و مواجهه با تاریخ و با حضور و سخن‌رانی دکتر قطب‌الدین صادقی (نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان و پژوهش‌گر تئاتر، استاد دانشگاه)، دکتر فارس باقری (نمایش‌نامه‌نویس، پژوهش‌گر تئاتر و استاد دانشگاه) و بهزاد صدیقی (نمایش‌نامه‌نویس، استاد دانشگاه و دبیر نشست) ساعت ۱۸ روز یک‌شنبه  ۹ مردادماه ۱۴۰۱ توسط مؤسسه‌ی فرهنگی، هنری و پژوهشی صبا و با همکاری مؤسسه‌ی افرامانا در سالن سینما تک این مؤسسه‌ برگزار می‌شود.

به گزارش روابط عمومی مؤسسه‌ی افرامانا، سلسله نشست‌های اقتباس صحنه با هدف شناخت به‌تر نمایش‌نامه‌نویسان و کارگردانان جوان از مقوله و روند اقتباس صحنه‌ای در تئاتر ایران، بررسی چگونگی عمل اقتباس از یک اثر داستانی یا نمایشی یا هر نوع متن ادبی دیگر به یک اثر نمایش‌نامه‌ای، دست‌یابی به روش‌های درست‌تر و به‌تر برای اقتباس از ادبیات کهن و معاصر ایران در ادبیات نمایشی، آشنایی و بهره‌مندی بیش‌تر مخاطبان از ادبیات داستانی ایران و جهان به‌وسیله‌ی عمل اقتباس و بررسی نقاط ضعف و قوت آثار اقتباس‌شده در ادبیات نمایشی ایران به صورت هفتگی برگزار می‌شود.

بر اساس این گزارش، در این نشست اقتباس صحنه ابتدا  فیلم تئاتر مویه‌ی جم پخش می‌شود و سپس دکتر قطب‌الدین صادقی، دکتر فارس باقری و بهزاد صدیقی با عنوان اقتباس و مواجهه با تاریخ با تمرکز بر دست‌یابی به روش‌های درست‌تر و به‌تر برای اقتباس از ادبیات کهن و معاصر ایران به ایراد سخن می‌پردازند.

این گزارش در ادامه می افزاید: علاقه‌مندان برای حضور در این نشست می‌توانند در تاریخ و ساعت یاده شده به  نشانی خیابان طالقانی، نرسیده به خیابان ولی‌عصر، خیابان برادران مظفر، روبه‌روی سینما فلسطین، پلاک ۱۲۵، مؤسسه‌ی فرهنگی هنری پژوهشی صبا، سالن سینما تک شرکت کنند و برای اطلاعات بیش‌تر از این برنامه با شماره تلفن ۶۶۴۸۷۵۳۷ تماس بگیرند.  

گفتنی است نمایش مویه‌ی جم نوشته و کارگردانی قطب‌الدین صادقی در سال  ۱۳۷۵ با بازی میکاییل شهرستانی، حمیدرضا حاجی بابایی و عقیل گلزار در سالن چهارسوی مجموعه‌ی تئاتر شهر به اجرا درآمده است. 

نمایش «پناه‌کاه» به نویسندگی و کارگردانی فرید قادرپناه به مدت ده اجرا و تا چهاردهم مرداد ماه تمدید شد.

به گزارش روابط عمومی تماشاخانه ایرانشهر؛ نمایش «پناه‌کاه» به نویسندگی و کارگردانی فرید قادرپناه و با بازی حسین امیدی، آیدین بهاری، مینا زرنانی، میلاد معیری، آذین نظری، میثم نوروزی، مهدی یگانه؛ که از دوم تیر در سالن استاد ناظرزاده‌ی تماشاخانه ایرانشهر اجرای خود را آغاز کرده بود تا پانزدهم مرداد ماه و به مدت ده اجرا در این تماشاخانه تمدید شد.

گفتنی است با توجه به درخواست مخاطبین این نمایش مبنی بر کاهش قیمت بلیت و همچنین درک شرایط اقتصادی مخاطبان تئاتر، به خواست گروه اجرایی  بهای بلیت این نمایش با ۲۵٪ کاهش قیمت ۹۰.۰۰۰ تومان خواهد بود. و روزهای یکشنبه نیز دانشجویان می‌توانند با ارائه‌ی کارت دانشجویی به گیشه‌ی تماشاخانه  از ۳۰٪ تخفیف برخوردار گردند.
لازم به ذکر است ساعت اجرای نمایش تا روز هفتم مرداد ماه به روال قبل  ساعت ۱۸:۴۵ و پس از این تاریخ به ۲۰:۳۰ساعت  تغییر خواهد کرد.
علاقمندان می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیش‌تر و خرید اینترنتی بلیت های این نمایش  به سامانه تیوال مراجعه نمایند.

سایر عوامل اجرایی گروه عبارتند از فواد خراباتی (مجری طرح)، سعید حسنلو (طراح صحنه)، الهام شعبانی (طراح لباس)، علی کوزه‌گر (طراح نور)، بهاره اسدی (طراح گریم)، سینا افشار (طراح گرافیک)، امیرعلی حسینی (طراح صدا)، گروه کهربا (موسیقی)، حمید میرزائی (ساخت مجسمه)، آوا فیاض (مدیر مارکتینگ و روابط‌عمومی)، بدلکاران ۱۳ (تیم اجرای پرواز)، رضا جاویدی و نسترن عبدی (عکاس)، ماهان صادقی (دستیار کارگردان)، علی سیبی (دستیار تولید)، نیلوفر قرائی (منشی صحنه)، مهسا اسمعیل‌زاده (دستیار لباس)، هیوا امین‌زاده، کیمیا جواهری، سمانه عشقی‌آذر (مجریان گریم)، مریم نورالدینی، یاسین یوسفی (مدیران صحنه)، عاطفه آقاسی، صحیفه رنگرز (تیم تبلیغات).

بی مرگی با حضور زهرا داودنژاد، ستاره حسینی، پویا پورهمدانی، رضا حماطی، ندا غفاری، سارا جودت، فریماه قاسمی، عیسی محمدی، محمد رضایی، مهدی رشیدی برای بار آخر روز دوشنبه ۳ مرداد ماه ساعت ۲۱:۴۵ اجرا خواهد رفت.

خواننده این نمایش شهریار سنائی است و بی مرگی با اندکی تغییرات در تیم روی صحنه و داستان خود به شهرزاد قدم میگذارد.

به گفته پیمان چراغی کارگردان این نمایش اجرای بی مرگی دیگر تمدید نخواهد شد.

نمایش «آلنده نازنین » به کارگردانی محمد برهمنی در تالار چهارسو به دلیل استقبال تماشاگران روز جمعه هفتم مرداد ماه در دو نوبت پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، نمایش «آلنده نازنین » به کارگردانی محمد برهمنی به دلیل استقبال تماشاگران روز جمعه هفتم مرداد ماه در دو نوبت و در ساعت های ۱۶:۳۰ و ۱۹:۳۰ پیش روی مخاطبان قرار  خواهد گرفت.

لازم به توضیح است این اثر نمایشی روز پنجشنبه ششم مرداد ماه استثنائا به جای ساعت ۱۹:۳۰ در ساعت ۱۶:۳۰ پذیرای تماشاگران تئاتر خواهد بود. این در حالی است که پیش فروش بلیت روزهای پنجم، ششم ، هفتم مرداد ماه آغاز شده و مرحله پیش فروش بلیت روزهای نهم ، دهم و یازدهم نمایش نیز از ساعت ۱۲ روز دوشنبه سوم مرداد ماه امکان پذیر خواهد بود.

نمایش «آلنده نازنین» به نویسندگی محمد صادق گلچین  عارفی و کارگردانی محمد برهمنی یکی از آثار نمایشی پرمخاطب مجموعه تئاتر شهر است که از روز جمعه هفدهم تیرماه در تالار چهارسو به صحنه رفته است.  

در این اثر نمایشی که از تاریخ یاد شده ساعت ۱۹:۳۰ با مدت زمان ۱۱۰ دقیقه و قیمت بلیت ۸۰ هزار تومان روی صحنه رفته، اسماعیل گرجی، آزاده صمدی، علیرضا ثانی فر، علی محمودی، سهیل سهیلی سرشت، دنیا نصر و سیامک اخوان به عنوان بازیگر حضور دارند.

در خلاصه داستان نمایش آمده است:  کارگردانِ تئاتری در آرزوی اجرا کردنِ اثری باشکوه و جاه‌طلبانه است؛ آن هم نه اجرایی معمولی. اجرایی با روشی منحصر به فرد و با رعایتِ هفت قانونی که خود آن‌ها را نوشته و اصرار دارد مو به مو اجرا شود.

لازم به توضیح است هم اکنون نمایش «شکوفه های گیلاس» به نویسندگی و کارگردانی سید محمد مساوات  ساعت ۲۰ در تالار اصلی، نمایش «تب» به کارگردانی رویا کاکاخانی ساعت ۲۰:۳۰ در تالار قشقایی، نمایش «یه روز دیگه» به نویسندگی و کارگردانی نادیا فرجی ساعت ۱۹:۳۰ در تالار سایه  و نمایش «مجلس شبیه خوانی نسوان» به کارگردانی نسیم مقدم و ارغوان راستی ساعت ۲۰ در کارگاه نمایش میزبان علاقه مندان تئاتر هستند.

نمایش «پناه‌کاه» به نویسندگی و کارگردانی فرید قادرپناه به مدت ده اجرا تمدید شد.

به نقل از روابط‌عمومی گروه، نمایش «پناه‌کاه» به نویسندگی و کارگردانی فرید قادرپناه که از دوم تیر در سالن استاد ناظرزاده تماشاخانه ایرانشهر اجرای خود را آغاز و قرار بود تا سوم مرداد روی صحنه باشد، به مدت ده اجرا تمدید شد.

به گفته‌ی فواد خراباتی مجری طرح نمایش با توجه به درخواست مکرر مخاطبین مبنی بر کاهش قیمت بلیت و همچنین درک شرایط اقتصادی موجود، گروه در نظر دارد در دوره‌ی تمدید بهای بلیت را به طور کلی ۲۵٪ کاهش دهد. لذا بهای بلیت در این بازه‌ ۹۰.۰۰۰ تومان خواهد بود.

اما هم‌چنان دانش‌جویان و هنرجویان با ارائه کارت به گیشه تماشاخانه می‌توانند از ۳۰٪ تخفیف (بلیت۶۳.۰۰۰ تومانی) برخوردار گردند.

همچنین تماشاگران دوره اصلی اجرا در دوره‌ی تمدید می‌تواند از تخفیف ۳۰٪ استفاده نمایند.

لازم به ذکر است ساعت اجرا تا روز ۷ مرداد همانند قبل ۱۸:۴۵ خواهد بود و پس از آن به ۲۰:۳۰ تغییر پیدا می‌کند.

علاقمندان می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیش‌تر و خرید بلیت به سامانه تیوال مراجعه نمایند.

به ترتیب حروف الفبا: حسین امیدی، آیدین بهاری، مینا زرنانی، میلاد معیری، آذین نظری، میثم نوروزی، مهدی یگانه در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

فواد خراباتی (مجری طرح)، سعید حسنلو (طراح صحنه)، الهام شعبانی (طراح لباس)، علی کوزه‌گر (طراح نور)، بهاره اسدی (طراح گریم)، سینا افشار (طراح گرافیک)، امیرعلی حسینی (طراح صدا)، گروه کهربا (موسیقی)، حمید میرزائی (ساخت مجسمه)، آوا فیاض (مدیر مارکتینگ و روابط‌عمومی)، بدلکاران ۱۳ (تیم اجرای پرواز)، رضا جاویدی و نسترن عبدی (عکاس)، قادرپناه را در این نمایش همراهی می‌کنند.

دیگر عوامل عبارتند از: ماهان صادقی (دستیار کارگردان)، علی سیبی (دستیار تولید)، نیلوفر قرائی (منشی صحنه)، مهسا اسمعیل‌زاده (دستیار لباس)، هیوا امین‌زاده، کیمیا جواهری، سمانه عشقی‌آذر (مجریان گریم)، مریم نورالدینی، یاسین یوسفی (مدیران صحنه)، عاطفه آقاسی، صحیفه رنگرز (تیم تبلیغات).

نمایش «الکترا» عنوان یکی از تازه ترین آثار نمایشی تئاتر شهر است که از روز هفتم مرداد ماه به کارگردانی فرزاد امینی در تالار سایه این مجموعه به صحنه می رود.

به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر، «الکترا» عنوان یکی از جدیدترین نمایش های مجوعه تئاتر شهر است که از روز هفتم مرداد ماه  سال جاری به نویسندگی و کارگردانی فرزاد امینی در تالار سایه اجرای خود را آغاز می کند.

در این اثر نمایشی که بر اساس روایت «اوریپید» و «اشیل» به نگارش درآمده ، (به ترتیب حروف الفبا) نازنین زهرا برومند، آزیتا رحیمی، مونا کریمی، شاهین عبدیان، غزل منعمی، یاسمن مومنی به عنوان بازیگر حضور دارند.

محمد علی کنجدی دستیار کارگردان و عکاس تمرین و اجرا، پارمیس امینی طراح لباس،  میثم خانکی طراح نور، رامین امینی عکس پوستر، امیرعباس مختاری (تایپو گرافی الکترا و طراح پوستر)، پریسا گردشی گریم، زهرا حسن زاده دوخت لباس  دیگر عوامل اجرایی این اثر نمایشی را تشکیل می دهند.

فرزاد امینی درباره این نمایش نوشته است: «آگاممنون شاه یونان دخترش ایفی ژنی را قربانی می‌کند و کلیتمنسترا که مادر  است ، دلشکسته اما پر از غضب از شوهرش انتقام میگیرد و آگاممنون را به قتل می رساند، سلسلهٔ خشم و فقدانِ شفقت ادامه می یابد و الهه انتقام این بار چاقو را در کف دستانِ «الکترا» می گذارد تا به انتقامِ قتل آگاممنون، پدرش؛ مادرِ خود را بکشد. تراژدی الکترا تسلسل خون ریختن تا فروپاشیِ کامل یک دودمان است.»

نمایش «الکترا» به نویسندگی و کارگردانی فرزاد امینی روزهای هفتم تا بیست و سوم مرداد ماه ساعت ۱۹ به مدت زمان ۱۲۰ دقیقه و قیمت بلیت ۶۰ هزار تومان در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر میزبان علاقه مندان تئاتر است.

مهلت ارسال آثار بخش «خیابانی و محیطی» هجدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت به دلیل درخواست و استقبال هنرمندان تئاتر خیابانی تا روز شنبه هشتم مردادماه تمدید شد.

به گزارش ستاد خبری هجدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت، مهلت ارسال آثار بخش تئاتر «خیابانی و محیطی» جشنواره به دلیل حجم گسترده درخواست‌ها و استقبال هنرمندان فعال تئاتر خیابانی به مدت هشت روز و تا روز شنبه ۸ مردادماه تمدید شد. پیش‌ازاین و مطابق با گاه شماره فراخوان دوره هجدهم، هنرمندان متقاضی فرصت داشتند تا روز شنبه اول مرداد آثار خود را با شرایط ذکرشده به دبیرخانه مرکزی جشنواره تئاتر مقاومت ارسال کنند.

شایان‌ذکر است هنرمندان متقاضی در سایر بخش‌های رقابتی دوره هجدهم مطابق با جدول زمان‌بندی‌شده و گاه شماره جشنواره ازجمله رادیو تئاتر، تله‌تئاتر و صحنه‌ای تا ۲۰ مرداد و نمایشنامه‌نویسی و نمایش‌نامه خوانی تا ۳۰ شهریور مهلت‌دارند آثار خود را با شرایط ذکرشده در فراخوان به دبیرخانه مرکزی هجدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت ارسال کنند.

بر این اساس متقاضیان می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر و مطالعه فراخوان و اخبار این جشنواره، به پایگاه رسمی اطلاع‌رسانی هجدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت به نشانی www.moghavemattheater.ir مراجعه فرمایند.

جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت برای اولین بار طی سه دهه برپایی، دوره هجدهم را در گستره ایران و کشورهای اسلامی و در بازه شهریور تا آذر ۱۴۰۱ به همت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح و با دبیری سید وحید فخر موسوی برگزار خواهد کرد.

تئاتر «اتاق هملت» به کارگردانی «بابک محمودزاده» برداشتی آزاد از متن نمایشنامه «هملت» ویلیام شکسپیر است که مخاطبش را به قراردادهایی مبتنی بر نمایشی اکسپرسیونیستی و سوررئال محتوم می کند.

اثر با تکیه بر جنبه های روانشناختی شخصیت های «هملت» و «گرترود» ملکه دانمارک و مادر هملت سنگ بنای ساخت تئاتری را بنیان می نهد که مضامین مدرنی چون قدرت رسانه ها و نقش سردمداران آن از سویی و روابط آزاد و بی قید و شرط شخصیت های اصلی و مکمل را در دیگر سویش به نمایش می گذارد، اما:
۱.  آیا مضامین مطرح شده به خوبی در نمایش جانمایی و بسط داده شده است؟
۲. آیا نماد پردازی اثر با کمک عناصر برگرفته از آکسسوارهای صحنه مخاطبانش را به سویه های تفسیر منتج می کند؟
۳. آیا انتخاب سبک اکسپرسیونیسم برای «اتاق هملت» و نسبت آن با عناصر سبکی صحنه مانند نور و چهره پردازی و موسیقی به میزانسن های طلایی منتهی می شود؟
پاسخ به سؤالات فوق را به اندکی بررسی زوایای مختلف تئاتر مذکور و روشن شدن آن در ادامه موکول می کنم.
«اتاق هملت» بر اساس سبک صدرالوصف از بازی ها و گریم اغراق آمیز بهره می برد تا در همان گام نخستین مخاطبش را با قراردادی متعارف به دنیای پست مدرنی ببرد که جنبه های مدرن آن بر وزن کلاسیک نمایشنامه غلبه کند.

معناگرایی فرمالیستی در چهار رأس مربع، میزانسن های کارگردان را عیان می کند.
روابط بین شخصیت هایی نظیر «هملت»، «گرترود»، «هوراشیو» یار و دوست صمیمی هملت و «اُفیلیا» معشوقه ی هملت جهان داستانی «اتاق هملت» است و «روح پدر هملت» و «خدمتکار هملت» نیز همسنگ شده با رأس «ناظر کل» بر داستان روایی اثر سایه می افکند. شاه دانمارک با غیبتش در صحنه جایگاهش را به گرترود و هوراشیو در کاخ می سپارد تا دست های پشت پرده ی او همواره در تصمیم گیری های بزرگ ایفاگر نقش اصلی باشد.
کارگردان تلاش کرده تا بازی های بدنی و بیان بازیگرانش را در راستای سبک تلفیقی اکسپرسیونیست و سوررئال مطرح شده به کارکرد قابل قبولی برساند و بازیگران اثر نیز مشخصاً به درک قابل قبولی از خواسته های کارگردان رسیده اند.
نمایشنامه حاصل از متنی ماکسیمالیستی بهره برده است و تلاش کرده تا برداشت آزادش از روایات فرعی و شاه پیرنگ متن «هملت» اصلی را به نمایش بگذارد اما فشردگی و حجم بالای اطلاعات و تعدد صحنه ها و برخی میزانسن های تکراری، ضعف ریتم سازی در «اتاق هملت» را نشانه رفته است.
عنصر «تکرار» در کنش بازیگران اثر در پاره ای از اوقات که موسیقی محیطی و نور دخالت می کنند و یا از وجهه ی صامت و کنشگرانه ی بازیگر نقش «خدمتکار» بهره می برد به خلق اتمسفر مورد نظر کارگردان نزدیک می شود و کارکرد «تکرار» ها عمق بهتری به فضای خلق شده می دهند و بالعکس در مواردی که از عنصر بیان و دیالوگهای طولانی استفاده شده این انسجام به محاق می رود.
متن نمایشنامه با وقفه های زمانی کمی روبروست و این کمبود پاساژها که با دخالت کم نور و سکوت توأم است می توانست در ساختن ریتمی منسجم، اثر پیش روی را به استحکام قوی تری برساند.
رئوس مربعِ شکل گرفته در فرم اصلی «اتاق هملت» همانطور که پیشتر از آن نامی برده شد بر اساس ساختار هندسه ی چهارضلعی در فرم، واژگان «فشار» و «اضطرار» را در امتداد محتوایش نشانه می رود و روابط انتزاعی بین شخصیت های داستان پیش روی که بر اساس برداشتی آزاد شکل گرفته بر روابط مدرن در جوامع امروزی اشاره می کند، چه بسا اگر شکسپیر کبیر در قرن بیست و یکم می زیست قلمش بر اساس روابط اجتماعی جوامع مدرن به گونه ای دیگر قلمفرسایی می کرد؛ به طور مثال در این مجال به ضلع روابط شخصیت های «گرترود» و «هوراشیو» در این اثر ساخته شده دقت کنید و یا به روابط «هملت» و «هوراشیو» و همچنین ضلع روابط «افیلیا» و «هملت» بنگریم، به رفتارهای آنها و بازی نقش پردازانش که دقیق شویم می توان با نگاه جامعه شناسانه در کلانشهرهای امروزی همراه شد که از برداشتی آزاد از متن اصلی نمایشنامه نشأت گرفته است که بازنمایی دراماتورژی شده ای از متن اصلی نمایشنامه است تا آشکار کننده ی روابط اجتماعی دغدغه مند در حوزه ی رفتار شناسی جوامع امروزی بشمار برود.
میزانسن های دستوری کارگردان اگرچه در نیمه ی اول نمایش فکر شده و با انضباط می نماید اما از نیمه تا انتهای اثر به مرور دچار برخی بی نظمی ها و ماسکه شدن بازیگرانش می شود که برخی از آنان به دلیل استقرار دکور عریض در فضای صحنه ای نسبتاً کوچک سالن انتظامیست و برخی شتابزدگی در اجرا به نظر می آید که سازنده اثر می تواند با کشف و تعیین برخی از آنها از شلختگی روی داده بکاهد.
زبان و لحن در «اتاق هملت» از بافت و ساختار متنی بدنه ی اصلی نمایشنامه «هملت» تبعیت می کند و این خود یکی از محاسن اثر به شمار می رود تا نویسنده ی متن خودش را بر اساس شبح روزمرگی و زبان رایج و عامیانه روز به دام واژگان ساختگی و ابتذال کلامی مبتلا نکرده باشد همچنین در این متن تلاش شده تا وزن و عروض و قافیه مندی جملات شکسپسری رعایت شود تا قدرت شاعرانگی متن شکسپیری به محاق نرود اگرچه که در طرف مقابل با دهان های پُرگوی شخصیتهایش طرف هستیم که از انسجام متنی اثر می کاهد.
استفاده از المان هایی چون یخچال، جاروبرقی، تلویزیون، تُنگ ماهی، ماهی خشک شده، لوستر آویز مزین به قاشق و چنگال و چرخ گوشتِ دستی و نظایر آن بر فضا سازی و خلق اتمسفری مستقل در «اتاق هملت» تأکید می کند اما استفاده ی کم از برخی از آنها در بعضی صحنه ها تماشاگر را با گنگی در نماد پردازی همراه می کند، به طور مثال از تنگ ماهی و ماهی خشک شده در میزانسن ها استفاده ی مطلوبی نشده است و یا تلویزیون به عنوان نماینده رسانه در تدقیق مانیفست اصلی نمایش اَبتَر مانده است، لذا مضمون نمایش بر اساس مشروحیات ذکر شده کمرنگ می شود و برعکس موارد مشروح می توان به آکسسوار یخچال به عنوان تخت خواب هملت اشاره کرد که کارگردان با استفاده ی بهینه شده از آن مخاطبش را به خوبی از جانمایه ی استفاده از آن سیراب می کند تا جاییکه چهار واژه ی شکسپیری «بودن» و «نبودن» و «خُفتن» و «مُردن» با کمک یخچال به مضمون دنیای امروزی متصل می شود. خوابگاه شاهزاده ی جوان در روایت پست مدرن در یخچالی به صحنه کشیده شده که او شرایط و محیط بیرونی را مانند جهنمی داغ و سوزان می پندارد لذا به سردخانه ای پناه می برد تا با منجمد شدنش از دنیای پیرامونش فاصله بگیرد و به زوج واژگان دودویی «بودن - نبودن» و «مُردن - خُفتن» بیندیشد، چه بسا هملت آینه ی تمام قدی برای مخاطبانش باشد تا آنان او را در صحنه ای متعامل با خود بپندارند.
فرم یا محتوا، مسأله این است! و به بیان دقیق تر «اتاق هملت» گاهی زندانی محتوای ماکسیمالش می شود و گاهی سوار بر فرم شناور مربع جادویی و مینیمالش بر فراز خیالات شیرین مخاطب به پرواز در می آید. به زبان ساده تر در پاره ای از اوقات فرم در خدمت محتوا نیست و متقابلاً محتوا نیز در برابر فرم هندسی اثر سرسختی و عناد ورزی دارد و گویی مرز بین آنها چون طنابی باریک دست به دست می شود و به تعادل نمی رسد.
تنوع ایماژها و انگاره های بصری از بخش های مهم «اتاق هملت» است تا کارگردان با بهره بردن از ایده های کارگردانان بزرگی چون «رومئو کاستولوچی» کارگردان آوانگارد ایتالیایی و «رابرت ویلسون» کارگردان تجربه گرای آمریکایی و نظایر آنان، اثرش را بر بستری آوانگارد پایه گذاری کند، جسارت در خلق ایده و ایده پردازی «بابک محمودزاده» در دومین اثر ساختیافته اش نویدگر فضاسازی های تجربی نوینیست که کمتر در احوال تئاترهای ساخته شده این روزهای پایتخت شاهد آن هستیم.
ایده ی استفاده از چرخ گوشت دستی در صحنه ی هملت و هوراشیو و خدمتکار در استفاده از گوشت جسد کلادیوس شاه دانمارک و همچنین صحنه ی شام آخر بر اساس ایده ی بیرون دادن کره ی چشم از دهان گرترود، هوراشیو و افیلیا به غیر از شخصیت هملت خود گویای الگوبرداری تجربی کارگردان از صاحب منصبان حوزه ی تئاتر آوانگارد است که به وزن نمایش می افزاید و نتنها استفاده به جا از این ایده ها کپی به شمار نمی رود بلکه راه ورود و شکل گیری ایده های انتزاعی جدیدتری را به نمایش های تجربه گرا در این مرز و بوم باز می کند راهی که در یک دهه ی گذشته «رضا ثروتی» پرچمدار بی چون و چرای آن در ایران بوده و متأسفانه در سالهای اخیر جسارت اجرایی کردن ایده های ساختیافته در ابعاد بزرگ و کوچک کم رنگ شده است و باید بر این باور تاخت که صحنه ی تئاتر علاوه بر عرصه ی فعل «نمایش دادن» محل فعلیت «تئاتر ساختن» است، مخاطب پایش را به نمایشخانه ها می گذارد تا خیال ببیند رؤیا ببیند و نغز و شیرینی آن او را در کنار صحنه تئاتر همچون بازیگرانش غرق کند لیکن باکس «اتاق هملت» با تمام کاستی هایش این جسارت را در خود دیده که بی مهابا بر صحنه ی تئاتر انتظامی بتازد بی آنکه ترسی از پس زدن تماشاگر داشته باشد و این خود اتفاقی مهم است.
اغراق در طراحی گریم بازیگران و بازی آنان از یک سو و طراحی صحنه و طراحی لباس از سوی دیگر -برتافته از هیجانات سبک مورد انتخاب کارگردان- در امتداد آکسیون های طراحی شده و آکسسوارهای نامبرده، «اتاق هملت» را به سوی یک اثر پیشرو و خلاق پیش برده است تا هر آنچه را که در میزانسن ها دریافت می کنیم به عمق معنای اثر در فضای تئاتر مدرن نظر داشته و به فضا سازی هوشمندانه ای دست بزند تا کُنشمندی ایماژهایش بتواند به عنوان رهاوردی تجربی و جسورانه قلمداد شود.

برگرفته از روزنامه آفتاب یزد
منتقد: رضا بهکام
تیرماه ۱۴۰۱

مراسم اهدای جوایز نخستین دوره آیین تئاتر و موسیقی علی معلم (تندیس حافظ) با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز به کار کرد.

فرزاد حسنی اجرای مراسم را برعهده داشت. حسنی مراسم را  با یادی از علی معلم آغاز نمود. در ادامه  نورا هاشمی به اجرای برنامه پرداخت. در قسمت بعدی مراسم، امید معلم درباره نخستین آیین تئاتر و موسیقی علی معلم (تندیس حافظ) گفت:

« بدون حضور شما این مجلس که اولین دوره‌ آن برگزار می شود و آرزوی دیرینه پدر بود منور نمی‌شد. واقعیتش این است که جامعه ما جامعه‌ای است که همواره هنرمندان ما همواره در معرض آسیب قرار دارند. باید گاهی یادآوری شود که هنرمند مانند درختی است که سالها   طول می کشد به بار بشنید. ما باید بگیریم که  چطور از هنرمندان‌مان تقدیر کنیم. شاید دلیل چنین رویدادهایی همین باشد. ما در جامعه ای زندگی می کنیم که هنرمندان بزرگی در دنیا داشتیم از ملک شعرای بهار، حافظ گرفته تا شاملو.»

دبیر جشن حافظ ادامه داد: «اصولا در این سال‌ها یاد گرفتیم بیشتر غر بزنیم تا یاد بگیریم ارزش هنرمندان را حفظ کنیم. حداقل خودمان قدر بدانیم.»

معلم درباره برگزاری این آیین گفت: «نکته نخست هدف از شکل گیری جشن  شاید در یک مصرع یا بیت حضرت حافظ عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی عشق دانند که در این دایره سرگردانند. ما نیازمند عشق هستیم در این جامعه. می دانم که عرصه موسیقی و تئاتر مدتهاست مهجور مانده. پدر هیشه می خواست  که تئاتر که یکی از بهترین ها است و موسیقی که بهترین در دنیاست مورد توجه قرار بگیرد.

شاید اگر این نهال را داریم می کاریم قطعا بی آسیب نخواهد بود اما امیدوارم در اینده نزدیک نهال تبدیل سرو بلندی بشود مانند جشن سینمای حافظ 

مورد دوم : واقعیت این است که ما فراخوان برای دو بخش موسیقی و تئاتر منتشر کردیم و براساس کسانی که در این فراخوان ثبت نام کردند اثار بررسی شد. تلاش می کنیم فراخوان را در سال‌های بعد زودتر منتشر کنیم. » در ادامه از  تعدادی از هنرمندان جانباز در عرصه موسیقی  تقدیر به عمل آمد و آذر معماریان سخنان کوتاهی ایراد نمود. معماریان ضمن تشکر و قدردانی از حاضرین گفت: «امیدوارم که جشن تئاتر و موسیقی هم با حضور گرم شما مانند جشن حافظ در عرصه سینما و تلویزیون که ۲۱ دوره آن برگزار شد، ادامه پیدا کند.»در ادامه مراسم؛ جایزه استعداد تازه تئاتر ایران (نشان علی معلم) به سمن قناد اهدا شد.

جایزه بخش بهترین تنظیم ایرانی را حسام ناصری برای قطعه «عروج» از آن خود کرد.

محمد رحمانیان برای نمایشنامه «شب سال نو» تندیس حافظ بهترین نمایشنامه نویس را کسب کرد و آن را اهدا کرد به دیگر کاندیدهای این بخش . بهروز صفاریان برای قطعه «من رو بشناس» تندیس بهترین تنظیم پاپ را از آن خود کرد.

تندیس حافظ بهترین دستاورد فنی به سارا اسکندری برای گریم «رویای یک شب نیمه تابستان» رسید.

تندیس حافظ بهترین آهنگساز ایرانی و تلفیقی اهدا شد به پویا سرایی برای قطعه «بغض».

تندیس حافظ بهترین کارگردانی را کارگردانان نمایش «لانچر ۵»، پویا سعیدی و مسعود صرامی از آن خود کردند.

حامد دهقان و امیر ماهان برای قطعه «عاشقی ممنوع» تندیس حافظ بهترین آهنگساز پاپ را بدست آوردند.

تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد به سجاد افشاریان برای نمایش «بک تو بلک» رسید. افشاریان پس دریافت تندیس، از مهمانان مراسم در خواست کرد محمد نیکبخت، نیروی اجرایی مراسم را تشویق کنند. او در ادامه گفت «آقای علیرضا نادری انشالله هرجا که هستی گوشتان صدا کند و ما را محروم نکنید و بازهم اجرا بروید.»

محمدسعید میرزایی برای قطعه «فصل پریشانی» تندیس بهترین ترانه را از آن خود کرد.

تندیس حافظ بهترین خواننده پاپ به رضا بهرام برای قطعه «عاشقی ممنوع» و فرزاد فرزین/ایلیاس برای «ماسک» اهدا شد.

تندیس حافظ بهترین بازیگر زن را الهه شه‌پرست برای تئاتر «رگ» بدست آورد.

سالار عقیلی تندیس حافظ بهترین خواننده ایرانی و تلفیقی را برای قطعه «ققنوس» کسب کرد.

تندیس حافظ بهترین قطعه سال نیز به علیرضا قربانی برای قطعه «عروج» اهدا شد.

مراسم نخستین دوره آیین تئاتر و موسیقی علی معلم (تندیس حافظ) با اهدای بهترین قطعه سال پایان یافت.

لیست کامل جوایز به شرح زیر است:

جایزه استعداد تازه تئاتر ایران (نشان علی معلم): سمن قناد

جایزه بخش بهترین تنظیم ایرانی: حسام ناصری/«عروج»

بهترین نمایشنامه: محمد رحمانیان/«شب سال نو»

بهترین تنظیم پاپ : بهروز صفاریان/ «من رو بشناس»

بهترین دستاورد فنی:

سارا اسکندری/ گریم «رویای یک شب نیمه تابستان»

بهترین آهنگساز ایرانی و تلفیقی: پویا سرایی/ «بغض».

بهترین کارگردانی: پویا سعیدی و مسعود صرامی/ «لانچر ۵»،

 بهترین آهنگساز پاپ: حامد دهقان و امیر ماهان/ «عاشقی ممنوع»

بهترین بازیگر مرد: سجاد افشاریان/ «بک تو بلک»

بهترین ترانه؛ محمدسعید میرزایی/ «فصل پریشانی»

بهترین خواننده پاپ: به رضا بهرام/ «عاشقی ممنوع» و فرزاد فرزین-ایلیاس/«ماسک».

بهترین بازیگر زن: الهه شه‌پرست: «رگ»

بهترین خواننده ایرانی و تلفیقی: سالار عقیلی/ «ققنوس»

بهترین قطعه: علیرضا قربانی/ «عروج»