از مهر ماه تماشاخانه‌ی سنگلج  شاهد اجرای نمایش جمعه‌کُشی است که قرار است تا پایان آبان ماه ادامه یابد.
این اجرا که ۴۶ سال از نگارش و نمایش آغازینش می‌گذرد، هم‌چنان تازه و روان، با تماشاگرش ارتباط برقرار می‌نماید.
گفت‌وگوهایی که در یک قهوه‌خانه میانِ نعمت قهوه‌چی و ناصر راننده و محسن دوچرخه‌ساز، همتی کافه‌دار با آقای احمدی (اسماعیل خلج) صورت می‌پذیرد.

اسماعیل خلج که نامش در میان بزرگان و پیش‌کسوتان هنر تئاتر، هم‌چنان از اعتباری والا برخوردار است، نشان می‌دهد که دغدغه‌مند مردمِ عادیِ کوچه و بازار است و با غم‌شان، غمگین و در شادی‌شان شریک می‌شود،  وی که هنرش تنها به حوزه‌ی نمایش بسندگی ندارد، بلکه نقاشی چیره‌دست و نمایش‌نامه‌نویسی اهلِ شعر نیز هست، بسیار بی‌تکلف و روان، با خلق کاراکترهای آشنا و استفاده از زبانِ شعر به تصویرسازی و ارائه‌ی برش‌هایی از زندگی و روابطِ روزمره‌ی آدم‌هایی که آفریده است، می‌پردازد. ‌چهره‌هایی که با همه‌ی تفاوت‌هایشان با هم، درددل، دعوا، رفاقت و زندگی می‌کنند.

درود و سپاس فراوان جناب خلج،
کام‌یابی و مانایی‌تان را از یزدان بزرگ آرزومندم.

رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران

به گزارش روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، نمایش « جمعه کشی» به نویسندگی و کارگردانی «اسماعیل خلج» به دلیل رحلت حضرت رسول اکرم (ص) و ایام شهادت امام حسن مجتبی (ع) و امام رضا (ع) در روزهای ۵، ۶ و ۷ آبان‌ماه  اجرا نخواهند شد.

بر این اساس نمایش «جمعه کشی» از روز چهارشنبه  ۸ آبان‌ماه هرشب ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سنگلج میزبان تماشاگران خواهد بود.

فراخوان چهارمین جشنواره سراسری نمایش های سنتی «سیاه بازی» مازندارن  با رویکرد توجه ویژه به حفظ و ترویج گونه های نمایش ایرانی و تقویت نمایش های سنتی و آیینی ایران از سوی دبیرخانه این جشنواره در ساری اعلام شد.

محمد جونیان دبیر چهارمین جشنواره سراسری نمایش های سنتی «سیاه بازی مازندارن»  گفت:  اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مازندران  با همکاری گروه تاتر«فخ» و کانون نمایش های آیینی  سنتی و اداره کل هنرهای نمایشی کشور، چهارمین دوره این رویداد مهم تئاتری را با رویکرد توجه ویژه به حفظ و ترویج گونه های نمایش ایرانی، تقویت نمایش های سنتی و آیینی ایران به ویژه سیاه بازی با همکاری انجمن نمایش  هنر های نمایشی شعبه مازندران  در مرداد ماه ۱۳۹۹ درمازندران  برگزار می کند.

وی به شرایط شرکت در جشنواره اشاره کرد و افزود: این جشنواره ویژه نمایش های سنتی، «سیاه بازی»  است و لازم است آثار ارسالی از ویژگی های تخصصی شیوه های نمایش ایرانی«تخت حوضی، سیاه بازی» بهره مند باشد.

جونیان افزود: تأکید اساسی جشنواره بر اجرای اصیل سیاه بازی ایرانی است، اما رویکرد تجربی و نگاه نو به نمایش سیاه بازی در صورت داشتن مبنای پژوهشی و شناخت دقیق از شاخصه های این هنر ایرانی نیز مورد پذیرش خواهد بود.

دبیر چهارمین  جشنواره سراسری نمایش های سنتی «سیاه بازی» مازندارن  خاطرنشان کرد: متقاضیان می بایست سه نسخه از لوح فشرده«سی دی» یا «دی وی دی» حاوی فایل تصویری نمایش خود را به همراه سایر مدارک مورد نیازجهت ارزیابی به دبیرخانه جشنواره دراستان مازندران ارسال کنند.

وی با ارایه این مطلب که  حداکثر زمان نمایش ها 90 دقیقه خواهد بود افزود:  اسکان و پذیرایی گروه های پذیرفته شده در جشنواره به عهده ستاد برگزاری خواهد بود. به آثار پذیرفته شده در جشنواره بر اساس ضوابط اعطاءکمک هزینه و با نظر کمیته کارشناسی نا سقف۴۰،۰۰۰،۰۰۰ ریال پرداخت خواهد شد.

 جونیان  ب افزود:  این جشنواره به صورت رقابتی  برگزار می شود و به برگزیدگان  در بخش های مختلف, با نظر هیأت داوران جوایزی اهدا خواهد شد و نمایش های برگزیده این جشنواره مستقیم به دبیرخانه جشنواره بین المللی نمایش های آئینی وسنتی کشوردر تهران معرفی خواهد شد.

  وی ادامه داد:  ارایه درخواست شرکت به منزله پذیرش ضوابط جشنواره بوده وگروه ها ملزم به رعایت موارد اعلام شده از سوی دبیرخانه «زمان، تعداد، مکان و...» درخصوص اجرای آثارخواهند بود.

 دبیر چهارمین  جشنواره سراسری نمایش های سنتی «سیاه بازی» مازندارن به  گاه شمار جشنواره  اشاره کرد و افزود:  مهلت ارسال آثار و مدارک لازم در شرمت به جشنواره از مورخ۱۳۹۹/۲/۱۵لغایت ۱۳۹۹/۳/۱۱ است و نتیجه آثار پذیرفته شده یکم تیر ماه ۹۹ از سوی دبیرخانه اعلام خواهد شد.

 وی با اشاره به این مطلب که  جشنواره در مرداد ماه  99 به مناسبت عید قربان تا غدیر در ساری  برگزار می شود، ادامه داد: فرم تکمیل شده تقاضای حضور در جشنواره، خلاصه نمایش نامه نوشته شده  در یک صفحه A4 ، لیست کامل عوامل گروه با ذکر مسئولیت و عنوان،  یک لوح فشرده حاوی حداقل 5 قطعه عکس با کیفیت از اجرا،  خلاصه سوابق هنری کارگردان و گروه نمایشی در یک صفحه A4  .

دبیر چهارمین  جشنواره سراسری نمایش های سنتی «سیاه بازی» مازندارن تاکید کرد: به مدارک ارسالی ناقص و یا تقاضاهایی که پس از تاریخ اعلام شده به دبیرخانه ارسال شود ترتیب اثر داده نمی شود و مدارک ارسالی عودت داده نخواهد شد.

جونیان اظهارکرد:  علاقمندان به شرکت در جشنواره می توانند  مدارک خود را به آدرس مازندران، ساری، میدان امام خمینی (ره)، ابتدای بلوار دانشگاه، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران، دبیرخانه چهارمین جشنواره سراسری نمایش های سنتی «سیاه بازی» مازندران،  به کدپستی 48158 -38794 ارسال کنند و یا جهت اطلاع بیشتر شماره همراه  ۰۹۱۱۲۵۱۰۲۴۴ مسئول دبیرخانه جشنواره «منصورعلی اصغری» و یا با شماره همراه دبیر ومدیراجرایی جشنواره«محمدجونیان» ۰۹۱۱۱۵۷۳۴۴۸ تماس حاصل کرده و در صورت نیاز نیز با  شماره تماس دبیرخانه  ۰۱۱۲۲۲۶۲۰۰۷ و نمابر دبیرخانه   ۰۹۱۱۳۳۳۰۲۹۵۰ می توانید ارتباط برقرار کنید .

گروه بازیگران و طراحان نمایش «برگشتن» به کارگردانی حسین مسافرآستانه معرفی شدند.

نمایش «برگشتن» نوشته خیراله تقیانی‌پور اثری است که حسین مسافرآستانه قصد دارد ماه جاری در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه ببرد.
در این اثر نمایشی فرید قبادی، شیرین بینا، مجید رحمتی، علی غابشی، فاطمه رادمنش، ابتسام بغلانی، ماهان عابدی، طاها عابدی و پونه شاملو به ایفای نقش می‌پردازند.
همچنین منوچهر شجاع به عنوان طراح صحنه، پریدخت عابدین‌نژاد به عنوان طراح لباس، رضا خضرایی به عنوان طراح نو، سعید شکرنیا به عنوان طراح پوستر و بروشور و سمیه میری به عنوان عکاس «برگشتن» حضور دارند.

مینا بزرگمهر و هادی کمالی‌مقدم در جدیدترین تجربه گروه «نوآر»، نمایش محیطی و سیار «تله‌سیتی-تهران» را در سرای کاظمی محله عودلاجان تهران اجرا می‌کنند.

نمایش محیطی و سیار «تِلِه سیتی- تهران» کار مشترک میان ایران و فرانسه، پروژه تازه‌ای از گروه هنری «نوآر» به کارگردانی مشترک مینا بزرگمهر و هادی کمالی مقدم است که بعد از اجراهای خود در کشور فرانسه، از ۹ آبان در سرای کاظمی محله قدیمی عودلاجان تهران اجرا می‌شود.

این اجرا که روایتی است از سفر چهار اجراگر در شهر، در قالب ویدئو پرفرمنس و قصه گویی مدرن برگزار می شود. «تله سیتی-تهران» اجرایی است در ستایش صحنه‌های سرگردان و به بازی گرفتن شهر

گروه هنری «نوآر» بیش از ۱۵ سال است که در زمینه اجراهای بینارشته‌ای (تئاتر، سینما، پرفرمنس، موسیقی و چیدمان) فعالیت می‌کند. این گروه با تمرکز بر ارتباط اجرا و فضا، تاکنون اجراها و رویدادهای متعدد محیطی و شهری را در نقاط مختلف داخل و خارج از کشور برگزار کرده است.

در توضیح این گروه هنری درباره هدف خود از اجرای «تله‌سیتی-تهران» چنین آمده است:

«هدف از اجرای «تله سیتی-تهران» در این محل، از طرفی بازی با محله و شکل دادن رابطه‌ای است میان مخاطبان و ساکنان و از طرف دیگر ایجاد پویایی هر چه بیشتر بافت محلی برای پذیرش اتفاقات فرهنگی و هنری. البته با فهم این نکته که بافت تاریخی تهران منطقه ای است با فرهنگی بسیار غنی که همچنان توانسته بخشی از تاریخ و میراث ملموس و ناملموس تهران را در خود حفظ کند. محلۀ عودلاجان یکی از محلات ثبت شده در میراث است با بناهایی ارزشمند که ظرفیت های بالایی برای جریان‌های شهری و فرهنگی ما دارد. مکان‌هایی همچون امامزاده یحیی با قدیمی ترین چنار تهران به قدمت ۹۰۰ سال، حمام قدیمی نواب (محل فیلمبرداری فیلم «قیصر»)، بازارچه قدیمی، سرای دبیر‌الملک، خانۀ مدرس، خانۀ پهلوان رزاز، خانۀ پدر سالار و مکان‌های با هویت دیگر، مانند نقشۀ گنجی است که در دل این محل و کوچه پس کوچه‌های آن پنهانند. مخاطب «تله سیتی-تهران»، در نقش جویندۀ این گنج پنهان، سفری ماجراجویانه را در این مسیر آغاز می کند که سرانجام به مکان اجرا (سرای کاظمی) می‌رسد و در آنجا با سفری که گروه اجرایی برایش تدارک دیده اند، همراه خواهند شد.»

«تله‌سیتی-تهران» از ۹ آبان، ساعت ۱۸:۳۰ به مدت ۱۰ شب در سرای کاظمی، عودلاجان، محلۀ امامزاده یحیی اجرا خواهد شد.

دراماتورژ و کارگردان نمایش «جنگنامه غلامان» از دلایل انتخاب این اثر نمایشی نوشته بهرام بیضایی و اجرای آن در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر سخن گفت.

به گزارش دفتر ارتباطات، آموزش و پژوهش مجموعه تئاترشهر، محسن حسینی دراماتورژ و کارگردان نمایش «جنگنامه غلامان» با انتشار یادداشتی از دلایل انتخاب این اثر نمایشی نوشته بهرام بیضایی و اجرای آن در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر توضیحاتی را ارائه داد.

در یادداشت محسن حسینی آمده است:  مضحکه «جنگنامه غلامان» اثر بهرام بیضایی  یک مجلس درباره سه سیاه با نام های «الماس»، «مبارک» و «یاقوت» است که به خدمت اربابان خود و یا با به روایت نویسنده پهلوانان پوشالی به نام «ببرازخان»، «شیرباش خان» و یا «اژدرخان» در آمده تا از سطل های آب آنها در نبودشان، نگهداری کنند، زیرا پهلوانان مدام دن کیشوت وار با دشمنان خیالی خود در جنگ، نبرد و هراسند.

سیاهان این نمایش هم به گونه ای اودیسه سفر خود را همانا در فانتزی، خیال و خواب و رویاهایشان و حتی کابوس های خود همچنان تلخک وار و به عبارتی به روایت تیتر نمایش مضحکه ای آغاز کرده و در کشاکشی دراماتیک و تعلیقی غافلگیر کننده دو سیاه از این سه نمایش یعنی «مبارک» و «یاقوت» به شکل واقعی تر خود و به عبارتی «ترگل» و «معروف» درآمده که خود داستانی از عاشقانگی ها و پیروزی سرانجام عشق بر همه چیزهای دیگر را حکایت و روایت دارد. در این فضای نمایشی است که سیاهِ واقعی نمایش یعنی «الماس» همچنان سیاه باقی می ماند.

در این کارزار ، شوریدگی و شیدایی این نمایشگران و یا همانا مقلدین سیاهان . پهلوانان با انرژی سرشار دیونیزوسی خود در سکوی این نمایش خاص، بار دیگر ادای احترام تمام قد خود را به هنر سترگ نمایش در ایران، تعزیه و تخت حوضی را در رویارویی با روح و جوهره اثر نمایشی و به عبارتی آپولونی صحنه نمایش اعلام کرده و تماشاگران را یک بار دیگر به این ضیافت شور، شیفتگی و شیدایی مضحکه «جنگنامه غلامان» تقلید در یک مجلس دعوت می کند.

نمایش«جنگنامه غلامان» نوشته بهرام بیضایی و کارگردانی محسن حسینی هر روز ساعت ۱۸ در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می رود. در این نمایش مرجان صادقی، فاطمه صارمی، الهه مونسی، شقایق سرسختی، مریم آشوری، لیلی جنیدی به عنوان بازیگر حضور دارند.

همزمان با فرا رسیدن سوگواری روزهای پایانی ماه صفر تمامی نمایش های به صحنه رفته در تالار های مختلف مجموعه تئاتر شهر روزهای پنجم تا هشتم آبان ماه  اجرا نمی شوند.

به گزارش واحد ارتباطات، آموزش و پژوهش مجموعه تئاتر شهر، همزمان با فرا رسیدن ایام سوگواری رحلت حضرت رسول اکرم (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع) تمامی نمایش های به صحنه رفته در تالار های مختلف مجموعه تئاتر شهر از روز یکشنبه پنجم تا پایان روز سه شنبه هشتم آبان ماه  اجرا نمی شوند.

با توجه به تعطیلات اعلام شده، شروع مجدد اجراهای نمایش «جنگنامه غلامان» به کارگردانی محسن حسینی بنا به درخواست گروه اجرایی روز جمعه دهم آبان ماه اعلام می شود.

هم اکنون نمایش های «جنگنامه غلامان» به کارگردانی محسن حسینی در تالار قشقایی، «تالاب هشیلان» به کارگردانی نوشین تبریزی در تالار قشقایی، «روایت فرزانه از جمعه ۱۴ آبان » به کارگردانی محمد زیگساری در تالار سایه، «سرزمین پدری» به کارگردانی محمد قاسمی در تالار سایه و «نیست» به کارگردانی حُسنیه زاهدی در کارگاه نمایش روی صحنه هستند.

همه چیز از بازخوانی دو بازمانده از آنچه بر اسرای اردوگاه­های مرگ نازی­ها گذشت، شروع می شود. روایتگران تهی شدن انسان از معنا در اردوگاه­های آشوویتس به عنوان نخستین قدم در ویران کردن انسان­های صاحبِ هویتِ فردیِ مستقل، برای یکدست کردن آن­ها با الگوها و آرمان­های مورد قبول نازیسم.

هاله مشتاقی­‌نیا و مرتضی اسماعیل­ کاشی در نمایش «پنجاه –پنجاه» این روایت را در قالبی نمایشی با برداشت از نمایشنامه «خودی – غیرخودی» برتولت برشت روی صحنه آورده ­اند. مشتاقی­‌نیا که نمایشنامه این کار را نوشته با تسلطی که پیش از این هم نشان داده بر طراحی روابط و هویت فردی و جمعی در شخصیت‌­پردازی در نمایشنامه­‌نویسی دارد، سیر شکل­‌گیری انسانِ تهی شده از معنا به لحاظ فردی و همزمان به مثابه جزیی از کل جامعه را در «پنجاه –پنجاه» به خوبی ترسیم کرده است. در این شخصیت‌پردازی و بیان رویدادها، در هم شکستن مرزهای اخلاق و انسانیت در فرد توسط قدرت مسلط که باعث خلق هویت فردی تازه‌­ای مطابق با خواست قدرت می‌­شود، در رفتار و روابط شخصیت‌­ها بازنمودی عینی پیدا می­‌کند.

در کنار طراحی شخصیت و گستردن ایده­‌ی اولیه نمایش در متن، کارگردانی و اجرای این متن چند لایه و چند بعدی را اسماعیل ­کاشی با گروه بازیگران جوان نمایش که مشخص است ماه­ها کنار هم تمرین داشته­‌اند، با توانمندی خاصی که مشخصه فعالیت حرفه­‌ای اوست، به انجام رسانده و روند تلخ و مهیب تبدیل افراد یک جامعه به ابزار سرکوب و شکنجه مطابق میل قدرت را در قالبی زیبایی­‌شناسانه روی صحنه آورده است.

چیدمان دقیق اجزای صحنه؛ هارمونی گروه بازیگران در اجرای تئاتریِ همه‌گیر شدن ویژگی‌­هایی شنیع و پلید به عنوان ویژگی مسلط فردی و جمعی و در روندی پیچیده و هولناک که در آن تهی شدن انسان از معنا با نمایشِ جزیی‌­ترین تغییرات ذهنی و عینی شخصیت­ها روی صحنه به نمایش در می‌­آید؛ به کارگیری موسیقی پُر حجم و هماهنگ با متن در پیشبرد روند نمایش؛ و نورپردازی ویژه که در خدمت بازنمایی تغییر شخصیت­ها و تحولات درونی و بیرونی آنهاست؛ نمایشی پیچیده و چالش‌­برانگیز ساخته که تمام حواس تماشاگر را در خدمتِ تماشا می‌­خواهد. نمایشی که تمام مساحت صحنه را به کار اجرا می‌­گیرد و تماشاگر در طول اجرا، باید همزمان حواسش به طول، عرض، عمق و ارتفاع صحنه باشد تا در جریان اتفاق‌­های نمایش بماند.

“پنجاه – پنجاه” از آن دست تئاترهاست که بعد از اجرا و بیرون سالن هم تماشاگر را رها نمی­ کند. نمایشِ کارِ دشوارِ ویران کردن انسان و تبدیل فرد به موجودی بی­‌نام که هویتِ خود را در خدمتِ خواستِ قدرتِ حاکم باخته و به فرد دیگری تبدیل شده که هیچ امیدی به خود و به جمع ندارد و تنها تلاشش برای بقای فردی­ست. و در میانه­ی این جهنم زمینی، نمایشِ یافتن رگه­‌هایی از امید در دل تاریکی برای نجات از سقوط. امید به رستاخیزی رهایی‌­بخش که در تمام دوران‌­ها نیازِ نوعِ بشر است. شخصیت­های “پنجاه – پنجاه” آنجا آغاز رهایی­‌شان می­‌شود که از ناظرِ منفعلِ نمایش دیکتاتور و شریک شکنجه‌­گر بودن، دور می‌­شوند و با کنار زدن محفظه­‌های شیشه‌­ای که در طول نمایش آن­ها را جدا می­‌کرد، به یک یگانگی جمعی در کنار بازآفرینی هویت مستقل فردی خود می‌­رسند.




منبع: سایت سینما‌سینما

«جمعه مثل یک سال می­‌مونه، صبحش مث بهاره، ظهرش مث تابستون، عصرش مث پاییزه و غروبش زمستون» این تکه از دیالوگ مردِ دوچرخه‌ساز، جان‌مایه‌ی نمایشِ «جمعه‌­کُشی» است. جمعه‌ها تمام نمی‌شوند و لحظه‌لحظه‌اش تکرار می‌شود.

«جمعه‌­کُشی»، نوشته‌ی اسماعیل خلج، نویسنده، کارگردان و بازیگری است که بیش از ۵ دهه در تئاتر، سینما و تلویزیون مشغول بوده است. خلج ۷۵ ساله (متولد ۱۳۲۴ تهران)، این نمایش‌نامه را سال ۵۲ نوشته و اجرا کرده و حالا ۴۶ سال بعد، امسال دوباره به صحنه آورده و هم‌چنان توانسته با تماشاچیانی‌ هم‌چون من، که دو سال بعد از نوشته شدن اثر به دنیا آمده‌ایم و جوانانی که دو تا سه دهه بعد از من هم به دنیا آمده‌اند، ارتباط بگیرد که نشان از زنده‌بودن اثر است.
اثری که جوان‌مرگ نشده و حداقل تا این زمان هنوز زنده و تأثیرگذار است.
قصد تعریف تاریخ تئاتر ندارم و کاری که خلج، استادمحمد، نعلبندیان و دیگرانی که در فضای قهوه‌خانه‌ای کردند و تئاتر را از دلِ روزمره‌ی مردمی که در جغرافیای ایران زندگی می‌کنند؛ روایت کردند؛ می‌خواهم درباره‌ی «جمعه‌کُشی»، مستقل از آثار قبل و بعدش صحبت کنم.
پی‌رنگ نمایش‌نامه، روایت آدم‌هایی است که یک روز جمعه از صبح تا شب در یک قهوه‌خانه با هم حرف می‌زنند، این جمعه می‌تواند به‌اندازه‌ی تمام جمعه‌های یک سال، حتی یک‌ عمر، کِش‌دار باشد و تکرار شود، چرا؟ چون جمعه‌ها این ریختی هستند.
آدم‌های نمایش از طبقاتِ مختلفِ اجتماعی انتخاب‌ نشده‌اند، همه از یک طبقه و به هم تنیده و وابسته­‌اند، طبقه‌ای که پزشکش اصلاً سواد ندارد و با ترکیبات عجیب‌وغریب خرافی، معجون درست می‌کند، که یا مریض در حال احتضار را بهبود می‌بخشد و یا عمرش به دنیا نیست و خلاص. دکتری که خودش، ترکیبِ بیماری­‌ها است و شفای آدم‌­ها دست اوست.
دوچرخه‌سازِ فراری از خانه، استوارِ صاحب قهوه‌خانه که زد و بند کرده و با خِست و ندادن مزد کارگرانش، غیر قهوه‌خانه، نانوایی را هم خریده است، با آن باغ بالای شمیران و خانه و ماشین و چه و چه.
راننده وانتی که هیچی نداشته، از گرفتن گواهی‌نامه‌ی پایه‌یک شروع کرده تا امروز که وانت دارد.
شاگرد قهوه‌چی که از حقوقش ناراضی است، اما جایی که باید اعتراض کند، لال می‌شود.
دست‌فروشِ دوره‌گردِ کت‌شلواری، که اصرار دارد آدم باید و اگر رادیو داشته باشد، آگاهی دارد و آبرویش نمی‌رود و مردی که با یک خط آدرس روی یک برگ کاغذ، یک ماهی است به تهران آمده، اما نه آدرس درست است، نه کسی انتظارش را می‌کشد و بلاتکلیف و سرگردان این شهر شده.
ساختار نمایش‌نامه این‌گونه است که هر کدام از شخصیت‌ها، لحظه و آنی دارند که هر چه در دل‌شان هست می‌گویند و در این خودگویی، پازل شخصیت را می‌چینند، مخاطب یا با آن‌ها هم‌دردی می‌کند، یا لبخندی گوشه‌ی لبش می‌نشیند. اسماعیل خلج در بافت و ساختار نمایش‌نامه برای اجرای امروز، تغییری نداده است، مثلاً وقتی بحث قیمت‌ کالاها پیش می‌آید یا کارکرد رادیو و ... او تغییری ایجاد نمی‌کند؛ حتی از آن مهم‌تر، کارکرد قهوه‌خانه هم دیگر آن کارکرد گذشته برای جامعه‌ی ایرانی نیست؛ اما خلج باز هم این نمایش را با بافتِ امروزی جامعه، همگن و هم‌ساز نمی‌کند، شاید دلایل متعددی داشته که می‌توان به چندتایی از آن­‌ها اشاره کرد.
یک این‌که نمایش قرار است یک بافتِ تاریخی را نشان دهد، هم‌چون کاری که موزه می‌کند. خلقِ دوباره‌ی یک موقعیتِ تاریخی برای شناختِ جامعه­‌شناختی از گذشته.
این بافت تاریخی از یک منظر، تغییرات اجتماعیِ جامعه‌ی ایرانی را در طول ۵ دهه نشان می‌دهد. خواست‌ها، ارزش‌­ها و اعتبارهای اجتماعی، ابزارهای موردنیاز، و ... مشاغلی که حذف شدند، ارزش پول ملی، ابزارهای ارتباط‌جمعی که نبودند و ضرورت‌شان وجود نداشت، ابزارهای ارتباطی که اعتبار خود را از دست داده‌­اند یا کم‌فروغ شده‌اند و ... از همه مهم‌تر فانتزی گذشته‌­گرایی که یک تصویر ایده‌آل از دهه‌ی ۴۰ و ۵۰ ارائه می‌دهد را با واقعیت آن‌چه بود، روبه‌رو می‌کند.
عدم تغییر نمایش‌نامه و اجرای همان اثری که در دهه‌ی ۵۰ به صحنه رفته بود، یک نشانه‌ی دیگر هم برای مخاطب امروز دارد، دغدغه‌های انسانی ما کماکان‌ همان است که بود و قطعاً دغدغه‌های آن روز آدم‌ها با آدم‌ها و نسل‌های پیش‌تر خود هم یکی است.
فقط در این میانه، ابزارهای ارتباطی تغییر کرده یا از دور خارج‌ شده­‌اند؛ اما بعضی از دغدغه‌های عمیق در لایه‌های زیرین، کماکان ‌همان است که بود؛ یعنی دل‌تنگی از زندگی و روزمرگی، ترس از مرگ، رابطه‌ی نافرجام کارگر و کارفرما، مسئله‌ی رابطه‌ی حق‌وحقوق و افزایش دستمزد و ...
خلاصه گذران زندگی، که جمعه‌ها روز تعطیل آن است.
همه‌ی آدم‌های نمایش (به‌جز آن مرد که با آدرس اشتباهی به تهران آمده است) زندگی را از یک‌جایی شروع کرده‌اند و امروز یک رتبه بالاتر از قبل به‌لحاظ معیشتی ایستاده‌اند، دوچرخه‌ساز فقیر بوده و زیردست برادر؛ با کتک خوردن کار یاد گرفته، ولی حالا مغازه‌ای دارد و خودش استادکار شده.
راننده هم همین‌طور، هیچی نداشته اما الان وانتی دارد و ...
اما با همه‌ی این احوال و ترقیات، همه‌ی آدم‌­ها چیزی کم دارند. شاید ذاتِ زندگی است که چیزی کم دارد، هیچ ‌چیزش تمام و کمال نیست، به‌قول قائلش «همیشه یه پای بساط لنگه».
این نمایش‌نامه یک آبزورد ایرانی است.

درباره‌ی اجرا هم باید گفت اسماعیل خلج، میزانسن­‌های ساده و بی‌­تکلفی را در راستای هدف نمایش‌نامه طراحی و اجرا می‌کند.
بازی بازیگران به‌قاعده است و بازی اسماعیل خلج در نقش مردی که با آدرس اشتباه در تهران سرگردان شده، بسیار جان‌دار و لذت‌بخش است.

آتیلا پسیانی کارگردان پرمخاطب‌ترین نمایش تماشاخانه ایرانشهر از اواسط آبان ماه با نمایش «قصر موروثی خاندان فرانکشتاین» در سالن استاد سمندریان به روی صحنه می‌رود.

به گزارش مردم‌سالاری به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل تماشاخانه ایرانشهر، آتیلا پسیانی کارگردان پرمخاطب‌ترین نمایش ادوار این مجموعه از اواسط آبان ماه با نمایش «قصر موروثی خاندان فرانکشتاین» در سالن استاد سمندریان به روی صحنه می‌رود.
نمایش «قصر موروثی خاندان فرانکشتاین» با نگاهی به فیلم «فرانکشتاین جوان» به کارگردانی مل بروکس است که با نویسندگی ، طراحی و کارگردانی آتیلا پسیانی به روی صحنه خواهد رفت.
شایان‌ذکر است حدود سی هزار مخاطب طی دو دوره اجرا از نمایش «دیابولیک، رومئو و ژولیت» آخرین اثر آتیلا پیسیانی دیدن کردند.

کارگاه آکسیون کلودیا کاستلوچی به همت جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان در کویر مرکزی ایران برگزار می شود و  نمایشی با کارگردانی کاستولوچی در تپه‌های سیلک کاشان اجرا می شود.
 
به گزارش روابط عمومی؛ پانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان کارگاه "مناظره‌ای در باب امواج" با هدایت کلودیا کاستلوچی دریکی از کاروانسراهای کویری اطراف شهر کاشان برگزار می کند و این کارگاه با حضور ۱۸ نفر از شرکت‌کنندگان ایرانی و ۵ نفر از اعضاء ایتالیایی گروه کاستلوچی به یک تولید مشترک خواهد رسید و اجرای پایانی کارگاه، روز ۲۹ آذرماه دو اجرا در تاتر مولوی تهران خواهد داشت..

کلودیا کاستلوچی از شاخص‌ترین کارگردانان و طراحان حرکت معاصر جهان و از بنیان‌گذاران گروه رافائل سانزیو (به سرپرستی رومئو کاستلوچی) کارگاهی با تمرکز بر بدن، ریتم و طبیعت در دل کویر مرکزی ایران برگزار می‌کند و محصول آن را در یک کاروانسرا و  یا تپه‌های سیلک اجرا خواهد کرد.

کارگاه آکسیون کاستلوچی هم‌زمان با جشنواره مهر کاشان از ۲۳ تا ۲۸ آذر به مدت ۶ روز برگزار و در روز ۲۸ آذر هم‌زمان با اختتامیه جشنواره اجرا خواهد شد و ساعت برگزاری هرروز از ساعت ۱۰ صبح لغایت ۵ عصر در دل کویر خواهد بود و همچنین پس از اتمام  روزانه کارگاه، مباحث نظری و گفتگو با کلودیا کاستلوچی ادامه خواهد یافت و شرکت‌کنندگان از روز شروع تا پایان کارگاه دریکی از کاروانسراهای اطراف کاشان و یا شهر کاشان  اسکان خواهند داشت.

در صورت فراهم شدن امکانات و موافقت سرپرست کارگاه و ایجاد هماهنگی های لازم،  شرایط اجرای این اثر در کشور ایتالیا نیز امکان پذیر است.

شرایط ثبت‌نام در کارگاه:

- گرچه تمرکز این کارگاه بیشتر بر روی بدن و حرکت است اما حضور همه علاقه‌مندان به هنر تئاتر در شاخه‌های مختلف مجاز است.
- سن مجاز شرکت‌کنندگان در کارگاه از ۱۸ سال به بالاست
- با توجه به محدودیت کارگاه در صورت تکمیل ظرفیت انتخاب شرکت‌کنندگان بر اساس پارامترهای مدنظر کاستلوچی است.

علاقمندان جهت ثبت نام می توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

به گزارش روابط عمومی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، بهزاد فراهانی، محمود عزیزی، کریم اکبری مبارکه، اصغر همت، شهرام گیل آبادی پس از دیدن نمایش پشت دیوار عمارت به کارگردانی حمید ابراهیمی در گفتگو با روابط عمومی این نمایش در خصوص این کار نظرات خود را ارائه کردند که در ادامه می خوانید:

بهزاد فراهانی:«پشت دیوار عمارت» لحظات درخشان و خوبی را در ذهنم ماندگار کرد
بهزاد فراهانی نویسنده، کارگردان و بازیگر سینما و تلویزیون و تئاتر کشور در خصوص این نمایش گفت: معمولاً در کشور ما کارهای مناسبتی و سفارشی کارهای خوبی از آب در نمی آید ولی این کار یک ویژگی هایی داشت که به نظرم لحظات درخشان و خیلی خوبی داشت.
بازیگر نقش معاویه در سریال امام علی(ع) افزود: این اثر کار خیلی خوبی بود و به نظرم با کمی سرمایه گذاری می توانیم آثاری از این دست را در کشورمان بیشتر ببینیم.این کار لحظات درخشان و خوبی را در ذهنم ماندگار کرد و به نظرم کار خیلی خوبی بود.

دکتر عزیزی: پشت دیوار عمارت متن و شیوه اجرایی دلپذیری داشت
دکتر محمود عزیزی بازیگر، نویسنده، کارگردان و استاد دانشگاه در خصوص این نمایش گفت: این اثر، نمایش دلپذیری بود و آن را بسیار دوست داشتم، از لحاظ بازیگری و کارگردانی و شخصیت پردازی کارگردان تلاش قابل توجه و قابل ملاحظه ای را انجام داده بود و ضرباهنگ نمایش به انضمام دکور کاربردی و میزانسن های قابل قبول به جامعیت در کیفیت اثر نمایشی، کمک شایانی کرده بود.
وی افزود: قصه و درام این نمایش معنا و مفهوم داشت و داستان این نمایش به قولی جان داشت و اگر کمی کارگردان در کارش موجزتر و مختصرتر به برخی خرده داستانها اشاره می کرد بی شک شاهد اثر بهتر و روان تری هم می بودیم اما در هر حال باید به کل گروه خصوصاً حمید ابراهیمی عزیز برای نگارش و کارگردانی این نمایش خسته نباشید گفت.

کریم اکبری مبارکه: «پشت دیوار عمارت» کار پخته و قابل قبولی بود
کریم اکبری مبارکه بازیگر،کارگردان سینما، تلویزیون و تئاتر کشور درباره این نمایش گفت: به نظرم کار خوبی بود و از این دست آثار در تئاتر و فضای نمایش کشور می بایست بیشتر ببینیم. از دیدن این کار لذت بردم و با توجه به امکانات تماشاخانه سرو کارگردان به خوبی از عمق صحنه استفاده کرده بود و میزانسن های به جا و درستی را در کارش لحاظ کرده بود.
وی افزود: استفاده به جا از دکور متحرک و ارتباط بازیگر با دکور و طراحی صحنه این نمایش از ویژگی های مثبت این نمایش بود و در مجموع کار خوب و قابل ملاحظه ای بود که جا دارد به دست اندرکاران تهیه و تولید این نمایش خسته نباشید و دست مریزاد گفت.

شهرام گیل آبادی: «پشت دیوار عمارت» نمونه خوبی برای یک سرمایه گذاری فرهنگی است
مدیر عامل خانه تئاتر نیز پس از دیدن این نمایش گفت: تئاتر برای نفس کشیدن نیاز به گونه های مختلف دارد تا بتواند جوابگوی ذائقه های متفاوت و سلیقه های فرهنگی مختلف باشد. متاسفانه پرداختن به موضوعات و مقولات نکات تاریخی دینی و بحث هایی که به ذائقه فرهنگی ما مربوط است امروزه کمتر انجام می گیرد. هویت تئاتر و نمایش در آموزش و پرورش انسان ها تعریف می شود و چون تئاتر یک محصول سمعی بصری  و سرشار از عواطف هیجانی است بسیار مثمر ثمرتر و کاربردی تر از سایر رسانه ها و هنرهاست. وی در خصوص این نمایش گفت: به نظرم با این مقدمه ای که عرض کردم پشت دیوار عمارت ترکیبی از نگاه تاریخی- اعتقادی  بود که آدم مومنی در راه اعتقادات خویش با تمامی تخریب ها و مقابله ها، مقاومت و ایستادگی می کرد و سرانجام به رستگاری می رسید.
گیل آبادی افزود: «پشت دیوار عمارت» نمونه خوبی برای یک سرمایه گذاری فرهنگی است که این روزها بسیار مورد غفلت قرار گرفته است. این نمایش قابلیت اجرا در یک فضای بزرگتر و بهتر را دارد و به نظرم متن و فضای نمایش این را می طلبد که اگر در سال های بعد امکان اجرای مجدد پیدا کرد، بتواند در یک موقعیت و صحنه بزرگ تر اجرا برود و کارگردان بتواند ایده های خود را پیاده کند. در مجموع کار خوبی بود و به عوامل خسته نباشید می گویم.

گفتنی است نمایش پشت دیوار عمارت فردا۳۰ مهرماه به اجراهای خود در تماشاخانه سرو خاتمه می دهد. در این نمایش  جلیل فرجاد، جمشید صفری، پژمان کاشفی، نسرین مسلمی‌نیا، شیوا خسرومهر، زری‌ اماد، پانته‌آ کیقبادی، حامد آقایی‌، فرزاد صبوری، علی‌رضا درویش‌نژاد، اهورا ابراهیمی، علی حیدری، ماندانا عصری، محمدرضا موهبتی، ماریه ماشاالهی و آرمین احتشام‌زاده  به ایفای نقش می پردازند.

 تماشاخانه سرو انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس  در خیابان آیت الله طالقانی نرسیده به تقاطع مفتح جنب ایستگاه مترو طالقانی  واقع شده است

دبیر بخش تئاتر خیابانی دومین همایش استانی «اشکواره حسینی» آمل از معرفی هیئت داوران بخش تئاتر این همایش خبر داد و گفت: آقایان سید حسین ساداتی، علی غنی پور و خانم محبوبه علی زاده به عنوان هئیت داوران و آقای حمیدرضا گل محمدی تواندشتی به عنوان داور ناظر در بخش تئاتر خیابانی این همایش به قضاوت آثار پذیرفته شده خواهند پرداخت.

 مهیار کمانگری دبیر بخش تئاتر خیابانی دومین همایش استانی«اشکواره حسینی» آمل در گفت و گو با پایگاه خبری فجر شمال، با اعلام این مطلب که ۱۷ گروه نمایشی  پس از اعلام فراخوان از سوی دبیر خانه جهت شرکت در بخش تئاتر خیابانی دومین همایش استانی«اشکواره حسینی» آمل، آثار خود را  تا زمان اعلام شده فراخوان به دبیرخانه ارسال کردند گفت: پس از داوری در مرحله بازبینی تعداد هفت نمایش از شهر های رامسر، چالوس، ایزد شهر نور، محمود آباد، ساری،آمل و میاندورود به مرحله نهایی همایش راه پیدا کردند.

وی افزود: آقایان سید حسین ساداتی، علی غنی پور و خانم محبوبه علی زاده به عنوان هئیت داوران و آقای حمیدرضا گل محمدی تواندشتی به عنوان داور ناظر در بخش تئاتر خیابانی  از سوم الی ۱۰ آبان ماه ۹۸ به قضاوت آثار پذیرفته شده خواهند پرداخت.

 کمانگری تصریح کرد: دومین همایش استانی «اشکواره حسینی» آمل  از ۲۸ مهر ماه الی ۱۱ آبان ماه ۹۸ در رشته های چندگانه هنری شعر، عکس، نمایش، سرود، فیلم و نامه های برگزیده در این شهرستان برگزار خواهد شد.

وی ادامه داد: نمایش«سه چهارده» به گارگردانی بهناز دوستی از ساری، نمایش «بازگشت» به کارگردانی امیررضا مدنی ازآمل، نمایش«بغض طالب» به کارگردانی مهدی نصرالله زاده از ایزد شهر نور، نمایش«ارثیه» به کارگردانی علی طالبی از میاندرود، نمایش «روز واقعه» به کارگردانی مسلم خردمند از چالوس، نمایش«صدای پای آب» به کارگردانی حامد مربوط صادق از محمود آباد و نمایش «عتیقه» به کارگردانی فاخره شعبانیان از رامسر از  سوم الی ۱۰ آبان ۹۸ عصرها در آمل به اجرا در می آیند.

 کمانگری افزود:  دومین همایش استانی «اشکواره حسینی» آمل از ۲۸ مهر ماه الی ۱۱ آبان ماه ۹۸ در رشته های چندگانه هنری شعر، عکس، نمایش، سرود، فیلم و نامه های برگزیده در این شهرستان برگزار خواهد شد.

دبیر بخش تئاتر خیابانی دومین همایش استانی «اشکواره حسینی» آمل خاطرنشان کرد: مراسم اختتامیه این همایش  شنبه ۱۱ آبانماه ۱۳۹۸ ساعت ۱۸در تالار اریکه آریایی آمل برگزار می شود