متخصصان خلاق و سخت کوش ایرانی کار را تمام کردندمراسم بازگشایی تالار اصلی تئاتر شهر با حضور هنرمندان و مدیران عالی رتبه کشوری برگزار می شودرویداد بازگشایی تالار اصلی مجموعه ی تئاتر شهر پس از ۱۱ ماه تلاش شبانه روزی متخصصان ایرانی با حضور هنرمندان تئاتر، مدیران عالی رتبه کشوری و اصحاب رسانه دوشنبه ۲۷ آبان برگزار خواهد شد.
به گزارش واحد ارتباطات، آموزش و پژوهش مجموعه تئاترشهر، پروژه طراحی، نصب و راه اندازی تجهیزات ماشینری تالاراصلی تئاتر شهر که در سال رونق تولید ملی به دست متخصصان ایرانی به سرانجام رسیده است ، روز دوشنبه بیست و هفتم آبان ماه ساعت ۱۷ با حضورسورنا ستاری معاون علمی و فناوری رئیس جمهور و رئیس بنیاد ملی نخبگان، مقامات عالی رتبه ی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، هنرمندان و اصحاب رسانه افتتاح خواهد شد.
پروژه «طراحی، خرید، نصب و راه اندازی تجهیزات ماشینری تالار اصلی تئاترشهر تهران» با کارفرمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از جمله پروژه های ملی است که توسط شرکت طراحی سیستم و اتوماسیون دانش بنیان «دورعلی» با مدیریت محمد علی سلیمانی از مرداد ماه سال ۱۳۹۷ آغاز شد. این شرکت با هدف برآوردن نیازهای نوآوری و خدمات مهندسی مشتریان و در جهت ارتقا سطح فناوری کشور در زمینه های طراحی و ساخت تجهیزات و ماشین آلات صنعتی و اتوماسیون با همکاری فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف و گروهی از سازندگان داخلی در جهت تامین تجهیزات خاص شکل گرفته است.
در پروژه «طراحی، نصب و راه اندازی تجهیزات ماشینری تالار اصلی تئاترشهر تهران» که از جمله عملیات های استراتژیک وزارت ارشاد در راستای تحقق شعار سال «رونق تولید» بوده است، تئاتر شهر به عنوان بهره بردار، دفتر طرح های عمرانی به عنوان کارفرما و شرکت «دورعلی» به عنوان مجری حضور داشته اند.
«طراحی، تولید، نصب و راه اندازی سیستم غیب شو»، «طراحی، تولید، نصب و راه اندازی لیفت ارکستر»، «طراحی، تولید، نصب و راه اندازی سیستم پل نوری»، «طراحی، تولید، نصب و راه اندازی چهار مجموعه سیستم پرده جانبی»، «طراحی، تولید، نصب و راه اندازی سیستم پرده جلو و عقب»، «بازسازی و نوسازی سیستم لیفت پشت صحنه»، «بازسازی و نوسازی تجهیزات برقی پرده اصلی»، «بازسازی و نوسازی سیستم سِن گردان»، «طراحی، تولید، نصب و راه اندازی تجهیزات سیستم کنترل مرکزی»، «تعویض و نوسازی صندلی ها» از جمله اولویت هایی بود که در پروژه «طراحی، خرید، نصب و راه اندازی تجهیزات ماشینری تالار اصلی تئاترشهر تهران» مورد توجه قرار گرفته و به انجام رسیده اس.
رویداد بازگشایی تالار اصلی تئاتر شهر ساعت ۱۷ روز دوشنبه بیست و هفتم آبان ماه با حضور تعدادی از مدیران عالی رتبه دولت، وزارت ارشاد و هنرمندان افتتاح می شود.
«لباس جدید پادشاه» در تماشاخانه سنگلج دوخته میشود.به گزارش روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، نمایش کمدی «لباس جدید پادشاه» به نویسندگی فرزاد فخریزاده و کارگردانی لادن نازی از دوشنبه ۲۷ آبانماه اجراهای خود را در این تماشاخانه به روی صحنه خواهد برد.
ایمان سلگی، حسین دیوان، بهرام عباسی فرد، میر نادر مظلومی، علی قربانخانی، مهبد قناعت پیشه، سمیه قهرمانی، یکتا طبیبی، سپیده زینالی، حسین قاسمی هنر، آندیا حمیدی، مبینا افشار، شکیبا رمضانعلی، عسل عبدالرزاق، ناعمه علمی نژاد بازیگران این نمایش هستند.
در خلاصه این نمایش که هرشب ساعت ۱۷:۳۰ به روی صحنه می رود آمده است: «در ایران قانون منع استعمال البسه خارجی توسط مجلس ملی تصویب شده است و همزمان با تصویب این قانون احمد قاجار به انگلستان سفر کرده است.»
دیگر عوامل لباس جدید پادشاه عبارت اند از:
دراماتورژ: محسن خیمه دوز، دستیار کارگردان: میثم لهاک، برنامهریز: مائده ندیمی، طراح لباس: مهرناز عباسی، طراح صحنه: حامد جلالی منش، طراح نور: حسین رودباری، طراح گریم: فریبا شعاع حسینی، آهنگساز: امیر سلامی، طراح و سازنده عروسک: لادن مهران زاده، طراح لوگو و پوستر: آزاده حسینمردی، روابط عمومی: محمد لهاک، گروه صحنه: پدرام محمدی، رامین کریمی، فرناز ثابت زاده
دود از کُنده بلند میشودیادداشت رحیم رشیدیتبار، برای نمایش «جمعهکُشی»این روزها در تماشاخانهی سنگلج، نمایشِ جمعهُکشی، بهنویسندگی و کارگردانیِ اسماعیل خلج، روی صحنه است. اسماعیل خلج، بهجز نویسندگی و کارگردانی نمایشِ جمعهکُشی، در کنارِ محمود حسینی، علی خازنی، محمدرضا خسرویان، مسعود رحیمپور، افشین زارعی و علی فتحعلی، نقشآفرینی نیز میکند.
جمعهکُشی، حدودِ نیم قرن پیش با گروهِ اجرایی دیگری (هوشنگ توزیع، رضا رویگری، علی جاویدان، محمد نوازی، مرتضی اردستانی، اکبر رحمتی و مجید مظفری)، در تهران و چند شهرِ دیگر بر صحنه خوش درخشیده است.
خلج با اجرای دوبارهی جمعهکُشی ثابت نمود که این نمایش فرازمانیست و برچسبِ تاریخِ انقضا بر آن نمیچسبد.
جمعهکُشی در نگاهِ اول، قصهای بیپیرایه، سرراست و ساده دارد؛ چند مرد جمعهشان را در قهوهخانهای سر میکنند. اما مخاطب با کمی تامل و دقت در مییابد که جمعهکُشی نمایشی است ژرف، با لایههای معنایی فراوان و البته پُر از نشانه و تمثیل و رمز؛ در جهانِ خلج آدمها چون میهمانی به قهوهخانه میآیند و میروند.
هفت مرد در یک روز جمعه جمع شدهاند، آواز میخوانند، دعوا میکنند، به حقوقِ خود اعتراض میکنند، غذا میخورند، چای و ماالشعیر مینوشند، بیمار میشوند، دارو تجویز میکنند! معامله میکنند و …
یکی کارفرماست و دارا، ولی اکثریت کارگرند و ندار. اما در نهایت همه تنهایند. چون بهقولِ آقای احمدی: «پایِ صحبت شیکستهس.» نبودِ گفتوگو، نه حرف زدن، میانِ آدمها، دردِ بزرگِ جمعهکُشی است. تنها در پایان نمایش است که گفتوگویی رخ میدهد؛ آنجا که رانندهی وانت میگوید: «شبِ سردیه» و آقای احمدی میگوید: «آره، اما تکون بخوری شب تموم میشه.»
اسماعیل خلج در جمعهکُشی بهسراغِ موضوعی جذاب رفته: تنهایی و ملال. آدمهای جمعهکُشی تنهایند و خسته. زمان ایستاده، اما رنجِ ایشان کِش آمده و همه بهدنبالِ گوشی میگردند تا آلام خود را در آن نجوا کنند. کجا بهتر از قهوهخانهی آقای همتی!؟
آدمهای جمعهکُشی در جمعهروزی (جمعه، بهمعنایِ جمع شدن) در قهوهخانهای گرد هم میآیند تا شنیده شوند و برای دمی، کسالتِ جمعهی غمبارشان را فراموش کنند، تا شلوغی قهوهخانه، مُسکنی باشد بر دردِ تنهاییشان. از مصائبشان میگویند و درست زمانیکه غم بر آنها آوار میشود، چیزی به دادشان میرسد: پادزهری از شعر و ترانه و موسیقی.
طنازیها در جمعهکُشی به نمایش جان میبخشد؛ شلوارِ کوتاهِ آقای کتوشلواری، آقای دکتری که از دکتر بودن، فقط روپوش آن نصیبش شده و غُر زدنهای قهوهچی.
میگویند در باوری، جمعه روزِ زُهره، الههی عشق، است. چگونه میشود از الههی عشق صحبت بهمیان آورد و از زن نگفت!؟ شاید نبودِ زن، اینهمه جمعه را در قهوهخانهی آقای همتی کسالتبار کرده که سزاوارِ کُشتن است.
هرچند جمعهکُشی از ملال میگوید، اما مخاطب را مَلول نمیسازد. اسماعیل خلج از ملال بهعنوان ابزاری زیباییشناختی بهره میبرد.
“جمعه” در طولِ نمایش چندینبار و از زبانِ تک تکِ آدمهای نمایشش اینگونه توصیف میشود: «جمعهها یک ساله، صبحِ اون بهاره، ظهرش مثِ تابستون، عصرش مثِ پاییزه، غروبش زمستون.» هر جا لازم است، هر جا غم بر آدمها چمباتمه میزند، آدمهای نمایش این توصیف را همخوانی میکنند. بارها این همخوانی تکرار میشود.
مخاطب در طولِ نمایش صدایِ ساز نمیشنود، اما موسیقی در نمایش موج میزند؛ صدایِ کوبیدنِ گوشتکوبها بر کاسهی دیزی، طنازی در خدابیامرزگویی آدمها، قُلقُل قلیانها، همه در خدمتِ ریتم و ضربآهنگِ نمایشند.
اسماعیل خلج نقاش است؛ نشان به دهها تابلوی جمعهکُشی. طراحی صحنه موجز، ساده، بیزرقوبرق و کاراست. از رنگِ سردِ دیوارها، تا چینشِ قلیانها، سماورها، استکان و نعلبکیها، میز و صندلیها، در خدمتِ آفرینشِ قهوهخانهای زندهاند.
در نمایش از قِران و ریال و شاهی صحبت میشود، اما چهرهها و لباسها امروزیاند؛ انگار آدمها هماناند که بودهاند.
میزانسنهای ساده و بیآلایش یکی از ویژگیهای قابل اعتنایِ جمعهکُشی است. میزانسنها مثل آدمهای نمایش صمیمیاند، البته نور در لحظاتی متناسب با کار، بر صحنه نمیتابد، مثلِ جایی که یکی از شاهکارهای بازیگری معاصر در حالِ رخ دادن است و آقای احمدی (اسماعیل خلج) ماالشعیر خود را نوشیده و لحظه به لحظه از خود بیخودتر میشود و شروع به مونولوگ کمنظیرش میکند.
اسماعیل خلج، که عمرش دراز باد، در آستانهی ۷۵ سالگی نمایشی روی صحنه برده که بعد از نیم قرن، زنده و گویاست. باید ایمان آورد که دود از کُنده بلند میشود.
پینوشت: کار شایستهی مجید گیاهچی را در قامتِ مجری طرحِ نمایشِ جمعهکُشی باید قدر دانست و از یاد نبرد.
بازبینهای بخش صحنهای دومین جشنواره بینالمللی الف معرفی شدندبازبینهای بخش صحنهای دومین جشنواره بینالمللی تئاتر الف با رویکرد صلح جهانی معرفی شدند.
به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی جشنواره تئاتر الف، محمودرضا رحیمی، پیام فروتن، اتابک نادری آثار ارسالی به دبیرخانه دومین جشنواره بینالمللی تئاتر الف با رویکرد صلح جهانی را بازبینی خواهند کرد.
محمودرضا رحیمی، کارگردان و مدرس هنرهای نمایشی کشور، دارای کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است. وی علاوه بر نویسندگی، کارگردانی و حتی بازیگری در آثار مختلف نمایشی، تاکنون پنج کتاب در حوزه آموزش هنرهای نمایشی تألیف کرده است.
پیام فروتن یکتا، کارگردان و مدرس هنرهای نمایشی کشور، دارای فوق لیسانس ادبیات نمایشی دانشگاه هنر تهران، علاوه بر خلق بسیاری از آثار صحنهای، حدود هفت کتاب در حوزه فیلم و تئاتر ترجمه یا تألیف کرده و مقالات او در نشریات تخصصی بینالمللی به چاپ رسیده است. وی همچنین از داوران جشن آکادمی سینمای ایران در سال ۹۸ است.
اتابک نادری، بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر دارای فوقلیسانس هنرهای نمایشی از وزارت ارشاد است.. وی مدیریت تماشاخانه سنگلج را در کارنامه خود دارد که نزد اهالی هنرهای نمایشی به خاستگاه تئاتر ایران معروف است. او تا سال گذشته، مدیریت هماهنگی تئاتر استانهای انجمن هنرهای نمایشی ایران را بر عهده داشت.
دومین جشنواره بین المللی تئاتر الف در سه بخش نمایشهای صحنهای، نمایشنامهنویسی و جنبی برگزار میشود.
براساس این گزارش، مهلت ارسال آثار در بخش نمایشهای صحنهای ۱۵ آبان ماه به پایان رسید و زمان اعلام نتایج آن ۳۰ آبان ماه تعیین شده است.
نخستین دوره این جشنواره با محوریت وحدت و صلح و دوستی برگزار شد و این دوره نیز با محوریت مهدویت و فلسفه انتظار موعود و مصادف با میلاد امام حسن عسگری (ع) برگزار میشود.
در دوره نخست این جشنواره ۶ کشور خارجی در قالب داوری، ورکشاپ و اجرای صحنه شرکت داشتند.
دومین جشنواره بین المللی تئاتر الف با رویکرد صلح جهانی و با شرکت هنرمندان داخلی و کشورهای حوزه قفقاز از نهم تا چهاردهم آذرماه سالجاری در تبریز برگزار میشود علاقهمندان میتوانند، اطلاعات بیشتر را با مراجعه به سایت worldpeace.ir دریافت کنند.
گاهی برای تماشای یک تئاتر دو چشم کم استیادداشت رحیم رشیدیتبار، برای نمایش «پنجاه/ پنجاه»زن و مردی پا به موزهای گذاردهاند. این موزه روزگاری نه چندان دور شکنجهگاه و کشتارگاه افرادی بیگناه بوده است و زندانیان در این جهنمِ روی زمین پس از انواع شکنجه، مشقت و زجر فراوان، میهمان اتاقهای گاز شدهاند. از زندانیان هیچ برجا نمانده جز اندک وسایلی که در موزه در معرض دید بازدیدکنندهگان قرار میگیرد؛ کلاه، چنددست لباس، شاخه گُلی فلزی و... .
قصه زمانی جالب میشود که متوجه میشویم همین زن و مرد روزی از این زندان گریختهاند و امروز که پا در این مکان دهشتناک گذاردهاند خاطراتشان زنده شده و مردگانِ این مکان نفرینشده در ذهنشان زنده میشوند. زن و مرد که حالا ناتواناند و پیر، میشوند دو راوی.
.
در ابتدای نمایش زن و مرد (پیرزن و پیرمرد) در نقش دو اسب ظاهر میشوند؛ آری اسب. اسبهایی پیر با یال طلایی که برگردنشان افساری بسته شدهست و رهایشان نمیکند. اسب در هنر تدفینی نماد مرگ است و روان مردگان را با خود میبرد و نویسندهی این نمایش بسیار هوشمندانه این وظیفه را بر عهدهی پیرزن و پیرمردی نهاده است که بشوند دو راوی و شیههوار قصه از زبان و ذهن آنها شنیده شود.
اسبها در ارتفاع، خاطراتشان (ارواح زندانیان) را در زندان (چاله) رها میکنند تا مخاطب در نمایشِ پیشرویِ خود، نمایشی دیگر را به تماشا بنشیند.
زندانیان توسط جلاد-زندانبان به بازی گرفتهشدهاند و در حالِ بازی در نمایش "کلهگِردها و کلهتیزها"ی برشتاند.
جلاد-زندانبان در هیئت یک کارگردانِ تئاتر با یک میزانسن، زندانیان (تو بخوان مردم) را به دوقطب و دوسو میکشاند تا بهسانِ نوکِ یک پیکان در برابر یکدیگر قرار داده و خطکشی کند. یک قطب میشود "خودی" و قطب دیگر "ناخودی". زندانیان هم به این بازی تن میدهند، آن هم تنها به یک علت: "دمی بیشتر زنده بمانند."
خودی و ناخودیها توسط زندانبان-جلادی که همسو با تماشاگر روی صندلی نشسته و لباسی متفاوت از دیگر بازیگران و مثل تماشاگران به تن دارد!!، امر و نهی شده و به جان هم میافتند.
.
مخاطب در نمایش «پنجاه پنجاه» با روایتی خطی روبهرو نیست؛ البته که نباید باشد. مگر میشود از ذهنهای مشوش، پراضطراب، هراسان و پریشان زندانیان در یک اتاقِ گاز روایتی خطی انتظار داشت!؟ اما نظم دارد. تسلط بر ریتم درونی، پرداختن به جزئیات به حد کفایت، احترام به ذکاوت مخاطب، رفت و برگشتهای به جا و در خدمت ریتم اجرا، دوری از هرگونه ادا و اطوارهای شبهروشنفکرانهی فلسفی مخاطب را وادار به احترام به نمایشنامهی استخواندار «پنجاه پنجاه» میکند که توسط هاله مشتاقی نیا و مرتضی اسماعیل کاشی نوشته است.
.
سطح بازیها در نمایش«پنجاه پنجاه» قابل قبول و درست است. بازیگران بدنِ خود را میشناسند و بیانشان شفاف و رساست. لباس در این نمایش فکرشده طراحی شده است. در طراحی لباس نیز به مثال دیگر اجزای نمایش به جزئیات توجه بسیار شدهاست. لباسِ یکدست زندانیان، لباس زنانِروسپی، دلقکها، زنانِ دیرنشین، اسب-راویها، زندانبان و... نشان از تسلط یک طراح لباس بر حرفهی خویش دارد.
گریم و چهرهپردازی پنجاه پنجاه نمرهاش بالاست. رنج، درد، شکستن، غم، مشقت، بیروح بودن و درعینحال روح بودن زندانیان بر مخاطب هویداست.
.
طراحی صحنهی جذاب، کارآمد و خلاقانهی نمایش نیز یکی از نقاط قوت این اثر است. موسیقی که بخش عظیمی از کار بر عهدهی اوست با نمایش چفت و بست شده و با روحِ آن یکی شده است. مخاطب به جای صوت، اضطراب، دلهره، رنج، درد و... میشنود!
مخاطب در نمایش «پنجاه پنجاه» با ساحر-کارگردانی طرف است که او را ۷۵ دقیقه جادو میکند. کارگردان در پایان نمایش از تکتکِ تصویرسازیهای خلّاق تا میزانسنهای فراوان و غیرتکراری و نوآورانه تا استفاده از تمام نقاط صحنه (بالا، پایین، چپ، راست، جلو، عقب) برای خلق تصویر و... مجموعهای در قالب یک کلاسِدرس تحویل مخاطب میدهد.
.
مرتضی اسماعیل کاشی با ابزارهایی که در اختیار دارد در طول نمایش همهکار میکند. کاری میکند که مخاطب با یک لنگه کفش پاشنهبلند صدای پای اسب بشنود. با یک جعبه شیشهای ویترین میسازد، اتاق گاز خلق میکند، دادگاه میآفریند، خلوتگاه پدید میآورد، اتاق تعویض لباس ایجاد میکند، تصویر فشار دیوار بر آدم و له شدن استخوان های انسان بهوجود میآورد و...
در جایی از نمایش هم آدمها دومینووار میافتند تا شاخه گُلی فلزی از دستِ عاشق به دستِ معشوق برسد، آن هم در اردوگاهِ مرگ!
مرتضی اسماعیل کاشی آنقدر تصویر میسازد تا مخاطب افسوس بخورد، افسوس بخورد که چرا برای این نمایش دو چشم بیشتر ندارد! مخاطب چپ را میبیند، تصویر راست از دستش رفته! پایین را تماشا میکند بالا را از کف میدهد.
بعد از ۷۵ دقیقه که چراغهای سالن روشن میشوند، مخاطب دست میزند؛ اما از بازیگران و رِوِرانس خبری نیست! گروه اجرا کار خود را کرده است. جرقه در خرمن روشن شده است. چراغهای سالن روشناند. صحنه خالی است. تماشاگران دست میزنند و به سرهای یکدیگر نگاه میکنند. کدام گِرد است؟ کدام تیز؟ جملهای از برشت را باید بر سر در تماشاخانهها نوشت، آنجا که میگوید تئاتر حقیقی تئاتری است که با روشن شدن چراغهای سالن تازه شروع شود!
.
پینوشت ۱: اگر قصد دارید یک تئاتر خوب با ویژگیهای اکسپرسیونیستی تماشا کنید تا ۳۰ آبانماه ۹۸ ساعت ۱۹ و ۳۰ دقیقه به تماشاخانهی هیلاج در خیابان ایرانشهر، کوچهی مهاجر پلاک ۲۲ بروید.
پینوشت ۲: از امیرشهاب رضویان سپاسگزارم که مکانی به ظرفیتهای اجرایی تهران افزودهاند.
منبع: سایتِ ادبی، هنری چیستآرت
جمعهای که به تماشای «جمعهکُشی» گذشت!یادداشت محمدرضا آزادی (دکترای علوم ارتباطات)، برای نمایش «جمعهکُشی»نمایشِ جمعهکُشی که در سال ۱۳۵۲ خورشیدی بر روی صحنه رفته بود، با سپری شدن نزدیک به نیم قرن، هنوز تازگی داشت. از حرکت آغازین بازیگران که همخوانی میکردند: «جمعهها یکساله، صبح اون بهاره، ظهرش مثل تابستون، عصرش مثل پاییزه، غروبش زمستون»؛ دانستم که حرف و پیام زیادی در نهان دارد و تکرارِ این عبارت از آغاز تا واپسین دیالوگِ این نمایش، تأکیدی بود بر قصهای پُرغصه و یک حسِ نوستالوژیک، که گویی برای هر ایرانی در سطحِ متوسطِ جامعه در هر سن و سال و از هر نسلی که باشد، یادآوری غمها و دلتنگیهایی است که بهخصوص غروبِ جمعهها به سراغشان میآید.
دیالوگ و گفتوگوهایِ میانِ بازیگران این نمایشِ قدیمی، برای نسلِ امروز، که نسلِ سوم محسوب میشود، ازجمله دخترِ سیزده سالهی من هم، به همانگونه تازگی و طراوت داشت؛ حال آنکه از سال ۱۳۵۲ به بعد، یک انقلاب رخ داده و باید در همهی عرصههای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و ...، دگرگونی و تحولی اساسی حاصل شده باشد، یا بدونِ تردید به جز این انتظار نمیرود.
از دو ابزارِ ارتباطی و دو رسانه در صحنهای از این نمایش گفتوگو بهمیان میآید، یکی روزنامهای که توسط آقای احمدی خوانده میشود و دیگری رادیویی که دستفروش سعی به فروختناش به دوچرخهساز دارد. اتفاقاً هر دویِ این رسانهها، مطابقِ تعریفِ مارشال مکلوهان، در دستهبندی رسانههای گرم قرار میگیرند که مخاطب برای دریافت و فهمِ پیامِ آنها، به تمرکزِ زیاد و بهکارگیری تمامِ حواسِ خود نیاز ندارد و در فضایی عمومی مثل قهوهخانه کاربرد دارد.
اما وقتی به دیالوگهای بازیگرِ نقش "کتوشلواری" در این نمایش دقت میکنیم، مثلِ «صدا رسا، چهار موج، هرجا که بخواهی میتونی با خودت ببری، ترانزیستوریه، ... اونور دنیا یهطوری میشه؟ اینجا به تو خبر میده، رادیو وسیلهی ارتباط جمعییه ...، من از وقتی رادیو بُردم خونه، بهکل وضعِ خونهمون عوض شده ...» یا وقتی جلوی صحنه میآید و به تماشاگرها میگوید: «مثلاً اگر از شما بپرسن کجا متولد شدین؟ جواب میدین تهرون که پایتختِ ایرونه. همینقدر میدونی. اما اگه بهت بِگن ایرون کجاس؟ نمیدونی، ... تقصیر هم نداری. رادیو نداشتی که گوش کنی. همین جغرافیای مملکت خودمونرو ازت بپرسن، آبروت میره ... خلاصه آدمی که رادیو نداره، آبرو نداره قربونت ...»؛ بیانکنندهی این واقعیت است که نویسندهی این نمایشنامه، شناختِ نسبتاً کاملی از نقشِ اطلاعرسانی، آموزش عمومی، سرگرمی و آگاهیبخشی، جامعهپذیری و فرهنگسازی رسانههایِ زمانِ خود و دورهیِ نگارشِ نمایشنامهاش داشته و قابلتحسین است بهگونهای که، با تغییری مختصر در دیالوگهای این بخش از نمایش، به وسایلِ ارتباطی در دسترس و شبکههای مجازی این دوره نیز قابلِ استناد است. بهویژه برای نسلِ امروز که از پیشرفتهترین فنآوریهای نوین ارتباطی برخوردار شده است و با نداشتن رسانهای روزآمد و کارآمد، تنها آبرویش نمیرود، بلکه در بیزمانی و بیمکانیِ چیرهشده بر جهان، فردی نابرخوردار از قدرتِ فزایندهی رسانهای تلقی میشود و در این گفتمانِ مسلط، بیهویت و بیمعنا خواهد بود. از سوی دیگر، خود صحنهی نمایش و تمامِ اجزای آن، شاملِ ارتباطاتِ کلامی و غیرکلامی، حرکتهای بدن، لحن و سکوتِ بازیگران، در کل بهمنزلهی رسانهای است که بهخوبی توانست در ایجادِ ارتباطِ معنایی و مفهومی با مخاطبِ خود، موفق باشد.
از منظر و چشماندازی دیگر، قرابتِ زمانی نوبت نخست اجرای نمایشنامهی جمعهکُشی، با دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی، که به دورهی بروز و ظهورِ نسبیتگراییِ فرهنگیِ پسامدرن موسوم است، القاکنندهی مفهومی مشترک است؛ چرا که مطابق این رویکرد، تجلیِ واقعیت در لایههای پیچیده و در همتنیده، به اشکالِ گوناگونی رخ میدهد، که ناگزیر به پذیرشِ این معنا هستیم که تمامِ فرهنگها و آیینها، هر یک به اندازه و سهمِ خود در درک و تفسیرِ واقعیت، نقش دارند و بنا بر نظر «اپسکمپ»: پستمدرنیسم در عرصهی هنر، به از میان رفتنِ مرزِ هنرِ فرمالیستی و هنرِ عامهپسند کمک کرد و این تفکر به شکلگیری برخوردهای انعطافپذیرتر با فرهنگِ عامه و دسترسی بیشتر به آن، منجر شد و این تغییر رویکرد گسترده در آغاز سدهی بیست و یکم، تأثیرِ قابلتوجهی بر تحولِ علوم اجتماعی و هنر گذاشت.
در چارچوبِ چنین تحولی، مفهومِ جدیدی در حوزهی نمایش اجتماعی شکل گرفت که به تئاتر برای توسعه (Theatre for Development) معروف است و مطابقِ نظرِ دکتر هادی خانیکی، از این نظریه در زمینهی فعالیتهای توسعهای ارتباطات، استفاده گستردهای در جهان میشود. لذا از آنجا که وظیفه و نقشِ سرگرمی-آموزشی، یکی از راهبردهای ارتباطی برای رسانههاست و بهطور معمول برای انتقال اطلاعات، آموزش و جلب مشارکتِ مخاطبان، همواره برای بهرهبرداری درست و استفادهی بهینه و مؤثر از آن تلاش میکنند، نظریه یا مفهومِ «تئاتر برای توسعه»، سازوکار خاصی از این راهبرد است که همچنان در تحقیقات و مطالعاتِ ارتباطات و توسعه، مطرح است و کاربرد دارد.
بنابراین صرفنظر از نقدِ هنری این نمایش، که در تخصصِ صاحبِ این قلم نیست و نیز تحلیلِ جامعهشناختی و روانشناختی و رویکردهای فرهنگی این اثر هنری که در این مجال نمیگنجد، به باور نگارنده، این نمایش برای ایفای نقش سرگرمی-آموزشی و رسانهای خود، از موفقیت نسبی برخوردار است. همچنین در انتقالِ پیام و مفهوم نمایشنامه به مخاطبان، که لازمهی فراگردِ یک ارتباطِ منطقی است، درست و مؤثر عمل کرده و در مسیرِ «تئاتر برای توسعه»، گام برداشته است.
به سخنِ دیگر، نویسنده و کارگردان به استدراک مخاطبِ خود بها میدهد، هرگونه برداشتِ درست یا نادرست از اثر هنریاش را به او میسپارد و پرسشهایی را در ذهن او ایجاد میکند که پاسخاش، در لایههای پنهانِ ارتباطات فردی و اجتماعی و تشابهها و تمایزهای فرهنگی و اجتماعی در دورهیِ تاریخیِ سپریشده، نهفته است و به واقعبینی و تحلیلهای همهجانبهنگر نیازمند است.
چرا جمعهکُشی ادامه مییابد؟، اساساً چرا در ساختارِ ذهنی افراد جامعه و عموم مردم، اینگونه نهادینه شده است؟، چرایی و چیستی آن از کجا سرچشمه گرفته و ریشهی تاریخی و فرهنگی آن کجاست؟ از جمله پرسشهایی هستند که در پایانِ نمایش در ذهنام مرور شدند.
پیشنهاد میکنم نمایشِ تحسینبرانگیزِ «جمعهکُشی» را به تماشا نشینید و هنرنمایی قابل ستایشِ «اسماعیل خلج» را ارج نهید، تا در چالش با اندیشه و ارتباطات و رفتارمان، راهی نو یابیم و نگاه و طرحی نو دراندازیم.
برای آگاهی بیشتر از نظریهی تئاتر برای توسعه، میتوانید به منابع زیر مراجعه کنید:
خانیکی، هادی. (۱۳۹۱). «تئاتر برای توسعه، بهمثابه رسانه: فرآیند شکلگیری ویژگیهای ارتباطی»، تهران. .فصلنامهی علوم اجتماعی. شمارهی ۵۹، صص ۱۳۶ – ۱۶۷، پاییز.
Epskamp, Kees. (۲۰۰۶). Theatre for Development: An Introduction to Context, Applications & Training. London: Zed Books.
عکسهای تئاتر سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر داوری شدنددر جلسهای با حضور مدیر و هیات داوران مسابقه و نمایشگاه عکس سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر تعداد ۸۰۷ عکس شرکت کرده در جشنواره داوری شدند.
به گزارش تیوال به نقل از دبیرخانه سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، جلسه داوری مسابقه عکس تئاتر سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در دبیرخانه این رویداد هنرهای نمایشی برگزار شد.
مدیر و هیات داوران این بخش از جشنواره متشکل از سیامک زمردی مطلق و آتیلا پسیانی، سیف الله صمدیان و محمود کلاری تعداد ۸۰۷ عکس از ۱۷۰ عکاس شرکت کننده را در این جلسه داوری کردند.
نادر برهانی مرند دبیر سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر نیز با حضور در این جلسه با داوران مسابقه و نمایشگاه عکس تئاتر به گفتوگو نشست.
بیشترین تعداد عکسهای رسیده به دبیرخانه از تهران است که آمار ۶۰۹ عکس از ۲۰۹ نمایش متعلق به ۱۲۴ عکاس را به خود اختصاص می دهد. همچنین تعداد ۴۶ عکاس از ۱۷ شهرستان با ۱۹۸ عکس از ۸۳ نمایش در مسابقه عکس سی و هشتمین جشنواره بینالمللی شرکت کردهاند.
سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری نادر برهانی مرند ۱۰ تا ۲۰ بهمن ماه امسال برگزار میشود.
برگزاری اختتامیه جشنواره نمایشنامهنویسی «گام دوم» در دیماهاختتامیه نخستین جشنواره نمایشنامهنویسی اقتباسی «گام دوم» به میزبانی مشهد دیماه سال جاری برگزار خواهد شد.
به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی ادارهکل هنرهای نمایشی، محمدعلی چمیگو، رئیس شورای سیاستگذاری جشنواره نمایشنامهنویسی اقتباسی گام دوم از برگزاری آیین اختتامیه این جشنواره در دیماه سال جاری خبر داد.
چمیگو با اعلام این خبر افزود: در جلسه شورای سیاستگذاری جشنواره بنا شد تا آیین اختتامیه این جشنواره در دیماه و همزمان با سالروز ولادت حضرت زینب(س) برگزار شود.
او تصریح کرد: این مراسم با حضور جمعی از اساتید و هنرمندان تئاتر و شرکتکنندگان در این جشنواره در مشهد مقدس برگزار خواهد شد.
نخستین جشنواره نمایشنامهنویسی اقتباسی گام دوم با حمایت ادارهکل هنرهای نمایشی، انجمن هنرهای نمایشی ایران و ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان رضوی توسط انجمن هنرهای نمایشی خراسان رضوی در مشهد برگزار میشود.
این جشنواره با اقتباس از ادبیات فاخر ایران و جهان و با چهار هدفِ حمایت از تولید متون نمایشی ملی، اقتباس از کتب ادبیات ایران و جهان، بهرهگیری از ابزار نمایش در راستای اشاعه فرهنگ اسلامی و ایرانی و کشف استعدادهای متعهد و جوان در ۳ بخش صحنهای، نوجوان و محیطی (خیابانی) به دبیری مرتضی ملتجی برگزار میشود.
نمایش «بوی گند دهن خانم مارکز» تمدید شدنمایش «بوی گند دهن خانم مارکز» به کارگردانی فرید قادرپناه به دلیل تعدد تعطیلیهای مابین اجرا تمدید شد.
به گزارش روابط عمومی گروه، نمایش «بوی گند دهن خانم مارکز» به کارگردانی فرید قادرپناه و تهیه کنندگی مهرداد بهاالدینی که از ۲۸ مهرماه ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سپند، سالن شماره یک روی صحنه رفته است و قرار بود تا ۲۸ آبان اجرا داشته باشد، به دلیل تعدد تعطیلیهای پیش آمده در طول اجرا، تا ۵ آذر تمدید شد.
بهنام شرفی، کاوه مرحمتی، آزاده مشعشعی، امین جلالی و مینا زرنانی بازیگران تازهترین تولید گروه تئاتر ریگولیتو هستند.
قادرپناه خود نویسندگی این نمایشنامه را به عهده داشته که در خلاصه آن آمده است: « پترسون که نویسنده مطرحی در شهر است در شصت و چند سالگی به دلیل نامعلوم دیوانه میشود و خانه را ترک می کند، الان هفت سال رفتن پترسون میگذرد.»
ماریا حاجیها (طراح گریم) ، رضا خضرایی (طراح نور)، باران سیبی (طراح لباس)، امیر دوستی (طراح صدا و آهنگساز) ، سحر نهاوندینژاد (طراح پوستر و بروشور)، مهرداد افشار (طراح تیزر و ویدیوآرت) گروه طراحان این نمایش را تشکیل میدهند.
همچنین سارا سیبی (دستیار کارگردان و برنامهریز)، گروه تئاتر ریگولیتو (مجری طرح)، فواد خراباتی (مشاور تولید و تبلیغات)، آوا فیاض (مدیر تبلیغات، روابط عمومی و مشاور رسانه)، مصطفی اکبرزاده (عکاس)، علی سیبی (مدیر صحنه) دیگر عوامل نمایش «بوی گند دهن خانم مارکز» هستند.
با همکاری ادارهکل هنرهای نمایشی و شهرداری منطقه ۱۱ صورت گرفتبرپایی اجراهای خیابانی به مناسبت هفته وحدتدر راستای تفاهمنامه مشترک ادارهکل هنرهای نمایشی و شهرداری منطقه ۱۱ پنج گروه تئاتر خیابانی در قالب ۱۶ اجرا به مناسبت هفته وحدت در محوطه مجموعه تئاترشهر میزبان علاقهمندان شدند.
به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی ادارهکل هنرهای نمایشی، در راستای تفاهمنامه مشترک این ادارهکل با شهرداری منطقه ۱۱ و با تشکیل کارگروه ویژه اجرای تئاتر خیابانی، نخستین فصل اجرای گروههای نمایشی همزمان با هفته وحدت در محوطه مجموعه تئاترشهر آغاز شد.
پنج گروه نمایشی با اجراهایی تحت عنوان «این سه نفر» به نویسندگی و کارگردانی مشترک علی رحیمی و ابراهیم رحیمی از تهران، «مستأجر» به نویسندگى و کارگردانى شهاب راحله از تهران، «وجدان بیدار» به نویسندگی و کارگردانی امیرحسین انصافی از تهران، «قابها» به نویسندگی و کارگردانی مرتضی اسدیمرام از کرمانشاه و «یاشیل» به نویسندگی و کارگردانی مهدی صالحیار از تبریز در قالب ۱۶ اجرا میزبان علاقهمندان هستند.
اجرای پنج نمایش خیابانی ذکرشده از سهشنبه ۲۱ آبان تا جمعه ۲۴ آبان هر روز از ساعت ۱۵ تا ۱۷ در محوطه مجموعه تئاترشهر در جریان است.
این نمایشها با مضمون کرامات و ویژگیهای اخلاقی حضرت رسول(ص) و وحدت میان اقوام ایرانزمین، مبحث تقریب مذاهب و همدلی و نگاه همراه با احترام به تمامی ادیان الهی اجرا میشوند.
سامیه لک و دیبا زاهدی با نقشهای سارا و سحر در «آقازاده»سامیه لک و دیبا زاهدی تازه ترین بازیگرانی هستند که به پروژه «آقازاده» به تهیه کنندگی حامد عنقا و کارگردانی بهرنگ توفیقی پیوسته اند.
به گزارش روابط عمومی این پروژه، سامیه لک که با سریال «مرگ تدریجی یک رویا» ساخته فریدون جیرانی به شهرت رسید، پیش از این در سریال «قلب یخی» همکاری با حامد عنقا و حضور در شبکه نمایش خانگی را تجربه کرده است.
دیبا زاهدی بازیگر سینما که تجربه همکاری با کارگردانانی چون ابراهیم حاتمی کیا، کیومرث پوراحمد و داریوش مهرجویی رادر کارنامه دارد، برای دومین بار با «آقازاده» به شبکه نمایش خانگی خواهد آمد.
لک و زاهدی نقش سارا و سحر را در این سریال بازی می کنند.
«آقازاده» با طراحی، نویسندگی و تهیه کنندگی حامد عنقا و کارگردانی بهرنگ توفیقی مدتی است کلید خورده و امیر آقایی، امین تارخ، مهدی سلطانی، لعیا زنگنه، کامبیز دیرباز، جمشید هاشم پور، ثریا قاسمی، سینا مهراد و امین حیایی با هنرمندی نیکی کریمی از جمله بازیگران آن هستند.
درپی رفع توقیف فیلم سینمایی « خانه پدری» کانون کارگردانان سینمای ایران بیانیه ای را منتشر کردمتن کامل بیانیه کانون کارگردانان سینمای ایران به شرح زیر است:
کانون کارگردانان سینمای ایران اکران دوباره فیلم «خانه پدری» را به سینمای ایران تبریک می گوید.
این کانون که تلاش برای رفع توقیف این فیلم را وظیفه صنفی خود می دانست از همان ابتدای توقف اکران «خانه پدری» به دور از جنجال، اقدامات لازم صنفی را برای حل مشکل به وجود آمده به کار بست و با افتخار تمام همراه فیلمساز برجسته کشورمان کیانوش عیاری بود.
بدون شک نمایش مجدد «خانه پدری» دستاورد بزرگی برای سینمای ایران است، چرا که توقیف هر فیلم سینمایی به معنای جنایتی فرهنگی است.
امیدواریم به زودی شاهد نمایش تک تک فیلم هایی باشیم که هر کدام بنا به مصلحتی پوچ توقیف شده اند
«مگرالن» در میان پنج فیلم برتر تماشاگران در روز چهارم جشنواره فیلم کوتاه«مگرالن» به تهیه کنندگی و کارگردانی مریم زارعی که در بخش رقابتی داستانی سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور دارد، توانست در دو نوبت اکران روز اول خود در میان پنج فیلم برتر از نگاه تماشاگران قرار بگیرد.
با وجود اینکه بلیط فیلم در زمان پیش فروش اینترنتی به پایان رسیده بود؛ مخاطبان با مراجعه حضوری به گیشه محل برگزاری جشنواره خواستار فروش بلیط در خارج از ظرفیت بودند.
این فیلم در دو نوبت سه شنبه ۲۱ آبان ماه در میان استقبال مخاطبان سالن یک پردیس سینمایی ملت روی پرده رفت و پنجشنبه نیز در سالن یک ساعت ۱۴:۳۰ نمایش خواهد داشت.
از عوامل فیلم کوتاه «مگرالن» میتوان به نویسنده : پیام سعیدی، بازیگران: آتنا سلیمانی، رزمریم کاظمی، طاها نجف پور و منصور نصیری، دستیار کارگردان: حامد عزیزی، طراح صحنه و لباس: آرام موسوی، فیلمبردار: آریو متوقع، تدوینگر: پویان شعله ور، منشی صحنه: مهرآفرین محمدبیگی، مدیر تولید: امیر مرسلی، صدا گذاری: حسن شبانکاره، اصلاح رنگ و نور: نیما دبیرزاده، سیجی آرتیست: محمد جمشیدی، طراح گریم: سینا کلانی، مدیر رسانه ای: باران بن یاسین، صدابردار: احمد صابری، دستیار صحنه: محمد باباخانلو، دستیاران فیلمبردار: اردلان معتمدی، مصطفی ساجدی معین، بهنام مرسلی و علی مرجوعی، دستیار لباس: مهدیه مطهری، عکاس: پرهام عاشوری، فیلمبردار پشت صحنه: محمد نعمتی، اهنگساز: فرهاد خسروی، اپراتور دوربین: سهیل ملکی، مهدی نوروزی، سینه موبیل: الهیار حیدری، مسئول فنی: محمد فرقدانی و مدیر ترابری: عباس نوردی اشاره کرد.
انیمیشن «آخرین داستان» آذرماه به سینماها میآیدانیمیشن سینمایی «آخرین داستان» به نویسندگی و کارگردانی اشکان رهگذر، نماینده سینمای ایرانی در رقابت اسکار ۲۰۲۰ و برنده سیمرغ بلورین بهترین انیمیشن از جشنواره فیلم فجر آذرماه اکران میشود.
به گزارش روابط عمومی استودیو هورخش، انیمیشن سینمایی «آخرین داستان» به نویسندگی و کارگردانی اشکان رهگذر که پیشازاین نمایش جهانی آن در ۳۲ کشور از اول سپتامبر (۱۰ شهریور) آغازشده بود و هماکنون نماینده سینمای ایرانی در رقابت اسکار ۲۰۲۰ است از آذرماه امسال روی پرده سینماها خواهد رفت.
در خلاصه داستان این انیمیشن که برداشتی آزاد از داستان «ضحاک» شاهنامه فردوسی است، آمده: «جمشید رفته است و ضحاک در پی طمع و جاهطلبی برای محاصره جمکرد، به نیابت از پدر بر تخت جمشید تکیه میزند، اما افسوس که اهریمن بر وجود ضحاک سیطره یافته و تاریکی او تمام شهر را فرامیگیرد. در این میان آفریدون که کودکی است کشاورز زاده، متولد میشود و برای دادخواهی خون پدر و مادرش پیرو کاوه آهنگر قیام میکند.»
پرویز پرستویی، لیلا حاتمی، حامد بهداد، بیتا فرهی، اشکان خطیبی، اکبرزنجانپور، باران کوثری، حسن پورشیرازی، فرخ نعمتی، شقایق فراهانی، مجید مظفری، زهیر یاری، بانیپال شومون و ملیکا شریفینیا از مجموع بازیگرانی هستند که در این انیمیشن صداپیشگی کردهاند.
انیمیشن «آخرین داستان» تاکنون موفق به دریافت دوازده جایزه بینالمللی داخلی و خارجی شامل؛ سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر (اولین سیمرغ بهترین انیمیشن سینمای ایران)، سی و یکمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان (پروانه زرین بهترین کارگردان بلند پویانمایی بخش بینالملل، پروانه زرین بهترین فیلمنامه بلند بخش بینالملل، جایزه ویژه هیئتداوران بخش ملی)، یازدهمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران (تندیس طلایی بهترین اثر بلند در بخش بینالملل و تندیس طلایی بهترین اثر بلند در مسابقه ایران)، بیستمین جشنواره بینالمللی انیمیشن بوچئون کره (جایزه کوکومیکس موسیقی که به کارگردان به خاطر استفاده درست از موسیقی تعلق میگیرد)، سومین جشنواره بینالمللی انیمیشن آجایو پرو (جایزه بهترین فیلم بلند)، سومین جشنواره بینالمللی فیلمهای آمریکای جنوبی از کشور شیلی (جایزه بهترین انیمیشن سینمایی)، چهاردهمین جشنواره بینالمللی جیراف کانادا (جایزه بهترین انیمیشن سینمایی)، جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان سن دیگو آمریکا ۲۰۱۹(جایزه بهترین انیمیشن سینمایی) و ششمین جشنواره بینالمللی EACG ایالت کالفرینا آمریکا (جایزه بهترین انیمیشن سینمایی) شده است.
سایر عوامل اصلی این انیمیشن عبارتاند از: نویسنده و کارگردان: اشکان رهگذر، تهیهکننده: احسان رسولاف، مجریان طرح: آرمان رهگذر و احسان رهگذر، تدوین: ژینوس پدرام، آهنگساز: کریستف رضاعی، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، انتخاب بازیگران: تینا پاکروان، عکس: امیر عابدی، مشاور رسانهای: زهرا نجفی، پخش بینالمللی: شرکت sky۷ Entertainment، تولیدشده در استودیو هورخش.
رعنا آزادی ور به سریال «جیران» پیوست به گزارش روابط عمومی سریال نمایش خانگی جیران، رعنا ازادی ور به سریال «جیران»، جدیدترین ساخته حسن فتحی پیوست.
آزادی ور دومین بازیگری است که بعد از پری ناز ایزدیار حضورش در این سریال قطعی شده است.
درباره الی، محمد رسول الله، مارمولک، پارک وی، چهارراه استانبول، سونامی و ...از جمله فیلم های سینمایی است که در کارنامه کاری آزادی ور ثبت شده است. فیلمنامه این سریال تاریخی را احسان جوانمرد و حسن فتحی نوشتهاند.
حسن فتحی کارگردان و اسماعیل عفیفه تهیه کنندگی این سریال را به عهده دارند.
پیشتولید، ساخت و انتخاب لوکیشن های «جیران» در تهران ادامه داشته و بزودی عوامل و دیگر بازیگران این سریال معرفی خواهند شد.
در خلاصه داستان این سریال آمده است: «زنهار که طراز و طریقت گم شده و مجاز و حقیقت به هم آمیخته. سهم رعیت کابوس است و سهم سلطان تخت طاووس. کجاست تدبیر کریمخان که تاج شاهی پس بگیرد از ما ندانمکارها؟ کجاست شمشیر نادر که انتقام بکشد از ما خرابکارها؟ مملکت آشفته است و امیرکبیر در گور خفته است. هر نامی آبستن ننگ است و هر صلحی آبستن جنگ. آدمیزاد قبله عالم هم که باشد پناه میخواهد. قلعهای میخواهد که جانپناهش باشد. برای اولاد آدم هیچ قلعهای محکمتر از عشق نیست. بدهید همهجا جار بزنند که: ایهالناس! دیروز در حوالی تجریش پادشاه شما عاشق شد …»
پلی میان مخاطبان خاص و عامگزارش نمایش «مادیان» در کانون فیلم خانه سینماشامگاه یکشنبه نوزدهم آبانماه، سالن سیفالله داد خانه سینما شاهد نمایش و نقد و بررسی نسخهی ترمیمشدهی فیلم «مادیان» به کارگردانی علی ژکان بود.
در ابتدای این جلسه که شادمهر راستین به عنوان منتقد مهمان در آن حضور داشت، علی ژکان در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (دبیر کانون فیلم و مجری برنامه) دربارهی نگاه محتوایی و امروز خود به «مادیان» گفت: «در حال حاضر سی و پنج سال از تولید این فیلم میگذرد و نمیدانم اگر امروز قرار بود آن را بسازم چه حسی داشتم.»
وی با اشاره به مضمون کودک همسری که در فیلم به آن اشاره میشود گفت: «این موضوع هنوز در بخشهایی از کشور ما دیده میشود و متاسفانه در آن مناطق به یک اتفاق کاملاً عادی تبدیل شده است. به همین خاطر شاید اگر در وضعیت فعلی میخواستم فیلم بسازم چنین سوژهای چندان برایم جذابیت نداشت.»
ژکان همچنین در پاسخ به پرسش دیگری دربارهی موانع موجود بر سر راه تولید «مادیان» گفت: «فیلمبرداری این فیلم در سال ۶۳ و در منطقهای حوالی سوادکوه انجام و راشها برای چاپ و ظهور باید به تهران فرستاده میشد. وقتی مسئولان وقت بنیاد سینمایی فارابی آن راشها را بازبینی کردند با ادامهی تولید آن مخالفت کردند و یکی از دلایل مخالفت آنها حضور جذاب و تاثیرگذار سوسن تسلیمی در یکی از نقشهای اصلی این فیلم بود.»
وی گفت: «مادیان» در سالهای آغاز انقلاب ساخته شد و من با توجه به فضای فرهنگی خاصی که آن سالها فراهم شده بود، فکر میکردم این فیلم میتواند منعکسکنندهی تصویر جامعهی آن روزگار باشد. در حالی که ممیزی، سرنوشت دیگری برای این اثر رقم زد و باعث شد بخشهایی از آن تغییر کند.»
ژکان گفت: «یکی از این ممیزیها تلاش برای بازنویسی بخشهایی از فیلمنامه بود که ما را ناگزیر کرد تا اصلاحاتی در آن انجام دهیم. انتقال داستان به وضعیت روستاها در سالهای قبل از انقلاب، ایجاد پایان خوش و کاربرد فلاشبک یا بازگشت به گذشته که در مرحلهی تدوین فیلم ایجاد شد، از جمله نکتههایی بود که در این مرحله اِعمال شد.»
وی همچنین با انتقاد از نحوهی پرداخت سینمای قبل از انقلاب نسبت به مضمونهای روستایی گفت: «اغلب آن فیلمها هیچ بویی از واقعیت نبرده بود اما در زمان تولید «مادیان» به برکت انقلابی که رخ داده بود میتوانستیم تا حد امکان به واقعیتهای موجود در این زمینه بپردازیم. واقعیتهایی که البته برخی ممیزیهای ایدئولوژیک و سلیقهای به آن ضربه زده بود.»
ژکان سپس با اشاره به تاثیر برخی ممیزیها بر فیلم نهایی گفت: «متاسفانه سوسن تسلیمی بازیگر مستعد و باهوش «مادیان» سرنوشتی مشابه شخصیت گلبوتهی این فیلم داشت و سرانجام با قهر و دلخوری، سرزمین مادری خود را ترک کرد. بازیگری که البته با فیلمهای ماندگاری که در آنها حضور داشت، بیشک از جایگاه مرتفعی در تاریخ سینمای ایران برخوردار است.»
بخش بعدی جلسه به صحبتهای منتقد مهمان برنامه اختصاص داشت. شادمهر راستین در این بخش با اشاره به فاصلهای که به گفتهی او همواره بین فیلمهای مورد علاقهی مردم و سینمای خاص وجود داشته گفت: «زمانی که «مادیان» در سینماها به نمایش درآمد، شوق عجیبی در ما تماشاگران علاقهمند و متعصب آنسالها به وجود آورد و نشان داد که ظاهراً بین این دو نوع سینما یک پل ایجاد شده است.»
وی گفت: «تماشای «مادیان» بعد از این همه سال که از تولید آن میگذرد نشان میدهد این فیلم به درستی و با انرژیهایی انسانی ساخته شده است. انرژیهایی که از تحمل سختیها برای ساخت آن به وجود آمده بود.»
راستین گفت: «فیلم «مادیان» نشان میدهد در آن دوران، شرایط نمیتوانسته مانعی بر سر راه خواستههای فیلمسازی با ویژگیهای علی ژکان باشد. خواستهها و البته ارادهای که خوشبختانه از سینمای سالهای آغاز انقلاب برای ما به یادگار مانده است.»
این منتقد سینما سپس با اشاره به یک مشکل فنی که هنگام نمایش این فیلم رخ داد گفت: «یادم هست «مادیان» جزو آثاری بود که نمایش آن در سینماهای معیوب و قدیمیِ آن سالها با قطع چندبارهی برق همراه بود؛ و همین نکتهی بهظاهر حاشیهای، نوستالژیِ تماشای این فیلم در آن سالها را دوباره و به خوبی تکرار کرد.»
راستین همچنین در بخش دیگری از صحبتهای خود گفت: «شخصیتهای روستایی که در فیلم «مادیان» روی پرده دیده شدند، در سالهای قبل از انقلاب امکان دیده شدن نداشتند و بیشتر حضوری حاشیهای داشتند تا این که در متن باشند. در حالی که در همین فیلم، دشواریِ دیده شدن شخصیت رضوانه (سوسن تسلیمی) در میان روستاییها خود یک اتفاق مهم به حساب میآید.»
وی با اشاره به پایان خوش «مادیان» که به گفتهی او باعث شده بود در زمان نمایش عمومی، اغلب خانوادهها تماشای این فیلم را به همدیگر پیشنهاد کنند گفت: «نمایش قدرتمند فضای روستا در «مادیان» حتی بر سریالهای تلویزیونیِ آن دوران نیز تاثیرگذار بود و در مورد بعضی فیلمسازان باعث شد آنها داستان خود را به روستاهای شمال ایران منتقل کنند.»
راستین افزود: «در این فیلم برخلاف نگاه برخی فیلمسازان، روستا نمادی از هیچ جای خاصی نیست؛ و فقط در برگیرندهی فضایی بومی است که در آن، آدمها مناسبات و مشکلات خود را دارند. این در حالی است که متاسفانه در سالهای اخیر، مردم عادی و زندگیهایشان نه در تلویزیون جایی دارند؛ و نه در سینما. در حقیقت، اغلب شخصیتهایی که داستان زندگیشان در تلویزیون و سینما به نمایش درمیآید آدمهایی هستند که فقط فارسی حرف میزنند و به غیر از این مورد تقریباً هیچ ربط دیگری به روزگار فعلی ما ندارند!»
در ادامهی جلسه، علی ژکان ضمن تایید این نکته گفت: «در این فیلم بازیگرها به گونهای قاطی روستاییها شده بودند که در مواردی، امکان شناختن آنها در کنار روستاییها وجود نداشت. به عنوان مثال در طول دوران فیلمبرداری هیچکس فکر نمیکرد حسین محجوب بازیگر سینماست. او در تمام مدت تولید فیلم، لباس روستاییهای آن منطقه را بر تن داشت و چنان با آنها نشست و برخواست داشت که هیچکس او را در قالب یک بازیگر نمیدید.»
وی گفت: «زمانی که «مادیان» ساخته شد، متاسفانه صدابرداریِ همزمان هنوز فراگیر نشده و امکانات کافی برای انجام این کار وجود نداشت. به همین دلیل به دوبلهی صدای بازیگران توسط خود آنها رضایت دادیم که البته در ترکیب با صدای دوبلورهای حرفهای نتیجهی خوب و قابل قبولی داشت.»
ژکان در بخش دیگری از صحبتهای خود گفت: «این فیلم با بودجهای در حدود دو میلیون تومان ساخته شد و در فضای تولید آن چنان صمیمتی حکفرما بود که خیلی از دوستان حتی دستمزدی برای انجام کار نگرفتند.»
در بخش پایانی این جلسهی نقد و بررسی، شادمهر راستین فیلم «مادیان» را «خوانش تازهای از مفاهیم روزمره اما بنیادین زندگی مردم ایران» توصیف کرد و افزود: «بعضی فیلمها خودِ زندگی هستند؛ و بعضی دیگر تقلیدِ آن. «مادیان» از جمله فیلمهای خوب آن دوران بود که خودِ زندگی بود، نه تقلیدِ آن.»
وی گفت: «این فیلم در کنار برخی آثار شاخص سینمای دههی شصت، ارتباط خوبی با مردم و تماشاگران آن دوران برقرار کرد و همین که تاثیر خوب آن همچنان و پس از گذشت سی و پنج سال همچنان باقی است، خوشبختانه نشان میدهد تداومِ آن در کنار سایر فیلمهای شاخص و در یاد ماندنی، در طول سالهای گذشته ادامه داشته است.»
علی ژکان نیز در این بخش با انتقاد از «فضای خاص حاکم بر تولیدات سینمای ایران» که به گفتهی او «متاسفانه به عرضه و نمایش فیلمهای ناسالم منجر شده» گفت: «سینمای ایران در سالهای آغاز انقلاب، ساختار تازهای پی گرفت و طبعاً حیات دوبارهای پیدا کرد. اما متاسفانه این ساختار در سالهای اخیر در حال فروپاشی است و حتی شاید بتوان گفت نفسهای آخر خود را میکشد.»
وی گفت: «مناسبات سینمای ایران به سمت و سویی پیش رفته که اگر فیلمی هنرپیشهی مطرح و مورد علاقهی عامهی تماشاگران را نداشته باشد، امکان و فرصت اکران هم پیدا نمیکند؛ و میتوان گفت این، کمترین تاثیر ابتذال بر سطح سلیقهی سینماروها و تولید فیلمهای خوب و قابل اعتنا بوده است.»
علی ژکان در بخش پایانی صحبتهای خود با تشکر از تلاشهای لادن طاهری، مدیر فیلمخانهی ملی ایران در ترمیم و نمایش مجدد برخی تولیدات سینمایی در دهههای گذشته گفت: «مدیریت فعلی فیلمخانهی ملی ایران به دور از هیاهو و در سکوت، اقدام به ترمیم و بازسازی پرهزینهی برخی فیلمهای سینمای ایران کرده که سالهاست هیچ رد و نشانی از آنها در بازار نمایش وجود ندارد. فیلمهایی که در برخی موارد کیفیتهای بسیار درخشان و قابل توجهی پیدا کردهاند و جزییاتی را به نمایش گذاشتهاند که تا پیش از این، قابل دیدن نبود.»
"موچین" وارد پیش تولید شدحسین تبریزی به شبکه نمایش خانگی میآیدحسین تبریزی"موچین" را برای پخش از شبکه نمایش خانگی میسازد.
سریال کمدی"موچین" به نویسندگی و کارگردان حسین تبریزی و تهیه کنندگی میثم آهنگری با مشارکت اداره کل تامین و تولید تلویزیونهای تعاملی برای پخش در شبکه نمایش خانگی این روزها مراحل پیش تولید خود را سپری میکند.
فصل اول این سریال پر بازیگر که اذرماه کلید میخورد در ١٣ قسمت ٤٥ دقیقهای تولید خواهد شد.
در خلاصه داستان موچین آمده است: "انصاف نیـست که دنیـا آنقـدر کوچک باشـدکه آدم هـای تکراری را روزی صد بـار ببینـیم…و آنـقدربـزرگ بـاشـد که نتوانیم آن کسی را که میخـواهیـم حتی یـک بـار ببینیـم"
در این کمدی رمانتیک جمال گلی به عنوان جانشین تهیه و سیروس ذولقفاریان به عنوان مجری طرح حضور خواهند داشت.
همچنین حسین تبریزی فیلم سینمای "سلام علیکم حاج آقا" را نیز در نوبت اکران دارد.
ساخت مستند موبایلی از زندگی چارلی چاپلینامیر تاجیک از زندگی چارلى چاپلین، تاثیرگذارترین شخصیت هنرى قرن بیستم مستند ساخت.
به گزارش...، این مستند موبایلى در خصوص زندگى پر فراز و نشیب هنرمند شاخص سینمای کمدی و صامت چارلی چاپلین در ۲۰ دقیقه ساخته شده است.
کارگردان آثار مطرح تاریخ سینما همچون «دیکتاتور بزرگ»، «عصر جدید»، «جویندگان طلا»، «پسربچه» و... شخصیتی ضد جنگ داشت و فیلم های او با چاشنی انتقاد از سیاست و حکومت آمریکا و ناکارآمدی اش باعث شد نه تنها او را به دادگاه بکشانند بلکه دیگر به آمریکا راهش ندهند و او ٢٥ سال آخر عمر خود را در سوییس بگذراند.
امیر تاجیک این مستند گزارشی را در قریه «و و» از توابع شهر ژنو سوییس، جایی که چاپلین سالهای آخر عمرش را در آنجا سپری کرد، تولید شده است.
مستند موبایلی چارلی چاپلین به زودی از طریق فضاى مجازى براى علاقمندان منتشر خواهد شد.
فراخوان دومین جشنوارهفاطمه گودرزی برای دومین بار دبیر جشنواره ملی «مادر» شدفاطمه گودرزی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون به عنوان دبیر دومین دوره جشنواره ملی «مادر» که در دو بخش فیلم و عکس برگزار میشود، انتخاب شد.
به گزارش روابط عمومی، جشنواره ملی «مادر» به منظور ارج نهادن به جایگاه والای مادر و با هدف توجه به تحول و تعالی انسانی و جامعه برگزار خواهد شد و فاطمه گودرزی که در اولین دوره مسئولیت دبیری این جشنواره را بر عهده داشت، برای دومین بار نیز به عنوان دبیر جشنواره ملی «مادر» انتخاب شد.
همزمان با معرفی دبیر جشنواره، فراخوان این رویداد فرهنگی نیز به شرح زیر منتشر شده است.
فراخوان جشنواره ملی «مادر»
مؤسسه فرهنگی هنری نیلا فرهنگ در راستای توجه به ارزش و جایگاه والای مقام مادر بهعنوان یکی از اساسیترین ارکان خانواده و جامعه در جهت رشد و توسعه ارزشهای انسانی، اقدام به برگزاری دومین جشنواره ملی مادر کرده است.
استفاده از ظرفیتهای بالای هنر و مخصوصا هنر هفتم و حضور هنرمندان عرصه فیلم و عکس و ارائه آثار ارزشمند میتواند ما را در راه رسیدن به ماموریت اصلی جشنواره که تکریم مقام مادر با توجه به فرهنگ غنی کشورمان، تقویت روح مادرانه، برای ایجاد صلح درونی و ارایه راهکارهایی برای آسایش و آرامش بیشتر مادران و تعالی خانواده با تمرکز بر ارتقای سطح معلومات و مهارت مادران و سایر اعضاست یاری کند.
دومین دوره جشنواره ملی مادر، در دو بخش مسابقه فیلم و عکس برگزار می شود وتمرکز ویژهای بر حوزه فرهنگ و اجتماع خواهد داشت.
موضوعات
محوریت موضوعات آثار باید نزدیک به یکی از موارد زیر باشد:
• مفهوم مادر
• بستر روانی که مادران فراهم می کنند
• جایگاه مادر در تنظیم کاستی های فضای روانی جامعه که مانع رشد سرمایه های انسانی می شوند
• شناسایی موقعیت هایی در جامعه که نیاز به مفهوم مادری در آنها وجود دارد
اطلاعرسانی آثار راه یافته
اسامی آثار راهیافته به جشنواره در سایت جشنواره به نشانی www.mother-festival.com درج میشود.
زمان برگزاری جشنواره
جشنواره ملی مادر در دیماه سال جاری (۱۳۹۸) بهصورت نمایش فیلمها و عکسهای راهیافته در سالن برگزاری جشنواره برگزار خواهد شد و برگزیدگان در مراسم اختتامیه جشنواره، معرفی و تقدیر میشوند.
مهلت دریافت آثار: ۹۸/۹/۲۵
*تصمیمگیری در مورد مسائل پیشبینینشده به عهده دبیرخانه جشنواره است.
*شایانذکر است که جوایز این جشنواره صرفاً جنبه تشویقی دارند و حضور در جشنواره به ذات خود، کاری ارزشمند است چراکه با دغدغه سرمایه های انسانی جامعه انجام شده است.
*تمامی آثار تولیدشده بهجز آثار برگزیده در دور اول جشنواره، امکان شرکت در این جشنواره را دارند.
بخشهای رقابتی جشنواره
مسابقه فیلم
مسابقه فیلم این جشنواره با فیلمهای مرتبط با موضوع مادر، مادری کردن در محورهای جشنواره و زنان و ترویج فرهنگ اخلاق و خانواده برگزار میشود.
*بخش ویژه جشنواره در رابطه با مادران شهدا، ایثارگران، مدافعان حرم و مادران انتظار است.
مسابقه فیلمهای مرتبط با موضوع مادر
تمامی فیلمهای مستند، داستانی، تجربی، پویانمایی، نماهنگ و ویدئو آرت که مرتبط با موضوع مادر باشند، امکان شرکت در این بخش را دارند.
مدتزمان فیلمها
لازم است که زمان تمامی فیلمها کمتر از ۴۵ دقیقه باشد (با احتساب تیتراژ اول و آخر فیلم) و زمان آثار نماهنگ و ویدئو آرت کمتر از ۱۰ دقیقه باشد.
سال تولید فیلمها
تمامی آثار تولیدشده بهجز آثار برگزیده در دور اول جشنواره، بدون محدودیت سال تولید امکان شرکت در این جشنواره را دارند.
نحوه ثبتنام در بخش مسابقه فیلم
• تکمیل فرم ثبتنام جشنواره با مراجعه به وبسایت www.mother-festival.com
• ارسال دو نسخه DVD فیلم بهصورت دیتا با فرمت Mp4H264 با درج نام فیلم و نام کارگردان بر روی آنها به همراه فرم تکمیلشده ثبتنام فیلم به نشانی دبیرخانه جشنواره الزامی است.
جوایز بخش مسابقه فیلم
• بهترین فیلم مستند: تندیس جشنواره + دیپلم افتخار + جایزه نقدی
• رتبه دوم فیلم مستند: دیپلم افتخار + جایزه نقدی
• بهترین فیلم داستانی: تندیس جشنواره + دیپلم افتخار+ جایزه نقدی
• رتبه دوم فیلم داستانی: دیپلم افتخار + جایزه نقدی
• بهترین فیلم از نگاه موضوعی (مادر): تندیس جشنواره + دیپلم افتخار+ جایزه نقدی
• بهترین پویانمایی: تندیس جشنواره + دیپلم افتخار+ جایزه نقدی
• رتبه دوم پویانمایی: دیپلم افتخار + جایزه نقدی
• بهترین ویدیو آرت: تندیس جشنواره + دیپلم افتخار+ جایزه نقدی
• بهترین نماهنگ: تندیس جشنواره + دیپلم افتخار+ جایزه نقدی
نکات لازم در بخش جوایز فیلم
• میزان جوایز نقدی برگزیدگان متعاقباً اعلام میشود.
• بهمنظور حمایت از فیلمسازان، جوایز فوق به کارگردان فیلم اهدا خواهد شد.
• هیئتداوران در هر بخش، جوایز ارزنده دیگری به برگزیدگان اهدا میکند.
• حضور فیلمساز برگزیده یا نماینده او در مراسم اختتامیه برای دریافت جایزه الزامی است.
مقررات عمومی جشنواره در بخش فیلم
۱- ارسال تمامی موارد ذکرشده در هر بخش بر اساس زمانبندی اعلامشده به دبیرخانه به منظور تکمیل مراحل ثبتنام ضروری است.
۲- محدودیتی برای تعداد آثار ارسالی وجود ندارد.
۳- برای بازبینی آثار، ارسال دو نسخه DVD بهصورت دیتا با فرمت Mp4H264 با جزئیات اعلامشده ضروری است.
۴- دبیرخانه جشنواره، مسئولیتی در قبال آسیبهای ناشی از ارسال نامطلوب آثار ندارد.
۵- به تقاضای شرکت فیلمهایی که مدارک آنها ناقص است، ترتیب اثر داده نخواهد شد.
۶- فیلمهایی که استانداردهای فنی و کیفی لازم را نداشته باشند از بخش مسابقه حذف میشوند.
۷- هیچ جایزهای بهصورت هم ارزش به دو یا چند فیلم تعلق نخواهد گرفت.
۸- فیلمهایی که توسط بیش از یک کارگردان ساخته شدهاند، لازم است یک نفر به نمایندگی از گروه کارگردانی به جشنواره معرفی شود.
۹- اخذ تصمیم نهایی درباره موارد پیشبینینشده که در مقررات حاضر لحاظ نشده و یا ابهامات ناشی از مفاد و یا تفسیر آن، با دبیرخانه جشنواره است.
۱۰- شرکت در جشنواره به معنای قبول مقررات اعلامشده است و پس از راهیابی فیلم به جشنواره امکان خارج کردن آن از برنامه وجود ندارد.
۱۱- در صورت راهیابی آثار به بخش مسابقه ارسال تأییدیه تهیهکننده الزامی است.
۱۲- حضور فیلمساز برگزیده یا نماینده او در مراسم اختتامیه، برای دریافت جایزه الزامی است.
مسابقه عکس
موضوعات جشنواره عکس مادر
• مادر و جامعه
• مادر و کودک
• مادر و ایثار
• مادرانهها
• مادر نماد مهر و دوستی
• مادر نماد توسعه (شناسایی موقعیتهایی در جامعه که نیاز به مادری کردن در آنها وجود دارد)
بخش ویژه:
• مادران عاشورایی شهدا و مدافعان حرم
• مادر در تصاویر آموزشی، پزشکی و مراقبت خانواده، در تصاویر تجاری و تبلیغات خدماتی، در تصاویر تجاری و تبلیغات معرفی محصول
مقررات عمومی جشنواره در بخش عکس
۱- حضور تمامی عکاسان از سراسر کشور اعم از عکاسان حرفهای و غیرحرفهای در این بخش آزاد است.
۲- هر عکاس با حداکثر ۵ اثر تک عکس و یک مجموعه عکس، با درج موضوعات جشنواره بر روی آثار خود میتواند در جشنواره شرکت کند.
۳- عکاسان پس از تکمیل فرم جشنواره و دریافت کد میتوانند از طریق سایت www.mother-festival.com آثار خود را ارسال کنند.
۴- عکسهای رنگی یا سیاهوسفید لازم است بهصورت فایل با فرمت JPG و با کیفیت ۱۵۰۰ پیکسل ارسال شوند.
۵- ثبتنام در سایت جشنواره برای تمامی شرکتکنندگان الزامی است.
۶- پس از ارسال آثار امکان انصراف و خروج آنها از جشنواره امکانپذیر نیست.
۷- آثار راهیافته به بخش مسابقه در قالب نمایشگاه در معرض نمایش قرار خواهند گرفت.
۸- حق استفاده از عکسها با حفظ حق تألیف عکاس در اختیار جشنواره است.
۹- ارسال آثار به معنای پذیرش تمامی مقررات جشنواره و تائید مالکیت عکسهاست.
۱۰- در جهت صیانت از حقوق مالکیت معنوی مؤلفین آثار هنری، ستاد برگزاری ارسالکننده را صاحب اثر میداند و در صورت تشخیص خلاف این نکته برگزارکننده، تمامی امتیازهای متعلقه را سلب و عکس مربوطه را در هر مرحله از کار، از بخش مسابقه حذف خواهد کرد.
11- برای هر اثر راهیافته به نمایشگاه مبلغ پنج میلیون ریال بهعنوان حق تألیف پرداخت خواهد شد.
نحوه داوری آثار
آثار ارسالشده به دبیرخانه جشنواره، پس از بررسی و تائید اولیه تناسب با موضوعات جشنواره وارد مرحله انتخابشده و ۳۰ اثر برتر توسط هیئت انتخاب برای شرکت در نمایشگاه معرفی میشوند و در ادامه هیئت داوران آثار برتر را در مراسم اختتامیه جشنواره معرفی و تقدیر خواهد کرد
جوایز
رتبه اول عکس: تندیس جشنواره +دیپلم افتخار+جایزه نقدی
رتبه دوم عکس: دیپلم افتخار+جایزه نقدی
رتبه سوم عکس: دیپلم افتخار+ جایزه نقدی
بهترین مجموعه عکس: تندیس جشنواره +دیپلم افتخار+جایزه نقدی
*میزان جوایز نقدی برگزیدگان متعاقباً اعلام میشود.
بخشهای جنبی جشنواره
• برگزاری کارگاههای آموزشی تخصصی
• برگزاری رویدادهای مرتبط با موضوع مادر
• مرور آثار سینمای ایران
• نمایشگاه عکس
• گرامیداشت و تقدیر
• کارگاههای آموزشی در حوزه سینما
• همایش پیش از موعد با موضوع جشنواره
*تمامی راهیافتگان به بخش مسابقه، میتوانند در کارگاههای تخصصی آموزشی جشنواره شرکت کنند.
*شرکت سایر علاقهمندان به این کارگاهها با توجه به ظرفیت باقیمانده و با پرداخت مبلغ ورودی امکانپذیر است.
برگزاری جشنواره ملی مادر در استانها
با توجه به رویکرد جشنواره ملی مادر مبنی بر حرکت بهسوی جریانی ملی و گسترده و از سویی ایجاد زمینه بهرهگیری هنرمندان و مخاطبان شهرستانها از آثار جشنواره، در دوره دوم، جشنواره در دو استان البرز و کرمانشاه نیز برگزار خواهد شد.
آدرس سایت جشنواره:
www.mother-festival.com
آدرس دبیرخانه جشنواره:
• پونک، انتهای اشرفی اصفهانی، نبش میر طاهری، پلاک ۱۶ واحد ۵ شماره تماس ۴۴۸۵۶۵۲۰
• شریعتی، بالاتر از پل صدر، خیابان میرزاپور، مهر۸، خیابان بنفشه، کوچه مرادی، پلاک ۱۳، واحد۱، شماره تماس ۲۲۶۷۱۷۳۱
گفتنی است این جشنواره به همت موسسه فرهنگی و هنری نیلافرهنگ در دی ماه سال جاری برگزار خواهد شد.
به همت سوینانمایش فیلمهای کودک برای کودکان نابینا کلید خوردبرای نخستین بار و با نمایش فیلم توضیح دار «خاله قورباغه»، سینما در دسترس کودکان نابینا قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی گروه سوینا (سینمای ویژه نابینایان)، طی مراسمی که روز جمعه ۱۷ آبان در پردیس چارسو برگزار شد، جمع گسترده ای از نابینایان و خانواده هایشان به تماشای فیلم «خاله قورباغه» نشستند.
پیش از تماشای فیلم، مجری نابینا اشکان آذر ماسوله به حاضران خوشامد گفت و از آغاز فعالیت سینمای کودکان سوینا با این برنامه خبر داد. سپس داریوش فرضیایی، محمد بحرانی، حبیب رضایی، غزل شاکری، نیماکرمی، زینب زارع و گلاره عباسی (مدیر سوینا) روی صحنه دعوت شدند و با حاضران سخن گفتند.
پس از آن محمد بحرانی با جناب خان به اجرای برنامه پرداخت و سالن شماره یک چارسو با شوخیهای جناب خان پر از صدای شور و خنده کودکان شد.
پس از او داریوش فرضیایی روی صحنه رفت و با روایت خاطراتی شیرین از ضبط برنامه های گذشتهاش در رادیو و اجرای یک سرود کودکانه لحظات شادی را رقم زد.
پس از آن فیلم «خاله قورباغه» با توضیحات افشین هاشمی کارگردان فیلم اکران شد.